เหมือนมันจะมีอยู่ช่วงนึงที่ ราคาน้ำมัน 45 กว่าบาท แล้วร้านตามสั่งข้างทาง
หรืออะไรก็แล้วแต่ มีการปรับราคาขึ้นไปแล้วเมื่อช่วงนั้น
แล้วพอตอนนี้น้ำมันที่มันลงมาไม่ได้แพงเท่าเมื่อก่อน พวกนั้นเค้าก็ไม่ได้ปรับราคาอาหารลงมา

แล้วหลังจากนี้ถ้าน้ำมันกลับไปแพงอาจจะไม่ต้องถึงลิตละ 45 มันก็ไม่ควรอัพราคาอาหารขึ้นอีกไหม

หรือผมเข้าใจระบบเศรษฐกิจอะไรผิดไป

รบกวนด้วยครับ

ถ้าขึ้นอีก ข้าวเซเว่นกลายเป็นของถูกไปเลย

แถวบ้านผมร้านหมูกรอบนายจxx

ตอนประยุทธ์ขึ้นราคาดีเซลก็ขึ้นไปที หมูขึ้นก็ขึ้น น้ำมันลงหมูลงแม่งเท่สเดิม แล้วมามีขึ้นอ้างน้ำมันอรกรอบ
จากตอนก่อนโควิด ธรรมดา50 ตอนนี้70 โคตรแพง ร้านมีชื่ออยู่นะก็ขายดีอยู่

พ่อค้าแม่ค้าอะนะ ขึ้นแล้วขึ้นอีกไม่ได้มีแต่เจ๊เกียว
ที่เห็นแฟร์ๆก็เจ๊จง ต้นทุนลงก็ลดราคา ใช้หมูมีแบรนด์อีกตะหาก

ส่วนตัวผมว่าถ้าน้ำมันบ้านเราแพง ยังไงก็ขึ้น คือผมคิดงี้ที่ตอนน้ำมันถูก แล้วราคาอาหารไม่ลง เพราะราคาวัตถุดิบแม่งราคาขึ้นครับ ร้านมันเลยลดราคาไม่ได้ทั้งที่น้ำมันมันถูก คือสักสองปีก่อนราคาคอหมูที่แมคโครโลละ 200 ตอนนี้แม่งเกือบ 300 ละ คิดว่าเนื้อส่วนอื่นๆ ไม่ต่างกันเท่าไหร่

เห็นราคาของสดเมืองนอกหลายๆอย่างแล้ว ถูกพอๆกับบ้านเราเลย อีกหน่อยเราจะไปแข่งกับเค้ายังไง ก็ยังงงแหะ บ้านเราแพงทุกอย่างยกเว้นค่าแรง แต่บ้านเค้าถูกทุกอย่างถ้าไม่มีค่าแรงรวมอยู่ด้วย

ความคิดของเค้าคือ ตอนของแพงคนก็ยังซื้อกิน พอต้นทุนต่ำลง จะขายถูกลงทำไม คนก็ยังซื้อได้นี่

น้ำมันเป็นต้นทุนแฝงของแทบจะทุกสิ่งครับ
แต่นั่นแหละ ความแปลกคือเวลาน้ำมันขึ้น ของขึ้น แต่เวลาน้ำมันลง ของไม่ลง

กระทบอยู่แล้วรอบที่แล้ว ดีเซลยังตรึงไว้นะครับ
รอบนี้ตรึงไม่อยู่อยู่แล้ว อาจปรับขึ้น 20-30%

เท่าที่ผมคิดนะครับ

- ประเด็นแรก น้ำมันแถบจะกระทบกับราคาสินค้าโดยตรงเลย หลักๆ ก็ขนส่งสินค้ายังไงก็ใช้น้ำมัน

- ประเด็นสอง ตอนที่มันขึ้นไปช่วงปี 22 ราคาสินค้าขึ้นมาหลายอย่างแล้ว แต่...พอตอนน้ำมันลง ราคาของกินไม่ได้ลงด้วย
เพราะ หลายๆร้าน หรือผู้ผลิตมอง่วา ก็ยังมีกำลังซื้อกันหนิ งั้นก็คงราคา อีกอย่างไม่ชินด้วยมั้งครับที่ วันนี้อาหารปรับขึ้นเป็50 ปีหน้าปรับลด 40 นะ
มันเลยเกิดที่ว่า ชนชั้นกลางไปล่าง เงินแถบไม่มีเพราะ เงินเฟ้อ ของก็แพง น้ำมันขึ้น ของก็แพง เรียกว่าปัจจัย 108 กระทบให้ราคาขึ้นได้ตลอด
แต่เหตุผลที่จะปรับลง จะหาซัก 1 เหตุผลยังยาก

มีผลกับต้นทุนจริงๆ เพราะทุกอย่างมันต้องใช้น้ำมันในการขนส่ง หรือไม่ก็ NGV/LPG ซึ่งก็คือ by product ของน้ำมันทั้งนั้นแหละ

แต่ร้านมันก็มีทั้งที่ดึงกันจริงๆจนสุดแล้วค่อยขึ้น กับฉวยโอกาสขึ้นเ

ถ้าใช้ไฟฟ้าส่งวัตถุดิบ มันก็ไม่น่าจะแพงขึ้นครับ

วิธีที่จะทำให้สินค้าลดราคาคือ Supply>Demand ลองไปเปิดร้านข้าวแถวๆนั้นแล้วขายถูกกว่าสิ ร้านนั้นยังไงก็ลดราคาต่อให้หมูมันจะแพง

ซักพักข้าวเซเว่นก็ขึ้นตาม

ตอนที่ต้นทุนแพงขึ้น จุดคุ้มทุนจะถูกบีบให้แคบลงจนแทบไม่เหลือกำไร ธุรกิจต้องทนกลืนเลือดอยู่ช่วงหนึ่ง

เมื่อต้นทุนกลับมาถูกลง ส่วนต่างระหว่าง ต้นทุนใหม่ กับ ราคาขายเดิม
คือ กำไรชดเชย คือสิ่งที่ธุรกิจรอคอยครับ

ในโลกแห่งความเป็นจริง ไม่มีใครรู้ว่าวิกฤตครั้งหน้าจะมาเมื่อไหร่ การเก็บกำไรก้อนนี้ไว้เป็น สายป่าน จึงเป็นยุทธศาสตร์ที่ดีกว่าการลดราคาเพื่อเอาใจลูกค้าครับ

เมื่อลูกค้าถูกบังคับให้ซื้อของแพงไประยะหนึ่ง สมองของมนุษย์จะเกิดการสร้างสมอราคาใหม่
ถ้าก๋วยเตี๋ยวชามละ 40 บาท ขึ้นเป็น 60 บาท ช่วงแรกลูกค้าจะบ่น แต่พอผ่านไป 3 เดือน ลูกค้าจะเริ่มชินและยอมรับว่า 60 บาทคือราคามาตรฐานของยุคนี้ไปแล้วครับ

ปล.
ถ้าตลาดยอมรับราคาใหม่ไปแล้ว และยอดขายไม่ได้ตกลงจนน่าเกลียด การลดราคากลับไปที่เดิมคือการ ทิ้งเงินไว้บนโต๊ะ เปล่าๆครับ