เจอบอล Direct ข้ามไปจะเพรสยังไงละนั่น  

มันเล่นไม่ได้สักแบบ ฟอร์มห่วยสุด ๆ
- ไล่เพลสเขา ๆ แกะออกง่าย ๆ ไล่ไม่จน
- พอเขาเป็นฝ่ายไล่เพลส ก็แกะเพลสคู่แข่งไม่ได้อีก โดนไล่จนมุม
- พอเขานำแล้วรับลึกรอสวน ก็ได้แต่ถ่ายบอลไปมาเจาะไม่เข้า
- พอเขาบุกใส่ไม่รอรับแล้วสวน ก็โดนเขาบดจนเป๋ เตะทิ้ง สวนไม่ได้อีก
- ชอบบิ้วอับสั้น เพื่อโดนบีบๆ แล้วก็เตะทิ้ง แล้วตัวเองเก็บแถวสองไม่ได้
- พอไล่บีบเขา ๆ ก็สาดยาวใส่ โหม่งสกัดได้ เขาก็เก็บแถวสองได้อีก
- เขาจะโหมบุก เขาจะเล่นเร็วใส่ เขาจะดึงช้าถ่วงเวลา หงส์ก็รับมือไม่ได้สักเรื่อง สรุปแล้วแต่ทีมตรงข้ามเข้าจะเล่นยังไง ได้ตามใจเขาเลย
- ที่สำคัญ คือ ทำไม นักเตะมันแย่งบอล เหลี่ยมบอลแพ้เขาไปหมด ทั้งที่มันจุดแข็งของหงส์เลย กลางโบ๋ แล้วนักเตะชอบเสียเหลี่ยมเสียบอลกันบ่อย จังหวะปะทะหรือแย่งบอลถ้าแพ้ซะส่วนใหญ่ ยังไงเกมก็พัง แต่มันแปลกตรงทำไมเป็นงี้ แต่ละตัวก็เก่ง ๆ ทั้งนั้น  

ยุคคล็อป จุดประสงค์ของการเพรสคือให้เขาสาดโด่งขึ้นมานั่นแหละครับ ฟานไดจ์ มาทิป เก็บกินเพราะวางระบบมาดีมาก แต่ทุกวันนี้มั่วทั้งระบบ โกนาเต้สูงเกือบสองเมตรโหม่งแพ้ทุกลูก พอโหม่งชนะคู่แข่งกับเก็บจังหวะสองไปกินเพราะสล็อตไม่ได้เตรียมการนี้มา