วันนี้น่าจะเป็นวันที่ 8 แล้ว ของการมาที่ รพ.ครับ ตั้งแต่นอน รพ.มา มีญาติคนไข้คนอื่นๆ เข้ามาทักผม 2-3 คน ทีกเหมือนกันหมดประมาณว่า "นี้ทำไมอยู่นานจัง" "เห็นมานานแล้ว ยังไม่กลับอีกเหรอ" บลาๆ แล้วผมดันซวยอย่างแต่ก็แลกกับข้อดีคือ เตียงแม่ผมอยู่ตรงประตูเปิดครับ ซึ่งมันโล่ง อากาศเย็น มีหน้าต่างด้วย อากาศเย็นสบายสุดๆ แต่ๆข้อเสียคือ ผมแม่งต้องมาเปิดประตูให้ญาติคนอื่นๆที่มาเยี่ยม คือเขามีปุ่มแหละ แต่พบาบาลกว่าจะเปิดใช้เวลานาน

และญาติบางคนแม่งสุดจริง เดินมาบอกผมว่า "ไปดูดบุหรี่ ช่วยเปิดทีนะครับ" อะไรทำนองนี้ นี่ล่าสุด ย้ายมาห้องศัลยกรรมละ เพราะเตียงอายุไม่พอ ห้องนี้รับแต่คนที่อากาศวิกฤติ/กึ่งวิกฤติ แม่ผมอาการดีขึ้นแล้ว เลยย้านมานี้ แล้วเจอแม่บ้านจำได้อีกว่า เคยอยู่อายุรกรรมมาไม่ใช่เหรอนั้น หน้าคุ้นๆ

ขอให้คุณแม่หายไวๆกลับบ้านได้เร็วๆนะครับ