ดูซีรี่ย์เกาหลีแล้วเห็นคนถูกรังแกไม่เอาคืนเลย เลยสงสัยว่าหรือปกติเขาไม่เอาคืนกันเหรอ ปล่อยให้โดนตีอยู่ข้างเดียวเลย ตอนสมัยผมเด็กๆเรียนที่โรงเรียนก็เห็นคนเอาคืน ต่อยกันประจำเลย

พวกนั้นมันมาเป็นกลุ่มไงครับ จะสู้ยังไง

ส่วนในไทยส่วนมากที่ผมเห็น คือไถตัง ให้ทำการบ้านไรพวกนั้น

ทำร้ายร่างกายไม่ค่อยมี หรือโรงเรียนผมมันติ๋มก็ไม่รู้

ถ้าพวกขาใหญ่จริงๆไม่กล้าครับ แม่มมีปืน

คนจะโดนแกล้งได้ ก็คือคนที่อ่อนแอเป็นอันดับต้นๆของห้องครับ

ถ้าเป็นคนสู้คน แบบหุ่นนักกีฬา หรือ คนพวกเยอะ

มันจะไม่มีใครอยากมาแกล้งหรอก

อย่างผมตัวเล็กสุดในห้อง ก็ไม่เคยเอาคืนใคร เพราะไม่อยากโดนเพิ่ม

ท่านต้องแยกคนโดนบูลลี่ กับพวกที่มันหาเรื่องกันเฉยๆ ก่อน คนโดนบูลลี่นี่คือเขาไม่มีทางสู้อะครับ เลยโดนแกล้งประจำ ทำอะไรไม่ได้ถึงเรียกว่าโดนบูลลี่ ไม่ว่าจะเป็นคนเงียบๆ ติ๋มๆ ไม่สู้คน หรือรวมทั้งอีกฝ่ายมันหัวโจกเพื่อนเยอะ อะไรก็ว่าไป เขาไม่แกร่งพอ หรือมีพรรคพวกมากพอจะไปต่อสู้กับคนเหล่านี้น่ะ

ไม่ครับ
ตอนเด็กผมไม่กล้าสู้คืน ผมกลัว
ตอนโตผมก็ไม่สู้ ไม่อยากมีเรื่องมีราว

ผมโดนแกล้งชิบหายเลยนะ ตอนเด็ก จนถึง ม.3 ตัวเล็ก ใส่แว่น เด็กเนิร์ด ครบเลย แต่ในใจลึกๆรู้ว่าตัวเองไม่ใช่พวกยอมใคร ตัดสินใจเปลี่ยนตัวเอง

พอขึ้น ม.4 มีคนมาตบหัว ผมตบกลับ แรงกว่า พวกแม่งตกใจ ไม่คิดว่าจะสู้ หลังจากนั้นมาใครมาทำไรผมสู้กลับหมดอะ จนแม่งเงียบไปเอง

ผมเป็นเพื่อนกับแก๊งใหญ่สุดครับ เลยไม่โดนอะไรเลย

โรงเรียนผมคงไม่มีถึงขนาดในซีรีย์ แต่แกล้งกันมีเยอะ

ใครทำผม ผมทำกลับหมด เอาให้แรงกว่าด้วย

ใครล้อชื่อพ่อแม่ ผมจะไปหาชื่อทั้งตระกูลมันมาล้อกลับ

ผมโชคดีหน่อยที่ไม่มีคนมาแกล้งเลย ทั้งๆ ที่บุคลิกน่าโดนแกล้งสุดๆ

โชคดีที่สมัยเรียนโง่อยู่ห้องเด็กเวรตลอดซึ่งเป็นแก็งใหญ่ในระแวกโรงเรียนคือมีอิทธิพลทั้งในทั้งนอกโรงเรียนเลยรอดตัวตลอดแต่โรงเรียนผมไม่ค่อยมีบุลลี่ไรงี้นะมีแต่ยกพวกตีกันเวลามีงานคอนเสิร์ตกับแข่งบอลประจำเลยบอลจบคนไม่จบแม่งตีกันต่อ

โดนบูลลี่กับโดนแกล้งหาเรื่องนี่คนระดับเลยครับ
คนโดยบูลลี่ปัญหาหลักไม่ใช่ร่างกายครับแต่เป็นจิตใจที่อ่อนแอ


ผมรู้เพราะผมเคยเป็นเคยโดนมาก่อน ให้มาถามตัวเองตอนนี้ว่าทำไมตอนนั้นไม่สู้ผมก็หาเหตุผลไม่ได้อยู่ดี

เพราะความคิดผมตอนนี้มันไม่เหมือนตอนนั้นละ ถ้าให้นึกๆคงเพราะตอนนั้นกลัวไปหมด กลัวทุกอย่าง ไม่กล้าคิดจะสู้ ไม่กล้าบอกใคร ไม่กล้านู้นนี่ซักอย่าง คงเป็นเพราะการโดนเลี้ยงดูด้วยแหละครับ

นี่ก็เป็นเหตุผลหลักเลยว่าถ้ามีลูก ผมจะไม่เลี้ยงลูกแบบที่พ่อแม่เลี้ยงผมมาเด็ดขาด
เราคงแก้สังคมไม่ให้มีการบูลลี่ยาก แก้ปัญหาโดยการเลี้ยงให้ลูกเราไม่โดนบูลลี่ดีกว่า

เอาประสบการณ์ผม คนบูลลี่นี่มันระดับนักกีฬาโรงเรียนอะครับ เพื่อนๆก็ระดับใกล้ๆเคียงกัน
ส่วนเป้าหมายจะเป็นพวกไม่เล่นกีฬา หรือไม่สู้คนประมาณเนี้ย
คือดูด้วยตาเปล่าก็รู้ว่ามวยคนละรุ่นอะ มันเลยเกิดเป็นการบูลลี่ได้

สมัยเด็กเห่อหมอย ศักดิ์ศรีมันค้ำคอ จะไปฟ้องอาจารย์ก็ไม่กล้า เดี๋ยวเพื่อนไม่คบ
จะต่อยกลับก็กลัวนั่นี่ เพื่อนแบน ฟ้องผู้ปกครองยิ่งแล้วใหญ่

สมัย ม.ต้น อยู่ห้องเด็กเลว
เคยไปฉี่ แล้วเห็นเพื่อนดูดปุ๊นกัน
แล้ว ครูปกครองไปจับ
พวกนั้น คิดว่า ผมไปฟ้องปกครอง
ก็เลยมาหาเรื่องผม อย่างซวย
ตอนแรกก็เดินหนี จน 1 หมัดเข้าหน้า ภาพผมก็ตัด
สรุป เพื่อนกรามหัก -*- ตั้งแต่นั้นก็ไม่มีใครหาเรื่องผมอีกเลย

เล่าให้ใครฟังก็ไม่เชื่อ นอกจาก พ่อแม่
ว่าผมทั้งเคยต่อยเพื่อนกรามหัก ทั้งเชื่อมเหล็กดัดเป็น (ตอนนั้นบัดกรี วงจร IC ก็เป็นด้วยนะ) ห้องเด็กเลว จะมีเรียนวิชาการอาชีพ