ถามความคิดเห็นว่า แต่ละคนมีมุมมองต่อรายได้ยังไง

รายได้ปานกลาง คือประมาณ เท่าไหร่
รายได้สูง คือประมาณ เท่าไหร่

แล้วแต่ละคนคิดว่าเท่าไหร่สำหรับตัวเองที่คิดว่าถ้ามีวันนี้แล้วสบาย

สำหรับผม

ปานกลาง = 60k ต่อเดือน
สูง = 100k ต่อเดือน

ถ้าสูงกว่า 100k เท่ากับชีวิตหรูหราได้ ฟุ่มเฟือยได้

สำหรับผมนะ เอาในกทม.นะ

รายได้ต่อเดือนทุกทาง เอาแบบอยู่ได้ด้วยคุณภาพที่ชีวิตที่ควรจะมีคือ 60k ต่อเดือน รายได้ระดับนี้สามารถผ่อนคอนโดห้องนึงได้ เดินทางได้ด้วยรฟฟ. สามารถกินข้าวในห้างได้ มีกินดีได้บ้าง สามารถมีเงินเก็บและลงทุนได้บ้าง รวมถึงเข้าถึงการรักษาพยาบาลที่ดีพอสมควรได้ครับ

ขณะที่รายได้สูง แบรนด์รถยนต์หรูในไทยใช้เรทที่ 110k ต่อเดือน (เขยิบมาจาก 100k เมื่อปี 2018)

ส่วนตัวผมมามีชีวิตที่สบายตอนที่รายได้แตะ 120k ครับ สามารถพาแม่ไปเที่ยวดีๆได้ พอผ่อนรถ/บ้านที่ได้สังคมที่ดีได้ครับ ซึ่งยังฟุ่มเฟือยไม่ได้นะครับ เพราะหักภาษีจริงๆจะเหลือประมาณ 100k+- ผ่อนบ้าน ผ่อนรถ เก็บเงิน ลงทุน ฯลฯ

ส่วนตอนนี้เลยมาเยอะแล้ว แต่แกปจาก 120->ปัจจุบัน ไม่ได้แตกต่างจนเป็นนัยยะสำคัญจนกระทั่งถึงประมาณ 250k ครับ ถึงตรงนี้สามารถฟุ่มเฟือยได้ละครับ

ความเป้นจริง


รายได้ ต่อครอบครัว คนกรุงเทพ คือ 41000 บาท โดยเฉลี่ย ข้อมูล สำนักงาน สถิติ แห่งชาติ


ใครรายได้สูงกว่านี้ มากกว่าค่าเฉลี่ย

Deutsche Bank สำรวจ มา คน กทม มีรายได้ต่อคน 28600 บาท




คนไทย รายได้ต่ำ แต่ รายจ่ายสูง

อยู่ กทม


กลาง 100-200k
สูง 300k+

250k พอมีแล้วสบาย

หลายคนเข้าใจคำว่ากลางคลาดเคลื่อนไปเยอะในมุมมองผมนะ คนส่วนใหญ่คิดว่ากลาง = รายได้เฉลี่ย จริงๆแล้วไม่ใช่เลยเพราะสังคมเราจริงๆในเรื่องคุณภาพชีวิตมันเป็นกราฟเส้นตรงต่างหากไม่ได้แปรผันตามเงินเดือน

ยกตัวอย่างเช่น อาหารมีคุณภาพ มันก็คืออาหารมีคุณภาพอะไม่เกี่ยวว่าพอค่าเฉลี่ยเงินเดือนต่ำแล้วอาหารมีคุณภาพจะราคาต่ำไปด้วย

เพราะฉะนั้นการมีชีวิตชนชั้นกลางมันล๊อค spec ไว้เลยคือ

- อาหารคุณภาพได้ประจำแบบไม่ต้องห่วงเรื่องเงิน(ไม่ใช่ข้าวแกงตามสั่งอะไรพวกนั้นคือว่าอาหารคุณภาพต่ำ)

- กิจกรรมคุณภาพ (เตะบอลใต้ถนน ออกกำลังยกน้ำหนักในสวนไม่เรียกคุณภาพ)

- โรงเรียนลูกมีคุณภาพ (โรงเรียนรัฐไม่มีคุณภาพอยู่แล้วส่วนใหญ่)

- รักษาพยาบาลได้มาตราฐาน (โคตรแพง)

- รถมาตราฐาน (ไม่ใช่ eco car ราคาถูก)

- ที่อยู่คุณภาพเหมาะสม (ไม่ใช่หมู่บ้านออนิว สังคมแย่ๆ)

และอีกหลายอย่างที่มันล๊อค spec ชั้นกลางอยู่แล้วไม่ว่าค่าเฉลี่ยเงินเดือนคนไทยจะเท่าไหร่ก็ตาม เพราะฉะนั้นการที่จะได้ของทั้งบนในชีวิตเนี่ยเงินเดือน 100k ต้นๆยังเดือนชนเดือนเลยครับ 200k นู้นถึงจะสบายแบบสบายจริงไม่ต้องกังวล

ประชากรส่วนใหญ่ รายได้ยังไม่ชนะเงินเฟ้อ มีหนี้ครัวเรือนสูง ที่สำคัญรายจ่ายเยอะ

ราคาสินค้าอุปโภคบริโภคนำรายได้ขั้นต่ำไปไกลแล้ว

ซึ่งโดยความเป็นจริงควรจะมีรายได้ที่โตมากกว่าเงินเฟ้อ

รายได้สำคัญ แต่เหลือเก็บเท่าไหร่สำคัญกว่า การลงทุนต่อยอดยิ่งสำคัญไปอีก

ผมว่าอย่ามองไปเป็นรายได้ เป็นเป้าครับ

ผมว่ามองเป็นว่า มีเงินเก็บเท่าไร จะดีกว่า

เมื่อราวๆสัก 4-5 ปีที่แล้ว ผมเงินเดือน ประมาน 40k แต่ผมไม่ค่อยมีหนี้ มีเงินเก็บประมานนึง ผมก็ถือว่ารายได้กลางๆ

มาปัจจุบัน เงินเดือนประมาน 80k แต่รายจ่ายดันเยอะขึ้นจัดๆ ผ่อนคอนโด จ่ายประกัน เก็บเงินอีก ไม่รวมว่ามีเรื่องเงินเฟ้ออีก ผมรู้สึกว่า รายได้น้อยกว่าตอนเมื่อรับเงินเดือน 40k อีก

ผมว่าถ้าผมมีเงินเก็บสัก 10M ผมถือว่า ผมอยู่สบายๆและ

เนื่องด้วยเงื่อนไขแต่ละคนไม่เหมือนกัน เพราะงั้น range ของคำตอบจะกว้างมากๆนะ

เท่าที่เคยคุยกับคนหลายๆวงการ ตัวเลขรายได้ที่พออยู่ใน กทม. ได้จะอยู่ที่ราวๆ 50k ต่อคนต่อเดือนครับ

ถ้ามีครอบครัวก็ต้องสัก 100k (รวมเมีย) ถ้ามีลูกก็ต้องบูสขึ้นไปอีก

แต่ปัญหาใต้ iceberg ที่คนนึกไม่ถึงคือ รายได้ของคนต่างจังหวัดต่างหากครับ

ซึ่งหลายๆที่ค่าครองชีพเทียบจะเบียดๆ กทม. แล้ว แต่ตัวเลขรายได้ยังอยู่ที่ 9k ถึง 12k ต่อคนต่อเดือนอยู่

หลักๆก็ค่าน้ำมัน ค่าไฟที่พุ่งขึ้นมานั่นแหละ (ใน กทม. เองค่า BTS หรือ MRT ก็ถือว่าแพงด้วยซ้ำ ไปกลับวันนึงมี 100 กว่าบาทหรือ 200 บาท)

อยากรู้ Career path เลยละครับ ตอนนี้ก็กำลังเล็งๆย้ายงาน อัพเงินเดือนอยู่ครับ

ชนชั้นกลางแสนอัพ ต่ำกว่านั้นกลางล่าง ล่าง

ผมว่าถ้าจะฟุ่มเฟือยได้จริงๆ ต้องระดับ 300k ต่อเดือน

ของผมรายได้หลังหักภาษีอยู่ที่ราวๆ 150k ยังฟุ่มเฟือยไม่ได้ขนาดนั้น เพราะหลักๆ เอาเงินไปแก้ Pain point ในการใช้ชีวิตซะมากกว่า เช่นเมื่อก่อนโดยสารขนส่งมวลชน วันนี้อาจจะมาใช้ Grab มากขึ้นเพราะสะดวกกว่า สามารถกินแพงขึ้นได้ประมาณนึง ไม่ต้องเลือกมากว่าจะต้องกินของที่คุ้มค่าอย่างเดียวแล้ว

อีกอย่างคือการซื้อที่อยู่อาศัยที่ดีๆ หน่อย ซึ่งผ่อนต่อเดือนก็แพงตาม จริงๆ แล้วบ้านแพงกะบ้านถูกมันอยู่ได้เหมือนกัน แต่เหมือนเป็นการซื้อสังคมรอบข้าง เงินก็เอาไปลงกะตรงนี้แหละ ฟุ่มเฟือยเยอะไม่ได้เท่าไร

ผมเป็นราชการ เงินช่วยที่บ้าน 6500-7000
บางเดือนหมื่น ผมบรรจุมา 6 ปี ก็พออยู่ได้
คุณภาพชีวิตช่างมันเดี๋ยวก็ตาย

เหยดเข้ รายได้ 100k+ ถึงจะเป็นชนชั้นกลาง

แสดงว่าผมที่รายได้ 30-40k เข้าใจผิดมาตลอดว่าตัวเองเป็นชนชั้นกลาง แต่จริงๆเป็นชนชั้นล่างสินะ

เอาจริงๆนะ ตามความเห็นผมรายได้ที่ฟุ่มเฟือยได้สำหรับผมตอนนี้ ต้องเงินเดือน เดือนละหก 6-7 แสน ถึงล้านบาทขึ้นไป

เพราะจากส่วนตัวถ้าเอาเงินทั้งปีที่ได้มา หาร12 ผมตกประมาณ 350,000 เศษๆเลยนะ แต่ไม่ได้รู้้สึกว่าฟุ่มเฟือยได้เลยอะ หักภาษี หักpvd เหลือเข้าเดือนนึงประมาณ 150k

ผ่อนบ้าน 5หมื่น ค่าเทอมลูกปีละเกือบๆ 5แสน พ่อแม่แก่แล้วมีโรคประจำตัวสองคนหาหมอรวมๆกันคนละ หมื่นกลางถึงสองหมื่นทุกเดือน เมียออกมาเป็นแม่บ้านแล้วตั้งแต่มีลูก ให้เมียเดือนละ 2หมื่น ที่เหลือเก็บมาเป็นค่าเทอม ขาดเหลือเล็กๆน้อยๆไปเอาจากโบนัส เงินโบนัสเก็บลงทุนเกือบ 100%

ชีวิตผมไม่มีช่องว่างให้ใช้เงินเล่นๆเลยอะ ทำอะไรคิดหนักจัดๆ จะซื้ออะไรที คิดอยู่ สามเดือนว่าจำเป็นไหม

หักโหดมากเลยครับ รายได้ผมต่อเดือนไม่รวมโบฯประมาณ 32x แต่ผมเหลือประมาณ 238k ต่อเดือน หลังหักภาษี + pvd (เดือนที่มีโบก็หักหนักไปอีก ถถถ)

แต่โชคดีที่ผมไม่มีลูก + แฟนผมมีรายได้ของตัวเองที่พอๆกัน เลยใช้ชีวิตได้ค่อนข้างง่ายครับ

กระทู้คนรวยคุยกันนิหว่า