หลักฐานมันต้องเป็นรูปภาพ วีดีโอ ใบตรวจร่างกาย ที่บ่งบอกว่าจับ จก สิครับ ถ้าอ่านแค่แชทแล้วบอกว่าคำพูดเรื่องจับหน้าอก หรือจกอวัยวะเพศ เป็นเรื่องจริงก็บ้าละครับ ทนายผิดอยู่แล้วครับเค้าแค่จะมาตอบโต้ว่าเค้าไม่ได้จับหรือจกอย่างที่ผู้เสียหายเล่า  

ไม่ต้องศาลตัดสินหรอกครับ เพราะเจ้าตัวทนายเองก็ยอมรับว่าตัวเองทำผิดแล้วในหลายอย่าง
ส่วนที่ศาลจะตัดสิน มันเกี่ยวกับเรื่องเงินเรียกร้องมากกว่า ว่าสมเหตุสมผลแค่ไหน และผมก็พูดไปชัดเจนว่ามันดูเรียกเยอะไปน่ะ

แต่ที่ผมโคตรมั่นใจล้าน% คือเด็กไม่ผิดแน่นอน จะให้รอกี่ศาลก็ได้ ยังไงศาลไม่มีทางตัดสินว่าเด็กผิดแน่ ไม่ว่าจะในแง่ไหน  

เรื่องจับจกหรือแค่จูบ มันเป็นเรื่องที่รู้กันแค่2คนถ้าไม่ได้ถ่ายรูปไว้ หลักฐานแบบภาพคลิปมันหาไม่ได้หรอกครับ ถ้าจะมีก็คือกล้องติดรถ ซึ่งทนายดันลบไปแล้ว

แต่ที่แน่ ๆ คือ เด็กไม่ได้ไปอ่อยหวังเงินหรือทอดสะพานตามที่พวกป้าแก่บ้าผู้ในเฟสหลายคนพยายามกล่าวหาแน่ครับ (ความสัมพันธ์ในช่วงเกิดเหตุ)
เพราะไม่งั้นเด็กจะตีตัวออกห่างทันทีหลังจากวันนั้นทำไม มันแสดงให้เห็นว่าทนายได้ทำในสิ่งที่เด็กรับไม่ได้แน่นอนในวันนั้น
ยิ่งถ้าหากทำแค่กอดจูบตามที่เขาอ้างจริง แล้วแค่นี้เด็กยังรับไม่ได้ ก็ยิ่งตอกย้ำว่าสิ่งที่ผมวิเคราะห์คือถูกต้องแน่นอน ว่าเด็กไม่ได้มีใจหรืออ่อยอะไรเลย เพราะแค่กอดจูบเด็กยังรับไม่ได้เลย  

ถ้ามั่นใจขนาดนั้นผมถึงได้ถามไง แบบนี้ก็ตัดสินไปเลยไม่ต้องสอบสวนแล้ว เคสอื่นๆก็ไม่ต้องสอบสวนละ ฟ้องเสร็จตัดสินได้เลย

ส่วนศาลจะตัดสินว่าเด็กผิดได้มั้ย มันไม่ได้อยู่แล้วเขาเป็นโจทย์ มันต้องผ่านกระบวนการก่อนพอจบแล้วจำเลยถึงจะฟ้องกลับได้

ส่วนประเด็นที่ว่าเด็กจะผิดได้มั้ยก็ผมไม่รู้ แต่ในอดีตที่ผ่านมามันมีเคสตัวอย่างมาเยอะแล้ว ถ้ามันง่ายอย่างนั้นก็ไม่ต่องมีการสอบสวนแล้ว ไม่ต้องมีการฟ้องกลับแล้วดิ  

ระบบกล่าวหานะ คนฟ้องต้องพิสูจน์ให้ได้สิ ถ้าหลักฐานไม่พอศาลยกฟ้อง เค้าฟ้องกลับได้นะ

ไม่งั้นก็ไปกล่าวหากันมั่วไปหมดแล้วดิ  

ต้องบอกแบบนี้ครับ อันนี้คุยเรื่องความต่างวัยอย่างเดียวนะ ผมมองตามภาพสังคมยุคนี้ตามความเป็นจริงครับ

สมัยก่อนอะใช่ 20 กว่ามันยังไม่โตเยอะยะ แต่ด้วยสังคมยุคนี้สมัยนี้ ม.ปลายก็โตพอที่จะรู้เรื่องมากมายแล้วครับ

เราๆ เคยผ่านวัยนี้มาก่อน มันก็ไม่ได้สดใสแบบที่คิดเหมือนกัน ผมได้แฟนคนแรกมาก็วัยนี้แหละ ก่อนหน้าด้วยซ้ำ

ไหนจะสังคมรอบตัวทุกวันนี้มันทำให้เด็กไม่ได้เด็กเหมือนที่คิดหรอก สื่อต่างๆ มันประโคมเข้าหาเพื่อให้แข่งขันกันตลอด

อีกอย่างคนพยายามเอาความต่างอายุมาร่วม ผมว่าผู้ชายเวลามันมุ่งมันไม่ได้สนว่าเด็กจะอายุน้อยแค่ไหน ขอแค่เกิน 18 เป็นโอเค

ไม่ว่าจะลูกเพื่อน น้องเมีย พี่เมีย หลานเมีย เด็กข้างบ้าน ถึงเวลามันมุ่งมันก็คิดหมด ไม่เกี่ยวกับอายุ จนกว่าจะไม่แข็งนั่นแหละ

ไม่งั้นพวกร้านคาราโอเกะ เด็กดริ้ง นั่งเลาน์ทั้งหลาย จะมีแต่คนวัยกลางๆ ไปเที่ยวหรอ (ผมก็คนเที่ยวคนนึง คนทำงานในธุรกิจนี้ก็วัย 18-19-20 กันทั้งนั้น)

ผมก็เที่ยวแนวๆ นี้มาตั้งแต่เรียน ยันปัจจุบัน ผมกล้าบอกได้เลยว่า มีแต่เด็กอายุน้อยลงเรื่อยๆ ที่เข้าวงการมา

ผู้หญิงไม่ว่าจะหน้าตาแบบไหน มันมีผู้ชายพร้อมเข้าหาตลอดอยู่แล้ว

ทีนี้ก็อยู่ที่ว่าทางฝั่งผู้หญิงจะถูกทรีทมาแบบไหนนั่นแหละ ถ้าไม่สนใจอย่าไปเล่นด้วย แม้แต่นิดเดียวก็ไม่ควร

ผู้หญิงหลายคนชอบใช้คำว่าบริหารเสน่ห์ ซึ่งมันคือการเปิดโอกาสทำให้คนที่สนใจอยู่แล้วคิดไปไกล ซึ่งมันควบคุมไม่ได้ว่าจะไกลแค่ไหน

ผมถึงกล้าพูดว่า ถ้านี่คือลูกผม ผมตบซ้ำให้ด้วย ถ้าเรื่องแค่นี้ยังไม่รู้ว่าต้องวางตัวแบบไหนโลกยุคปัจจุบัน

ปล่อยตัวใช้ชีวิตแบบนี้ อนาคตเสี่ยงได้ไปเป็นเมียน้อยใครสักคนแน่ๆ  

เดี๋ยวนะครับ ที่ท่านบอกว่าศาลสอบสวนนี่สอบสวนอะไรครับ ที่แน่ ๆ ทนายมันยอมรับไปแล้วว่ามันทำผิดจริง ๆ ตั้งแต่ข่าววันแรก ๆ แล้ว เอาแค่กอดจูบก็ผิดแล้วครับโดยไม่ต้องมาสอบสวนนด้วยซ้ำ มันคือการลวนลามคุกคามตรง ๆ อยู่แล้ว และทนายก็ยอมรับเรื่องนี้
แต่ที่ศาลจะตัดสิน เพราะมันมีเรื่องการเรียกร้องเงินเกินเหตุเข้ามาเกี่ยวด้วย และทนายไม่ยินดีจ่ายตามนั้น สุดท้ายก็ต้องไปว่ากันที่ศาล

ส่วนที่ว่าเด็กไม่ผิดแน่ ๆ นั่นก็ชัดเจนครับ คือเรื่องที่พวกป้าแก่ ๆ มากล่าวหาว่าเด็กอ่อย ยั่วทนาย โดยดูจากแค่การคุยแชทที่โคตรจะธรรมดานี้แล้วมากล่าวหา
อันนี้ไม่ต้องรอศาลหรอกครับ ศาลไม่สนใจประเด็นนี้ด้วยซ้ำ แค่คิดวิเคราะห์จากที่เห็นก็ชัดเจนแล้ว ว่าเด็กไม่ได้มีใจกับทนายเลย

แต่ถ้าจะรอศาลก็ได้ครับไม่ว่ากัน ให้รอกี่ศาลผมก็มั่นใจล้าน% ว่าเด็กไม่ผิดแน่นอน  

ก็ถ้าขนาดเหตุการณ์มันเบาสุดคือแค่กอดจูบ(ตามที่ทนายอ้าง) เด็กยังรังเกียจถึงขั้นตีตัวออกห่างทันที มันก็ชัดเจนแล้วนี่ครับว่าผมยิ่งวิเคราะห์ถูกต้อง ว่าเด็กไม่ได้มีใจอะไรให้ทนายเลย
แล้วยังไงเหรอ ต้องให้เด็กพิสูจน์เรื่องอะไรอีกเหรอ ท่านจึงจะเชื่อว่าเด็กไม่ได้มีใจ หรือไม่ได้จงใจอ่อยทนาย  

ในทางกฏหมายนะครับ ทนายย้ำมากว่าแค่กอด จูบ ในรถก็ไม่เข้าข้ออนาจารในที่สาธารณะแล้ว ทีนี้ก็เหลือแค่คุกคามทางเพศ มีสองทางคือสมัครใจ กับ ไม่สมัครใจ ทีนี้ในเมื่อคุณเป็นผู้กล่าวหาว่าไม่ใช่แค่กอดจูบ มีล้วงมีจับ คุณก็ต้องเอาหลักฐานมาพิสูจน์จนสิ้นสงสัยว่าทำขนาดนั้นจริง แล้วยังต้องพิสูจน์ในข้อที่ว่าไม่สมัครใจด้วย ซึ่งในการแถลงทนายพยายามชี้ไปทางว่าไม่มีการขัดขืน

ทีนี้ในเมื่อหลักฐานยังไม่ออกมาคุณกล้าฟันธงได้ไงว่าผลมันจะออกมาแบบไหน ไอ้ที่ทนายมันยอมรับหรือเสนอเงินอ่ะ มันแค่ห่วงชื่อเสียงแค่นั้นเลยมันไม่ได้กลัวเรื่องคดีหรอก

ผมไม่ได้อะไรหรอกแต่มันมีแนวนี้ที่สังคมแม่งด่าไปแล้วฟันธงไปแล้วแต่สุดท้ายศาลตัดสินว่าไม่ผิด แถมฟ้องกลับได้เงินด้วย ตอนนั้นกระแสเทไปฝั่งเดียวด้วยซ้ำ