เพื่อนผมโทรหาผมว่า เขาจะลาออกตอนต้นเดือนนี้ อยู่ถึงสิ้นปี ผมเลยคิดทุกวัน ซึ่งผมไม่เจอกับเขามาปีกว่าแล้ว หลังจากที่ผมลาออก แล้วเมื่อคืนดันฝันถึงรุ่นพี่คนนี้ด้วย แต่เพื่อนผมคนที่แจ้งผมก็แก๊งเดียวกับเขาผม ก็ไม่ค่อยชอบผมแต่คุยกันได้ เขาติดต่อมาหาผมเองเลย 2-3 รอบละ ไม่เกี่ยวเรื่องงานด้วยนะ ว่ารุ่นพี่ผมจะลาออก

ความสัมพันธ์ผมกับรุ่นพี่คนนี้ ออกแนวว่า เขาไม่ชอบผม เพราะพฤติกรรมผม ซึ่งพฤติกรรมผมไม่ดีจริงๆ แต่ข้อดีเขาคือ หัวหน้าเคยขอให้รุ่นพี่คนนี้ช่วยผม แล้วผมบอกว่าพี่ไม่ต้องหรอก แต่เขาบอกว่า พี่จะช่วย แล้วก็ทำท่าตลก ให้ผมคลายเครียด งานยากด้วย สุดท้ายผมทำได้แค่ เลี้ยงน้ำอัดลมให้เขาไป ขวดเล็กๆ เพราะสิ้นเดือนแล้วไม่มีเงินให้ เป็นเบอร์ 1 ของแผนกผมเลย ที่เก่งที่สุดงานทุกด้าน แล้วคือ โครตเดอะแบกของแผนก เป็นคนที่เก่งที่สุดที่ผมร่วมงานมาเลย เก่งระดับซูเปอร์แมน แล้วมีรุ่นน้องคอยช่วยเหลือเขา เลยไม่จำเป็นต้องพึ่งผมเลย

ความเคารพที่ผมให้เขานี้คือ บุญคุณทดแทนไม่หมด รุ่นพี่ที่อยู่ในใจคนเดียวเลยนะที่ไม่ชอบผมแต่ผมเคารพเขามาก ในฐานะพี่ชายที่ช่วยเหลือผม ผมพร้อมช่วยนะถ้าเขาขอให้ความชาวยเหลือ ยกเว้นให้ค้ำกับยืมเงินเยอะๆนะ ถ้าผมมีเงิน ถ้าเขามาขอยืมเงิน แล้วผมไม่ขัดสน ไม่ต้องคืนผมด้วย ให้ไปเลย ถ้ามันไม่ขัดสนจริงๆ แต่จริงๆเป็นไปไม่ได้แน่นอนเพราะเขาเป็นคนประหยัด ไม่เคยมีประวัติยืมเงินใคร และไม่มีทางขอความช่วยเหลือจากผมแน่นอน 100%

ผมอยากไปหาเขาครั้งสุดท้าย พูดคุยครั้งสุดท้าย ไปขอบคุณและขอโทษ แต่เมื่อคืนฝัน 2 รอบนะ
รอบแรก เขาด่าผมเลย ให้มึงมีที่ดินมรดกอะไรยกมรดกให้กู กูก็ไม่ให้อภัยมึง กูไม่รับคำขอโทษจากมึง
รอบสอง รับของผม แต่ไม่มองหน้าเลย แต่ในความเป็นจริงความสัมพันธ์มันไม่ตึงขนาดนั้น แต่ฝันรอบสองยังดี ที่เขายังรับ

ผมกำลังทำใจว่า ถ้าเขาจะตำหนิผม ด่าผม แบบที่อัดอั้นมานาน 4 ปี ไม่เคยด่าผม ไม่เคยหักหน้าผม ถึงเวลากูจะไปไม่ชอบมึงมานาน ก็จัดเต็มเลย หักหน้าผมกลางวงรุ่นพี่รุ่นน้องเก่าผมอยู่ แต่นิสัยเขาไม่เคยหักหน้าใครด้วย ถ้าทำตามมารยาทสังคมโครตจะขอบคุณเลย

อยากเข้าไปคุยครั้งกับเขาสุดท้าย เจอกันครั้งสุดท้าย คือผมไม่ได้ขอให้เขาให้อภัยผมนะ รับไว้ไม่มองหน้าก็ยังดีวะ แต่ถ้าเขายอมคุย ผมจะบอกเขาว่า ถ้าวันไหนผมมีเมียมีผู้หญิงเป็นของตัวเองแล้วผมจะแต่งงาน จะขอจองโต๊ะจีนจากเพื่อนสนิทของเขา และจะเลี้ยงข้าวเขาด้วยพร้อมอดีตเพื่อนร่วมงาน ถ้าเขายอมไปกินด้วย

คิดว่าผมควรไปหาเขาไหมครับ หรือใครเคยเป็นรุ่นพี่แต่ดันมีอดีตเพื่อนร่วมงานที่คุณไม่ชอบเขามาขอบคุณและขอโทษ มาหาเฉย ใจอะเกิน 100% ที่อยากไปหาเขา

ผมไม่รู้ว่าไอ้เรื่องที่ทำให้เค้าไม่ชอบนี่มันใหญ่ขนาดไหน
แต่ถ้าเราไม่ได้มีอีโก้ การไปแสดงความจริงใจในวันที่ไม่มีผลประโยชน์อะไรต่อกัน มันก็ไม่ได้เสียหายอะไร
ต่อให้เค้าจะรับไม่รับ มันก็คือ ครส จากใจเรา แต่ปัญหาคืออาจจะมีบรรยากาศอึดอัด เดาทางไม่ได้ว่ามันจะเอ็นจอยกันไหม ต้องชั่งน้ำหนักดูกับเรื่องที่เค้าไม่ชอบเรามันพอชดเชยกันได้ไหมกับการไปหาครั้งนี้

ไปเถอะ ถ้ารู้สึกว่าเป็นอะไรที่อยากขอบคุณหรือขอโทษ มากพอที่เรารู้สึกว่ามันติดค้างในใจเรา ผมจะไป
ไปเพื่อปลดภาระที่คิดค้างในใจเราเองล้วนๆ เราอาจจะไม่ได้วนมาเจอกันอีกแล้วก็ได้

ส่วนเรื่องอภัยหรือการตอบรับ เป็นเรื่องของเค้าแล้วครับ มันต้องแยกกัน

ชีวิตคนเรามันสั้นจริงๆครับ คุณอยากทำอะไรก็ทำไปเลย ถ้ามันไม่ผิดกฎหมาย-ผิดศีลธรรม ถามใจตัวเองดูครับว่าอยากไปหรือป่าว

สิ่งใดที่ทำแล้วจะได้ไม่มาติดค้างในใจทีหลัง ก็น่าจะดีนะครับ

เป็นผมผมอยากเจอนะ ท่านดูมีคอนเนคชั่นซัมติงอะไรกับเขาอะ

ผมเคยมีหัวหน้าอย่างเชี้ยอะ ปาของ โยนของ ปิดประตู เร่งคันเร่งล้อฟรี เดินกระทืบเท้า ตะคอก ใส่ผม

แต่แม่งต้องยอมรับแม่งสอนอะไรผมเยอะจริงๆ เรื่องงาน EQ มันสุดจะทน

แต่ถ้านับเรื่องความเป็นพี่น้อง นอกเวลางานแม่งสุดจริง

เขารู้ว่าผมชอบกินเหล้าไง พาผมไปกินค๊อกเทลล์ พาผมไปกินเหล้าแพงๆ

บาร์คนรวย ร้านที่คนเรียนสายอาร์ตแบบผมเยอะๆ ผมเข้าโรงบาลใช้ประกันสังคมไม่เป็น

หมอนี้ถึงโรงบาลก่อนผมอีก

จนผมลาออกจากเขา พาไปเลี้ยงเบียร์คราฟต์ร้านสมัยที่เคยกินตอนฝึกงาน กอดกันแล้วแยกย้าย

ผมไปเที่ยวเชียงใหม่ก็แวะไปหาเขาตลอดครับ