อีก 5 ปีข้างหน้า…คุณคิดว่าชีวิตตัวเองในประเทศไทยจะดีขึ้นหรือแย่ลง?

ลองนึกภาพว่า วันนี้คือปี 2574
คุณยังอยากทำงาน สร้างครอบครัว ลงทุน และใช้ชีวิตอยู่ในประเทศไทยเหมือนเดิมไหม?

ท่ามกลางเศรษฐกิจที่โตช้า ค่าครองชีพสูง การเมืองที่ไม่แน่นอน และปัญหาคอร์รัปชันที่เราพูดถึงกันมาหลายสิบปี และตอนนี้ยิงกันรายวัน…

อีก 5 ปี อยากเห็นชีวิตตัวเองอยู่ตรงไหน?
ถ้าเปลี่ยนประเทศไทยได้เพียง “เรื่องเดียว” คุณจะเลือกเปลี่ยนอะไร?

บริษัทลูกค้าทยอดปิดตัวเรื่อยๆแบบนี้ อนาคตตกลงแน่นอน

ตอนนี้การเมืองมีเสถียรภาพ แต่อีก 5 ปี ไม่แน่รัฐบาลเล่นไล่ทุบฐานเสียงตัวเองรัวๆเลย ถึงสลับพรรคแกนนำเสียงก็คงไม่ขาดแบบตอนนี้

ถ้าไม่มีจุดเปลี่ยนอะไรเลย ผมว่าภายใน 2 ปีนี้ผมตกงาน แล้วต้องวัดว่าธุรกิจที่ทำตอนนี้จะไปรอดไหม ถ้าแย่สุดก็คงเป็นหนี้เป็นสิน ขายสมมบัติเก่ากิน

อีก 5ปีผมจะดีกว่านี้ครับ ตอนนี้ทยอยขึ้นทะเบียนสปก.หมดแล้ว เรียนนิติจบแล้ว คงออกไปขับรถมอไซด์เที่ยวบ้างแล้ว แต่ประเทศคงแย่ลงมั้ง แต่ผมทำงานในส่วนของการก่อสร้างภาครัฐอย่างไงก็ยังมีงานแน่ๆ เพราะเป็นงานเฉพาะ

อีก 5ปี ผมควรมีต่ำๆ 5ล้านขึ้นไป

นับจาก 0 ณ ตอนนี้

ดีขึ้นในแง่หน้าที่การงาน แต่สภาพร่างกายจะยังฟิตเท่านี้หรือเปล่าไม่รู้ครับ เพราะเห็นเขาว่าคนเราเมื่อขึ้นเลข4 จะรู้ตัวชัดว่าร่างกายไม่เหมือนสมัยหนุ่มแล้ว
ปัจจุบันผม38ยังรู้สึกฟิตอยู่ มากกว่าสมัยวัยรุ่นด้วยซ้ำ ยังเตะบอลวิ่งตลอด90นาทีสบาย

จากใจคนทำธุรกิจฝั่งออนไลน์ที่รายได้เติบโตต่อเนื่อง
พอเลี้ยงชีพมาได้ตลอดเกือบ 10 ปี ชอบแบ่งปันให้คนรอบข้าง

ผมอยู่สมุทรปราการ คนจีน คนพม่า เยอะมากๆ
อีก 5 ปีข้างหน้า มันจะเพิ่มมากขึ้นอีก 2-3 เท่า
อยากหาความท้าทายใหม่กับธุรกิจที่เน้นขายคนพม่า คนจีน
แล้วธุรกิจอะไรล่ะที่ตอบโจทย์ ตรงนี้เป็นการบ้านที่ต้องไปทำต่อ

ขอให้ยังกินเบียร์ไหวยิ้มไหวก็พอ ออกกำลังกายวันละนิดละหน่อยพอให้ร่างกายยังโอเค

เวเนโมเดล

น่าจะทรงๆ และน่าจะอยู่ได้แต่อยู่แบบเครียดๆ สิ่งที่อยากให้เปลียน คืออยากให้ประเทศไทยมี official language 2 ภาษา เป็น ไทย และอังกฤษ เหมือนแบบสิงค์โปร์ ฟิลิปปินส์ ฮ่องกง ฯลฯ ให้เวลาหน่วยงานราชการประกาศอะไร ก็ต้องใช้ 2 ภาษา ทุกๆ อย่างต้องใช้ 2 ภาษาให้หมด เชื่อว่ามันจะทำให้มาตรฐานของการใช้ภาษาอังกฤษของคนไทยดีขึ้นแน่ๆ และทำให้มีความมั่นใจที่จะเป็นประชากรโลก ไปทำงานใน ตปท ได้

กรีซ เวเน ศรีลังกา อาเจน รอไทยด้วย มีแววได้เห็นเสือขี้เรื้อนตัวที่ 5 แห่งเอเชีย

น่าจะกลับไปอยู่บ้านนอก ออกทะเลจับปลามาประทังชีวิต เศรษฐกิจโลกจะล่มสลาย รอเปลี่ยนผ่านระเบียบโลกใหม่ ค่อยมานับ1กันใหม่ ถ้าผ่านช่วงเปลี่ยนผ่านไปได้นะ

ที่ผ่านมา ประเทศมันก็วนๆแบบนี้ มันก็ไม่ได้ทำให้ชีวิตรู้สึกดีขึ้นนะ อนาคตก็คงไม่ต่าง
แต่ไลฟ์ผมมันติดดิน ชอบอยู่บ้าน ทำอาหารกินเอง
ออกกำลังกาย เงินแทบไม่รั่วไหลเลย
งานที่ทำก็มั่นคง มีกระแสเงินสดทุกวัน (ถ้าจะมีอะไรที่ทำให้อาชีพช่างล่มสลายได้ อาชีพอื่นก็จมดินหมดอะ) ในระหว่างวันก็เก็บหุ้นเก็งกำไรไปหาค่าขนมกิน
แต่จะเน้นในรอบปี 20%ต่อรอบ ตัวเดียวเน้น (ในset50) ก็อยู่ได้สบายทั้งปี

ถ้ามองที่สถานะประเทศมันแย่ลงแน่ๆ รอบๆนอกยังแย่เลย ไทยจะดีขึ้นจากอะไร ด้วยอะไร เพราะอะไร?
การเมือง ระบบถ่วงดุลอำนาจ
โครงสร้างสาธารณูปโภค
ถ้าไม่แก้ปัญหาโครงสร้าง ประเทศก็ติดหล่มไปแบบนี้

บางคนมองศักยภาพของไทยที่สูงนั้น แท้จริงเป็นศักยภาพที่ถูกบดบังด้วยกลุ่มของสารพิษ
ไม่ว่าจะเป็น การไม่มีวินัยของคนไทย การไม่มีธรรมาภิบาลของผู้มีอำนาจปกครองประเทศ การมีกฎหมายและกฎเกณฑ์ต่างๆของประเทศที่ยุ่งยากหยุมหยิม จนนำไปตีความได้หลายแง่หลายมุม ไม่ชัดเจนเหมือนกฎหมายประเทศอื่น
และสารพิษที่ร้ายที่สุด คือการทุจริตคอร์รัปชันของคนไทยที่มีอยู่เต็มไปหมดทุกระดับ สิ่งเหล่านี้ต่างหากที่บดบังไม่ให้ไทยเติบโตตามศักยภาพที่มีได้

แต่ถ้ามองที่ชีวิตครอบครัวผม ก็ยังคงเดิม กินอิ่ม ร่างกายแข็งแรง หลับสบาย แล้วผมอาศัยในจังหวัดที่คนเยอะ(ปริมณฑล) มีtrafficการใช้จ่ายตลอด ขอแค่ขยัน ไม่อดตายแน่ๆ เดือนนึงเงินหมื่นไม่หนีไปไหนแน่ๆ!
อนาคตมีแต่คนจะไหลเข้ามาหางานในเมืองเพิ่มขึ้น
ที่ไหนมีคน ที่นั่นมีกระแสเงิน ผมก็แค่รักษาสุขภาพให้ดีแค่นั้นเลย ที่เหลือเด่วมันมาเอง!
(ผมโชคดีที่ครอบครัวเกิดมาในเมืองที่มีทำเลดี หากินง่าย สาธารณูปโภคมีครบ มีห้าง โรงบาล สถานที่ราชการ hypermarket โรงเรียน มหาลัยใกล้บ้านทั้งนั้น)

โจทย์ที่ว่าอยากให้อะไรเปลี่ยนแปลง ก็คงการบังคับใช้กฎหมาย
แต่ด้วยชีวิตผมที่ผูกอยู่แต่บ้านและร้าน มันทำให้ผมไม่ได้รับแรงกระแทกใดๆในสังคมความเป็นอยู่เลย
คือการที่เราเป็นตัวเล็ก มันทำให้โครงสร้างชีวิตความเป็นอยู่เหมือนหลุมหลบภัยอะ ไม่ดีเท่าบนๆ แต่ก็ไม่แย่

อยากจะบอกคนยุคนี้ว่า อย่าทำอะไรเกินตัว อย่าประมาทกับชีวิต อย่าสร้างหนี้สร้างภาระเกินความจำเป็น พอเราภาระน้อยมันทำให้ชีวิตเราเบาสบาย และอย่าละเลยสุขภาพร่างกาย เมื่อใดที่ร่างกายล้ม มันทำให้ความฝันและเป้าหมายพังไปด้วย

และอนาคตผมก็คงนั่งจิบชาดูโครงสร้างประเทศค่อยๆล่มสลายไปทีละภาคส่วน
เป้าหมายผมแค่สุขภาพดี ที่เหลือผมบันดาลได้หมด

คิดว่าเหมือนๆเดิม ถ้าไม่เป็นโรคอะไรพิเศษขึ้นมาอ่ะน่ะ