แบบประหยัดมาก อะไรที่ไม่จำเป็นจะไม่ซื้อเลย ไม่ฟุ่มเฟือย ซื้อเท่าที่จำเป็น ไม่ใช้ของหรู ไม่ติดแบรนด์
อยากได้วิธีคิด ว่าทำได้ยังไง ทำไมผมมีแต่กิเลส อยากได้ไปหมด ชีวิตจะล่มจมละ

อ่านบทสัมภาษณ์นายกหนูแล้วจะมีสติกับการใช้จ่ายมากขึ้น

ฝากเงินไว้ที่เมียครับ

ผมว่าผมไม่ฟุ่มเฟือยนะ

ใช้ชีวิตปกติทั่วไป กินข้าวร้านค้าทั่วไป นานๆ ถึงจะกินมื้อดีๆ ซักครั้ง (เดือนละ 1-2 ครั้งได้)
เที่ยวกลางคืนก็เลิกเที่ยวไปแล้ว ไม่เสียตังตรงนี้แล้วเงินเหลือเก็บขึ้นมากเลย

เสื้อผ้าก็ปกติทั่วไป ชุดทำงานถูกบ้าง แบรนตามห้างบ้าง เฉลี่ยกันไป
(แต่หลังๆ รู้สึกว่าเสื้อผ้าพวกแบรนตามห้าง ซื้อแล้วใช้ได้นาน คุ้มมากว่าจริง พวกกางเกงสแลก)

พวกของแบรนแนม นาฬิกา ไม่ได้ซื้อไรเลย ใช้ยี่ห้อทั่วไปกลางๆ ไม่จำเป็น ไม่ได้เอาไปอวดใคร

ของฟุ่มเพือยคงมีมีแค่เครื่องเกม กับของแมวละมั้ง แต่ก็ไม่ได้ซื้อมาแล้วทำให้ตัวเองลำบาก

ล่าสุดจัดบิ๊กไบค์ มาสนองความฝันวัยเด็กของตัวเอง 1 คัน ไว้ขับเล่นกินลมชมวิว ไปกินกาแฟ

ผมไม่ใส่แบรนด์เนมนะ ที่จะดังหน่อยก็เสื้อห่านคู่, รองเท้าAdda ที่เหลือจะเป็นพวกโนเนมในตลาดนัดเลย
ข้าวก็เป๊ะๆแบบมื้อเที่ยง 55.- บาท ไม่มีกาแฟ ไม่มีขนม
ไม่เที่ยวทั้งต่างจังหวัด ทั้งต่างประเทศ ทั้งเดินห้าง วันๆทำงานแล้วกลับบ้านเปิดดูหนังซักไม่ถึงครึ่งเรื่องก็หลับล่ะ เสาร์-อาทิตย์เน้นเดินตลาดสดตอนเช้า แล้วนอนง่อยทั้งวัน

วิธีคิด...ไม่มีครับ เพราะเจอค่าใช้จ่ายประจำเดือนเข้าไป เงินเดือนก็หมดล่ะครับ

ผมครับ ไม่ใช้แบรนด์เนม

รถก็เก่าๆ
เสื้อผ้าถ้าไม่ขาดก็ไม่ซื้อ
รองเท้า ใช้ให้พังทีละคู่
เสื้อทำงานได้ฟรีจากที่ทำงาน
นาฬิการอลดละราคาไม่เกิน 1พัน
มือถือ เครื่องก่อน 2700 เพิ่งเปลี่ยนมาสองปี เป็นเครื่องละ 7000

กินก็ปกติ กาแฟ ถ้ากินก็ไม่เกินแก้วละ 100

อยู่ได้สบายครับ

ทำไงน่ะเหรอ
ต้องไม่มีเงินเยอะครับ

ถ้ามีเงินเยอะอาจจะกิเลสกว่านี้

ทุกวันนี้ก็อยากได้ รถไฟฟ้า หรือรถคันใหม่

แต่ด้วยเงินไม่เยอะ+บ้านก็ผ่อน
เลยได้แต่ประหยัดไป

ส่วนตัวมองเป้าหมายระยะยาวไว้ว่าอยากมีอิสระทางการเงินตอน 40-50 ก็เลยซื้อเท่าที่จำเป็น นอกนั้นเก็บกับลงทุนครับ คิดไว้เสมอว่าชีวิตไม่แน่นอน พรุ่งนี้อาจทำงานไม่ได้เต็ม 100% เหมือนวันนี้ก็ได้ เลยเอาเงินไปลงที่เครื่องจักรผลิตเงินให้มันใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ดีกว่า

ถ้าตัวคนเดียวก็ไม่ฟุ่มเฟือยครับ ผู้ชายเรายังไงก็ได้ แต่มีครอบครัวบางทีมันเก่าไป มันก็ดูไม่ดี ไหนจะลูกจะเมีย

รถก็ของพ่อแม่ ปี 2011 เอามาใช้ต่อ ไม่ต้องผ่อน

เสื้อผ้านาฬิกาผมไม่ได้ซื้อมาเป็นสิบปีแล้ว เพิ่งซื้อล่าสุดไม่กี่เดือนของยืดเปล่า 89 บาท เพราะเมียสั่งให้ซื้อ

กกน ขาด ก็ไม่ซื้อ ของเราเอาแค่สะอาดพอแล้ว แต่ของลูกเมียไม่ได้เลย ถ้าเสื้อผ้าเด็กเก่า มันดูแย่

เหมือนพ่อแม่ไม่มีปัญญาเลี้ยง และของเมียเก่าก็จะเหมือนผู้หญิงโทรมๆ ไม่มีเงิน

ล่าสุด ซื้อนาฬิกา guess ให้เมียไป ห้าพันกว่าบาท แต่ของเราใส่แอปเปิ้ลวอชเก่าๆ ซีรี่ส์3 จะ10 ปีแล้ว

สังคมผู้หญิงมันนินทากันเยอะ ถ้าเมียดูดี ใส่แล้วมั่นใจ บ้านก็สงบสุข

ส่วนเรื่องเที่ยวก็ปีละครั้ง พัทยาบ้าง หัวหินบ้าง หรือสวนผึ้งว่ากันไป ไม่ใช่ไม่เปิดหูเปิดตาเลย

คือใช้พอดีๆ จะดีกว่า ไม่ตึงไป ไม่หย่อนไป เดินทางสายกลาง

ปกติผมก็เคย ผมไม่เคยมีเงินเก็บเลย จนได้ยืมตังคนที่เงินเดือนน้อยกว่า3-4เท่า หลังจากนั้นก็เก็บลงทุนมาตลอด

อีกอย่างคือผมไม่มีแฟนด้วย มีตังก็ไปหาfwbเที่ยวริมสระตีหม้อ ไม่มีตังก็อยู่ห้องเล่นเกมเล่นกีต้าร์ทำกับแกล้มจิบเบียร์ไป

ท่านต้องเริ่มแก่ก่อนอะผมว่า ผมมีตังกินเบียร์ได้ทุกวัน แต่ร่างกายกินไม่ไหวเลยกินบางวัน ผมซื้อกาดจอ5090ได้แต่

ไม่รู้จะซื้อมาทำไมเล่นแต่pubg valoก็เลยซื้อ5060ti 16gมาเล่นขำๆ รถซื้อเทสล่าเพอ 320Dได้แต่ก็ซื้อ

อิโคคาร์ยุ่นมาขับแล้วเอาตังไปลงทุนแทนเพราะไม่มีเมียไม่มีลูก ไม่ต้องดูแลใครรถไม่ต้องแข็งแรงปลอดภัยมากก็ได้

้อาหารก็กินมื้อดีๆบ้างแต่ไม่เกินหมื่น แต่ส่วนมากก็กินบ้านๆวันละหลักร้อย ความฝันจะมีตังเลี้ยง นศ สาวสวย

มีบ้านริมสระ มีรถมินิEVก็ดูจะไกลเกินเอื้อม พูดละเศร้า

ผมคับ จัดทุกอย่างที่อยากกิน ไปเที่ยว ซื้อของเล่นที่อยากได้ ล่าสุดถอยรถยุโรปมา ใช้เผื่อความสุข

ไปอยู่กลุ่ม FIRE ครับ พวกกลุ่มที่เค้าต้องการ retire เร็ว จะเห็นทัศนคติพวกคนไม่ใช้เงินเยอะเลยครับ
ใน fb ก็มี กลุ่มในทวิตก็มีครับ

แต่เอาจริงถ้าทำ FIRE อะ มันอาจจะเหมาะกว่าถ้าท่านอยู่คนเดียวนะ ถ้ามีแฟน ต้องดูแลครอบครัว (ลูก, พ่อแม่) ยังไงก็มีส่วนที่ต้องใช้เงินอยู่ดี บางอย่างมันต้องชั่งน้ำหนักอะ เช่น ต้องพาไปเที่ยวต่างประเทศไหม ต้องใช้เงินซื้อโอกาสบางอย่างให้ลูกไหม ดูแลตอบแทนพ่อแม่ อะไรงี้ครับ ใช้เงินทั้งนั้น

ถ้าอยากเริ่มต้นการไม่ฟุ่มเฟือย ผมแนะนำว่าเริ่ม "หัก" เงินก่อนเอาไปใช้เลยครับ แบบได้เงินเดือนมา หักไป 10-15% เอาไปลงทุน แล้วพออยู่แวดวงการลงทุนนานๆไปมันจะไม่ค่อยอยากใช้เงินแล้วครับ

ฟุ่มเฟือยแต่ละคนคงไม่เหมือนกัน บางคนกินข้าวเน้นคุณภาพหน่อยก็จานละ 60-80 บางคนมองว่ากินแพงทำไม กินแค่จานละ 40-50 ก็พอแล้ว อะไรประมาณนั้นละมั้ง

ส่วนการซื้อของสนองนี๊ด ถ้าคนมองว่าไม่จำเป็น เอาตังไปใช้ฟุ่มเฟือยมันก็ใช่อ่ะ แต่ถ้าคนมองว่าเติมเต็มสิ่งที่อยากได้มันก็ไม่ฟุ่มเฟือย

ผมพึ่งกดกล้องถ่ายรูปตัวใหม่ที่เป็นตัวเฉพาะทางไว้เอาถ่ายกีฬาโดยเฉพาะ+ชุดอุปกรณ์หมดไป 50k (ซึ่งผมมีกล้องตัวเก่าอยู่แล้ว 3 ตัว แต่มันเป็นเทคโนโลยีเก่าที่ไปไม่สุดกับการถ่ายกีฬา) เกิดประโยชน์อะไรกับครอบครัวไหม ก็ไม่ สนองความต้องการตัวเองล้วนๆ คนอื่นมองก็คงฟุ่มเฟือยอ่ะ แต่ผมเรียกว่ามันคือความสุขทางใจ ผมมีความสุขที่ได้มันมาและจะได้ใช้มันถ่ายภาพกีฬาในวันหยุด มันเติมพลังใจให้กับเราได้ และเมียก็ไม่ได้ด่าว่าอะไร เข้าใจด้วย ยังหัวเราะไปด้วยกันอยู่เลยว่าอยากทำไรก็ทำตราบใดที่มันไม่ใช่เงินของบ้าน (ผมใช้ส่วนตัวซื้อ)

ส่วนการกินข้าวกินกาแฟก็กินแถวบ้าน ตามสั่งจาน 50 บาท กาแฟแก้ว 45 บาท อะไรแบบนี้ทุกวัน รถก็ใช้คันเก่าเดิมๆไป ของแบรนด์เนมไม่แตะ เหล้าเบียร์นานๆกินที ไม่ได้อยากเที่ยวต่างประเทศ ก็นั่นแหละ แล้วแต่คนจะมองว่าฟุ่มเฟือยไหม 555

ไม่มีแล้วตายไหม ตั้งคำถามแบบนี้กับตัวเองบ่อย ๆ ครับ แล้วมันจะติดนิสัยไปเอง

ทุกวันนี้ผมมีของแค่พอใช้แค่นั้น เสื้อผมสั่งยืดเปล่ามา 5 - 6 ตัวเลย เพราะมันก็แค่เสื้อยืดก็เท่านั้น

ของอะไรในชีวิตจะซื้อแค่เฉพาะที่ขาดในการใช้ชีวิต หรือ liftstyle เท่านั้นครับ อย่าง สมมุติผมชอบวิ่ง ผมก็ซื้อที่ดีที่สุดในมุมมองที่ผมจะรับกับมันได้ อย่างรองเท้าวิ่งผมตั้งงบ 4 พัน ผมก็หาดีที่สุดในงบเท่านี้แล้วก็จบ ไม่ซื้อใหม่จนกว่าคู่เก่าจะพัง นาฬิกาวิ่งผมใช้มา 5 - 6 ปีละ ถามว่าอยากได้ใหม่ไหมก็อยากได้ แต่ก็มาตั้งคำถามว่า เอาใหม่ทำไม ขอบเก่ามันก็ทำทุกอย่างได้ แค่อยากได้เพราะใหม่งั้นหลอ ก็ไม่ซื้อ

เงินเก็บก็เอาไว้ใช้เที่ยวกับแฟนแค่นั้น

ผมใช้วิธีอะไรที่ใช้แล้วหมดไป ผมจะประหยัด เช่นน้ำมัน น้ำหอม ข้าวหลังๆทำอาหารเองได้ลดนน.ด้วย ผมประหยัดขนาดที่เปลี่ยนจากของทอดทั้งหมดมาต้มเพราะมันเปลื้องน้ำมันพืชแถมได้สุขภาพด้วย น้ำมันรถไปทำงานก็เปลี่ยนมาใช้มอไซด์ แต่พวกของที่ใช้แล้วไม่หมดไปผมก็เลือกซื้อของที่มันทนๆหน่อย แบนด์ไหนทนกว่าจะเลือกอันนั้นอย่างแอร์ กล้อง นอกจากนี้อะไรที่ดูแลสุขภาพได้มากกว่าก็จะเลือกอันนั้นก่อนเช่นเก้าอี้ทำงาน

ใช้ไม่เกิน วันล่ะ 120 ฮับ