การเรียนการสอน

เรื่องไม่เป็นเมืองขึ้นมันแค่ส่วนเล็กๆครับ จริงๆเราก็เรียนผิดหลักอย่างที่หลายท่านว่าแหละ ส่วนใหญ่คนจะพูดฟังได้ก่อนอ่านเขียนอยู่แล้ว แต่ตอนนี้ไม่ต้องคิดเรื่องอังกฤษหรอกครับ ห่วยทุกวิชาแหละ วิทย์ คณิต สังคม แม้กระทั่งภาษาไทยก็อ่อน

ประสบการ์อยู่ต่างประเทศ 3 ปีพูดได้นิดหน่อยเพราะไม่ได้ออกไปทำงาน แต่สกิลการฟังรู้เรื่องเยอะครับ ที่ไม่กล้าพูดเพราะอาย กับบ้านเราถูกปลูกฝังเน้นแต่แกรมม่า ก็กลัวจะพูดออกไปผิด ๆ ถูก ๆ เทียบกับลูกสาวดูยูปทูปแต่เด็ก ไปโรงเรียนอีพี จนเจ็ดขวบมาอยู่ต่างประเทศ 3 ปี พูดจนเหมือนคนที่นี่เลยแสลง คำสั้น รู้หมด คิดว่าการสอนผิดครับ เด็กตั้งแต่อนุบาลจนถึง ป.4 น่าจะเน้นฟัง แล้วมาดัดเป็นพูด พอ ป 5 ขึ้นไปค่อยเติมแกรมม่าและคำศัพท์เพราะในชีวิตประจำวันมันใช้ไม่กี่เทนส์เอง และเด็กจะพูดคล่องกล้าแสดงออก ศัพท์ง่าย ๆ สำหรับเด็กสบายมาก หลักสูตรควรปรับตรงนี้ ผมถามลูกผมบางคนที่นี่ ป5 ยังบวกเลข หรือเขียนชื่อตัวเองไม่ค่อยได้เลย แต่เรื่องการพูด การแสดงออกเขาดีมาก ประมาณนี้ครับ

สาเหตุ ที่ไม่เก่ง เพราะ ไม่ได้ใช้งาน และการสอนที่ผิด ไม่เข้าใจแก่นของภาษา เช่น ผมพึ่งจะรู้จักกับสิ่งที่เรียกว่า phonics ตอนอายุ 25 ทั้งๆที่โคตรจะเป็นพื้นฐานของภาษาอังกฤษ หรือ การที่ภาษาไทยเสียงอักษรจะไม่เน้นก็ส่งผลทำให้เราไม่เข้าใจและสื่อสารไม่ได้ เช่น คำว่า phonics อ่านแบบไทย จะเป็น โฟนิคส์ ซึ่งมันผิด เพราะ s ในภาษาอังกฤษ ต้องมีเสียง โฟ-นิค-ส

chocolate
mayonnaise
corps

เอาแค่คำง่ายๆสามคำนี้ คิดว่าคนไทยกี่ % ออกเสียงสามคำนี้ถูก
เท่ากับว่าการสอนมันผิดมาตั้งแต่แรก ครูไม่ได้มาตราฐาน บทเรียนไม่ได้มาตราฐาน
และการออกเสียงผิดเท่ากับเราจะฟังผิด เท่ากับว่าถ้าได้ยินคนพูดมาเราก็ไม่เข้าใจ

ผมว่ามันก้มาจากสองส่วนอะ

ส่วนแรกวิธีเรียนสอนเราธรรมดาเกินไป ส่งเสริมการใช้ภาษาในชีวิตจริงน้อยเกินไป

ส่วนที่สองเด็กนักเรียนไทยเอะอะอะไรก็รอคนป้อนไม่ขวนขวาย ไม่ตั้งใจจริง ไม่ได้อยากเก่งจริงๆ ยิ่งเฉพาะในโลกเราทุกวันการเข้าถึงสื่อการเรียนสอนง่ายมากๆ แต่ยังโทษว่าที่โรงเรียนสอนไม่ดี ครูไม่เก่ง หลักสูตรไม่พัฒนา

ผมคนอายุสี่สิบกว่านะ จะเล่าให้ฟังเห็นมาแล้วสองยุค ตัวผมเอง แล้วก็ลูกผม
ตัวผมเองไม่ต้องสืบเมื่อก่อนบ้านจนๆเลย พ่อแม่การศึกษาน้อย รรผมเรียน รรวัดแน่นอน แต่ผมสมัยเรียน รรวัดได้ top อังกฤษมาตลอด สมัยก่อนผมอยากเก่งภาษาอังกฤษ ผมก็พยายามหาแผ่นหนังเสียงอังกฤษมาเรื่องที่ชอบดูมันซ้ำๆซากๆ จนพูดตามได้ และจำได้หมดว่ามันจะพูดอะไร ผมก็เข้าใจภาษาไปเองโดยปริยาย ตอนเข้ามหาลัยเรืยนวิศวะคอมยุคนั้น ผมก็ได้เรียนอังกฤษใน LEVEL ที่สูงไม่ค่อยมี engineer ได้เรียนกันส่วนมากจะเป็นพวกมนุษย์ศาสตร์

เลยมาถึงยุคลูกผม จริงอยู่ที่ลูกผมเรียนนาๆชาติ แต่ลูกผมรู้จักพูดภาษาอังกฤษ และรู้จักคำศัพท์เยอะมากตั้งแต่ก่อนเข้า รรอีก ก็เพราะผมสร้างบรรยากาศการฝึกษา ทั้งไทยและอังกฤษให้ลูกตัะ้งแต่ก่อนเข้าเรียน คำศัพท์ที่เป็นของในชีวิตประจำวัน บางคำภรรยาผมยังจำไม่ได้ แต่ลูกรู้ศัพท์พวกนั้นตั้งแต่สองขวบแล้ว

ที่พูดมาทั้งหมดหวังให้ถ้าเป็นพ่อแม่คนมาอ่านจะได้รู้ว่าควรผลักดันลูกยังไง คนเป็นวัยรุ่น หรือเด็กๆมาอ่านจะได้รู้ว่าตัวเองต้องขวนขวายเองให้มาก อย่าเอาอะไรมาอ้าง เพราะอ้างๆไปคนที่ไม่รู้ไม่เก่งก็ยังเป็นตัวเองอยู่ดี เพราะฉนั้นอย่าอ้าง ให้ตั้งใจใส่ให้สุด เล่นโทรศัพท์ให้มันน้อยๆหน่อย

การเรียนท่ไปช้าๆ แบบเต่านี่แหละ กับ ความชอบด้วย

ต่อให้เก่งแค่ไหน ถ้ามันไม่ชอบสอนลำบาก

ยกเว้นคนมีพรสวรรค์ก็อีกเรื่อง

ตอน ม1-3 ผมแทบท๊อปคลาสเลยวิชานี้ เพราะเน้น grammar โตมาเพิ่งรู้ตัวเองอย่างโง่เลย แทบไม่ได้ใช้

เพิ่มภาษาคาราโอเกะเข้ามา ผมเห็นอย่างเขมรมันก็พิมแบบนี้นะ ทั้งที่ภาษามันก็มี อินโด ปินอย เห็นเขาก็ใช้งี้ อย่างน้อยเจอคำอิงก็ยังอ่านออก เขียนได้ แล้วก็น่าต่อยอดได้ง่ายกว่า

เพราะไม่ได้ใช้ในชีวิตประจำวันครับ

คนไทยที่เข้าคอร์สเรียนต่อเนื่อง หรือคนไทยที่ไปเรียนต่างประเทศ พวกนี้เก่งภาษาอังกฤษกันเยอะ (เหมือนญี่ปุ่น)

แต่คนไทยทั่วไปที่ใช้ชีวิตในไทย ไม่ต้องรู้ภาษาอังกฤษเลยยังใช้ชีวิตในไทยได้สบาย ที่เรียนมาตอนเด็กก็คืนครูไปหมดแล้ว

จริงๆโครงสร้างการสอนบ้านเรามันผิดตั้งแต่กระดุมเม็ดแรก
ผมสังเกตุตอนสมัยเรียนภาษาญี่ปุ่นสมัยทำงานกะ บ.เจแปน เค้ามีให้ลงเรียนหลังเลิกงาน เลือกเอาจะเรียนแบบฟูลตั้งแต่ตัวอักษร แกรมมาร์ กับ อีกคลาส สอนพูดล้วนๆ

ผมก็ลงตัวฟูลไป สุดท้ายงง แต่พวกที่ลงเรียนพูดมันคุยกับ หัวหน้าญี่ปุ่นไฟแลบ แต่ก็ไม่ได้รู้หลักอะไรเยอะแต่คุยรู้เรื่อง

ผมเลยว่า จริงๆแล้วเราควรเรียนภาษาอะไรก็ได้ให้คุยเป็นก่อนรึเปล่า จึงมาเจาะว่าที่มาที่ไปในประโยคมันset โครงสร้างยังไงถึงต้องพูดแบบนั้น

จริงๆ เรียนให้เหมือนกับที่เราฝึกภาษาไทยนั่นแหละ แต่เราดันทำตรงกันข้าม

ผมโตมากับโรงเรียนธรรมดาๆ รู้สึกว่าแทบไม่ได้อะไรเลยตอนเรียน

กลับกันไปได้ตอนเล่นเกมตอนดูหนังมากกว่าอีก

เราไม่เน้นพูดคับ เน้นเขียน และไวยากรณ์ ทำให้ไม่เก่งคับ อย่างแรกต้องพูดได้ก่อน ค่อยอ่านและเขียน เหมือนเราตอนเล็กก็พูดก่อน ค่อยอ่านเขียน ทำไมทำกลับกันละ

หลัก เรื่องการเรียนการสอน เน้นไวยากรณ์ แกรมมาร์ เป็นหลัก
ฟังพูด ไม่ค่อยเน้น จริง ๆ ควรเน้นเรื่องนี้ สำเนียงการพูด แต่ละชาติ ไม่เหมือนกับที่เรียนนั่งท่อง อ่าน


ต่อให้เก่งภาษา แต่ถ้าไม่ได้ใช้ในชีวิตประจำวัน ไม่ได้เจอพูดคุยกับต่างชาติ = คืนในสิ่งที่เรียนไปหมด