รุ่นพี่ที่มหาลัยเป็นหลานของผู้บริหารในบ.น้ำดื่มเจ้าใหญ่เจ้านึง แบบเป็นคนที่ทำให้คำจำกัดความคำว่ารวยของผมเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง แบบรวยจริงๆ
อย่างบินไปไหว้พระฮ่องกงอยู่ดีๆก็ไป วันสองวันก็กลับ อาทิตย์หน้าไปใหม่ ละชอบมาให้ช่วยเลือกกระเป๋าว่าสีไหนดี ตัวไหนดีเห็นราคาละแอบช็อค
ละตอนแกเข้าไปทำงานในที่บ.เดียวกันกับอาแกบริหารอยู่ แต่ใส่นาฬิกาหรูๆใช้ของแบรนด์เนม จนโดนเพื่อนร่วมงานรุมนินทาบ่อยๆ
ผมละโคตรสงสารแกเลย แกก็เป็นคนทำงานดีด้วยนะ ไม่ได้ถือตัวอะไรแบบตอนอยู่คณะก็กินร้านข้างทางกันได้ปกติ ไม่ได้ติดกินหรู(ยกเว้นตอนแกไปเที่ยวต้องอยู่สบายที่สุด)
สุดท้ายแกก็ออกมาไปเรียนต่อ ละตอนนี้ก็ไปทำกับธนาคารแทนละ
ผมว่าทัศนคติแกก็ดีนะ พร้อมช่วยเหลือหรือรู้ว่าเขารวยกว่าใครเขาก็จะออกตังให้เลย ไม่เคยขอให้เลี้ยงคืนด้วย แล้วก็ไม่ได้ถือตัวขนาดนั้น
ละแกเล่าว่าต้องทำงานให้ที่บ้านตั้งแต่มัธยมหรือมหาลัยปีแรกๆนี่แหละ ก็ต้องบริหารทางบ้านไปด้วย เรียนไปด้วย ผมละนับถือแกเลย