ทำอาหารเองไม่กินข้าวนอกบ้าน

เลือกร้านขายวัตถุดิบที่ซื้อมาทำเองจากแหล่งที่ถูกที่สุดด้วย

ซื้อยาไปแต่ร้านขายส่งที่ราคาถูกกว่าร้านเภสัชทั่วไป

ซ่อมรถก็ไปแต่ร้านซ่อม+ขายส่งอะไหล่รถเท่านั้น

เดินทางไปไหนไกลๆนั่งรถประจำทางไม่มีแอร์ที่คิดถูกที่สุด

บางอย่างถ้ามันสำเร็จรูปแล้วเขามองว่าแพง จะลงทุนไปซื้อชิ้นส่วนอะไหล่มาประกอบเองเพื่อลดต้นทุน

บางอย่างแม้จ่ายไหวไม่คิดมาก แต่ถ้าสืบรู้ต้นทุนทีหลังเมื่อไหร่จะเกิดความเสียดายซื้อขายครั้งหน้าก็จะพยายามกดให้ได้มากกว่านี้ถึงจะสบายใจ แม้ว่าตอนแรกที่ไม่รู้ต้นทุนจะจ่ายไหวโดยไม่รู้สึกอะไร

พยายามสืบต้นทุนทุกอย่างที่เป็นค่าใช้จ่ายในชีวิต เพื่อหาร้านที่คุ้มที่สุด

แบบนี้เรียกว่างกเกินกว่าเหตุไหม

มีแค่เรื่องซ่อมรถกับซื้อยามั้งที่ผมว่าควรจ่ายแพงๆได้ แต่ถ้าร้านที่เค้าใช้บริการมันดีแล้วไม่โกงก็โอเคแหละ นอกนั้นก็ปกติยิ่งเรื่องทำอาหารยิ่งปกติ

มันทางเลือกครับ การวางแผนใช้เงิน ใช้ชีวิต ถ้าบาลานแล้วไม่ได้ขาดทุนแรงกาย ขาดทุนเวลา มันก็ได้กำไรไงครับ

การจ่ายแพงก็ควรได้ความสะดวกมากกว่า ไม่ต้องคิดเยอะ เอาเวลาไปทำอย่างอื่น แต่ถ้าไม่ติดก็ทำแบบเดิมมันก็โอเค

ปกติครับ

ถ้าคุณเป็นคนหน้าตาดี อินฟลูฯ
= สุดยอดแห่งความคิด ใช้ชีวิตสมถะ เป็นตัวอย่างที่ดีของคนรู้จักการทำงานของเงิน

ถ้าคุณเป็นชาวบ้าน บ้านๆ nobody
= คนตระหนี่ คบไม่ได้ ดูเอาเปรียบเห็นแก่ตัว คิดเล็กคิดน้อย ไม่น่าใช้ชีวิตร่วมด้วย