ถ้าออกให้ แล้ววันไหนไม่ออกให้จะทะเลาะกันมั้ยนะ ชอบมีเคสแนวๆนี้

ถ้าตามใจเราจ่าย 100 ถ้าตาใจพ่อแม่จ่าย 50

ก็ต้องตามใจพ่อแม่หลานครับ เพราะพวกเค้าเป็นคนเลี้ยงดู

แต่... ผมมีคำถามคำโตๆเลยครับ เพราะผมก็อยู่ในสถานการณ์คล้ายๆกัน แต่ผมไม่ได้มีเงินเยอะแบบจะซัพพอร์ทได้สบายๆ

ที่ท่านบอกว่า ถ้าท่านไม่ออกให้ เค้าเรียนไม่ได้ คือเค้าจ่ายค่าเทอมไม่ไหวหรอครับ เค้าควรเลือกที่เรียนที่ไม่เกินกำลังของเค้า ถึงแม้ท่านจะช่วยสปอนเซอร์ให้เค้าอย่างสบายก็เถอะ เพราะค่าเทอมมันเป็นค่าใช้จ่ายต่อเนื่องยาวนานสิบกว่าปี และมันก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆทุกปี assume ว่าท่านก็คิดมาดีแล้วแหละว่าสปอนเซอร์ไหว แต่ in case ว่าอนาคตเกิด accident บางอย่างแล้วเค้าต้องมารับผิดชอบเองล่ะ หรือถ้าเกิดเค้ามีลูกเพิ่ม จะยังไง

อีกทั้งค่าใช้จ่ายทางสังคมโรงเรียนนานาชาติก็ไม่ใช่เล่นๆ ซึ่งแน่นอนว่าส่วนนี้พ่อแม่ควรรับผิดชอบเอง

ผมเห็นเพื่อนผมที่ฐานะปานกลางส่งลูกเรียนนานาชาติ พอเจอเศรษฐกิจแบบนี้เข้าไปเลยต้องย้ายมาโรงเรียนไทย

ผมมองว่าค่าเทอมโรงเรียนนานาชาติก็เหมือนสินค้าฟุ่มเฟือย ควรจ่ายเมื่อจ่ายไหว และถ้าแค่ต้องการให้เด็กได้ภาษา โรงเรียนไทย EP ก็เป็นทางเลือกที่ไม่ได้แย่เลย

และอีกอย่าง ตัวผมจบไฮสคูลเมืองนอกมา บอกเลยสังคมมันไม่เหมือนกันนะ เด็กนานาชาติผมมองว่าค่อนข้างเป็นสังคมสปอยล์เลย เพราะส่วนมากบ้านจะรวยๆกัน แต่เด็ก local ต่างประเทศเค้าฐานะปานกลาง ก็จะต้องช่วยเหลือตัวเอง บางคนต้องไปทำงาน part-time และด้วยค่าครองชีพที่สูง จะมาใช้ชีวิตฟุ่มเฟือยแบบบ้านเราก็ไม่ได้

แต่เรื่องหลักสูตรดีกว่านี่ไม่เถียงเลย สมัยผมเมื่อ 20 กว่าปีที่แล้ว หลักสูตรดีกว่าไทยมากๆๆๆๆๆ เค้าจะสอนให้เด็ก Analyze ไม่ใช่ Memorize

ข้อ 1 ครับ คนที่ไม่สบายใจอาจจะมีแค่ท่าน แต่ท่านเลือกอีกทาง ไม่สบา่ยใจกันทุกคนแน่นอน รวมถึงเด็กด้วย

อย่า ไป ยุ่ง

เด็กพอตัดสินใจเองได้ไหม

ตามหลักก็ต้องข้อ 2 สิ จะมาขอเงินสปอนเซอร์ก็ต้องตามใจสปอนเซอร์ ว่าแต่ต่อให้เลือกข้อ 1 พ่อแม่ก็เงินไม่พออยู่ดีมันจะไม่เกินตัวไปเหรอ เกิดมีใครสักคนตกงานหรือขาดรายได้ หลานได้ย้ายโรงเรียนกลางคันแน่นอน น่าจะไปหาลู่ทางสอบเข้าพวกโรงเรียนชื่อดังที่ค่าเทอมไม่แพงมากดีกว่ามั้ย

เป็นผมจะชั่งใจอยู่ 2 อย่าง
อย่างแรกเงินเรา เรามีสิทธิ์ที่จะเลือกซัพพอร์ตหรือไม่ก็ได้ แต่ต้องขึ้นอยู่กับความสมัครใจตัวเองจริง ๆ ถ้าเจอเรียกร้องมาก เราเองนั่นแหละที่จะรู้สึกอึดอัด กระอักกระอ่วนใจ

อย่างสอง ผมเองรักหลาน ถ้าหลานก็รักเราด้วย แล้วเราก็อยากเห็นคุณภาพชีวิตหลานดีขึ้นด้วย ก็ต้องมาดูอีกที

แต่ต้องแน่ใจว่าพ่อ-แม่หลานเค้าการันตีว่าอีกที่ดีจริง ๆ

ถ้าผมเป็นพ่อแม่เด็ก จะไม่ขออะไรอย่างนี้กับคนอื่นอะ
เด็กมันดี เด็กมันเก่งได้ก็จากพ่อแม่มันเอง จะมีลูกก็ต้องพร้อมดูแล อบรบสั่งสอน เลี้ยงดู ปลูกฝั่งจิตสำนึกที่ดีให้เด็กมันได้ ไม่ได้หวังพึ่งแต่โรงเรียน กวดวิชาอย่างเดียว

ผมเลือกข้อ2นะ ถ้าให้ช่วยซัพพอร์ตก็ต้องให้เราเลือกที่เรียนให้ ก็เหมือนทุนการศึกษานั้นล่ะ ถ้าอยากได้ทุนก็ต้องเข้าโรงเรียนที่มีทุนให้ครับ แต่ก็ต้องรับผิดชอบเขาจนกว่าเขาจะเรียนจบให้ได้
แต่หากพ่อแม่เขาไม่ยอมรับ ก็ไม่สนับสนุนครับ.

ไม่ยุ่งดีสุดครับ ขนาดแค่เริ่มต้นยังคิดเห็นไม่ตรงกัน ดื้อ อนาคตมีอะไรสนุกๆอีกเยอะ ลูกใครลูกมันดูแลกันไป เผลอดูแลแทนเค้าทีนึง เรื่องอื่นๆคงตามมาอีกเยอะ แต่ถ้าคุณอยากจะช่วยเค้าจริงๆ ผมถามหน่อยว่าถ้าเค้าจะเลือก รร.นั้นจริงๆคุณจะไม่ให้เงินเค้าเหรอ คุณก็ให้อยู่ดีเพราะอยากซัพพอร์ทหลาน ดังนั้นเอาที่เค้าสบายใจเถอะ สุดท้ายก็คือลูกเค้าไม่ใช่ลูกเรา