ปิดฉากมหากาพย์คดีดังเคส “ลุงวิศวะยิงเด็กวัยรุ่น 17 ปี เสียชีวิต” ปมแย่งที่จอดรถและขับรถปาดกันไปมาที่อ่างศิลา ชลบุรี
ศาลฎีกาได้มีคำพิพากษาพลิกจากหน้ามือเป็นหลังมือ ทุบคำตัดสินของศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ที่เคยสั่งจำคุกลุง 10 ปี

1.ศาลชั้นต้น - ศาลอุทธรณ์ สั่งคุก 10 ปี (มองว่าสมัครใจวิวาท)
ตอนแรกสู้กัน 2 ศาลแรก ลุงวิศวะอาการหนักมากพี่ เพราะทั้งศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์มองเหมือนกันว่า:
ลุงไม่ยอมจบเอง: ถ้าลุงมีสติ จอดรอระงับอารมณ์สักพักตอนรถตู้ออกไป เรื่องก็ไม่เกิด แต่ลุงกลับขับรถตามไปบีบแตรยาวใส่เขา ยั่วโทสะเขา แถมที่กล้าทำเพราะในกระเป๋ามีปืนติดตัว แสดงว่า "สมัครใจร่วมทะเลาะวิวาทมาตลอดทาง" เมื่อสมัครใจไปแลกกับเขาแล้ว จะมาอ้างว่ายิงเพื่อป้องกันตัวไม่ได้! ศาลเลยสั่งจำคุกลุง 10 ปี และต้องชดใช้เงินให้ฝั่งคนตายอีก 340,000 บาท

2.ศาลฎีกาพิพากษาพลิกคดี: มองเป็น "ป้องกันตัวเกินกว่าเหตุ"
พอคดีมาถึงศาลสุดท้าย ศาลฎีกาท่านตรวจหลักฐานแล้วคิดต่างอย่างสิ้นเชิง โดยมองแยกแยะเหตุการณ์เป็นช่วง ๆ แบบเป็นธรรมมากพี่:
รถตู้ผิดก่อน: การที่รถตู้ไปจอดขวางเขาแล้วไม่ยอมเลื่อนขยับให้ มันไม่ใช่เรื่องที่คนปกติที่มีมารยาทเขาทำกัน ใครเจอแบบนี้ก็ต้องโกรธเป็นธรรมดา
ลุงระงับความโกรธแล้ว: ถึงตอนแรกจะด่ากัน บีบแตรใส่กัน แต่ตอนที่ลุงจอดรถข้างกู้ภัย ศาลมองว่าลุงระงับอารมณ์ได้แล้วและพยายามจะหาคนช่วย แต่ฝั่งวัยรุ่นกลับยกพวกมาปิดล้อม มุดหัวเข้ามาในรถ คุกคามด้วยวาจาเกรี้ยวกราด แถมรุมชกต่อยลุงในพื้นที่แคบ ๆ ที่ลุงขยับหนีไปไหนไม่ได้เลย
ทางเลือกสุดท้าย: ศาลฎีกามองว่า จังหวะนั้นลุงโดนรุมทำร้ายจริง การใช้ปืนจึงเป็นทางเดียวที่จะทำให้ลุงรอดจากการโดนกระทืบได้ แต่! การยิงเข้าจุดสำคัญ (หน้าอก) แทนที่จะยิงขู่ขึ้นฟ้าหรือยิงลงพื้น ศาลเลยปรับแก้ข้อหาจากเจตนาฆ่า เป็น "ฆ่าผู้อื่นโดยป้องกันเกินสมควรแก่เหตุ" (มาตรา 69)

3. บทสรุปโทษทัณฑ์: รอดคุก! สั่งรอลงอาญาและดัดนิสัย
พอศาลฎีกาชี้ชัดว่าเป็นเรื่องการป้องกันตัวเกินกว่าเหตุ บทลงโทษเลยเบาลงฮวบ ๆ จากที่ต้องติดคุกยาว 10 ปี กลายเป็นแบบนี้แทน:
ลดโทษเหลือรอดคุก: จากโทษตั้งต้นแก้เหลือจำคุก 5 ปี ลุงยอมรับสารภาพและมอบตัวทันที ลดให้เหลือ จำคุก 3 ปี 4 เดือน และปรับ 2,000 บาท
ให้โอกาสรอลงอาญา: เนื่องจากลุงไม่เคยติดคุกมาก่อน และเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเพราะ ฝั่งผู้ตายมีส่วนผิดเต็ม ๆ ที่ไปหาเรื่องลุงก่อน ศาลเลยสั่ง "รอลงอาญา 3 ปี" (ไม่ต้องติดคุกจริง) แต่ต้องโดนคุมประพฤติ 2 ปี รายงานตัวทุก 3 เดือน บำเพ็ญประโยชน์ 30 ชั่วโมง และที่เด็ดสุดคือ ต้องเข้ารับการอบรมการควบคุมอารมณ์ 30 ชั่วโมง

ที่มา ...อ่านแบบเต็มๆได้ที่ เพจดอย https://web.facebook.com/IdeaHit2021


รับโทษแบบเบาสุดๆแล้วล่ะ เรียกว่าหนังคนละม้วนกับศาลชั้นต้น - ศาลอุทธรณ์เลยแฮะ

สุดท้ายอยู่ที่ดุลยพินิจศาล จะเห็นได้ว่าแต่ละศาลมองต่างกัน

ผมเห็นด้วยกับศาลชั้นต้น - ศาลอุทธรณ์แฮะ ตรงที่ตัดสินว่า สมัครใจร่วมทะเลาะวิวาทมาตลอดทาง
เพราะขับรถตามไปบีบแตรยาวใส่เขา ยั่วโทสะเขา แถมที่กล้าทำเพราะในกระเป๋ามีปืนติดตัว

อยากรู้ค่าทนายเลย หมดไปเท่าไหร่

3 ศาล ตัดสินมาคนละม้วนเลย

คหสต ผมว่าควรรอดนะ จังหวะนั้นไม่ยิงไป ตัวเองกับครอบครัวก็มีสิทธิ์ถึงตาย

ตอนผมขับรถถ้าคนในครอบครัวนั่งมาด้วยผมจะพยายามใจเย็นมากๆ จะขับหนีก่อน เพราะเราไม่มีปืน
อันนี้มองว่าลุงแกมีปืนด้วยแหละ แกเลยใจใหญ่ไม่กลัว ถ้ายิงไปแล้วไอพวกนั้นไม่ตายก็จะง่ายกว่านี้มาก

แต่ไม่เป็นไรถือว่ากำจัดขยะไป ผมไม่สงสารคนที่ตายนะอันนี้พูดตรงๆ

ดีใจกับลุงจริงๆ ไม่อยากให้ติดคุก อุส่าช่วยกำจัดขยะสังคม ตายไปก็ดีแล้ว

บ้านอยู่ชลบุรี ผ่านตรงนั้นทีไรก็คิดถึงคดีนี้ ผมมองว่าป้องกันตัวเกินเหตุเช่นกัน

ด้วยความเคารพ ถ้ายิงจุดไม่สำคัญก่อน ผมคงเห็นใจลุงวิศวะมากกว่านี้

ส่วนตัวทั้งสองฝ่ายสมัครใจวิวาทมากกว่า เพียงแต่กลุ่มคนตายคุกคามก่อนเท่านั้นเอง

แล้วข้อเท็จจริงเพิ่มเติม

ลุงไม่มาฟังคำพิพากษาศาลฎีกาเพราะกลัวโดนคุก โดนริบเงินประกัน 870,000 บาท

จ้างทนายปีศาจจิตตรีป่าวเนี่ยรอดได้..

มันมีพวกอยากให้ลุงเข้าคุกด้วยอะ คิดดูนะว่าถ้าตัวเองและครอบครัวอยู่ในสถานการณ์นั้นจะไม่ยิงจริงหรอ

ผมไม่ค่อยชอบผลการตัดสินที่ทำให้คนทั่วไปรู้สึกว่า ต่อจากนี้ควรจะมีปืนติดตัวเลย

คตีนี้ไม่มีใครรู้ความจริงนอกจากตัวลุงเอง ว่าวันนั้นถ้าตัวเองไม่มีปืน จะเลือกตามไปบีบแตรเอาเรื่อง หรือขับกลับบ้านเลย

(10 กว่าปีก่อนผมขับรถไปกับแฟน เจอวัยรุ่นสร้างตัวตัดหน้ากระชั้นชิด โมโหมาก บีบแตรยาวใส่แมร่ง แล้วขับไปให้ ค.อีกดอก

แม่มไม่ยอม ขับตีคู่มาจะเอาเรื่อง จะเบียดให้จอดมาเจอกันข้างทางให้ได้ ผมไม่จอดขับแยกออกไป ถ้าวันนั้นมีปืนก็อาจจะอีกแบบก็ได้)

คือครั้งนี้ใช่ล่ะ เหยื่อปืนเป็นคนที่(อาจจะ)สมควรตาย แต่ถ้าหลังจากนี้ ผลคำตัดสินชี้นำให้คนคิดว่าพกปืนไว้กับตัวดีกว่ามือเปล่า

เคสต่อๆไป อาจมีการใช้ปืนกับแค่เรื่องทะเลาะวิวาททั่วๆไปมากขึ้น ธรรมชาติของมนุษย์เวลาบรรดาลโทสะ ก็คว้าของใกล้มือไว้ก่อน

ซึ่งแน่นอน ผลคำตัดสินครั้งนั้นอาจจะไม่เหมือนครั้งนี้ แต่มันก็มีการสูญเสียไปแล้ว มีคนตาย มีคนติดคุก undo กลับมาไม่ได้

จุดเริ่มต้นแรกมันก็มาจากวัยรุ่นเลเวล1นี่แหล่ะ ดังนั้นลุงวิศวะทำผิดไหม มันก็ผิด แต่ก็ไม่เห็นใจเด็กที่ก่อเรื่องซะเท่าไหร่ ลองนึกดู ถ้าไม่ได้ไปเจอกับลุงแก ป่านนี้คนที่โดนระราน คนมีอีกเยอะ

ถ้าไม่ตายวันนั้น ป่านนี้รอยสักเต็มตัวแล้วมั้งจั๊ฟ พ่อเทวดาน้อยวัย17

เคสนี้ส่วนตัวผมไม่ชอบคำตัดสินเช่นกัน เพราะมันจะกลายเป็น ถ้าเกิดเหตุแบบนี้งั้นยิงได้เลย คนทั่วไปจะมองแบบนั้นเลย

ผมชอบที่ท่าน -1-st mir@cle บอกมากเลย คือ มันเลยกล้ายเป็นกล้าที่จะห้่าวเพราะในรถมือปืน ถ้าสมมุติไม่มีของมันก็แค่ขับหนีแค่นั้น ผมมองแบบนี้ คือเวลาขับรถมันโมโหอยู่แล้ว คือเต็มที่ขับชนแบบตกใจผมยังให้น้ำหนักกับการทำแบบนี้มากกว่าเลย แต่อันนี้มันคือหยิบปืนมายิงอะ

คือการ ต่อย กับ การเอาปืนขึ้นมายิงมันคนละเรื่องในมุมมองผมอะ คือ ปืนมันต้องผ่านการคิดหลายขั้นตอน คือ หยิบ ชัก ยิง คือมันไม่ใช่แบบถืออยุ่กับมือแล้วยิงเลย เหมือนหมัดที่ติดตัวเราแล้วชกอะ