• เรื่องนี้เกิดขึ้นที่เมืองมัตสึโดะ จังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น

ในย่านทากาสึกะ ชินเด็น มีพ่อลูกคู่หนึ่งอยู่ในบ้านไม้สองชั้นเก่าๆ หลังนึง พ่ออายุประมาณ 40 กว่าปี ส่วนลูกชายชื่อ นากาโนะ ชู (Shu Nakano) เป็นเด็กนักเรียนชั้น ม.1 อายุ 12

ชีวิตพ่อลูกคู่นี้ลำบากมาก เรียกได้ว่าแทบไม่มีแม้แต่สิ่งจำเป็นพื้นฐานในชีวิตประจำวันเลย น้ำถูกตัด ไฟถูกตัด แก๊สก็ถูกตัด เพราะไม่มีเงินจ่าย กลางคืนก็มืดสนิท เวลาร้อนก็ร้อนแทบตาย พอถึงหน้าหนาวก็หนาวจนทนไม่ไหว

ขนาดลูกชายปวดฟัน
พ่อยังไม่มีปัญญาพาไปหาหมอฟันเลย

พอเข้าฤดูใบไม้ร่วง อากาศเริ่มหนาวขึ้นเรื่อยๆ แต่บ้านไม่มีทั้งไฟฟ้า แก๊ส และฮีตเตอร์
สองพ่อลูกเลยต้องเอาเต็นท์สำหรับกางกลางแจ้งมากางไว้ในบ้าน แล้วพากันเข้าไปนอนข้างใน เพราะอย่างน้อยก็ช่วยให้อุ่นขึ้นได้บ้าง

จนคืนนึง อากาศหนาวจัดจนทนไม่ไหว พ่อเลยจุดเตาถ่านไว้ใกล้ๆ เพื่อให้ความอบอุ่น โดยไม่รู้เลยว่าควันและก๊าซคาร์บอนมอนอกไซด์ที่สะสมอยู่ภายในห้อง สามารถทำให้คนที่สูดดมเข้าไปเสียชีวิตได้
เออ นอกจากจนแล้วก็ยังไม่มีความรู้ด้วย หรือว่าเพราะจนนั่นแหละเลยทำให้ไม่ได้มีความรู้รอบ

•••••

• วันที่ 15 ตุลาคม 2025 เจ้าหน้าที่เทศบาลไปตรวจเยี่ยมบ้านประชาชนตามปกติ แต่พอไปถึงบ้านนี้แล้วเคาะประตู แต่ไม่มีใครออกมา เลยประสานกับตำรวจให้ช่วยเข้าไปตรวจสอบ

• จนถัดมาอีกวัน วันที่ 16 ตุลาคม เวลาประมาณ 10:40 น. เจ้าหน้าที่ตัดสินใจทุบหน้าต่างเข้าไปภายในบ้าน

พอเข้าไปได้ก็เจอสองพ่อลูกนอนหมดสติอยู่ด้วยกัน มีเตาถ่านที่จุดทิ้งไว้อยู่ใกล้ๆ
•ลูกชาย เด็กชายนากาโนะ ชู วัย 12 ถูกส่งโรงพยาบาล แต่ไม่ทันแล้ว ก็เสียชีวิตที่โรงบาล
• ส่วนพ่อเกือบไม่รอด แต่รอด

ตอนแรกทั้งตำรวจ ทั้งนักข่าวก็คิดว่า สงสัยสองพ่อลูกทนชีวิตที่โคตรลำบากไม่ไหว เลยพากันย้ายเซิร์ฟ

แต่พอพ่อฟื้น แล้วก็มีการตรวจสอบนั่นนี่ ถึงรู้ว่าไม่ได้เป็นการตั้งใจไปต่างโลก แต่เป็นอุบัติเหตุที่เกิดจากความจน ข่าวเค้าบอกแบบนี้
พูดง่ายๆ ก็คือ เพราะไม่มีเงิน ไม่มีทางเลือก และต้องพยายามเอาตัวรอดจากความหนาวเย็น สุดท้ายเลยเกิดเรื่องนี้ขึ้น

ที่เศร้าก็คือ ถึงสองพ่อลูกจะลำบากมาก แต่ก็รักกันมาก ไม่เคยทะเลาะกัน พ่อไม่เคยทำร้ายลูก ลูกไม่เคยเจอเรื่องไม่ดีจากพ่อเลย หิวก็หิวด้วยกัน อิ่มก็อิ่มด้วยกัน

สองคนพ่อลูกผูกพันกันมาก ใครเห็นก็บอกสองคนนี้ถึงจะยากจนแต่ก็มีทัศนคติที่ดี อยู่ด้วยกันสองคนพ่อลูกก็ยิ้มก็หัวเราะมีความสุขกันตามประสา เด็กชายถึงไม่มีแม่ ถึงจน แต่ก็ไม่เคยบ่นถึงความลำบากหรือบ่นว่าตัวเองขาดอะไรเลย
ความจนที่งดงามสินะ …

ส่วนพ่อ พอรู้ว่าตัวเองเป็นต้นเหตุที่ทำให้ลูกชายตาย ถึงจะไม่ได้ตั้งใจ แต่ก็เจ็บปวดและรู้สึกผิดกับลูกมาก จนแทบไม่อยากอยู่เลย

จริงๆ แล้วเมืองก็รับรู้มาตั้งแต่ก่อนหน้านี้แล้วว่าครอบครัวนี้ลำบากมาก และเคยเสนอความช่วยเหลือให้ด้วย แต่พ่อไม่เอา ไม่ยอมรับความช่วยเหลือ คงเป็นเรื่องของศักดิ์ศรีนั่นแหละ

แต่ถ้าตอนนั้นพ่อยอมรับความช่วยเหลือจากเมืองสักนิด อย่างน้อยก็อาจทำให้น้ำไม่ถูกตัด ไฟไม่ถูกตัด หรือยังมีแก๊สให้ใช้ มันอาจจะไม่ต้องลงเอยแบบนี้ก็ได้

https://www.facebook.com/photo/?fbid=122223860840767093&set=a.122099992184767093