ขอแตกประเด็นจากข่าวของคาริค เรื่อง การจัดผู้เล่นลงไม่ตรงตามตำแหน่งถนัด

ผมขอพูดถึงการจัดตัวผู้เล่นในยุคเซอร์อเล็ก มันเป็นเรื่องปกติของผมมากที่เห็นนักเตะที่ไม่ถนัดลงเล่นในตำแหน่งอื่น ในการจัดทีมมันก็ต้องปรับไปตามหน้างานและลองผิดลองถูก หลายคนอาจจะคิดว่า คาริคผิดที่ส่งคนนั้นคนนี้ลงผิดตำแหน่ง มันก็จริงในมุมนั้น แต่มันสะท้อนว่า นักเตะยุคนี้ไม่มีความยืดหยุ่นในการเล่นเลย

ผมไม่ได้จะบอกว่า คาริคทำถูก แต่ผมตั้งคำถามถึงศักยภาพของนักเตะยุคนี้ มันสวนทางกับค่าเหนื่อยที่พวกเขาได้รับ ถ้าคุณบอกว่า โยโร่ถนัดเซนเตอร์ฝั่งซ้าย แต่ต้องมายืนฝั่งขวา หรือดาโล่ที่ถนัดแบคขวา แต่ต้องมายืนแบคซ้าย งั้นผมลองให้คุณมองไปที่ โอเว่นฮากรีฟ จากกองกลางไปเล่นแบคขวา เวสบราว จากเซนเตอร์ไปแบคขวา รูนีย์จากกองหน้าลงมาเล่นกลาง โอเชีย ผู้เล่นได้เกือบทุกตำแหน่งยันประตู

ถ้าเรื่องฝีเท้าผมว่านักเตะหลายคนยุคนี้อาจจะดีกว่ายุคนั้นเยอะ แต่สิ่งหนึ่งที่ผมมองว่า เทียบยุคนั้นไม่ติดคือความใจสู้ และลงไปเล่นตามแทคติคและคำสั่ง หน้าที่ที่ได้รับ รูนีย์ต่อให้ทะเลาะกับเซอร์ยังไง แต่เวลาลงไปเล่นเต็มร้อยตลอด ไม่มีหือไม่อือ หรือจะเป็นโอเชีย ที่โดนโยกไปตำแหน่งนั้นที นี่ที แต่ก็ต้องเล่นตลอด และใส่เต็มที่

อย่าว่าแต่เซอร์เลยที่ชอบจับนักเตะเล่นผิดตแหน่ง น้ามูเองก็ทำบ่อยตอนอยู่เชลซี อินเตอร์ ทั้งการจับปีกซ้ายมาเล่นขวา จับปีขวาไปเล่นซ้าย การดันเซอเตอร์ไปยืนกองหน้าช่วงท้ายเกมส์ การเอากองกลางมาเล่นแบคเพื่อปิดเกมส์รุกคู่แข่ง ผมว่า มันอยู่ที่นักเตะด้วยที่พร้อมลงไปสู้เพื่อผู้จัดการทีม

สำหรับผม ผมมองว่า การเล่นตำแหน่งอื่นไม่ได้เป้นเรื่องแปลกอะไร นักเตะเองก็ควรพยายามทำหน้าที่ให้ดีที่สุด ไม่ว่าจะถูกจับไปเล่นตำแหน่งไหน ถ้าผู้จัดการทีมบอก ก็ควรเล่นตามนั้น และพยายามปรับตัวให้มากที่สุดเพื่อพัฒนาตัวเอง

ประเด็นนี้อยู่ที่หลังบ้านล้วนๆ ทุกอย่างต้องคุยกันมาก่อน
กับมูเห็นเนี๊ยบๆ แบบนั้น แกให้นักเตะครีเอทแผน แล้ว
ไปคุยกับแกก่อนนะ ไม่ใช่ว่าแกสั่งเองอย่างเดียว

เหตุผลหลักอีกอย่างที่นักเตะมันไม่อยากลงมั่วตำแหน่ง
เพราะว่ามันถูกเทรนมาให้รับผิดชอบตำแหน่งของตัวเอง
ร่างกายก็สร้างมารับจ๊อบนั้นๆ มันถ้าลงผิดจ๊อบมันเสี่ยงเจ็บ

กลับกันเลย ผมมองว่านักเตะสมัยนี้ยืดหยุ่นกว่าสมัยก่อนเยอะ ยืดหยุ่นคือทุกวันนี้มันแทบจะเป็น Total football แล้วคือตำแหน่งแค่ชื่อเรียกแต่นักเตะคนนึงต้องทำได้หลายอย่าง เข้าใจเกม ผ่านบอลได้ดี เคลื่อนที่ได้ดี

สมัยนี้ฟุตบอลมันซับซ้อนขึ้นมาก แบ็คนอกจากวิ่งขึ้นวิ่งลงแล้ว บางทียังต้องหุบเข้ามาเป็นกองกลางอีก

หรือปีกจะหน้ามืดไปสุดเส้นครอสอย่างเดียวแบบแต่ก่อนก็ไม่ได้ ต้องหักเข้าในหาจังหวะคิดและเล่นต่อเองว่าจะส่งหรือยิงดี

หรือพวกกองหลังที่โดนจับไปเล่นแบ็ค ก็ต้องยืนตำแหน่งให้ดีเพราะส่วนมากก็จะโดนกำชับให้แบบถอยมาเป็นหลังสามตอนได้ครองบอลอะไรงี้

กองหน้าก็ไม่ใช่รอยิงเฉยๆ ต้องลงมาเชื่อมเกมหรือจ่ายให้ปีกยิง

เพราะงั้นการสั่งให้นักเตะคนนึงไปเล่นตำแหน่งที่ตัวเองไม่ได้ถนัดและไม่มีศักยภาพพอจะเล่นได้ มันไม่ใช่เรื่องง่ายเหมือนสมัยก่อนขนาดนั้น

อย่างตีเลอมองส์เราคนนอกดูยังอยู่เลยว่าไปเล่นกลางรุกไม่เวิร์คช้า อืดอาด หาจุดเด่นไม่เจอ แฟนวิลล่าเขาก็ยังบอกว่าเล่นดีสุดตอนเล่นเบอร์ 6/8 ไม่ใช่ 10

แล้วคนนอกอย่างเราๆยังดูออกเลย นักเตะมันจะดูกันไม่ออกหรอ ไม่เถียงนะว่านักเตะสมัยนี้อีโก้เยอะกว่าสมัยก่อน เคารพโค้ชน้อยลง(แต่ผมว่าอันนี้มันเพราะส่วนนึงโค้ชเปลี่ยนบ่อยด้วย แต่ก่อนโค้ชคนนึงคุมทีมนานทำให้นักเตะไม่กล้ามีเรื่องด้วยเท่าไร)

เหมือนเวลาหัวหน้าสั่งงานแบบสั่งไปที สั่งแบบทำไมต้องเพิ่ม process ให้มันยุ่งยากขึ้น เรายังตั้งคำถามและไม่อยากตามหัวหน้าคนนั้นเลย พวกนักบอลมันก็เหมือนกันแหละ อันนี้มันก็ต้องรับผิดรับชอบกันไปครึ่งๆนะผมว่า โค้ชก็ต้องพยายามถ่ายทอดให้นักเตะเห็นให้ได้ว่าที่ปรับแบบนั้นต่อให้มันดูไม่เมคเซนส์แต่มันจะเวิร์คนะ

สั้นๆ อยู่ที่กึ๋นคนใช้ มันไม่ใช่สักแต่ว่าสั่งให้ลงไปเล่นตรงนี้นะ
มันควรอธิบายว่าเขาต้องทำอะไร และต้องทีคำพูดปลุกใจก่อนลงไป

อย่างนัดเจอบาซ่า เอฟร่า บราว ต้องเจอกับทั้ง เมสซี่ โรนัลดินโย่ เซอร์แกปลุกใจจนแบคสองข้างที่คิดว่าเละแน่ๆ เล่นแทบจะดีสุดในชีวิต

การใช้งานคนก็สำคัญ เซอร์คงไม่ให้ RVP ไปซ้อมไปวิ่งเพลสให้ heart rate ถึงกำหนดมาตราฐานที่ตัวเองตั้งไว้เหมือนเทนฮาก แต่เขาปรับการซ้อม วิธีการเล่นให้เหมาะสมกับคน

กากๆอย่างแมคไกวคงโดนกินหัวถ้า สะเออะเลี้ยงบอลขึ้นมาแล้วจ่ายยัด แกคงใช้จุดเด่นตามแต่คนถนัด

โค้ชแมนยู ไล่มาเลย โอเล่ เทนฮาก อโมริม คาริค ไม่ใช่โค้ชระดับท๊อปที่แก้ปัญหาได้

ตำแหน่งบนหน้ากระดาษมันก็แค่บนหน้ากระดาษ เล่นจริงๆตั้งหากที่สำคัญ อาเตต้านี่ประจำ ไอ้แบ็คสองข้างเนี่ย มันไม่เคยอยู่กับที่เลย