ตอบในฐานะคนที่โดนบูลลี่สมัยเรียนตลอด ผมไม่เคยเอาคืนเลยครับเพราะผมกลัว

อารมณ์แบบคนโดนขู่มาตลอดอะครับ ถ้ามีเรื่องก็โดนรุมต่อยกระทืบในโรงเรียนเลย

ดูในการ์ตูนหรือหนังเกาหลี มันไม่ใช่แกล้งธรรมดานะ มันแกล้งแบบอาชญากรรมเลยนะ ทั้งหยาม ทั้งถุ่ยน้ำลาย เหยี่ยวใส่

ถ้าเป็นผมไงถ้าชีวิตเจอแบบนี้บัดซบ ผมจะพกมีดปาดคอไม่ก็กระซวกไส้แน่นอน

ส่วนตัวผมก็ตัวเล็ก ดีที่ว่า ปรับตัวเข้ากับไอพวกเกเรได้ สมัยก่อนตีดอทเอเก่ง พวกแม่มเลยยอมรับ

นึกถึงสมัยเรียนมีเพื่อนผมคนนึง ไม่รู้ว่าอย่างนี้เค้าเรียกบูลลี่รึเปล่า คือโดนล้อโดนแซวเรื่องของพ่อที่เสียชีวิตไป ไอ้กลุ่มนั้นมันก็ล้อได้ทุกวัน จนวันนึงเพื่อนผมทนไม่ไหว มันพกมีดหัวตัดใส่กระเป๋าจาคอบมาโรงเรียนคือกะฟันแน่วันนี้ใครมาล้อมัน สรุปคาบแรกอาจารย์ตรวจกระเป๋าเรียน ความบรรลัยมาเยือนเจอมีดหัวตัดในกระเป๋ายาวประมาณศอกนึง หนังสือเรียนก็ไม่มีเพราะไว้ใต้โต๊ะ อาจารย์ถามว่าเอามีดมาโรงเรียนทำไม เพื่อนผมบอกเอามาเหลาดินสอ เท่านั้นแหละครับโดนเรียกเข้าห้องปกครองเลย 555555
นึกถึงทีไรยังฮาทุกที

ของผมตอนมัธยม ไม่ค่อยมีแฮะ พวกบูลลี่กัน ตีกันเองมากกว่า

เอาคืนอยู่นะ 5555

กลั่นแกล้ง? เจอตั้งแต่ ประถมจน ม.4 โดนทุกปีครับ แต่นิสัยผมมันไม่ได้ติ๋มเหมือนรูปร่างหน้าตาไง เพื่อนยังบอกเมิงรอดมาได้ไงไม่ตายคาตรีน

หนักสุดคือโดนจับแก้ผ้า เพราะโดนล้อว่าเป็นตุ๊ด เพราะมีเพื่อนผู้หญิงที่ไปโรงเรียนด้วยกัน หลายคน รุ่นพี่ผู้หญิงก็ชอบมาเล่นด้วยเลยโดนล้อ

ถามว่าทำยังไงตอนนั้นกัดยับครับ น้ำตาก็ไหล แต่จะต่อยมันให้หมด

โดนแบบนั้นมาเรื่อยๆล่ะ พอเริ่มตัวโตตัวสูง ก็เริ่มสู้ได้ ทีนี้ก็ยับทุกปี ถ้าพูดแบบในการ์ตูนคือต่อบกับตัวบอสของชั้นปีแทบทุกปี แพ้บ้างชนะบ้าง แต่นานๆทีมีรุมนะ ที่เจอหนักๆคือโดน 5-6 ตีน แต่น่าขำคือ สองในหกคนนั้น ดันเป็นเพื่อนสนิทในตอนนี้

พวกเลงทั้งหลายไม่ตายก็หายไปเยอะนะ โตมาเป็นผู้เป็นคนที่เห็นมีแค่คนเดียว

ตอนม.3 ผมเป็นนักกีฬาแต่โดนจับไปอยู่ห้องบ๋วย เจอแกล้งบ้างๆนิดหน่อยๆ วันไหนหงุดหงิดผมก็เอาเรื่องนะ รู้แหละว่าสู้มันไม่ได้หรอก แต่ถ้าจะบวกกันคือจะเอาให้เป็นเร่ืองใหญ่เลย สุดท้ายมันก็ไปมีเรื่องกะห้องข้างๆจนโดนไล่ออกไปเอง

สมัยป.6อยู่ขอนแก่น มาเข้าม.1 รร.กรุงเทพครับ
โดนล้อว่าไอลาวตลอด ไอคนล้อเป็นคนใต้(ไม่ได้บอกว่าคนใต้เกเรนะ)
มันชอบล้อว่าบ้านเมิงโคตรกันดารมีแต่ดินแตกระแหง แดกแมลงแดกเนื้อหมาแดกเนื้อดิบ บ้านมันนี่มีปลามีน้ำอุดมสมบูรณ์
วันนึงมันล้อผมมากๆจนทนไม่ไหว ผมท้าต่อยแม่งเลย มันสู้ไม่ได้ มันไปเอาที่โกยมาฟาดหลังผม ผมจับมันได้ล็อคคอแม่งเลย แล้วก็บอกมึงอยากตายมั้ยไม่อยากตายก็หยุดเพราะกรุก็ไม่อยากเข้าสถานพินิจ
หลังจากนั้นก็จบเลย ไม่คุยกันยาว

ตอน ม.1-2 เอาคืนครับ
แต่หลังจากนั้นไม่ละครับ

จากคนที่เคยถูกบูลลี่วัยเรียน ถึงอยากเอาคืนก็ไม่ไหวหรอก พวกมันมาเป็นแก๊งค์

ผมอยู่แก๊งที่บูลลี่คนอื่นนะ บางทีก็สงสารนะไปแกล้งมันทำไมแต่วัยรุ่นอะ เขาทำเราก็ทำตาม แต่มันไม่แรงเท่าในซีรีย์เกาหลีอะ ส่วนมากก็แค่ล้อ แกล้ง ไถตัง ไถขนม ไม่ถึงกับทำร้ายร่างกายหนักๆ ส่วนมากที่ตีกันหนัก ก็พวกเกเรด้วยกันนี่แหละ

ม ต้นผม แก๊งหลังห้องโคตรเถื่อน วันๆมันนั่งคุยกัน จะไปตี รร ไหนดี อาวุธ ปืนปากกามีแอบไว้หมด สายสามัญแต่ทรงนักเรียนช่าง คือจบ ม3 รู้เลยจะไปไหนต่อ แต่อยู่ด้วยกันสองสามปี ไม่เคยโดนนะ ผมอย่างติ๋ม ตัวก็เล็ก แต่ก็รอดมาได้ ไม่ได้โดนรังแกหรือไรเลย เน้นแบบอยู่กับเพื่อนเป็นกลุ่มและคีพโลวโปรไฟล์ไว้ ที่จะเดือดร้อนเลยคือ ของหายทุกวัน ดินสอ ปากกา ไอชิบหาย อีกเรื่องเคยโดนหัวโจกไถตังค์ ครั้งสองครั้ง ไม่เยอะ แต่ผมเคยมีปัญหาเรื่องหญิงกับห้องอื่น ก็ได้มันมาช่วยเคลียร์ให้นะ 55555

ส่วนใหญ่จะโดนรุมแกล้ง บวกกับเป้าหมายพวกนักเลงมักจะเลือกพวกที่ดูแล้วอ่อนแอไม่คิดสู้อยู่แล้ว

เด็กๆ เคยโดน ช่วงป. 6 เนื่องจากผมเป็นสายขี้เกียจ ไม่เรียน สอบได้ท้ายห้องตลอด ชอบโดนล่อโง่บ้างไรบ้าง(ไม่รู้ ว่าพวกเด็ก"ฉลาด" ชีวิตนี้ทำไรกันอยู่ อยากเจอจัง) เวลามาล่อผมก็ด่ากลับ แต่ไม่เคยมีการลงมือกัน

มีวันนึงไม่รู้คิดไร โดนด่าโดนล้อแบบปกตินี่ล่ะ น๊อตหลุด หยิบเก้าอี้ทุบแม้งกลับเลยหัวแตก พยานเพียบ รอดตัวได้ทุบคนฟรี 5555

หลังจากนั้น ไม่มีใครกล้ามายุ่งไรอีกเลย ผมเลยคิด อ้าวพอกูเอาจริงพวกแม่งไม่กล้า รู้งี้กูทุบแม่งไปนานแล้ว หลังจากนั้นเลยใช้ชีวิตแบบนี้ตลอด อย่าทำตัวให้อ่อนแอ ดูมีจุดอ่อน

ผมตัวสูง ผมเน้นเอาตัวรอด