ผมฐานเงินเดือนไม่ได้สูงมากครับ 210 ประมาณ แต่โบนัสดีหน่อย 7-8 เดือนตลอด แล้วพวกเงินออมผมหักเต็มสิทธิ์ทั้งหมด

หักโหดมากเลยครับ รายได้ผมต่อเดือนไม่รวมโบฯประมาณ 32x แต่ผมเหลือประมาณ 238k ต่อเดือน หลังหักภาษี + pvd (เดือนที่มีโบก็หักหนักไปอีก ถถถ)

แต่โชคดีที่ผมไม่มีลูก + แฟนผมมีรายได้ของตัวเองที่พอๆกัน เลยใช้ชีวิตได้ค่อนข้างง่ายครับ

จากใจจริง แสนนึง... ฟุ่มเฟือยไม่ได้ครับ ถ้ามีครอบครัว

ทู้นี้ ปล่อยคนรวยเขาคุยกัน บรึยๆๆๆ เรานะหรือ 12000ต่อเดือน ได้20000 ก็หรูละ

ผมได้วันละ 320 อยู่จุดไหนของวงจรครับ

อ่านไปอ่านมาทำไมอยู่ๆพื้นหลังกลายเป็นสีม่วงวะ สายตาคงเริ่มแย่แล้วแน่ๆ

ขั้นต่ำ ต้อง 15000/เดือน ทุกรายหัว ถึงอยู่รอด ที่เหลือคือ การบริหารเงิน ก่อหนี้มาก เงินเก็บก็น้อยลง

ใช่จั๊ฟ

ส่วนตัวเฉลี่ยต่อปี ได้ 60000 ก็ทำไรไม่ค่อยได้นะ
ตีหม้อเดือนละครั้งเอง

ตกใจว่าคนรายได้ 100K+ นี่ยังอยู่ในกลุ่มเดือนชนเดือนอยู่เลยหรอ

ตอนผมได้ถึง 100K รู้สึกว่าชีวิตก็เริ่มโคดสบายแล้วนะ ถ้าเงินเดือนประมาณ 40-50K แล้วยังเดือนชนเดือน อันนี้พอเข้าใจได้

แหม อ่านแล้วนึกอยู่ในพันทิพ

ไม่กล้าเม้นอะไรเลย ในกระทู้นี้ ขอมาอ่านเก็บความรู้ 555

มาตรฐานแต่บะคนไม่เท่ากัน

ส่วนตัวมองว่า อยู่โซนไหนด้วย

30-40k จะไปอยู่สาทร อารี ก็คงไม่ใช่

60k นอกเมืองยอมขับรถเข้ามาทำงานได้ใช่ไหม เสียเวลาบนถนน 2-3 ชั่วโมง รับได้ไหม

ส่วนตัวถ้าให้มีคุณภาพ ใช้เวลาเดินทาง + - ขอไม่เกิน 2 ชั่วโมงต่อวัน ถ้าเกิดกว่านี้ขออยู่คอนโด

60k วางแผนการเงิน ออมลงทุน ได้อยู่ แต่จะใช้ฟุ่มเฟือยได้ไม่เยอะ

รถ ส่วนตัวสำหรับผมและสังคมไม่ได้แคร์ขนาดนั้น ขับญี่ปุ่น 1.2-1.3 ก็โอเคละ

ซึ่งถ้ามองเป็นพื้นฐานการใช้ชีวิตของคน โดยตัดจากบริบททางสังคมออก

เงินเดือน 60k กินอาหารที่มีประโยชน์ได้ ไม่รวมค่าสังสรรค์ กินเลี้ยง ผ่อนรถ เอาที่พอขับรถ=พาหนะที่ไปส่งถึงสถานที่ เฉียดค่าฟิตเนส + เก็บเงินไปเที่ยว

ผมว่าเท่านี้อะได้ใช้อยู่ แต่ปัญหาที่มันเจอคือ ค่าฟุ่มเฟือยทั้งทางสังคมและมาตรฐานชีวิตที่สูงขึ้น เงินเดือนเยอะทำงานเยอะ อยากกินของดีขึ้น มีสังคมมากขึ้น พากันกินร้านดีขึ้น กินเหล้ากินเลี้ยงแพงขึ้น

เงินเดือน 30k กับ เงินเดือน 60k ณ วันนี้ทีเพิ่มมาจริงเราอาจจะไม่ค่อยกินหมูกระทะละ อาจจะไปกินชาบูที่แพงขึ้น บ่อยขึ้นนั่นแหละ

สำหรับผมมันขึ้นว่าเราอาศัยอยู่ที่ไหนและไลฟ์สไตล์ของเราเป็นยังไง ปกติผมอยู่ที่นนท์ ข้าวกระเพราหมูสับไข่ดาวต้องมี 50-60 บาทขึ้นไป แต่วันนี้มาเที่ยวสมุทรสงครามกินข้าวจานนี้ในราคา 40 บาท เห็นมั้ยครับ ถ้าเงินเดือนไม่เยอะแต่ที่ที่เราอยู่ค่าครองชีพถูก เราเงินเดือนไม่เยอะอาจจะ 20-30k ก็เป็นชั้นกลางได้หรืออาจจะดูเป็นชั้นกลางค่อนสูงในสายตาชาวบ้านกลายๆคน กลับกัน รายได้เท่านี้แต่ไปอยู่กรุงเทพ สามารถเป็นชั้นกลางได้มั้ยล่ะ ยิ่งถ้าไลฟ์สไตล์แบบชอบกินชอบเที่ยวอีก อยู่ยากเลย

จริงๆต้องนิยามแหละว่าปานกลางคือแบบไหน สูงคือแบบไหน

ยิ่งรายได้สูงยังไงรายจ่ายก็เยอะตาม แต่คุณภาพชีวิตหลายๆอย่างมันก็ดีขึ้นอ่ะ

ดังนั้นไม่แปลกใจที่คนที่หลายคนมองว่าเงินเดือนเยอะแล้ว ก็มาตอบว่ามันยังไม่พอ