ขอบคุณสำหรับคำแนะนำครับ

ไม่มีมีดเล่มไหนที่ตั้งใจลับแล้วไม่คมครับ เอาของผมก็ได้ ผมสอบสย.3รอบกว่าจะได้ เคล1-2-3-4 เรียนอย่างหละ 2 วิศวกรรมปฐพีเรียน3รอบ อุทกวิทยาเรียน3รอบ เรียนจนได้Aหมดอะ สู้ๆครับ บอกได้แค่นี้

ผมพูดรวมๆแล้วกัน คนเรามักจะเทียบตัวเองกับคนอื่นเป็นเรื่องธรรมดาครับ

เพราะเราล้วนแล้วแต่อยู่ในสังคม และต้องการรู้ว่าอยู่ตรงไหน เนื่องจากทุกคนล้วนแล้วแต่มีอัตตา หรือที่เรียกว่าอีโก้นั่นแหละ

ปัญหาคือการเปรียบเทียบมักจะเกิดความรู้สึกลบ มากกว่าความรู้สึกบวก

ซึ่งสิ่งสำคัญจริงๆคือคุณต้องเทียบความสุขคุณ กับความสุขคนอื่น

เมื่อคุณเอาความทุกข์ตน ไปเทียบความสุขคนอื่น แน่นอนว่ามันผิดฝาผิดตัว

คนเราทุกคนล้วนมีความทุกข์เป็นของตัวเองครับ ปัญหาสุขภาพ ปัญหาการเงิน ปัญหาการงาน ปัญหาครอบครัว ฯลฯ

บางคนมีงานดี เงินเดือนสูง ฐานะร่ำรวย ดูจะไม่มีความเดือดร้อนใดๆทั้งสิ้น แต่เราไม่อาจรู้ครับ ว่าสุขภาพจริงๆเค้าเป็นอย่างไร พ่อแม่อยู่หรือญาติที่รักอยู่ครบมั้ย หรือแม้แต่กำลังเผชิญเรื่องอะไรอยู่

ยิ่งในสื่อสังคมออนไลน์ หรือเรื่องเล่าระหว่างโต๊ะกินข้าว เรื่องอะไรที่ไม่ดี ก็ไม่มีใครอยากออกปาก ถึงปล่อยออกมาก็ไม่ใช่ทั้งหมด

ฉะนั้นแล้วคุณลองหาข้าวที่ชอบ เพลงที่อยากฟัง อาบน้ำสบายๆ เปิดแอร์เย็นๆแล้วลองทบทวนความรู้สึกดูครับว่าความผิดหวังนี้มันสมแก่เหตุ หรือมากกว่าเหตุ

ถ้ามากกว่าเหตุ ทำไมถึงมากได้ เพราะสอบมาแล้วหลายรอบ เพราะทำดีที่สุดแล้วจริงๆ เพราะคาดหวังเอาไว้มากด้วยความมั่นใจ หรือแค่เพราะอยากตอบสนองอีโก้ตัวเองว่าฉันก็ทำได้

วันของคุณต้องมาถึงอย่างแน่นอนครับ ทุกอย่างมีเหตุผลของมัน อาจจะต้องใช้เวลาสักหน่อย

เป็นกำลังใจให้นะครับ

แชร์กันได้นะครับ

ผมกำลังเปลี่ยนสายมาจากวิดวะ จะมาเป็นครู
พึ่งเรียนจบ ป.โท หลักสูตรและการสอน ปีที่แล้วก่อนสอบรอบทั่วไป 10 วันได้ครับ เกือบขอใบ P ไปสอบไม่ทัน
รู้ตัวว่าตัวเองสอบได้น่าจะจบทันตอนเหลือเวลา 80 วันก่อนสอบครับ
30 วันแรกอ่านไม่รู้เรื่องเลยครับ ง่วงนอนจัด เพราะกลางวันทำงานด้วย กลับมาต้องช่วยเมียเอาลูกกว่าจะเสร็จภารกิจก็ต้องมี 21.00-21.30 ถึงจะได้เริ่มอ่าน เริ่มอ่านได้แบบเต็มสูบจริงคือ 50 วันครับ บริหารจัดการเวลาด้วยการกลับมาจากทำงานก็คือนอนไปก่อนเลย บอกเมีย บอกแม่ว่าจะไม่ช่วยเอาลูก จะไม่ช่วยงานบ้านนะ 50 วันนี้ 5555+
ความรู้ตอนที่อ่านก็คือเต็มที่จริง ๆ ยิ่งช่วงสองสามอาทิตย์ก่อนสอบ แค่นั่งกินข้าวยังรู้สึกเสียเวลา คิดว่าในขณะที่นั่งกินอยู่คนอื่นอ่านอยู่เสียเปรียบชิบ ผมเป็นขนาดนั้นอะ

ผมได้ลำดับที่ 2 ครับจาก 600 คน ตอนนี้ผ่านมา 7 เดือนแล้วครับ แต่ยังไม่เรียกบรรจุ อาจจะเพราะเป็นเอกรอง แต่ผมมูฟออนแล้ว ของปีนี้ผมเริ่มอ่านแล้วเตรียมมากกว่าปีก่อน มีประสบการณ์แล้วด้วย ไม่รอเรียกไม่หวังพึ่งอะไรทั้งนั้นเดี๋ยวทำเอง รอบนี้รู้แล้วว่าตัวเองพลาดคะแนนวิชาอะไรไป รอบที่แล้วอ่านอะไรไม่เข้าหัว รอบนี้จะตั้งใจให้มากขึ้นอีก

ส่วนทริกการอ่านมันอยู่ที่คน ๆ ไป นะผมว่า หลังไมค์มาพูดคุยให้กำลังใจกันได้ครับ ผมกำลังใจให้นะครับ

อายุยังน้อย เวลาเยอะ การสอบไม่ใช่ทุกสิ่ง ลองหาสอบเรื่อยๆไป ตำแหน่งที่คนสอบน้อยๆ เคยเห็นคนอายุ 50 ยังมาสอบ ลูกจ้างเลย

ผมรู้สึกว่าท่านกำลังเหนื่อย (ที่เตรียมตัวสอบ) และท้อ (ที่อันดับได้ไม่อย่างคาดไว้) ใช่ไหมครับ

ท่านคิดว่าจะทำยังไงต่อจากนี้ดีครับ อายุก็กำลังจะเข้าเลข 3 ในเร็ววันนี้แล้ว

สอบราชการก็แบบนี้แหละครับ เน้นสอบเยอะๆ หลายๆสนาม

ผมสอบท้องถิ่นรอบนี้ก็ตกไกล เพราะคะแนนภาค ข ได้น้อย แถมตำแหน่งผมเรียกโคตรน้อยอีกก็คงหมดหวังละ แต่ก็จะสอบเรื่อยๆแหละ

ตำแหน่งอะไรครับ อาจจะมีลุ้นก็ได้ หรือลุ้นลดระดับก็ยังพอมีหวัง ตราบใดที่ขึ้นบัญชี

สนามนี้ไม่ได้ อย่างน้อยยังมีสนามหน้าให้ลุยครับ อย่าพึ่งท้อ

สู้ๆครับ ตัวเราไม่จำเป็นต้องเปรียบเทียบกับใคร อย่าไปเครียด ใช้ชีวิตให้มีความสุข

ผมกับคุณ สถานการณ์น่าจะใกล้เคียงกันอยู่นะ ผมพยายามอยากจะสอบเข้าแพทย์ให้ได้มาประมาณ 2 ปีกว่าๆละ แต่ก็ยังไม่สำเร็จ เพราะเราต้องทำงานกับดูแลธุรกิจครอบครัวที่บ้านไปด้วย + กับพื้นฐานเราน้อยไปหน่อย มีท้ออยู่บ้าง แต่ผมยังเชื่อนะว่ามันจะได้ ตราบใดที่เรายังไม่ยอมแพ้และล้มเลิกไปก่อน

ถ้าแน่ใจกับตัวเองสุดๆกับทางที่จะไป ทำให้ถึงที่สุดครับ ณตอนนี้โฟกัสแต่กับตัวเองพอครับ

อย่างแรกเริ่มจากตัวเราก่อนครับ อย่าเอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับใคร หาเป้าหมายใกล้ๆตัวก่อนครับ ความสุขอยู่ที่เรามองเห็น ไม่ใช่สิ่งที่เรามองหา

อย่าท้อเลยครับ ผมตั้งแต่เด็กๆการไปสอบก็ไม่เคยผ่านเหมือนกัน มันอาจจะไม่ใช่ทางของเราจริงๆในเรื่องนี้...มานั่งคิดพ่อกับแม่ก็คงเครียดกับไอ้ลูกชายคนนี้....แต่อาศัยที่เราเป็นคนใฝ่รู้ก็ศึกษาเพิ่มในหลายๆทาง ทั้งคอร์ส ทั้งฟรี ทั้งอ่าน แล้วลงมือทำจริง...ตอนนี้เงินเดือนก็ 6 หลักแล้วครับ ได้จากหลายๆทาง

ถ้ายังไม่สำเร็จ ให้คิดว่าต้องเตรียมตัวให้ดีกว่านี้ครับ

ผมได้บรรจุตอนอายุ 34 เลยนะครับ (เริ่มหาสอบตั้งแต่อายุ 28)

ท่านยังมีเวลาอีกเยอะครับ อย่าพึ่งรีบท้อ

ที่สำคัญคือ "อย่าเปรียบเทียบกับคนอื่นครับ"

ถ้าไม่ลำบากเรื่องเงินนะครับ หรือมีคนซัพพอร์ตน่ะ
สอบไปเถอะ ซักวันต้องผ่าน ยิ่งอายุไม่มาก เวลาเพียบเลย

ผมก็ตระเวนสอบภาค ข ไปทั่ว
สิ่งที่หนักใจไม่ใช่การสอบ แต่ เงินค่าเดินทาง + เวลาที่ต้องลางานไปสอบ ต่างหาก + บลาๆๆ
เพราะผมเด็กต่างจังหวัด + ทำงานไปด้วย
เวลาเต็มร้อย อ่านหนังสือไม่เคยมีหรอก

บางครั้งสมัครไปแล้ว รู้วันสอบ ไม่มีตังค์ค่ารถไปสอบก็มี หลายสนามเหมือนกัน
สถานะตอนนี้ ก็ยังไมได้เป็นข้าราชการนะครับ

เป็นพนักงานเอกชน ต๊อกต๋อยกับ วัยใกล้เลข 4 ละ
เป็นท้อ เป็นเหนื่อย หลายความรู้สึกมากครับ

แต่ก็จะสอบต่อไป ไปมั่งไม่ไปมั่ง เพราะเงินค่าเดินทาง

แต่จะไม่ยอมเสียดายตอนมานึกย้อนดูตอนหมดแรง ว่า นี่ เราน่าจะทำนะ
อันนี้ ผมจะเสียใจยิ่งกว่า....

สู้ๆนะครับ

"จะว่าสัมภาษณ์แย่เขาก็แทบไม่ได้ถามอะไรเลย" อันนี้เหมือนเค้าล็อคคนของเค้าไว้แล้วหรือเปล่าเลยสัมภาษณ์เป็นพิธี ลองไปสอบรัฐวิสาหกิจแทนมั้ยครับ อาจจะติดก็ได้