ไม่มีใครคุมก็ถูกแล้วหนิ มันคุมกันด้วยทฤษฎี MAD ตั้งแต่สงครามเย็นแล้ว

โลกที่ 1 ใช้การแชร์ความรู้กันบางส่วน (อเมริกาก็ทำอังกฤษแสบเกิน ขอความรู้เขาสมัย Tube Alloys เสร็จดันไม่ยอมให้ความรู้เขาต่ออีก)
โลกที่ 2 ก็คล้ายกัน แต่ด้วย Sino-soviet Split ก็เลยทำให้จีนเสร็จช้าลงไปหน่อย ส่วนจีนก็แชร์กับเกาหลีเหนืออีกทีนึง

ถ้าจะให้มีกันทั้งโลก ก็ต้องตั้งคำถามว่ามันถูกเหมือนบั้งไฟรึเปล่า? ถ้าไม่ได้ถูกระดับนั้นก็นึกไม่ออกว่าจะมีไว้ประดับกองทัพทำไม
การใช้งานจริงๆก็ลำบาก ขนาดอเมริกาหรือรัสเซียเองเอาไปถล่มที่อื่นก็ไม่เคยใช้อาวุธนิวเคลียร์ กลับมาวิจัยและพัฒนาอาวุธแบบ conventional อย่าง MOAB และ FOAB
MOAB ที่หย่อนที่อัฟกานิสถานตอนทรัมป์สมัยแรก จริงๆถ้าตอนนั้นเอานิวเคลียร์ลูกเล็กไปหย่อนก็ไม่เป็นประเด็นด้วยซ้ำเพราะทั้งรัสเซียและอเมริกาเองก็ตั้งเป็น state opponents ทั้งคู่ ถึงแม้จะมีการเซ็นสนธิสัญญา NPT ก็ไม่ได้แปลว่าจะใช้ไม่ได้ และ MOAB เองก็ไม่ใช่ระเบิดทะลวงบังเกอร์ ฉะนั้นสามารถสลับไปใช้ระเบิดนิวเคลียร์ได้สบายๆ แต่ทำไมกลับไม่ใช้?

และจริงๆก็มีสนธิสัญญาอีกพอสมควรทั้งสนธิสัญญาห้ามอาวุธนิวเคลียร์ (Treaty on the Prohibition of Nuclear Weapons) และ สนธิสัญญาเขตปลอดอาวุธนิวเคลียร์ (Nuclear-Weapon-Free Zone Treaty) ซึ่งพวกนี้ถ้ามองผิวเผินก็อาจจะคิดว่าอเมริกาคุม แต่จริงๆแล้วก็เซ็นเพื่อให้อุ่นใจว่าในโซนใกล้ๆบ้านตัวเองไม่มีใครจะเอามาครอบครองไว้
ของพวกนี้แอบไม่ได้ง่ายหรอก แร่ยูเรเนี่ยมก็เป็นแร่ควบคุมการส่งออก มีการจับตาอยู่ทั้งสองฝ่ายนั่นแหละ เพราะถ้ามันหลุดหายไปแล้วดันไปอยู่กับคนที่ไม่ใช่สองขั้วนี้ ทฤษฎี MAD ที่คุมความเรียบร้อยของโลกมันก็พังทลายลง แล้วเราก็จะได้เจอ Nuclear Winter ไปอีกหลายสิบปีแทน

สรุปคือมันไม่ได้ใช้งานกันง่ายขนาดนั้น อย่าลืมว่ามันยังอยู่ในกลุ่ม NBC ที่โดนควบคุมหนักกว่าระเบิดธรรมดาทั่วไปอีก (แม้แต่ Thermobaric อย่าง MOAB ยังไม่โดนควบคุมเลย)
และทฤษฎี MAD มันก็ยังใช้งานได้อยู่ เรามีเรื่องกับเขมรอยู่งี้ สมมติเรามีอาวุธนิวเคลียร์ ด้วยสามัญสำนึกของมนุษย์ทั่วไปถึงแม้ว่าเราจะอยากเอาไปลงพนมเปญขนาดไหน ก็ต้องคิดด้วยว่าทางเขมรสามารถทำได้แบบเดียวกันกับกรุงเทพฯ และผลกระทบจาก Fallout ที่เกิดขึ้นก็ไม่ได้เป็นประโยชน์กับทั้งสองฝ่ายที่บ้านใกล้กันขนาดนี้

ฉะนั้นนั่นแหละคือเหตุผลว่าทำไม "อาวุธนิวเคลียร์" ถึงไม่ควรมีในทุกประเทศ มันไม่ใช่อาวุธวิเศษขนาดนั้น อเมริกาหรือรัสเซียเองที่เป็นประเทศลำดับต้นๆในการค้นพบและใช้ทดสอบ
ก็ยังไม่เคยเอาระเบิดพวกนี้มาใช้งานหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 มันไม่ใช่แค่เรื่องสนธิสัญญากระดาษพวกนั้นหรือ MAD อย่างเดียว แต่ความไม่สะดวกและผลกระทบที่จะตามมามันเกินไปกว่าที่เขาจะคาดเดากันได้ อย่าง B83 ที่ใช้ในกองทัพอเมริกาตอนนี้ Yield มันอยู่ที่ 1200kt ขณะที่ Fat Man อยู่ที่แค่ 21kt

ลองเอาไปเล่นดูก็ได้ https//nuclearsecrecy.com/nukemap/ น่าจะพอเห็นภาพว่าละลายไปได้ขนาดไหน

พูดเรื่องอาวุธนิวเคลียร์นี่บอกตามตรงว่าโลกมันยังก้าวไม่พ้นสงครามเย็นอยู่ดีนั่นแหละ  

ขอวาร์ปฮับ  

ถ้าทุกประเทศมีเตรียมสงครามนิวเคลียร์เลย ประเทศที่ผู้นำคุยไม่รู้เรื่อง เช่นอยากให้เขมรมีใหม ถ้ารบแล้วเสียเปรียบแล้วขู่จะใช้นิวเคลียร์ ไทยจะทำยังไง จะยิงก่อนใหม คนไทยก็ต้องอยู่อย่างหวาดระแวง มันไม่มีคำว่าทุกประเทศเท่าเทียม เพราะจำนวนคนแล้วเศรษฐกิจมันเทียบไม่ได้ เรายิงไปพนมเปญ กับ มันยิงมากรุงเทพละ ความเสียหายก็ต่างกันเยอะ ประเทศใหญ่ที่มีมันไม่กล้าใช้เพราะมันก็ไม่อยากเสี่ยง แต่พวกตัวเล็กๆรัฐเผด็จการมันก็สามารถห้าวได้ ไม่กลัวใคร ความวุ่นวายก็ตามมาโดยเฉพาะ พื้นที่เปราะบาง ยิ่งพวกแอฟริกามี เผลอๆยิงเล่นกันมัน  

ประเทศเราก็มีครับ อย่างแจ่มเลย  

ถ้ามีทั้งคู่ การที่เราบอกกำลังจะชนะได้ตอนนั้นเขมรก็ต้องไม่มีศักยภาพในการยิงแล้วสิ?

หรือกำลังคิดใน scenario ไหนอีกอะ แบบเราบุกเข้าใกล้เมืองหลวงเข้าแล้วงี้แต่เขายังมีศักยภาพในการยิงอยู่อะนะ?

ถ้าแบบหลังก็ไม่ได้เรียกว่าใกล้จะแพ้หรอก ตราบใดที่ยังมีศักยภาพในการยิงนิวเคลียร์อยู่ก็ถือว่าแต้มมันเท่ากันเสมอ
MAD มันเหมือนเอาปืนจ่อหัวกันสองฝ่าย ฝ่ายไหนปลดอาวุธอีกฝั่งได้ก่อนนั่นแหละคือถึงจะเรียกว่าชนะในสงครามแบบนี้

แล้วจริงๆเผลอๆไม่ต้องรอขนาดนั้นก็ได้ ทั้งเขมรทั้งไทยถ้าสภาพสถานการณ์มันแย่ขนาดนั้น อาวุธนิวเคลียร์นี่ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก
ห่วงดีกว่าว่าประชาชนกับทหารจะลุกฮือขึ้นมาโค่นล้มผู้นำก่อนเพื่อให้ยอมแพ้ สองประเทศนี้ไม่ใช่ประเทศที่ยอมตายแบบพวกเกาหลีหรือญี่ปุ่นอยู่แล้ว

แล้วจริงๆมาแย้งตรงนี้ก็แสดงว่าแย้งไม่ได้นั่นแหละว่าทำไมถึงควรจะมี มีข้อให้เถียงเยอะแยะดันทิ่มเรื่องสมมติขึ้นมา งง

ให้ไม่ได้โยม อาตมาบวชอยู่