ตระกูลผม แหละมั้ง
แต่รุ่นพ่อ ตระกูลผมจะแปลกอย่าง
ไม่เน้นใช้ของแพงรถหรูรถสปอต์นะ แต่เน้นกิน เน้นเที่ยว(แบบเที่ยวธรรมชาติ ต่างประเทศ )
โดยเฉพาะเรื่องของกิน บอกเลยไม่อั้นจะแพงแค่ไหน ไม่สนลูกหลานอยากกิน สั่งมา ไม่เคยลอง มึงลอง
กินธรรมดาก็ชิวๆ ข้าวแกงริมทาง ร้านลาบข้างทางกินได้หมดทุกคน ไม่มีเกี่ยงงอน
บทจะหรูก็หรูสุด
คือเรื่องเงินขออะไรไห้หมด

แต่พอเป็นของแบบ เทคโนโลยีต่างๆ ไม่ไห้ ขนาดรถยังไห้ซื้อเองเลยโคตรงงเลย

ล่าสุดประเมินทรัพสินย์มรดก อากง อาม่า คร่าวๆที่หาเจอมีไม่ต่ำกว่า800 ล้าน
แต่ยังแบ่งไม่ได้นะคาราคาซังมา 10 ปีละ

คำถามคือ รวยจริงๆ นี่เอารวยแบบไหนอ่ะ

เจ้าของบริษัทในตลาดหุ้นที่อยู่มานานแล้วหลักหลายสิบปี มีรายได้ปันผลก่อนภาษีวันละ 2 ล้านบาท
เจ้าของบริษัทในตลาดหุ้นที่เพิ่ง ipo เข้ามาไม่ถึง 10 ปี ถ้าตีมูลค่าทรัพย์สินก็หลักร้อยล้าน
คนที่มีทรัพย์สินที่ไม่ได้สร้างรายได้อะไรหลักพันล้าน แต่มีธุรกิจก็อกๆแก็กๆ แฟรนไชส์รายได้เดือนละไม่กี่แสน
คนที่มีทรัพย์สินหลักพันล้านที่มีรายได้เดือนละ 2-5 ล้าน แต่หาคนจะไปขายต่อไม่ได้
คนที่ไม่ได้มีอะไร แต่หาเงินได้ 5 แสน ถึง 2 ล้านต่อเดือน

แต่ละคนก็ปัจเจกอ่ะ ขึ้นกับว่าอยากเรียนรู้อะไรจากเขามากกว่า
นิสัยหลักมันก็คนเดิม แต่พอมีเยอะขึ้น การใช้เงินก็จะง่ายขึ้น
เรื่องงกกับบางเรื่อง เปย์กับบางเรื่องมันก็มีทุกคน

พอเราสนิทกับเขา เขาก็ไม่ได้สนใจว่าเราจะมีน้อยหรือมาก
เพราะเขารู้ว่าเรามีเท่าไหร่ดูจากอาชีพ/รถ/การแต่งตัว อะไรพวกนี้
ดูแว้บเดียวก็รู้ ถ้าเป็นคนสร้างตัวมาเหมือนกัน

ตอนจบใหม่ๆ เงินเดือนสองสามหมื่น
เขาก็ชวนไปนู่นไปนี่ทั่ว เลี้ยงบ้าง ออกเองบ้างตามประสา
แต่ส่วนใหญ่เขาก็เลี้ยงเราหมด จะขอจ่ายก็โดนด่าซ้ำไปอีก
(แบบที่ไม่ใช่ดูถูก แต่เป็นอารมณ์ว่าผู้ใหญ่เลี้ยงเด็ก)

นาย ส... ละกัน

รวยอารมณ์แบบใจปล้ำละกัน แกดูดบุหรี่จัดนะ แต่ดูดแล้วไม่เอาเข้าปอด เหมือนดูดเอาเท่ห์

รวยแบบแจกเงินวันละแสน (หาข่าวดูก็น่าจะเจอ) แล้วแจกมาเป็น20ปี++

ใส่ซองคนทั่วไป(งานผม)งานละ2-3หมื่น

พวกสีกากีชอบมาของบแกไปทำโน่นทำนี้ แกก็ให้เกือบหมด 1-20 ล้านแล้วแต่ว่างานอะไร

การใช้ชีวิตตอนนี้แกเรียบง่ายจัดๆ ขับรถคลาสสิคไปทำงาน เย็นก็ขับกลับบ้าน ขับเปลี่ยนรถคลาสสิคไปเรื่อย เพราะในคลังแกมีเยอะจัด

ปล.คนรวยหรือไม่รวยก็มีหลายแบบ ทั้งงกไม่งก ตามธรรมชาติ

คนรวยจริงทำตัวโลโซ

คนพยายามรวยชอบทำตัวไฮโซ