สมัยก่อนเพื่อมผมที่เป็นแฟนแมนยูแค่ไม่ได้แชมป์ปีเดียว แม่งบ่นทั้งวี่ทั้งวัน ด่านักเตะด่าป๋าพาลไปเรื่อยๆหงุดหงิดไปทั้งวัน

พอปีต่อมาได้แชมป์ มันดันเฉยๆบอกได้ปกติอยู่แล้ว หรือปีไหนได้บอลถ้วยก็ไม่ได้รู้สึกอะไร

ในฐานะแฟนหงส์ได้แต่อิจฉาตาร้อนที่ทีมมันได้แชมป์รัวๆเหมือนเป็นเรื่องปกติ แถมยังผลิตนักเตะระดับไอคอนมาได้หลายคนทั้ง กิ๊กซ์ เฟอร์ดินาน เอฟร่า รูนี่ย์ โรนัลโด้ และอีกมากมาย

ในขณะที่หงส์แดงทีมรักผมยังต้องดิ้นรนพะงาบๆ ปีไหนได้ไป UCL คือสำเร็จแล้ว นักเตะในทีมมีแต่ตัวรอโล๊ะ สตาร์ก็พร้อมย้ายทุกเมื่อ

ตัดมาปัจจุบันใครจะไปเชื่อว่าแมนยูต้องมาดิ้นรนหนีตกชั้น เกมรุกไม่ดี เกมรับไม่ได้เรื่อง โค๊ชเปลี่ยนมากี่คนก็ไม่ดีขึ้น มีแต่แย่ลงเรื่อยๆแทบไม่เหลือคราบทีมที่เคยได้แชมป์จนเป็นปกติ ตอนนี้แชมป์ดูเป็นเรื่องห่างไกลมากสำหรับแมนยู ไม่ต้องไปหวังระดับเมเจอร์อย่างลีคหรือ UCL เลย เอาแค่แชมป์บอลถ้วยในประเทศยังยากเลย

โลกเรามันไม่มีอะไรจีรังยั่งยืนจริงๆ

ทีมห่าอะไรจะไปตกต่ำเหมือนลิเวอร์พูลล่ะ

ให้มันจบที่รุ่นเรา

แก้ได้ด้วยการเลิกดูพวกมัน

ย้อนกลับไปสมัยก่อน ถ้าบอกว่าอนาคตแมนยูจะหนีตกชั้นคงไม่มีใครเชื่อแน่ๆ