ถ้าสมมุติว่าโดนแฟน ที่คบการมานานมากๆ เกือบ 10 ปี ที่แบบเป็นแฟนที่เราคิดว่าจะใช้ชีวิตคู่กับคนนี้เลยไม่มีความคิดว่าจะเลิกอยู่ในหัวเลย แล้วดันนอกใจไปมีคนอื่นแล้วแล้วระหว่างที่กำลังนอกใจเราตอนที่เรายังไม่รู้ ก็คือหาเรื่องไล่เราสาระพัด บอกว่าเราแย่อย่างนู้อย่างงี้ บอกว่าเราทำให้ชีวิตเค้าไม่ดี จนสุดท้ายก็เลิกกันเพราะจับได้ว่านอกใจ แล้วทำเอาชีวิตเราเกือบพังไปช่วงนึง แต่ที่นี้ดันมีหนี้สิน ที่แบบเป็น หนี้ค่าใช้จ่ายที่ใช้รวมกัน แบบซื้อของเข้าห้อง ซื้อของกินไรแบบนี้ ไม่ใช่หนี้สินที่เป็นเงินก้อน แต่ก็เป็นหนี้หลักหลายหมื่น แต่เป็นหนี้ที่แบบเราไม่ได้ใส่ใจ เพราะคิดว่ายังไงก็ไม่เลิกก็เลยไม่ได้ลงรายละเอียดกับหนี้ก้อนหนี้เลย เพราะต่างคนก็ต่างผลัดกันจ่าย แต่อาจจะมีบางช่วงที่เค้าจ่ายไปก่อนซะมากกว่า แต่พอสิ้นเดือนก็เราก็ให้ในส่วนที่เค้าออกไปก่อน แล้วก็มีการจดรายละเอียดหนี้ต่างๆ โดยที่เราไม่ได้ตรวจสอบเลย เพราะคิดว่าสุดท้ายยังไงต่อไปเงินเราก็เป็นเงินเค้าอยู่แล้ว เพราะจะคิดว่าไม่ได้เลิกแน่ๆ แต่อยู่ดีกลายเป็นยอดสูงโดยที่ผมไม่รู้เลย พอลองตรวจสอบยอดแบบละเอียดๆสักสองเดือนมาพบว่า ยอดแต่ละเดือนเกินมา หลายพันอยู่ แต่บางเดือนอาจจะยอดเป๊ะๆ แต่ก็นั้นตอนนั้นคิดว่าเรื่องแค่นี้วันนึงยังไงก็ใช้เงินกระเป๋าเดียวกันอยู่แล้วเลยไม่ได้ใส่ใจ เพราะคิดว่าเงินแค่นี้ก็ให้กันได้ เพราะคิดว่าจะไม่ได้เลิกแน่ๆ

สรุปเลย ถ้าพวกท่านๆสมมุติโดนนอกใจ แล้วแบบมีหนี้แบบนี้ พวกท่านจะใช้ไหมครับ ทั้งๆที่เค้าหักหลังเราทำชีวิตเราเกือบพังไปช่วงนึง

ต้องการข้อกฏหมายมารับผิดชอบ

ชื่อใคร ใครคนเซ็นรับผิดชอบหนี้ก้อนนี้

ใช้ความรู้สึกอย่างเดียว ตอบไม่ได้

ทำยอดทั้งหมดขึ้นมาเป็นตัวเลขที่ถูกต้อง

แล้วตกลงกันคนละครึ่ง หรือสัดส่วนตามตกลง

ความสัมพันธ์ต่อจากนี้เป็นแค่เรื่องหนี้สิน

ถ้าระดับคบกันสิบปีอย่างน้อยน่าจะไปคุยกันได้ว่าจะรับผิดชอบกันยังไง

"นอกใจ" ไม่จ่าย ครับ

คุยกัน แต่ปรับกันไม่ได้ แล้วตกลงแยกย้าย จ่าย

พอได้ยินคำว่าหนี้ ผมก็นึกถึงหนี้ของที่ซื้อร่วมกัน เช่นรถ บ้าน ฯลฯ

พอมานั่งอ่านรายละเอียดคือ การใช้จ่ายทั่วๆไป


เอาตามความเห็นผมตรงๆเลยนะ คือคบกันมาสิบปี แต่คิดเล็กคิดน้อยขนาดกินข้าวมื้อนี้ใครจ่ายไป ฯลฯ นี่ ผมว่ามันไม่ใช่ระยะยาวละล่ะ ที่จะเก็บนี่คือเอาคืนเพราะแค้นมากกว่าที่โดนนอกใจ


ถ้าจะเอาคืน เอาสะใจจริงๆก็ลงรายละเอียดทั้งหมด แล้วก็ทำการชำระคืนกันและกัน แล้วก็เลิกแล้วต่อกันไปเลย คือส่วนตัวผมไม่ได้มองว่านี้คือ หนี้ระหว่างกัน นะ ผมมองว่านี่คือค่าใช้จ่ายมากกว่า คือไม่ได้มีภาระผูกพันธ์ว่าจะต้องได้คืน หรือให้เค้ายืมเพื่อจ่ายไปก่อนอ่ะ


แต่ถ้าแค่อยากออกมา ก็แค่ลืมหนี้นั้นไป แล้วก็คิดซะว่าลงทุนผิดคน จบ

เสริมอีกเรื่องคือทำสัญญาเป็นเรื่องเป็นราวครับ เรื่องความรู้สึกใช้ไม่ค่อยได้

ไม่จ่าย จบแยกย้าย

หนี้ส่วนหนี้ นอกใจส่วนนอกใจ แยกให้ถูก ถ้าเค้าทวง(สิ่งของ) สุดท้ายก็ต้องเคลียอยู่ดี

มีทะเบียนสมรสรึเปล่า ฟ้องหย่าคบชู้สามารถเรียกร้องเป็นเงินสดได้

ผมที่ไม่เคยให้ใครยืมเงินเลยเสมอ เพราะอะไรแบบนี้นี่แหละ

เมียผมผมเลี้ยงข้าวอย่างเดียว มันก็รุ้ว่าผมไม่ให้มันก้ไม่เคยขอ

เป็นผม จะคิดทั้งหมด พวกของที่ซื้อด้วยกัน แล้ว ให้มันใช้มาซะ จะผ่อน จะจ่ายเต็ม ก็ได้ หรืออย่างแย่ที่สุด

ช่างหัวแม่งทำบุญไป ถือว่าจ่ายค่าโง่ให้คนกากๆออกไปจากชีวิต

แต่ที่แน่ๆคือมึงไสหัวไปซะ

แต่ที่นี้ดันมีหนี้สิน ที่แบบเป็น หนี้ค่าใช้จ่ายที่ใช้รวมกัน แบบซื้อของเข้าห้อง ซื้อของกินไรแบบนี้ ไม่ใช่หนี้สินที่เป็นเงินก้อน แต่ก็เป็นหนี้หลักหลายหมื่น แต่เป็นหนี้ที่แบบเราไม่ได้ใส่ใจ เพราะคิดว่ายังไงก็ไม่เลิกก็เลยไม่ได้ลงรายละเอียดกับหนี้ก้อนหนี้เลย เพราะต่างคนก็ต่างผลัดกันจ่าย แต่อาจจะมีบางช่วงที่เค้าจ่ายไปก่อนซะมากกว่า แต่พอสิ้นเดือนก็เราก็ให้ในส่วนที่เค้าออกไปก่อน แล้วก็มีการจดรายละเอียดหนี้ต่างๆ

ขอพูดแบบตรงไปตรงมา 2แบบ

แบบที่1 ตามความเป็นจริงไม่วิเคราะห์

เท่าที่อ่านดูไม่ใช่หนี้ก้อนใหญ่ ไม่ใช่พวกทำธุรกิจ ลงทุนบริษัท

เป็นซื้อของเข้าห้องพวกของกิน ซึ่งบางส่วนท่านให้แฟนออกไปก่อน แล้วแฟนท่านก็ลงบัญชีไว้

เป็นผม ผมจ่ายสิครับ กินไปแล้วไม่จ่ายได้ไง

แบบที่2 แบบวิเคราะห์ทั้งสถานการณ์ท่าน และบริบททั่วไปกว้างๆรวมๆนะครับ

ส่วนใหญ่ผู้ชายน่าจะเป็นคนรับผิดชอบเรื่องค่าใช้จ่ายเรื่องอาหารนะ ซึ่งถึงแม้ผมจะไม่ได้เห็นด้วยกับบริบทสังคมนี้ซะทีเดียว

แต่ผมวิเคราะห์แฟนท่านว่า พอผู้ชายไม่สามารถดูแลเค้าได้แม้แต่เรื่องแค่นี้ แถมบางเดือนยังต้องแบกให้ก่อน (คหสต.อันนี้ไม่ควร) เพราะงั้นมันเลยนำไปสู่การที่เค้าRespectท่านน้อยครับ

เค้าเลยไม่ต้องเกรงใจอะไรท่านแหละ เพราะงั้นมันคนละมักกะโรนีกันนะสำหรับผมว่า เพราะงั้นกินแล้วก็จ่ายครับ

ความคิดผมนะ แม้แต่เพศหญิงเอง ถ้าไปให้ผชเลี้ยง แล้วตัวเองไม่ได้มีบทบาทสำคัญอะไรในชีวิตผู้ชาย ว่าง่ายๆ ถ้าขาดตัวเองไปแล้วอีกคนอยู่ได้สบาย แน่นอนแหละ เค้าจะไม่ได้ใส่ใจอะไรคุณมากก็ต้องรับสภาพไป

พวกที่เป็นเด็กเสี่ย พวกนี้มันก็เรียกร้องอะไรไม่ได้มากนะ เสี่ยนึกอยากจะมาหาก้มา ถ้าไม่ว่างคุณก็ไม่มีตัวตน ไม่ต่างจากสิ่งของ เสี่ยจะมีเด็กใหม่อะไรคุณก็ต้องรับสภาพแหละ แต่ถ้าเด็กเสี่ยอยากอัพเกรดก็ต้องมีข้อดีอะไรให้เค้าขาดไม่ได้ อาจจะดูแลงานบ้าน ขับรถ เช็ดเยี่ยว นวดตีน จะช่วยให้พอมีความสำคัญขึ้นมาบ้าง

ถ้าเป็นหนี้ที่ให้ผู้หญิงออกให้ก่อนโดยการลงบัญชีไว้ ผมจ่ายครับ
แต่ถ้าเป็นของใช้ร่วมกันก็ยกให้เขาหมดแล้วไปเริ่มใหม่

แต่ในชีวิตจริงของผมไม่เคยเจอผู้หญิงจ่ายให้เลยสักครั้ง รับจบหมด
นอกใจก็แยกย้าย หาใหม่
*แล้วไอ้พวกนี้ชอบมาขอคืนดีตอนไปไม่รอดกับคนใหม่ด้วยนะ

ผมเอาตัวผมเป็นตัวอย่าง 2 เคสแล้วกัน กับแฟน 2 คน

คนแรกเป็นหนี้ผม 350K ผมไปกู้มาช่วยที่บ้านเขา วันหนึ่ง โกหกผมจนตัวเองตายห่าเอง ตอนกู้บอกจะใช้เดือนละหมืน หัวหมอให้ผมกู้มา 400 เกือบ 500K แล้วเอาไปให้ที่บ้าน 300K ที่เหลือเอามาหมุนจ่ายผม วันหนึ่งตรงนั้นหมดไม่มีจ่าย แล้วมาหัวหมอใส่ผม ว่าอยู่ด้วยไม่ความสุข เอาแต่คุยเรื่องหนี้จะเลิก ก่อนเลิกก็คุยกันว่าต้องผ่อนนะ

ตอนนี้ผ่านมา 4 ปีผ่อนไป 150K ตอนนี้ผมเขียนสัญญาใหม่ขึ้นมาเลย บอกนัดวันที่ 30 จ่ายช้าปรับวันละ 100 ตอนแรกจะไม่เซ็น ผมบอกไม่เซ็นผมฟ้อง ตอนนี้ก็จ่ายมาเรื่อย ๆ เดือนละ 8 - 9 พัน

คนที่ 2 คนนี้ผมบอกก่อนที่เราจะตัดสินใจคบกันเลย ผมคบกันใช้ระบบหารเท่าทั้งหมด อะไรร่วมกัน อะไรที่ต้องใช้ ของที่ขาดไม่ใช่ของที่มี ไม่ใช่มึงอยากได้ แล้วจับหาร อันนี้ไม่เอา

ยกตัวอย่างง่าย ๆ สมมุติอยากได้่ตู้เย็นใหม่ ตู้เย็นเก่ามันจะพังแล้ว ก็จับหาร แต่วันดีคืนนี้ อยากเปลี่ยนผ้าม่านใหม่ทั้งบ้านเพราะไม่ชอบสีเดิม อันนี้ไม่หารเพราะมันมีอยู่แล้วแต่มึงอยากได้ใหม่

แล้วทุกอย่างจะลงบัญชีไว้หมดเวลาจับหาร เวลาไปเที่ยวก็เหมือนกัน อย่างไปเที่ยวทุกอย่างผมจะจ่ายก่อนเลยแล้วลงบัญชีไว้ประมาณแบบ

เชียงใหม่ 8500

อยุธยา 2000

ถ้าของกินจะลงประมาณนี้

Tops 500

ชาบู 300

อะไรพวกนี้แล้วนางก็จะมาใช้หนี้ช่วงสิ้นเดือนบ้างอะไรบ้าง แต่ผมไม่ทวงอะไรหลอก ก็ปล่อย ๆ ไป ทุกอย่างผมมีไว้หมดใน Line เป็นโน๊ตเลย

ผมก็บอกนางเลยว่าถ้าเลิกกันก็จัดการหนี้ก่อนนี้ให้ด้วย เป็นอันเข้าใจกันดี