ไม่รู้ยังมีคนเล่น SS อยู่ไหม แต่ก็ไม่รู้จะไประบายที่ไหน ผมไม่โพสโซเชียลเลย เลยมีแต่ที่นี้

ึืิคือผมทำงานเป็น ผู้ช่วย ผจก. ที่ร้านค้าที่หนึ่ง แล้วช่วงนี้มันสงกรานต์ ก็ถามพนักงานว่าจะมาทำงานไหม ถ้ามาจะได้สองแรงนะ พวกน้องๆมันก็มากัน ที่นี้พอถึงวันร้านก็มีการเอาถังน้ำไปตั้งหน้าร้านแล้วให้พนักงานไปเฝ้าคนหนึ่งไว้ให้ลูกค้ามาเติมน้ำเวลามาซื้อของ

แล้วกฏร้านคือห้ามกินเหล้าในเวลางานเด็ดขาดถ้ารู้คือไล่ออก

วันแรกคือ ผู้ช่วย ผจก. อีกคนคือสละชีพจัดๆแบบไม่เอาอะไรละ โดนน้ำได้ยินเสียงเพลง เพื่อนมาเรียก คือลอยไปกับน้ำทั้งเมาทั้งกินเหล้า อยู่ตรงถังน้ำที่ให้พนักงานเฝ้าร้านนั้นแหละ แกแบบเอาเลยถ้าจับได้ก็ไล่ออกได้เลยประมาณนั้น พวกผมกับน้องๆคนอื่นๆ ก็ต้องทำงานแทน แกก็ได้สองแรงไปฟรีๆ 1 วัน ปกติ ผู้ช่วยสองคนต้องแบ่งงานกันทำ กลายเป็นผมแบกงานคนเดียวหมด

วันที่ 2 ผู้ช่วยที่เมาวันแรกเหมือนได้สติมาวันที่ 2 แกก็ไม่ไปเมาไม่ไปเล่นอีกเลยก็ทำงานของแกไปปกติ
แต่น้องในร้านสองคนที่เป็นพนักงาน ดันแอบแวปไปเล่นน้ำ แต่ดีหน่อยที่ไม่กินเหล้า แต่มันชอบแอบออกไปเล่น ผมก็แบบใจดีหลับตาข้างหนึ่งให้เล่นไป ถ้าช่วงลูกค้าเยอะก็ค่อยไปเรียกเอา แต่ทีนี้ช่วงใกล้ปิดร้าน ผมก็ไปเรียกให้กลับมาทำงานเพราะ ต้องรีบเก็บร้าน ไปเรียกรอบแรกก็ไม่ยอมกลับมาบอกขอเล่นอีกนิด ผมก็ใจดีให้เล่นต่อ แต่พอมันดึกจริงๆ ผมก็ไปเรียกแบบซีเรียสเลยบอกว่าจะเรียกรอบสุดท้ายละ ถ้าไม่เข้ามาไปคุยกับ ผจก. นะ แต่มันก็ไม่ยอมกลับมาทันทีนะ
ที่จริงถ้ามันจบแค่นี้มันกลับมาช้าหน่อย ผมก็อาจจะแค่อารมณ์เสียและก็บ่นๆไปตามประสา
แต่น้องสองคนมันดันขี่รถออกไปไหนก็ไม่รู้ ซึ้งร้านมีกฏอยู่ว่า ถ้ามีการออกบริเวณร้าน ต้องแจ้ง ผู้ช่วย หรือ ผจก. และมีการตรวจตัว เพื่อป้องกันการเสี่ยงทุจริต แต่น้องมันดันขี่รถออกไปเลย

ผมเลยถาม ผู้ช่วยอีกคนว่าเอาไงดี แกก็บอกแจ้ง ผจก. แกก็พิมแชทไปหา ผจก. แต่ ผจก. ไม่ตอบ ผมเลยต้องโทรไป ผจก. ก็บอกถ้าน้องมันกลับมา ให้โทรหาแล้วขอคุยกับน้องหน่อย
พอพวกมันกลับมาผมก็โทรหา ผจก. แล้วเอาโทรศัพท์ให้มันคุยกับ ผจก. ซึ้งผมไม่ได้ยืนฟังว่าคุยไรกัน
พอคุยเสร็จ มันน่าจะเห็นแชทที่เปิดค้างไว้ ที่ ผู้ช่วยอีกคนพิมบอกผู้การ น้องมันเลยพูดว่า "แค่นี้ต้องแจ้งผู้จัดการเลยหรอ" ผมก็อารมณ์เสียอะตอนนั้น เพราะทำงานเหนื่อยเพราะคนหายไปสองคน ผมเลยไม่พูดอะไร


น้องทั้งสองคนเป็นผู้หญิง ผู้ช่วยอีกคนเป็นผู้ชาย ตอนนี้น้องสองคนนั้นคือโกรธผมไปละไม่คุยกับผมละ แต่กับผู้ช่วยอีกคนที่แกปล่อยๆหน่อย ก็คุยสนิทกันเหมือนเดิม เพราะน้องพวกนี้ไปกินเหล้ากับแกบ่อย

ปล. ผจก. ไม่กล้าออกใบเตือนหรือแจ้งหัวหน้าที่คุมสาขาทำเรื่องไล่ออก เพราะแกก็ใจดีแบบปล่อยๆหน่อย แล้วตัวร้านเองก็ขาดคนตอนนี้ จะไล่ออกตอนนี้คนก็จะขาดเยอะ

ปล.2 ผมเป็นพวกเคร่งๆหน่อยด้วย งานคืองาน เล่นคือเล่น นี้ก็ใจดีสุดๆละปล่อยให้ไปเล่นน้ำ ทำงานน้อยกว่าเพื่อน แถมได้สองแรงอีก

แหกกฎแบบนี้ เรื่องถึง ผจก แล้วยังปล่อย

เรื่องจบเราถูกมองเป็นผู้ร้ายด้วย

ถ้าเป็นแบบนี้นานๆ ทีก็พอไหว แต่ถ้าเป็นบ่อย มีที่ไปผมไม่อยู่อะ

ท่านไม่เข้าพวกอ่ะ

ไม่ต้องสนใจ เราทำตามหน้าที่ อย่างมากก็เรียกมา เอาความจริงมาคุย ใครทำ/ไม่ทำอะไร หน้าที่คืออะไร ให้ไปคิดเองว่าที่ทำไปมันควรมั้ย ทีหลังอย่าทำ ถ้าจะมาเล่นก็ไม่ต้องเอาตัง

แบ่งเรื่องงานเรื่องความสัมพันธ์ให้ออก ถ้าวันหน้ามา สั่งงานแล้วไม่ทำ ก็รายงานไปตามขั้น เรื่องจะคุยไม่คุยกับเราก็อีกเรื่อง

เรื่องนี้ ถ้ามีคนหย่อน แล้วเราเป็นคนตึง เราจะเหนื่อยมากๆครับ เพราะเราไม่เข้าพวกกับเขา

เรื่องแบบนี้มันเหนื่อยใจจริงๆนะ ทั้งๆที่เราอาจจะไม่ได้ตึงขนาดนั้น แต่กฏก็คือกฏ งานก็คืองาน

แต่พวกนี้มักไม่ค่อยมองเห็นส่วนที่เราหยวนๆให้หรอก จะมองตอนสุดท้ายที่เราทำตามหน้าที่ไปแล้ว

น่าเบื่อจริงๆ ถ้ามีที่ไปต่อ แล้วองค์กรนี้ไม่คิดจะเปลี่ยนแปลง ไปเถอะท่าน อยู่ไปก็เสียเวลาเปล่า

เพราะสุดท้ายเราก็จะเป็นตัวประหลาดในสายตาเพื่อนร่วมงาน (ทั้งๆที่มันถูกต้องก็ตาม)

เค้าถึงบอกเข้าเมืองตาหลิ่วก็หลิ่วตามตามครับ ไม่งั้นเราจะอยู่ยาก

ทนทำเพราะต้องเคลียหนี้ตัวเองนี้แหละครับแถมมันเป็นงานใกล้บ้านขับรถ 2-3 นาทีถึงละ อยู่บ้านไม่เสียค่าอะไรเลย ผมก็ทำๆรอสอบราชการด้วย ถ้าไม่มีหนี้ก็คงไม่ทำหรอก

พยายามละแต่จะให้ไปนั่งกินเหล้าด้วยทุกวันไม่ไหวอะ เงินเดือนก็น้อยเสียค่าเหล้าทุกวันนี้ไม่มีละเงินใช้

เอาจริงๆ คือมันแย่เกินไป

ไอเรื่องตึงเรื่องหย่อนมันยังคุยได้นิดๆหน่อยๆ

แต่จากที่พิมมันเหมือนลอยทิ้งไปเลย แบบไม่สนโลก มึนแบบนี้ทำเรื่องถึงระดับสูงไปเลย ถ้าไม่ได้เรื่อง ย้ายร้านเลย

ผมก็ไม่ค่อยสนใจยุละครับ ผมพวกแบบไม่ได้คิดจะทำให้ทุกคนพอใจยุละ แต่พอทำงานเหนื่อยๆละเจอแบบนี้ก็อบากหาที่บ่นๆระบายบ้างครับ

ร้านมันอยู่ใกล้บ้านนี้แหละ ขับรถ 2-3 นาทีถึง แถมอยู่บ้านพวกค่าน้ำไฟ ผมก็ไม่ได้เสีย ค่ากินพ่อกับแม่แกจะซื้ออาหารมาทำกินกันทั้งครอบครัวยุละ เงินเดือนมันเลยไม่โดนหักค่าอะไรเลย

แถวนั้นไม่มีร้านอื่นแล้วหรอ


งั้นก้ทำใจ

จริงครับ แต่ในร้านมันดันมีแต่คนหย่อนๆ ผจก. ก็หย่อน คือถ้ามันไม่มีคนตึงเลยร้านมันพังแน่ๆอะ

ผมดันเป็นพวกถ้าทำงานก็เต็มที่กับงานอะ อยากให้ออกมาดีที่สุด ถึงผลลัพท์จะออกมาไม่ดี แต่เราได้เต็มที่กับมันอะ มันติดนิสัยมาจากที่ทำงานเก่า ที่ทีมรู้เวลาเล่นเวลาทำงาน

เอาเป็นว่าเป็นกำลังใจให้นะครับ
บนก็หย่อน ล่างก็ยาน เหนื่อยทั้งขึ้นทั้งล่อง

ปัญหาไม่ใช่คุณ แ่ต่เป็น ผจก. มันต้องทำให้เขารู้สึกเดือดร้อน เช่นถ้าเด็กไม่อยู่ ผู้ช่วยอีกคนไม่อยู่ คุณทำในปริมาณที่คิดว่าเป็นส่วนของคุณแล้ว แจ้ง ผจก.แล้วก็ปล่อยจอยไปเลย หรือทำแค่ตัวเองไหว คิวจะยาวช่างมัน

ผมไม่ชอบผู้บริหารที่ทำตัวเป็นพระเอกเพื่อซื้อใจลูกน้อง แล้วโยนบทผู้ร้ายให้คนอื่น