เมื่อวานนี้มีการเลือกตั้งเซมบัทสึ AKB48 ซิงเกิล 49thค่ะ!!

เป็นงานเลือกตั้งครั้งแรกเลยที่ได้นั่งดูจากฝั่งวงนอก

แต่เอาเข้าจริง พอถึงเสี้ยววินาทีในวันนั้น
ตัวเองกลับกระวนกระวายยิ่งกว่าที่คาดไว้
รู้สึกตึงเครียดตลอดงานเลยค่ะ

ผลลัพธ์ที่ได้ก็คือความรักมากมาย
มีเมมเบอร์จาก NMB ติดอันดับ 10 คนด้วยกันค่ะ!!!!
ที่12 มิรุ
ที่16 อาการิ
ที่20 ริริกะ
ที่27 ยูริ
ที่33 อูกะ
ที่39 ซาเอะปี
ที่48 อาป้ง
ที่57 ไอริ
ที่60ฟูจัง
ที่61มิโอริน

ทุกคน ยินดีด้วยจริง ๆ นะ!!!!!

คราวนี้ฉันถอนตัวด้วย ก็คิดอยู่เหมือนกันนะว่าเรื่องนี้มันคงกลายเป็นความกดดันแก่ทุกคน
แต่เพราะฉันได้เฝ้ามองหนึ่งปีนี้ของทุกคนมาอย่างใกล้ชิด
ได้เห็นสีหน้ายินดี ได้ฟังสปีชอันพึ่งพาได้ก็รู้สึกดีใจนะ
แต่ขณะเดียวกันพอคิดว่าเบื้องหลังนั้นมีแรงสนับสนุนบวกรวมกับความพยายามมากมายแล้ว
ขอบตาก็ร้อนผ่าวขึ้นมาไม่รู้ตั้งกี่ครั้ง

“สถานที่ซึ่งเราสามารถสื่อความรู้สึกและขอบคุณแด่แรงสนับสนุนที่ได้รับ”
“สถานที่ซึ่งความรักและสายสัมพันธ์กับทุกคนที่คอยสนับสนุนเรามาจะยิ่งแน่นแฟ้นมากขึ้น”
และ “สถานที่ซึ่งกระตุ้นพลังในตัวเราว่า จะพยายามต่อไป”

ฉันคิดว่า สิ่งเหล่านั้นเป็นสมบัติล้ำค่าซึ่งไม่มีวันเปลี่ยนแปลงที่เราจะได้รับจากการเลือกตั้งค่ะ
แม้ปีนี้ฉันจะมองดูการเลือกตั้งในมุมที่ต่างไปจากที่ผ่านมาอยู่เล็กน้อย
แต่การได้เห็นโลกและความสัมพันธ์อันน่าประทับใจ
ก็สร้างแรงบันดาลใจให้กับตัวฉันเองมากทีเดียว

และคิดว่า จะขอพูดต่ออีกสักเล็กน้อย

การตัดสินใจถอนตัวจากการเลือกตั้งครั้งนี้หลังจากกลัดกลุ้มมาพอตัว
เป็นการเตรียมอันแน่วแน่ในความคิดของตัวเอง
ฉันจึงไม่รู้สึกเสียใจเลยแม้แต่น้อยค่ะ

แต่ตอนอาการิกับมิรุถูกขานชื่อในอันดับเซมบัทสึ
เห็นพวกเค้าพูดสปีชกันแล้ว
บอกตามตรง ตัวเองกลับคิดขึ้นมาว่า

“ฉันเอง...ก็อยากอยู่ในเซมบัทสึที่มี 2 คนนั้นอยู่ด้วยเหมือนกันแฮะ”

อยากสูดอากาศเดียวกัน
แบ่งปันความยินดีพร้อมขัดเกลาตัวเองยิ่ง ๆ ขึ้นไปพร้อมกันกับพวกเค้า

แม้กระทั่งตัวเองยังคิดว่าการคิดแบบนี้มันเอาแต่ใจเป็นบ้าเลยก็ตาม
แต่มันหมายถึง ฉันดีใจและภูมิใจกับการที่ 2 คนนั้นติดเซมบัทสึมากขนาดนั้นเลยล่ะ


ทั้งสองคนที่ทำให้ฉันรู้สึกอะไรแบบนี้ได้ พวกนายเยี่ยมมาก[（＾ー＾）]


ฉันก็จะไม่ยอมแพ้หรอกนะ!

ในช่วงเวลาอันยากลำบากทั้งแรงกายและแรงใจนี้
ขอขอบผู้ที่มีส่วนร่วมทุกท่านมากเลยนะคะ!!


และสำหรับเรื่องการประกาศแต่งงานของริริกะ

ก่อนอื่น ฉันต้องอภัยเป็นอย่างยิ่งที่สร้างความเดือดร้อนและความวิตกกังวลให้แก่หลาย ๆ คน
โดนเฉพาะอย่างยิ่งกับแฟน ๆ ทุกคนที่คอยสนับสนุนกันมาตลอด

เรื่องในวันนั้น ไม่มีใครรู้เลยสักคนจนกระทั่งถูกประกาศออกมาค่ะ

ดังนั้น จึงไม่มีเมมเบอร์แม้สักคนเดียว รวมถึงตัวฉันที่ดูถ่ายทอดสดอยู่ด้วย
จะคิดว่าการประกาศเช่นนั้น ในสถานที่นั้น จะเป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้นจริงอย่างจริงจัง

มีแต่เพียงความตระหนกและความสับสนเกิดขึ้นเท่านั้นเอง

การที่เมมเบอร์ตะโกนออกไปว่ายินดีด้วยนะในสถานการณ์นั้น
คงเป็นผลจากการแวบคิดขึ้นได้ในเสี้ยววินาทีขณะที่ไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไรดี
ฉันคิดว่ามันเป็นความเอาใจใส่ความรู้สึกคนอื่นตามแบบของเมมเบอร์ NMB ค่ะ

ซึ่งในเรื่องครั้งนี้
คงก่อให้เกิดความคิดเห็นและความรู้สึกมากมาย

จริง ๆ แล้ว ไม่ควรพูดในสถานที่นั้นหรือเปล่า
แล้วต่อจากนี้จะทำยังไงต่อไป

ฉันคิดมาตลอดทั้งคืนวานนี้

เพียงแต่ว่า เรื่องที่เกิดขึ้นครั้งนั้น มันไม่ใช่ทุกสิ่งทุกอย่าง
ในฐานะคนคนหนึ่งที่ได้เฝ้ามองความพยายามและแรงบากบั่น
ผ่านการเผชิญหน้ากับมนุษย์คนหนึ่งที่ชื่อว่า สุโต้ ริริกะ มาจนถึงบัดนี้
ความเชื่อมั่นที่ฉันมีต่อเขาซึ่งสั่งสมมาตลอดระยะเวลาที่เราผ่านเรื่องราวต่าง ๆ มาด้วยกันหาใช่สิ่งเปราะบางแม้สักนิด
มันจึงไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะให้ฉันปฏิเสธทั้งหมดเหล่านั้น อันนี้พูดจากใจจริงค่ะ

เพียงแต่ตอนนี้ยังไม่มีรายละเอียดบอกเล่าออกมาจากปากของเจ้าตัว
ฉันจึงคิดว่ามันไม่ใช่เรื่องที่ฉันจะสามารถพูดออกไปได้ตามใจชอบ
ก็เลยได้แต่สื่อออกมาในรูปแบบนี้เท่านั้น ต้องขอโทษด้วยจริง ๆ นะค่ะ

ฉันก็เลยคิดว่า เอาไว้ฟังคำพูดจากริริกะอีกครั้ง
แล้วค่อยเขียนอีกทีจะดีกว่า


อย่างไรก็ตาม ขอความกรุณาด้วยนะคะ