ของผมจำได้แม่นเรื่องนึงราวๆ 10 ปีมาแล้วต้องบอกว่าตอนนั้นบ้านผมอยู่ทาวน์เฮาน์ แล้วตู้กับข้าวสแตนเลส อยู่หลังบ้านหลังบ้านมีกำแพงกั้นอยู่แถมข้างบนกำแพงเป็นลูกกรงตาข่ายเหล็กนอกกำแพงมีแต่ป่า แล้ววันที่เกิดเรื่องก็มาถึงวันนั้นผมไปเตะบอลมาอาบน้ำเสร็จมานั่งอยู่กับแม่ข้างล่าง แล้วตู้มันดัง ปั้งๆๆๆ ยาวเหมือนมีคนเอามือไปตีตู้

แต่ที่แปลกกว่านั้นคือ พอผมขอแม่เดินไปดูเสียงมันหาย พอมานั่งมันดังต่อ พอตระโกนไปว่าเฮ้ย ยิ่งดัง ผมเลยโมโหไปหยิบอีโต้วิ่งไปหลังบ้าน แล้วตระโกนว่าเสียงเ-ี้ยอะไรใครเคาะวะ ดังอยู่ได้ แล้วเสียงมันก็ไม่ดังอีกเลย จนถึงทุกวันนี้ยังหาคำตอบไม่ได้ และอีกเหตุการณ์นึงที่ผมไม่ได้เจอเองเเต่น้องชายผมเจอก็คือ วันนั้นผมกับแม่ไปตลาดน้องมันนอนเล่นคอมพ์อยู่บนบ้าน มันเล่าว่า มันได้ยินเสียงผมกับแม่คุยกันอยู่ข้างล่างและเรียกมันลงมากินข้าว มันเลยลงมาไม่เจอใครเลยประตูกระจกก็ล็อค มันเลยหลอนๆไม่ขึ้นไปนอนข้างบนนอนรอที่โซฟาข้างล่างจนกระทั่งผมมา มันยังถามว่าก่อนหน้านี้ได้มาบ้านก่อนค่อยออกไปอีกรอบไหม

ผมเลยอยากถามชาว ss ว่าเคยเจอเรื่องผีหรือเรื่องหาคำอธิบายไม่ได้แบบผมไหมครับ

จริง ๆ ข้างบ้านกำลังทำครัวครับ แค่เสียงบังเอิญเหมือนที่คิดเฉย ๆ ผมเป็นบ่อย "ใครมาคะถ้วยเคาะจานหลังบ้าน" ทั้ง ๆ ทีทุกคนอยู่ในบ้าน เสียงมันมาจากบ้านผมชัด ๆ ไม่มีผิดเพี้ยน พอออกไปดู พี่ข้างบ้านทำอาหาร ถ้าไม่ไปดูก็คิดว่าเสียงอะไรกันแน่ 555

ปัญหาคือถ้าข้างบ้านกำลังทำครัวมันต้องได้ยินบ่อยๆ อะดิครับ แต่อยู่มา 6 ปีได้ยินครั้งนั้นครั้งเดียวจริงๆ บ้านทางซ้ายไม่มีคนอยู่ด้วย

ไปเรียนมหาลัย ตอนปี1 ใหม่ๆผมแทบจะเป็นผีอำทุกอาทิตย์อ่ะ แล้วรุ่นพี่หลายคนก็ขู่ๆว่าหอที่ผมอยู่ผีดุนะ หอมันก็เก่าๆ คนดูแลก็แก่ บรรยากาศเงียบๆอีก

ตอนนั้นก็เชื่อแหละว่ามันเป็นวิทยาศาสตร์อยู่ แต่ตอนเป็นแรกๆนี่น่ากลัวจริงนะ ขยับไม่ได้ เหมือนเห็นใครอยู่ในห้อง แต่หลังๆชินละ แอบๆสนุกเหมือนกัน สุดท้ายก็อยู่หอนั้นมาจนจบปี 4

ผมเดาว่าแมวล่ะกัน แมวแถวบ้านผมชอบทำเสียงดังตอนกลางคืน พอเราเสียงดังกลับ มันหายจ้อยไปเลย

ขนลุกเลย

นั่งมองหน้าเพื่อนที่พึ่งตายไป แต่มองยังไงก็ไม่เห็นหน้าครับ

แมวเข้าไม่ได้ครับ กรงเหล็กชนคานชั้น 2 คือปิดตายเข้าได้แต่ลม

ขอลายละเอยดได้ไหมท่าน

ตอนม.4 อายุ 15-16 นี่แหละ

ตอนนั้นอาศัยอยู่บ้าน บ้านเป็นตึกทรงอาคารพาณิชย์ 4 ชั้นที่อยู่ติดกันกับญาติ (แค่สองหลังเพราะปลูกบ้านกันเอง) แม่กับน้องนอนอยู่ชั้น 3 โซนหน้าบ้าน (และญาติก็นอนห้องที่อยู่ติดกับพ่อแม่ในบ้านอีกหลัง) ส่วนผมนอนอยู่ชั้น 4 กับพี่ชาย ห้องนอนจะอยู่โซนหลังบ้าน รอบบ้านฝั่งห้องนอนผมจะมีบ้านติดกันหลังเดียว (รั้วติดกัน แต่บ้านเค้าจะห่างออกไปอีก โดยมีฝรั่งชายแก่อาศัยอยู่คนเดียว)

ตอนนั้นหน้าร้อน แต่นอนพัดลมและเปิดหน้าต่าง (ไม่เคยนอนแอร์) หลับไปสักพักแล้ว อยู่ดีดีตื่นมากลางดึก ไม่แน่ใจว่าช่วงตีไหน เพราะไม่มีนาฬิกา (และตอนนั้นก็ยังอยู่ในวัยกลัวผี 555) ลืมตามาแค่แว้บเดียว แต่ไม่ได้มองเห็นอะไรที่มันผิดปกติ

แต่... มีเสียงผู้หญิงร้องเพลงขึ้นมาแบบไม่มีดนตรี เสียงดังฟังชัด อารมณ์เพลงน่าจะเป็นเพลงเก่าๆประมาณพวกเพลงกล่อมเด็ก (คือแบบว่า ระดับเสียงที่ชั้น 4 ได้ยินชัดขนาดนี้ บ้านอื่นก็ควรได้ยิน) แล้วก็ คนอะไรมาร้องเพลงเวลานี้ ดังขนาดนี้

ผมก็พยายามนอนต่อ จนเหมือนเพลงที่ร้องจะจบไปแล้ว แต่ กลายเป็นร้องขึ้นมาใหม่จากจุดเริ่มต้น คราวนี้รู้สึกว่ามันผิดปกติมากละ ก็ทนต่อไปสักพัก

แล้วก็วนแบบเดิม คือ จบแล้วขึ้นใหม่ ตอนนี้คือฟังต่อไม่ไหวละ จะเอานิ้วอุดหูก็คงไม่หลับ จะเอาผ้าห่มมาคลุมโปงก็นี่มันหน้าร้อน ก็ใช้วิธีอุดหูนี่แหละ อุดไปสักพัก เอานิ้วออก

แม่ม! ต้นเพลงขึ้นมาใหม่ คราวนี้ลองอุดหูแบบแป้บๆเปิดหู เริ่มใหม่อีก

น่าจะลองอยู่ 4-5 รอบนี่แหละ ด้วยระยะเวลาที่ต่างกัน แต่ทุกครั้งคือเริ่มร้องใหม่ตอนเลิกอุดหู

สุดท้ายเลยอุดหูไปสวดมนต์ไป พอเสร็จแล้วก็เลิกอุดหู และเสียงก็หายไปแล้ว

กว่าจะทำใจนอนได้ ผ่านไปนานเหมือนกัน

หลังจากนั้นสองวัน ก็มีข่าวว่าฝรั่งหลังบ้านตายไปแล้ว โดยไม่มีใครรู้ จนเจ้าของบ้านที่ให้เช่ามาเจอมั้ง (ระแวกนั้นไม่มีใครเคยคุยกับฝรั่งคนนี้เลย เพราะพูดอังกฤษกันไม่เป็นสักคน เลยไม่มีใครสนใจที่ไม่เห็นเค้า เพราะผมเองก็ไม่เคยเห็นเค้าออกมานอกบ้าน)

เรื่องเดียวนี่แหละที่เคยสัมผัสกับตัวและไม่รู้ว่ามันคืออะไร

ปี 45 ตอนสมัย ม.3 ช่วงบ่ายๆเย็นๆเตะบอลเสร็จ เพื่อนอีก 3-4 ชวนกันไปกินข้าวร้านตามสั่งตรงข้างโรงเรียน เป็นตึกแถวธรรมดาๆห้องนึง เดินเข้าไปก็จะมีโต๊ะให้นั่งหน้าร้าน 4-5 โต๊ะ พวกผมก็ไปนั่งโต๊ะตรงหน้าเค้าเตอร์กัน ผมนั่งหันหลังชิดกับเค้าเตอร์เก็บตังเลย พอนั่งลงไปปุ๊ปเค้าเตอร์ก็จะสูงประมาณคอเราพอดี

นั่งเสร็จก็สั่งข้าวหมูกระเทียมมากินกัน สั่งเสร็จก็นั่งรอ แล้วเหมือนตอนนั้นร้านเค้าจะยุ่งมากๆ ลุงเจ้าของร้านเดินรับออเดอร์ ช่วยเสริ์ฟอาหารกันวุ่นวายไปหมด ทุกคนดูยุ่งมากๆ

ตอนนั้นก็ไม่ได้สนใจอะไร นั่งรอข้าวอยู่สักพักจู่ๆก็ได้ยินเสียงวี้หว่อๆ ดังขึ้นมาด้านหลังเค้าเตอร์ ตอนแรกนึกว่าหลานเจ้าของร้านมานั่งเล่นอะไรอยู่ข้างหลังรึป่าว ผมก็เลยหันไปดู

ภาพที่เห็นคือรถของเล่น ลักษณะแบบรถตำรวจวางไว้บนโต๊ะเค้าเตอร์ มีไฟไซเรนติดขึ้นมาแล้วก็มีเสียงดังวี้หว่อๆ มีของเล่นอย่างอื่นอีกหลายชิ้นวางไว้ ด้านหลังรถของเล่นที่กำลังเสียงดังพร้อมไฟติดวิบวับๆ มีตุ๊กตากุมารทองขนาดตัวประมาณสัก 50-60 ซม สวมชุดแบบกุมารทองที่เราเห็นในหนังอะ มีสายสังวาลย์คาด ผมจุก อยู่ในท่ายืนมือเท้าเอว

แต่ไม่เห็นหลานลุง ไม่เห็นคนนั่งอยู่ที่เค้าเตอร์ ไม่มีใครอยู่ตรงนั้นเลย นอกจากกุมารทองกับของเล่นของเค้า

จังหวะนั้นคืองง สับสน สงสัยว่าคืออะไรเลยหันกลับไปสะกิดเพื่อนให้มามอง แต่เหมือนเพื่อนทุกคนตอนนั้นไม่มีใครสังเกตหรือเห็นเหมือนที่ผมเห็นอะ ทุกคนกำลังคุยกันอยู่ สักพักเสียงไซเรนก็เงียบไป ผมหันไปดูอีกรอบก็ยังไม่เห็นใครสักคน

ได้แต่เก็บความสงสัยมาจนทุกวันนี้

ถ้านึกน่าจะเป็นตอนเด็ก 2 เหตุการณ์ที่แบบ เอ๊ะ

ตอนเด็ก ซักประมาณ ป.3 บ้านเก่า ลงมาห้องน้ำ กลางดึก เพราะชั้นบนไม่มีห้องน้ำ
คือเห็นดวงไฟหน้าห้องน้ำ สีส้มๆ จำได้ติดตา แต่ด้วยความที่หน้าห้องน้ำไม่มีไฟ ตำแหน่งนั้น
แต่ก็ไม่ได้คิดอะไร เพราะยังเด็ก+บ้านตัวเองมานาน (แต่หลังบ้านมี บึง (ขนาดเกินบ่อน้ำเลย) ที่คร่อมระหว่าง บ้านผมกับข้างบ้านไว้)

อีกอัน อันนี้จำได้ดี เพราะคนอยู่เยอะ
ป.5 เข้า รร.ประจำ แต่เข้าได้ประมาณอาทิตย์กว่า ปู่เสีย ต้องกลับบ้าน กลับมาถึงช๊อตแรกเลย ขอกลับมาบ้านจากวัดตอนกลางวัน กลิ่นน้ำอบ เต็มบ้านเลย
อีกช๊อตนึง คือนอนด้วยกันกับป้า + ลูกป้า นอนๆอยู่ได้ยินเสียงไม้ฟาดผนังเต็ม 2 หู (เป็นนิสัยที่ปู่ทำประจำตอนแกยังอยู่ จะใช้ไม้คล้ายๆไม้เรียวฟาดผนังบ้าน) ช๊อค+กุมมือพี่สาว (ลูกป้า) แบบเหงื่อซึมกันทั้งคู่ แบบรู้เลยว่าต่างคนต่างสะดุ้งตื่น


นึกออกแบบชัดเจน ก็ 2 เรื่องนี้ แต่ไม่รู้สะกดจิตหมู่รึป่าว โตมาพอไม่กลัวผี ก็ไม่ได้ยินอะไรพวกนี้เลย