เคส นาก บุญทิ้ง ทำให้นึกถึงเรื่องตัวเอง
ผมเก็บลูกเต่ามาเลี้ยงตัวนึง มันชื่อไอ้ด๊องกี้ ตอนนั้นมันยังเล็กมากๆ เล็กกว่าฝ่ามืออีก พอมันเริ่มโตจนคิดว่ามันจะดูแลตัวเองได้ผมก็มีความคิดจะปล่อยมันไป เลยไปหาข้อมูลว่าจะไปปล่อยที่ไหนยังไง หาข้อมูลไปมา สรุปได้ว่าถ้าปล่อยตุยแน่เพราะเราเลี้ยงมานานเป็นหลัก 2- 3 ปี มันเป็นสัตว์เลี้ยงไปแล้ว ไม่ใช่สัตว์ตามธรรมชาติแล้ว คงหากินเองยากแล้ว แล้วตอนที่ได้มาก็เด็กน้อยด้วยไม่ได้ฝึกสกิล Open world เลย
ทุกวันนี้เวลาเดินผ่านมันมาตะกายปีนอ่างเหมือนอยากจะออก ถ้ายัยน้องใจบุญขี้สงสารนั่นมาเห็นคงสงสารมาก มันคงถูกกักขัง อยากออกมาสู่อิสระภาพ
เปล่าเลย แม่งมาขอข้าวกิน
แล้วเรื่องที่อยู่อาศัยหรือความสะอาดอะไรนี่ บางทีเปลี่ยนมั่วๆไม่ได้ด้วยนะ เคยหวังดีถ่ายน้ำขัดอ่างให้ ไม่ยอมกินอาหารไปเป็นอาทิตย์ นึกว่าป่วยไปหาข้อมูลมาเขาบอกว่ามันน่าจะเครียดเพราะผมเปลี่ยนสภาพแวดล้อมที่มันอยู่เยอะเกินไป ไอ้เราก็เครียดเลยไปหาไส้เดือนไปหาหอยมาให้ เผื่อจะเจริญอาหารขึ้น กลัวมันตาย
ทุกวันนี้สุขสบายดี กินอาหารเปลืองมากให้เท่าไหร่ก็หมด แม่ให้ผักบุ้งเสริมอีก