ครับเข้าเรื่องกันเลย ยาวนิดนึง คือ หงุดหงิดกับคนแบบนี้มาก

คือ ผมมีลูกพี่ลูกน้องคนนึง เป็นลูกชายคนเดียว จบมาก่อน โควิทได้สัก 2-3 ปีแล้ว ประเด็นคือ พ่อแม่เค้ามาบอกให้ผมไปช่วยพูดช่วยคุย เพราะเอาตรงๆ ผมก็เคยอยู่จุดเดียวกับลุกพี่ลูกน้องผมมาก่อน และผมสามารถกลับมารับผิดชอบตัวเองได้ เลยอยากให้ผมไปพูดให้ลูกเค้าตาสว่างหน่อย

ผมก็ไปพูดนะ จริงๆเคยคุยด้วยหลายครั้งแล้ว แต่เอาตรงๆ คนมันคิดได้มันก็คิดได้ของมันเองแหละ ไม่ต้องให้ใครมาเซ้าซี้พูดมากหรอก แต่ครั้งนี้เหมือนพ่อแม่เค้าไม่ไหว ใจจริงผมไม่อยากไปยุ่งเรื่องคนอื่นเลย ถึงแม้เป็น ญาติกันก็เถอะ

ไม่ทำการทำงาน วันๆเอาแต่อยู่บ้าน จบใหม่มากลับบ้านปุ๊ป ขอเงินพ่อแม่ทำห้องก่อนเลย ติดแอร์ ทำห้องทำเตียง ทำโต๊ะคอม ซื้อคอมใหม่ ให้อยู่สบาย เอาเงินพ่อแม่ไปลงทุน เหมือนอ้างว่าไปลงทุนมากกว่า เพราะสุดท้าย ก็ยังต้องเอาเงินพ่อแม่ กินใช้ อยู่ตลอด

เล่นแต่เกมส์กาชามือถือ เติมด้วย แต่ตังไหนละเติม ตังพ่อแม่ไง มันบอกตังมันเอง ผมถามหาจากไหน มันบอกมันเก็บจากที่เหลือ ซื้อข้าวใช้จ่าย ผมก็บอกเงินนั้นจากพ่อแม่ถูกไหม มันก็เงียบ อ่านแต่หนังสือการ์ตูน ติดโดจินโป๊ ดูแต่หนัง

วันๆเอาแต่คิดว่าจะกินอะไรดีให้ตัวเองรู้สึกดี สรรหาเมณูใหม่ๆ ที่ 7-11 พอได้กินแล้วรู้สึกฟิน

หาอะไรทำต่างๆ ที่ เหมือนเป็นข้ออ้างมากกว่า อ้วนน้ำหนักเยอะ ปัญหาสุขภาพเริ่มมี แล้ว ก็บอกจะลดน้ำหนัก สุดท้ายก็เหมือนเดิม ทำไรไม่ได้เรื่องสักอย่าง แล้วภาระก็มาตกที่ พ่อแม่ ก็ได้แต่ยิ้มแห้งๆ ไม่ให้ลูกรู้ แทนที่จะให้ลูกพาไปหาหมอ ยามไม่สบาย ตอนแก่ แต่กลายเป็นว่าพ่อแม่แก่ๆ ต้องไปดูแล มันที่ไม่สบาย

ไอตัวลุกก็เหมือนคิดเข้าข้างตัวเอง ว่าพ่อแม่เลี้ยงตัวเองได้ แต่ไม่ละอายใจเลยเหรอว่ะ โตจะเข้า 30 แล้ว ยังทำอะไรไม่รู้จักคิด

เอ็งจะทำอะไรก็ได้ แต่เอ็งต้องรับผิดชอบตัวเองให้ได้ก่อน ไม่ใช่บอกนี้ไงก็หาข้าวกิน ทำงานบ้านอะไรเองได้ ไอแสดมันไม่ใช่โวย รับผิดชอบคือ เอ็งต้องรู้ว่าชีวิตเอ็งจะเป็นอย่างไรใน กี่ปีข้างหน้า ไม่ใช่ไม่คิดอะไรเลย

เอาแต่เกาะพ่อแม่กิน มันทุเรสโวยกินด้วยเงินที่หามาเอง ซื้อของด้วยเงินที่หามาเอง แบบนี้ไม่มีใครว่าอะไรหรอก แต่เอาแต่ใช้เงินพ่อแม่ แล้วหาข้ออ้างว่า ผมใช้เงินน้อยกว่าลูกคนอื่นอีกนะ ผมดีกว่าลูกหลายๆบ้านอีกนะ ลูกบางคนติดยานะ ทุเรสเกินอ้างมาได้

ตอนคุยกับมันผมนี้ อยากจะอัดมันสักยกนึงแม่ม คนไม่รู้จักคิดมันก็ไม่รู้จักคิดจริงๆ ผมจัดมันไปชุดใหญ่พอประมาณในรอบล่าสุดนี้ มันขึ้นเสียงตามอารมมันใส่ผม ผมบอก เอาดิ จัดมาเลย เอ็งได้เจอกับโลกแห่งความจริงหน่อย ไม่ใช่ใช้ชีวิตอยู่แต่ในโลกแห่งความฝัน โลกแห่งสิ่งจำลอง มันก็ก้มหน้าแล้วก็เงียบ

แต่ผมกล้าพูดได้เลยว่าเหมือนเดิม มันก็ยังใช้ชีวิตเดิมๆ มันไม่ได้ป่วยอะไร แค่มันขี้เกียจ กับพ่อแม่ตามใจ เพราะลุกคนเดียว สุดท้าย พ่อแม่เริ่มคิดว่าไม่ใช่ละ แบบนี้ จะ 30 ละ

มันจะตาสว่างก็ต่อเมื่อ พ่อแม่ตายหมดแล้วไม่มีตังใช้นั้นแหละ ถึงเริ่มจะคิด ตอนนี้มันสบายไง ให้ตายไงก็คิดไม่ได้

ผมเข้าใจมันน่าจะเป็นพวก NEET พวกที่เป็นภาระให้กับพ่อแม่ แต่ก็นั้นแหละ ผมละเซ็ง คือก็ไม่อยากคุยกับมันเลย ไม่ใช่เรื่องของผม แต่พ่อแม่เค้าขอร้อง แบบขอร้องจริงๆ เพราะผมก็ไม่เอาอะไรเลยเหมือนกัน จนอายุ 25+

แต่เค้าไม่เข้าใจ ผมวางแผนไว้แล้ว ว่าชีวิตผมจะเดินไปทางไหน และที่ผ่านมานั้นผมเก็บประสบการ์ณ ผมออกไปผจญภัย ไม่ใช่เกาะพ่อแม่กิน แบบลูกแกแบบนี้

ปล..ขอบคุณครับ สำหรับพื้นที่การระบายครั้งนี้ แค่ระบาย เฉยๆครับ ผมไม่ได้คิดประจานหรือ จะมาถกประเด็นใหญ่โตอะไรนะครับ

Su Su krub.

ชีวิตต้องมีจุดเปลี่ยน

เห็นคุณจบว่าไม่ถกประเด็นใหญ่โตงั้นผมขอเสนอทางออกครับ - พ่อแม่เค้าพร้อมจะเปลี่ยนลูกตัวเองจริงมั้ยครับ? จะเปลี่ยนตอนนี้หรือจะเห็นลูกตัวเองเป็นเบาหวานขาด้วนนอนข้างถนนตอนอายุ 50 60 ก็ได้ครับ

ถ้าต้องการเปลี่ยน - ต้องกล้าโยนลงหลุมครับ เลิกสปอยล์ ลดการให้เงินและให้เวลาเดือนเดียวในการหาเงินด้วยตัวเอง หาข้าวให้กินแต่พอครบเดือนถ้าหางานหาเงินไม่ได้ขับออกนอกบ้านครับ

ที่ต้องทำขนาดนี้เพราะตรง ๆ คือเลี้ยงมาห่วยจัดและสปอยล์ล้นเหลือมากไปนานไปครับ ไม่แก้ตอนนี้ก็เตรียมรอดูคนอ้วนเบาหวานขาด้วนนอนข้างถนนได้เลยครับ อายุขนาดนี้คิดได้แค่นี้พ่อแม่ตายไปยิ่งกว่าตกนรกครับ มีบ้านอยู่มันก็มีค่าใช้จ่ายน้ำไฟของกินของใช้

ถ้าทำใจขับออกนอกบ้านเพื่อให้ดิ้นตอนนี้ไม่ได้ก็ไม่มีทางเปลี่ยนตัวเค้าได้ครับ ตัวเค้าเองเท่านั้นที่สามารถเปลี่ยนตัวเองได้ แค่การพูดคุยอะไรไม่ได้ผลหรอกครับเค้ารู้อยู่แล้วที่เค้าไม่ทำเพราะเค้ามั่นใจว่าพ่อแม่ยังไงก็เลี้ยงดูเค้าครับ

นั้นแหละท่าน สุดท้าย มันคือสิ่งที่ พ่อแม่ เค้าก่อ ขึ้นมาเอง พอบอกแนวๆท่านไป แกด้วยความเป็นพ่อแม่แหละ ก็วนลูปเดิม ผมจึงบอก ว่าแก้ไม่ได้ ของแบบนี้ คนมันคิดได้ มันคิดได้ กับหักดิบสุดๆ ซึ่งหัวอก พ่อแม่อีก ก็ถือว่าเวรกรรมครอบครัวเค้าไป ผมก็เซ็งนะ โดนแชร์กรรมนิดหน่อยไปด้วยเลย

ดูทรงแล้วพ่อแม่สปอยหนัก

ท่านทำเต็มที่ได้แค่นี้แหละครับ

คิดง่ายๆ พ่อแม่เค้าเองยังเตือนไม่ได้เลย

แต่เล่นเกมก็หาตังได้นะ เช่น live สด เล่นเกมบน youtube หารายได้ หรือเล่นเกมที่เอา item หรือเงินในเกมมาขายแลกเป็นเงินจริง

อ่านละนึกถึงตัวเองเลย

ส่วนตัวผมเรียนจบ ทำงานได้ปีเดียว ลาออก ขี้เกียจ กินนอนๆอยู่บ้าน เกือบ 3 ปี กว่าจะคิดได้ ล่อไปอายุเกือบ 30

ทุกวันนี้ งานที่ทำ เงินไม่มาก แต่ก็เพียงพอที่จะดูแลแม่ ที่อายุเข้าเลข6 ได้ละ

อ่านแล้วเหมือนชีวิตตัวเองสมัยก่อนเลย

แต่ละคนมันมีจุดเปลี่ยนจริงๆ ของผมหลังจากจบใหม่ๆก็ไม่ทำอะไรคิดว่าหางานไม่ได้เพราะยังไม่ได้เกณฑ์ทหาร (ทั้งๆที่ตัวเองยังไม่ได้จับ) กะว่าค่อยไปคิดเอาทีหลัง ใช้ชีวิตเรื่อยเปื่อยไปวันๆ สุดท้ายเกมโดนใบแดงตอนเป็นทหารก็เสียดายชีวิตข้างนอกที่หายไปปีนึง จากนั้นก็เริ่มตั้งเป้าหมายในชีวิตแม้มันจะไม่ได้ใหญ่แต่อย่างน้อยมันก็ยังมี สุดท้ายปลดมาก็มีอะไรให้ทำบ้างอย่างน้อยก็ไม่ลำบากที่บ้าน

โดนสปอยล์จนเละเทะไปหมดแล้ว สุดท้ายก็เห็นมาโทษพ่อแม่รังแกฉันกันแทบทุกคน เรื่องมันต้องไปแก้ที่ตัวพ่อแม่นู่น มันจะเอาเงินมาจากไหนถ้าพ่อแม่ไม่หาให้ ตัวลูกมันปิดสมองไปแล้ว ณ จุดๆนี้

เคยบอก เรื่องเล่นเกมส์หาเงิน เรื่องสตีมอะไร เพราะผมก็สายเล่นเกมส์เหมือนกัน ผมก็บอกคุยได้ พร้อมช่วย สุดท้ายเค้าก็งัดไม้ตายเค้าคือ อ้างทุกอย่าง พอเราพูดงี้ เค้าก็จะมีเหตุมาหักล้างไม่สามารถทำได้ตลอด

ก็ได้แต่มองดูห่างๆครับ ยังไงก็ ญาติกัน และเค้าก็ไม่ได้เลวร้ายถึงขนาดตัดสัมพันกัน เพียงแค่เค้าคิดไม่ได้แค่นั้น

คือ ต้องเริ่มจากพ่อแม่หรือเปล่าครับ ผมว่า

ครับ พ่อแม่เค้าก็ ประมาณ ลูกชั้นคนดี ทำนองนั้นครับ ไม่เด็ดขาด รักลูกสุดๆ เลี้ยงสปอยหนักมาแต่เด็ก ทั้งๆที่บ้านก็ไม่ได้ร่ำรวยอะไรนะ

พอทำอะไรไม่ถูก เริ่มรู้สึกว่า ชิบหายละปล่อยไว้แบบนี้ลำบากแก แน่นอน แต่คนบ้านๆด้วยส่วนนึง พอไปพูด ลูกสวนกลับไง พูดแบบไม่สำนึกไม่รู้สึกอะไร พอบางจังหวะ ก็หาว่าพ่อแม่เปลี่ยนไปไม่เหมือนเดิม

สรุปแกจุกอกเองที่เลี้ยงมาจนลูกแกเป็นแบบนี้ น้ำท่วมปากพูดไม่ออก จนมาขอร้องผม มาขอหลายครั้ง ขอทีนึงผมก็หาเรื่องไปส่งแก แล้วก็เข้าไปทักลูกพี่ลูกน้องผม

จนผมบอกก็ใช่เรื่องนะเคยบอกแกไปตรงๆเหมือนกัน แต่สีหน้าแก ทุกข์ใจอ่ะ ก็เลยอ่ะเอาตัวเข้าไปเล่น เปลืองตัวเลยผม

จุดเปลี่ยนคือพ่อแม่ต้องโยนลูกลงเหวครับ ไม่บินก็ตาย
ผมโดนมา แบบนี้เลย แม้งเอ้ย ทำไมตอนนั้นเละเทะก็ไม่รู้

โทดพ่อแม่ก่อนเลยครับเลี้ยงมายังไง
นี่ไงที้ผมบอกมีลูกถ้าเลีเ้งไม่เป็นจะเป็นภาพแบบนี้