ผมอายุ 30 ต้น ๆ แต่เป็นคนอ้วนมากมาตั้งแต่เด็ก ๆ

ตอนนี้หนัก 109 กก.

(น้ำหนักผมเกิน 100 กก. มาประมาณ 7-8 ปีแล้ว เคยสูงสุดเมื่อ 2 ปีก่อน 112 กก.)

แต่ยังไม่เคยป่วยหนัก ไม่เคยนอนโรงพยาบาล

ในชีวิตเคยตรวจสุขภาพ 2 ครั้ง

คือตอน ปี 2566 กับ 2568

ที่ต้องไปตรวจ เพราะที่บ้านสั่งให้ไป เขาบอกอ้วนมากแล้ว ถ้ามีอะไร จะได้รักษาทัน

ภาพรวมทั้ง 2 ครั้ง (2 ปี) ผลใกล้เคียงกัน คือ

น้ำตาล 90 กว่า ถือว่าปริ่ม ๆ เกือบ 100 แต่ยังไม่เกิน

ส่วนไขมันรวม 190 กว่า ๆ ก็ปริ่ม ๆ 200 แต่ยังไม่เกิน

ไขมันเลว 130 กว่า เกินเกณฑ์เล็กน้อย

ไตรกลีเซอร์ไรด์ ยังไม่เกินเกณฑ์

ความดันโลหิต ตัวบน 130-140 กว่า ๆ ตัวล่าง 90 กว่า
หัวใจเต้น 100-120 ครั้งต่อนาที
(ผมหัวใจเต้นประมาณนี้มาตั้งแต่เด็ก ๆ) ไปโรงพยาบาล ถ้าวัดมักจะได้ค่า 100 ขึ้น

ทีนี้วิถีชีวิตของผม

1. ไม่ดื่มเหล้า ไม่สูบบุหรี่ แต่กินจุประสาคนอ้วน ข้าววันละ 5-6 จาน (3 มื้อ)
ของทอด ปาท่องโก๋ เบอร์เกอร์ แซนด์วิช กินบ่อย มีอย่างน้อย 3-4 วันต่อสัปดาห์


2. แทบไม่เคยออกกำลังกายเลย ตีว่าเป็นศูนย์เลยก็ได้

3. เครียด พักผ่อนน้อย นอนไม่เกินวันละ 5-6 ชม. หลับยาก บางทีเข้านอน 4 ทุ่ม กว่าจะหลับ 5 ทุ่ม เที่ยงคืน (เพราะเครียด คิดเรื่องงาน และติดจอมือถือ)

แล้วหลายคืนชอบตื่นกลางดึก ตี 2 ตี 3 มันตื่นมาเอง หลังจากนั้นหลับต่อยากมาก

การนอนของผม ไม่มีคุณภาพเลย รับรู้ได้เพราะ ตอนเช้าจะเพลียมาก ๆ แต่ฝืนได้ ทำงานแบบฝืน

พอช่วงบ่ายมันเริ่มมีแรงฮึดมาจากไหนไม่รู้ มันรู้สึกดีกว่าตอนเช้า คือตอนเช้ามันแทบจะล้มทั้งยืน แต่ตอนบ่ายมีแรง ผมสังเกตร่างกายตนเองเป็นแบบนี้มา 2-3 ปีแล้ว [/color]


4. ยังไม่เคยเจ็บป่วยหนักจนต้องเข้าโรงพยาบาล หรือนอนโรงพยาบาลเลย


แล้วมาเจออาการบ้านหมุน...

เมื่อเดือนที่แล้ว มีอาการหูข้างซ้ายได้ยินเสียงปั๊บ ๆ ตุ๊บ ๆ เหมือนมีฟองน้ำ ฟองอากาศในหู

แต่ไม่เจ็บนะ ผมปล่อยไว้เป็นเดือน ไม่ไปหาหมอ (เพราะขี้เกียจ)

จนล่าสุดเมื่อสัปดาห์ก่อน มีอาการบ้านหมุนครั้งแรกในชีวิต

เป็นตอนค่ำหลังกลับจากทำงาน นั่งอยู่บนพื้น แล้วเห็นถังขยะลอยขึ้นมา พื้นบ้านเอียง

วินาทีนั้นล้มตัวลงนอนทันที แต่ยิ่งหนักกว่าเก่า

เพดานบ้านหมุน ผมตัดสินใจหลับตา (ขนาดหลับตายังรู้สึกว่ามันหมุน ๆ )

ประมาณ 1-2 นาที หาย

แต่ทรมานมาก และกลัวมาก

วินาทีนั้น กลัวเส้นเลือดสมองแตก เพราะอ้วนมาก แต่ไม่ดูแลสุขภาพตนเอง

แม่ผมจะเรียกรถฉุกเฉิน แต่ผมยังดื้อไม่ไป บอกว่ายังไหว แต่ตอนนั้นไม่กล้าลุกขึ้นยืนเลย

แค่นอนพลิกศีรษะกลับไปมา ก็บ้านหมุนอีกแล้ว คิดว่าถ้ายืนน่าจะล้ม

ผมตัดสินใจไปคว้าเอายาแก้เวียนหัวของน้องสาวมากิน

(น้องเคยเป็นอาการน้ำในหูไม่เท่ากัน ไปหาหมอแล้วให้ยาแก้เวียนหัวมา)

สรุปอาการดีขึ้น
รุ่งเช้าอัดยาตัวนั้นเข้าไปอีก แล้วไปหาหมอหู เพราะเริ่มจากมีเสียงในหู จึงไปหาหมอหูก่อน

หมอสันนิษฐานว่า หินปูนในหูเคลื่อน

หมอให้ผมนอน พลิก เอียงศีรษะ ซ้ายขวาอยู่ 2-3 นาที อาการดีขึ้น ไม่เวียนแล้ว

แต่เสียงปั๊บ ๆ ในหูยังมี หมอบอกลองนำยาแก้อักเสบไปทานดูก่อน

ตอนนี้ผ่านมา 1 สัปดาห์ เสียงยังไม่หายขาด แต่ความถี่ลดลง แต่บ้านหมุน หายแล้ว

หมอหูแนะนำให้ผม ไปเจาะไขมัน น้ำตาลดูด้วย

เขาบอกบางทีไขมัน ความดัน ก็ทำให้เกิดอาการผิดปกติในหูได้เช่นกัน


วันนี้ 14 พ.ย. 69 ผมจึงไปตรวจสุขภาพที่โรงพยาบาลมา ผลออกมาตามภาพ





จากที่ตรวจสุขภาพ เรื่องอาการในหู ก็คงเป็นเรื่องผิดปกติของหู

หากดูไขมัน ตอนนี้ยังไม่เกิน

ตอนแรกผมคิดว่า ไขมัน น้ำตาล น่าจะพุ่งแน่นอน เพราะผมไม่ดูแลตนเองเลย

แต่หมอก็เตือนมาว่า ไขมัน น้ำตาลยังไม่เกิน เพราะร่างกายเรายังจัดการได้ ด้วยอายุยังไม่มาก
แม้เครียดนอนน้อย อ้วน มันยังจัดการได้ นั่นก็คือการเผาผลาญยังดี

แต่สักวัน ไม่น่ารอด ถ้ายังทำตัวแบบเดิม

หมอบอก คุมอาหารก่อนเลย
คนอ้วน ๆ ถ้าจะลดน้ำหนัก เรื่องคุมอาหาร มาเป็นอันดับแรก แล้วก็ออกกำลังกายเสริมเข้ามา

ทำได้แค่เดิน กับ ปั่นจักรยานแหละครับ
ผมวิ่งแทบไม่ได้ ปวดเข่า (เข่าก็มีปัญหา หลวม ๆ มาหลายปี ยังไม่ไปหาหมอเลย )


หลังจากนี้ผมตั้งเป้าน้ำหนักตนเองควรจะลดลงสัก 5-6 กิโล

หินปูนในหูเคลื่อนแม่ผมพึ่งเป็นอาการเดียวกัน แกแก่แล้วล้มในห้องน้ำเมื่อเดือนที่แล้ว เลยพาส่งโรงบาล เป็นแล้วบ้านหมุนแบบนี้เลย ไม่สามารถเปลี่ยนท่าได้

นอนโรงบาลคืนแรกตรวจไม่เจอ แกทรมานมาก ให้แกนอนเฉยๆดูซีรีในมือถือไป จนวันที่สองเขาส่งไปหมอหูคอกระดูก หมอจับพลิกๆคอปุ๊บเข้าที่เลย

เรื่องนี้ไม่รู้ว่าเกี่ยวกับวิธีการใช้ชีวิตรึเปล่า อาจจะแค่หินปูนในหูเคลื่อนเฉยๆ อาจต้องให้ยูสหมอมาช่วยตอบ

จุดเปลี่ยนชีวิตมาแล้วหวังว่าจะให้นึกถึงวันนี้ไว้นะครับ เพราะหลายๆคนมันมีจุดเปลี่ยนจาก "การกลัวตาย"เนี่ยละครับ

ผมตอนนั้นคิดว่าเป็นโรคหัวใจแต่สุดท้ายเป็นกรดไหลย้อน เลยลดน้ำหนักออกกำลังกายมาตั้งแต่ตอนนั้น เพื่อนผมก็ดูดบุหรี่ไฟฟ้าหนักจนหัวหมุนขับรถกลับบ้านเกือบตาย สุดท้ายก็เลิกบุหรี่หันมาออกกำลังกาย

ปล.ผมก็อ้วนมาตั้งแต่เด็กหนักมากสุด 120++ ตอนนี้ 80++ เริ่มหันมาออกกำลังกายเข้าสู่ปีที่ 9 ละ

อาการบ้านหมุน มีหลายสาเหตุตั้งแต่เล็กๆน้อยๆยันรุนแรง คุมอาหารได้ นํ้าหนักก้ลดเยอะแล้ว

ผมและคนรอบข้างเป็นกัน3คนอ่ะ ตัวเองเป็นเพราะเรื่องนอนน้อย และคิดว่าเรื่องนี้เป็นหลักเลย
คือตอนงานผมก็เวลาไม่ตรงทำกับต่างชาติเวลาจะตื่นไวเลิกเร็ว ทำเริ่ม6โมงบ่ายๆเลิกละ แต่ก็ไม่พักไง เล่นเกมดึกๆ บางทีรอดูบอลดึกๆ
มาเป็นตอนที่มีลูก ผมก็เฮ้ยสบายๆเราก็บอกแฟนว่าจะแฟนเลี้ยงลูก ให้แฟนมีเวลาพัก นอนวันละ4-5ชั่วโมง แตก

เพื่อนผมก็เป็น มันเป็นโปรแกรมเมอร์ โสด แม่งผอมแทบติดกระดูก แต่เนื้องานมันของมันไม่เป็นเวลา
อยู่ดึกๆถึง10โมง กลางวันก็ใช้ชีวิต เป็นเหมือนกันอาการเดียวกัน เป็นก่อนผมปีนึง

และพี่ที่รู้จักเขาก็เป็นตอน29 ปกติเค้าจะเล่นเกมกับแก้งค์ผม(ตอนนั้นผม20-21พี่เค้า28-29) เที่ยงคืนตีหนึ่งก็นอน
ตีสี่เค้าต้องตื่นมาส่งของเข้าร้าน 7-8โมงเข้างาน เอ็มร้อย กาแฟ มาครบอ่ะ เย็นกลับบ้านมาอยู่ในtsรอเล่นเกม
แกทำแบบนี้เป็นปีๆอ่ะ เป็นแล้วก็ไม่รักษาร่างกายด้วย เข้าโรงบาลทุกปี ดื้อด้วยนะ เตือนทีไรบอกตายค่อยนอนทีเดียว
สุดท้ายแฟนแกบังคับไปตรวจเจอหัวใจเต้นผิดจังหวะ(จนต้องใช้เครื่องแบบอีริคเซ่น) ถึงจะเลิกดื้อ

ทั้ง3คิดว่าเป็นเพราะเรื่องเวลานอนนี่แหล่ะ ผมออกกำลังกายประจำนะ แต่อีก2คนไม่
แต่อาการมันจะมาหลังช่วงที่นอนน้อย/เครียดติดๆกัน

เตือนไว้ว่า นอนให้ดีครับ นอนดี+ออกกำลังดี คุณจะกินจะทำอะไรก็ป่วยยาก

ถ้าให้ผมแนะนำครับ

1.กินข้าว2 มื้อ กินเที่ยง +เย็นก่อน6โมงเย็น ห้ามกินน้ำหวาน +น้ำอัดลม ขอบคุณมากที่ไม่ได้ ซัดบุหรี่
2.เดินเอา วันละ20นาที 5วัน ไม่ต้องไปวิ่งหรอก (รอให้นน ลงมา80 แล้วค่อยวิ่งเดี๋ยวเจ็บ)
3. นอนให้เป็นเวลา แต่ควรนอนได้สัก 6.30 -7 ชม นอนเวลาเก่า ตื่นเวลาเก่า ให้มันสดชื่น ฝืนทำให้ได้ครับ
ตื่นสัก 6 โมง- 7 โมง นอนสัก4ทุ่ม - 6 โมง

สาเหตุหลักๆคือ นอนมั่ว ไม่เป็นเวลา >> ทำให้อยากกิน ฮอรโมนรวนไปหมด
เพราะนอนดึกปุ๊ป ตื่นมาไม่สดใส สมองทำไงครับ หาของกินไง เพิ่มพลังไง แล้วจะไม่อ้วนได้ไง
เป็นกลไกของสมองอยู่แล้ว
***พยายามใช้ชีวิตในช่วงเวลาที่มีแสงแดด ใช้เวลาช่วงนั้นละดีที่สุด
2ทุ่ม 3ทุ่ม ก็เตรียมพร้อมนอน แล้วก็วนไป

คุณยังไม่ต้องออกกำลังกายก็ได้นะครับ

อาหารก็ยังไม่ต้องลดก็ได้

กินให้มันอิ่มไปก่อน

แต่สิ่งแรกที่ต้องทำอย่างเร่งด่วน

คืองดอาหารที่เป็นโทษต่อร่างกายทิ้งไปเลย

งดนะครับ ไม่ใช่ลด

เนื่องจากคุณลดอาหารไม่ได้ ออกกำลังกายไม่ได้

อะไรที่พอทำได้ที่สุด ก็ต้องทำอันนั้นให้มากที่สุดไปก่อน

แป้งอาจจะยังก็ได้ในช่วงแรก

แต่น้ำตาล กับ ไขมัน ตัดทิ้งครับ

แล้วพอน้ำหนักเริ่มลง ค่อยก้าวต่อไปในสเต็ปอื่น

คือมันหมดเวลาแล้วครับ

ถ้าคุณยังใช้ชีวิตแบบเดิม เส้นเลือดคุณจะพังแน่นอน

ซึ่งไม่รู้ว่าจะไปเกิดตรงไหน

ถ้าเกิดที่หัวใจ ผมถือว่ามีบุญนะ

เพราะถ้าบอลลูนทันแล้วรอด ก็คือรอด

แต่ถ้าไม่รอดก็คือไปสบาย เหมือนเชฟหมีครัวๆกาก

แต่ถ้ากรรมเยอะ เป็นที่สมองก็คือสโตรก

สโตรกก็มีที่แบบไปเลยเหมือนกัน

แต่ที่ไม่ไปก็มี มีทั้งแบบขยับไม่ได้ แต่ยังรับรู้

กับไม่รับรู้อะไรแล้ว แต่ยังไม่ตาย

ไม่ว่าแบบไหน ผมว่ามันคือนรกบนดินดีๆนี่เอง

นึกถึงเราที่หนักเป็นร้อย

แล้วญาติต้องมาพลิกตัวให้ มันจะลำบากเค้ามากเลย

ผมว่าทำเถอะครับ ยังมีเวลานะครับ

รอแก่กว่านี้ อาการในส่วนของกระดูกก็จะเพิ่มมา

พอเดินได้ยาก การออกกำลังกายก็คือตัดทิ้งทันที

มันก็เหมือนปิดประตูสุขภาพดีของเราอย่างเป็นทางการ