https://x.com/KongYiGC/status/2114322581239025797

แต่ก่อนไม่เข้าใจ พอโตมาถึงเข้าใจ

ป.ล.ใครอ่านไม่ออกลองลงแอพ X แล้วใช้การแปลดู

ไม่พร้อมครับ

ขออนุญาตให้ข้อมูลเพิ่มเติมที่คนไทยไม่รู้เกี่ยวกับพิธีศพคนจีน

ปัจจุบัน 99% ของคนจีนไม่มีพิธีศพ ไม่มีการระลึกถึงคนตาย ยังเหลือไว้บางพื้นที่ในชนบท
ตายแล้วตายเลย ตายแล้วชีวิตเดินต่อไม่มีพิธีกรรมอีกแล้ว

ที่น่าเศร้ากว่านั้นคือปัจจุบันคนจีนแทบไม่ทำพิธีศพแล้ว


ตายเมื่อกี้ส่งไปยังโรงฌาปณกิจทันที ใครไม่ใช่ญาติไม่มีสิทธิ์เข้าร่วม
โรงฌาปณกิจเป็นหน่วยงานของรัฐ มีหน้าที่จัดการศพ ไม่มีพื้นที่รับรองต้อนรับแขก
เจ้าหน้าที่รัฐเรียกญาติสนิท 1 คนเท่านั้น ไปดู เผาเสร็จใน 10 นาที จบ
เหลือแค่นี้จริงๆ

เรียนด้วยกัน เพื่อนไปโดดตึก ไม่ใช่ญาติไม่ต้องแสดงตัว กลับไปเรียน-ทำงานต่อเหมือนเดิม
โดยเฉพาะเมืองใหญ่อย่าง ปักกิ่ง เชี่ยงไฮ้ เซินเจิ้น พิธีศพไม่เหลือแล้ว


ไม่เหมือน เกาหลี ญี่ปุ่น ที่ยังมีงานเลี้ยงรับรอง งานศพ ให้คนมากราบไหว้ศพได้ จีนในเมืองไม่มีอีกแล้ว


--------------

ไม่น่าเชื่อว่าประเพณีชาวจีนที่เคยไหว้บรรพบุรุษ ทำพิธีกรรมให้คนตายอย่างนดี
ปัจจุบันไม่เหลืออีกแล้ว

พอมีลูกปุ๊ป ลูกต้องมารับช่วงต่อเราเป็นทาสชนชั้นนำต่อไป...

จริงๆก๊อบลิงค์มาลงขนาดนี้ ท่านน่าจะก๊อบเนื้อหาหรือแปลมาให้อ่านด้วยก็ดีนะ

คอมออฟฟิศผมไม่ได้เข้าทวิตไว้ อันตราย

เผื่อใครเข้ามาขี้เกียจ คลิีกเข้าไปแปล อ่านจีนไม่ออก



จะว่าไปนี่มันชีวิตพ่อผมเลยนะครับ
แต่ต่างหน่อยครอบครัวฝั่งพ่อ ผม พี่สาว รักพ่อผมจริงๆ เสียใจมาก
แต่ฝั่งแม่ เอ่อม ผมว่าไม่ ทุกวันนี้ ผมยังคิดว่าแม่มีเอี่ยวที่ทำให้พ่อผมตายเลย

เล่นเอาเงินพ่อผมไปเลี้ยงบ้านยาย เลี้ยงหลาน เลี้ยงน้องสาวเขาหมด
แล้วบอกว่าเป็นหน้าที่ลูกผู้ชาย ถุย

เขาทำงานหาเงินทำตำแหน่งเครียดชิบหาย สโตรคกลับดาวไป
แม่ผมก็ยังยืนว่าเป็นหน้าที่ของหัวหน้าครอบครัวที่ต้อง provide ทุกอย่างให้

ผมบอกพ่อ หย่ากับแม่มาอยุ่ตัวคนเดียวเหอะ เที่ยว เล่น นอนดูหนัง ชวนเพื่อนมากินเบียร์อยุ่บ้าน
อย่าไปเครียดแบบนั้นเลย ก็นั่นล่ะ ไม่ทันละ

พวกเขาบอกว่า จงแต่งงาน
พวกเขาบอกว่า จงมีลูก
พวกเขาบอกว่า จงวิ่งแข่งในวงจรชีวิตที่เหน็ดเหนื่อย
พวกเขาบอกว่า จงเกษียณและใช้ชีวิตอย่างมีความสุข มีลูกและหลาน
พวกเขาบอกว่า ด้วยวิธีนี้คุณจะไม่ตายอย่างโดดเดี่ยว
แต่ชีวิตจริงมักไม่เป็นไปอย่างที่คนคิดเสมอไป
ฉันขอบอกว่า จงใช้ชีวิตของคุณให้เต็มที่

สิ่งที่ผมคิดคือ พอผู้ชายไม่ทำคนก็ว่าเห็นแก่ตัว

อันนี้ไม่เกี่ยวกับครอบครัวท่านนะ ผมเคยมีญาติแบบนี้แหละ น้าชายนิสัยดีมาก ไม่เคยโกรธใครแบกทุกอย่าง น้าสาวบ่นด่า ด้อยค่า ลูกสาวสองคนก็เป็นด้วย

พอเกษียณมาถึงรู้ว่าเงินสะสม เงินก้อนที่ได้ ไม่เหลือ เมียเอาไปลงวงแชร์โดนโกงเป็นล้าน

แกเลยปลง ไปเข้าป่าทำสวนอะไรแทน เงินบำนาญก็ให้ลูกเป็นค่าเล่าเรียนหมด แล้วก็กู้

ถึง2ที่ตลอดการมีชีวิตคู่ เมียแกไม่ทำงาน เป็นแม่บ้าน ผมเจอพูดทีไรก็อยากโดดถีบปาก

ในความคิดผมคือ ถ้าแกออกมาไม่เป็น ป่านนี้ก็สภาพเละเทะไปละ

เงินด้วย

ประเทศที่เกิดก้มีผลด้วย มองว่าวัฒนธรรมฝั่งตะวันตก การมีครอบครัว การใช้ชีวิตมันสบายๆกว่าฝั่งเอเชียมาก

แคนาดา เมกา พวกแถบ สแกนดิเนเวีย ยุโรปโซนที่อยู่สบายๆ

ออกมาได้นี่สุดยอดมากๆแล้วครับ

ถ้า จขกท ไม่ลงแบบแปลมา ผมว่า miscommunication แน่ๆ 55+ ถ้่าอิงบริบท ชื่อกระทู้

ผมก็ไม่ค่อยมีเพื่อนเยอะ คิดว่าตอนตายน่าจะทำบริจาคศพไว้ โลงเย็นตั้งในบ้าน นัดวันมาก็เอาขึ้นรถไปเลย ยังไงตอนผ่าเสร็จก็มีพระสวดให้อยู่แล้ว

เงินบริจาคขอให้เป็นทุนเล่าเรียนเด็กดีกว่า ให้ไปเลย 1 ทุน เป็นก้อนใหญ่

คนเราเกิดมาทำเชี้ยอะไรวะ

ประโยคนี้ผมว่า อยู่ที่มุมมองชีวิตเลยอะ
บางคนมีลูกไว้เยอะๆหวังเลี้ยงดูตอนแก คนละเล็กคนละน้อย แต่อย่าลืมค่าใช้จ่ายตอนเลี้ยงก็โหดเหมือนกัน บางคนแบกครอบครัวไว้จนไม่ได้ใช้ชีวิต ต้องมานั่งทายหัวก้อย ลูกหลานจะเลี้ยงไหมตอนแก่
แต่ปัจจุบันคนก็เริ่มไม่มีลูกกันเยอะละ ถ้าชีวิตยังไม่เหลือใช้จริงๆ
ไม่ต้องไปคาดหวังว่า มีลูก แล้วลูกจะเลี้ยงตอนแก่
เอาตังที่จะไปเลี้ยงลูก สู้ไม่ต้องมี ใช้ชีวิตบนความสุขตัวเอง
สุดท้ายถ้าจะตาย ตายคนเดียว แต่ได้ใช้ชีวิตเต็มที่แล้ว...ก็น่าจะดีกว่ามั้ง

อาจจะต้องย้อนกลับไปตอนตกลงมาเป็นครอบครัวกันว่าเป็นยังไงด้วย ถ้าคนมันรักกัน/เมตตากัน เราก็จะมองข้ามข้อบกพร่องเล็กๆน้อยๆของเค้าได้ เราไม่มีทางเอาเปรียบคนที่เรารักหรอก หรือแม้กระทั่งแยกกันอยู่นานเกินไป/ไม่ได้คุยกันนานเกินไปเราก็ทนไม่ได้

เอาจริง ถ้าไม่ได้รักไม่รู้จะอยู่ด้วยกันทำไม โลกตอนนี้อยู่คนเดียวสบายๆ ยิ่งถ้าจะเอาแค่เรื่อง sex ตัวเลือกมีโคตรเยอะทุกราคา คนที่เค้าเต็มใจแค่เรื่องนี้ก็มี

ผมว่ายุคนี้ถ้าไม่ได้รู้สึกจริงๆผมว่าอย่ามีลูกเลย สงสารตัวเอง มันเป็นภาระมากกว่าเรื่องจำเป็นแล้ว

บทสรุปแบบนั้นก็ต้องย้อนถามว่า ตอนมีชีวิตอยู่ เลี้ยงลูกแบบไหน ดูแลภรรยายังไง

คนที่ไม่แต่งงาน ไม่มีลูก คุณจะมีความสุขแบบไหนก็ได้ แต่ไม่มีทางเข้าใจความสุขของคนที่มีครอบครัวแล้วได้เลย

เรื่องราวเหมือนของผมเลยครับ
แม่ผมติดการพนัน 10 กว่าปี กู้หลายเจ้า+นอกระบบ พ่อผมทำงาน ขายทรัพย์สมบัติ ที่ดินเอย ตึกเอย ใช้หนี้ให้มากกว่า 8 หลัก พ่อเป็นผู้ให้ตลอด ตัวแกขับ eco car เก่าๆ แม่ผมใช้เงินเก่ง มีเท่าไรก็หมด
พ่อผมเสียจากมะเร็ง ช่วงที่แกจะไป แม่ผมไม่ได้ดูแลพ่อดีดีเลย
ผมทะเลาะกับแม่บ่อยมากๆ ช่วงที่พ่อป่วย
ผมไม่เคยได้ยินว่าแม่เสียใจ หรือคำว่าขอโทษเลยสักครั้ง ไม่เคยรู้สึกว่าแกสำนึกบุญคุณ หรือสำนึกเสียใจเลย
งานศพ แกก็ทำทุกอย่างตามหน้าที่จริงๆ
ตั้งใจว่าหลังพ่อเสีย จะตัดแกออกไปเลย แต่สุดท้ายก็ทำไม่ได้ เพราะคำว่าแม่ลูก ตอนนี้ผมกับแม่ก็รักกันแหละ แต่ในใจผม ก็ยังมีติดอยู่นิดนึง