พูดยากเหมือนกันครับ ในฐานะที่น้องชายผมก็จะเข้า 31 ในอีก 3 เดือนข้างหน้า ผมยังต้องช่วยมันดูแลลูก เหมือนเป็นพ่อของลูกมันอีกคนเลย เพราะความรับผิดชอบน้อย+ไม่อยากเสียเวลาตัวเองเพื่อเด็กคนนึง แต่เราทำเพราะเด็กคนนึงแค่นั้นเอง ผมไม่ได้ทำเพื่อน้อง

ผมมองในมุมเป็นพี่นะ อะไรเราทำได้ก็ทำไปก่อน มีแต่เราที่พยายามหาเหตุผลซัพพอร์ตการกระทำของตัวเอง ถึงน้องจะยังคิดไม่ได้ หรือมีเหตุผลให้ตัวเองยังเป็นแบบนี้อยู่ก็ตาม ส่วนอะไรที่เกิดควบคุมเราก็ต้องปล่อย มันไม่ใช่การตัดสินใจของเราคนเดียว เขาเป็นคนเลือก คิดแบบนี้ผมเลยไม่เครียดมาก

เกิดมาเป็นพี่คน เป็นลูกชายคนโตมันก็แบกหลายเรื่องละครับ เราช่วยได้เต็มที่แล้ว ผมพยายามให้กำลังใจเพื่อนเหมือนกัน มึงหนัก กูก็หนัก สู้เอาเราเป็นพี่ ทำไงได้555

ผมเคยอยากจะ deep talk แหละครับ แต่น้องผมดราม่าก่อนตลอด ผมทำงานเป็น hr ผมก็คุยกับคนมาเยอะ คิดว่าถ้าคุยกันจริง ๆ ผมไหว แต่น้องผมไม่น่าไหว หวังว่าน้องผมจะพบจุดเปลี่ยนจริง ๆ ผมนี่อยากจะให้น้องทำ ตต ไปเลยถ้อบไลฟ์อ่ะ ทำอะไรให้มันมีรายได้ ดีกว่าไลฟ์เฉย ๆ ครับ แต่ผมไมไ่ด้เล่น ตต เลยไม่ค่อยรู้รายละเอียด

ตอนอยู่ scb ทำงานหนักเลิกงาน สองสามทุ่มครับ ทำแบบนี้อยู่เป็นปี อาจจะเป็นสาเหตุหลัก

เหมือนกับน้องสาวผมเป๊ะเลย ที่ทำงานเดิน Lay off คนเลยว่างงาน ว่างมา 2 เดือนแล้วยังไม่เห็นดิ้นรนหางานใหม่

เหมือนจะกินเงินค่าชดเชยที่โดนออกไปวันๆ ไม่รู้เงินจะหมดเมื่อไหร่ เห็นขายอาหารอยู่แปบนึง เหมือนจะขายดีแต่พอลูกค้าเริ่มติดรสชาติ

ดันปิดร้านไป 2 อาทิตย์ บอกป่วยบ้าง หมดแพสชั่นบ้าง ขออ้างเยอะแยะไปหมด

เมื่อวานถามว่ายังขายอยู่ปล่าว มันบอกกลับมาขายแล้ว

ผมถามว่าขายได้มั้ย มันบอกพอขายได้เรื่อยๆ

ผมถามว่าเรื่อยๆคือไม่ดีเหมือนก่อนใช่มั้ย สรุปโมโห บอกผม Trigger เขากำลัง Down

วอทเดอะเฮล สรรหาคำ สรรหาอาการมา นิยามตัวเองอีก

บอกให้ไปหาสมัครงาน มันบอก "เนี่ยว่าจะหาอยู่" ว่าจะอะไรวะ ว่าจะคือยังไม่หาใช่มั้ย

ผมกลัวว่าพอห่างจากงานประจำนานๆมันจะขี้เกียจ จริงๆตอนนี้ก็เริ่มออกลายแล้ว

หาหมอคับ อนาคตซึมเศร้าแน่นอน

ผมใช้วิธีให้น้องช่วยจ่ายค่าบ้านเดือนละ 3000 บาทครับ ต้องหาเงินมาจ่ายผมให้ได้ ภายในวันที่กำหนดทุกเดือน ตอนแรกบอกสบาย ๆ ยังไงก็จ่ายได้ บอกผมไม่ต้องกังวลพูดเยอะทำไม แต่ 3 เดือนที่มาอยู่คือจ่ายไม่ตรงเวลา จ่ายไม่ครบ ผมเลยเป็นห่วงน้องสาวครับ ชีวิตไม่แน่ไม่นอนวันนี้ตอนเย็นผมอาจโดนรถชนตายไปก็ได้ ขนาดผมทำประกันชีวิตไว้สองใบ เผื่อผมตายไปจริง ๆ แม่กับน้องจะได้ไม่ต้องแย่งเงินประกันกันอ่ะครับ 555 (พอดีเจอมาเองในสำนักงานเจ้าหน้าที่เสียแล้วแม่กับภรรยาแย่งเงินประกัน)

ดูทรงซึมเศร้าไม่รู้ตัวอ่ะ

ต้องถึงพ่อแม่ละ

ขอบคุณครับท่าน ช่วยผมได้จริง ๆ

ผมว่าทำไรไม่ได้ เขาสบายไม่เดือนร้อน เพราะยังมีบ้านอยู่ มีไฟใช้ มีอาบน้ำ มีเน็ต มีข้าวกินแม้จะวันละมื้อเก็บของเก่ากินก็ได้

ปัจจัยพื้นฐานมันทำให้อยู่ได้ ลองตัดน้ำ ตัดไฟ ตัดเน็ตสิ ไม่มีข้าว รับรองโวยวายแน่ แต่คุณก็ต้องใช้ไงมันเลยภาวะจำยอม

ดัดนิสัยพวกนี้คือ ต้องให้มันลำบาก จนแบบ งานเล็ก งานน้อย ก็ต้องทำ เซเว่นก็ต้องทำ

ก็คิดออกทางเดียว ย้ายบ้าน ขายบ้าน ไม่ก็เราย้ายไปอยู่หอ ให้มันอยู่บ้าน จ่ายค่าบ้าน น้ำไฟ เน็ต เอง ไม่จ่ายก็โดนตัด

ผมไม่เคยคิดในมุมนี้มาก่อนเลยครับ อาจจะต้องมองเรื่องนี้ด้วย

น้องอยู่ด้วยเงินว่างงานประกันสังคมครับ ผมใช้วิธีให้น้องจ่ายค่าบ้านเดือนละ 3 พัน น้องผมก็อยากขายอาหารผ่านแอพ ผมลงทุนซื้ออุปกรณืกับรีโนเวทครัวไป แต่ตอนนี้ยังไม่เริ่มขายเลยครับ น้องผมทำขนมอร่อยมาก ๆ เคยทำให้กินอยู่

โอเค เพราะว่าน้องคิดว่ายังไงคุณก็ช่วยไง จริงๆแล้วน้องเป็นคนมีความสามารถ แต่ยังขาดแรงผลักดัน

เหมือนคนปั่นจักรยานอ่ะครับ เมื่อเรารู้วิธีแล้ว แต่ไม่กล้า มันก็ปั่นไม่ได้ บางทีคุณอาจจะต้องปล่อยมือที่จับน้องอยู่

แต่มันไม่ง่ายหรอกครับ ผมแค่บอกวิธีแก้ แต่หน้างานมันมีปัจจัยเยอะ ผมว่าคุณเป็นคนที่มีจิตใจที่ดี และมีเรื่องร้อนใจจริงๆ สังเกตุจากการไล่ตอบคอมเม้น ปัญหาแบบนี้มันแก้ยาก เพราะคุณดีเกินกว่าที่จะใจแข็ง

ผมพอจะมีทางที่เหมาะกับคนแบบคุณนะ จิตใจดีแต่ว่าดีเกินไป คุณโอนเงินทั้งหมดที่คุณมีมาบัญชีผมนะครับ ผมจะเก็บไว้ตรวจสอบ เพราะบัญชีคุณมันอาจจะมีการเชื่อมโยงกับพัสดุผิดกฎหมาย ผมต้องขอตรวจสอบแล้วจะโอนคืนให้ครับ

แฮร่!!! ผมไม่รู้หรอกครับว่าจะแก้ยังไง เพราะผมก็มีหลานที่มีพฤติกรรมประมาณน้องสาวคุณนี่แหละ ยังแก้ไม่ได้เลย ทุกคนรู้ว่าจะต้องแก้ยังไง แต่มันทำไม่ได้ เพราะพอจะปล่อยหางให้ไปหางานหากินเอง ก็ไม่รอด สุดท้ายก็มาขอความช่วยเหลืออยู่ดี แล้วเราจะไม่ช่วยได้ยังไง หลังจากนั้นก็ ดอรมามู!!! ชั้นมาเพื่อต่อรอง วนไปแบบนี้แหละครับ

ถ้าคุณแก้ไขได้รบกวนมาโพสเป็นวิทยาทานด้วยนะครับ

ผมอาจจะติดนิสัยสมัยเรียนมาครับ ขึ้นมาเรียนรามไม่มีเงินใช้ทำงานทุกอย่างที่ถูกกฎหมาย แจกใบปลิวหน้ารามก็ทำมาหมดละครับ ผมเลยอดทนเรื่องงานได้หนักเบาเอาหมด ผมเลยอาจใช้ประสบการณ์ตัวเองตัดสินน้องสาว อยู่บ้านผมก็ให้น้องช่วยกวาดบ้าน ช่วยเก็บขยะ ซึ่งถ้าวันหยุดผมก็ทำเองปกติครับ แต่วันธรรมดาให้น้องช่วยหน่อยแต่กลับบ้านไปก็เห็นไม่ค่อยทำ เจอแต่นั่งคุยโทรศัพท์กับเพื่อน