ก้มหน้าเมื่อไหร่รู้เรื่อง แค่เกมรับใช้ได้อยู่นะ เสียตรงเกมรุกนี่ละ กลายเปนบอดสองฝั่งเลย เวลาเติมเกม

ผมหงุดหงิดเรื่องไอคิวบอลมันอ่ะ เหมือนหัวมันโล่งตลอดเวลา เมื่อวานต้นเกมส์ช่วงนาที 2-3 มีจังหวะนึงเวียร์ตได้บอล แล้วเห็นช่อง

ถ้าเมื่อก่อน รบส.เจอช่องเหมือนกันจะเตรียมวิ่งไปตรงพื้นที่นั้นทะลุหลังแนวรับ ได้บอลพอดีเลย (จะเปิดคัตแบค หรือยิงเลยก็ตาม)

แต่ไอ้ ค.เคซยืนโง่ๆรอชิดเส้น พอทะลุช่องแล้วกลายเป็นตัวเองต้องวิ่งโคตรอ้อมโคตรไกล สุดท้ายไม่ทัน บอลออกหลังไม่มีห.อะไรเลย

จังหวะพวกนี้ในเกมส์ไม่ได้มีโอกาสบ่อยๆ โดยเฉพาะเวลาเจอทีมแพคแนวรับแน่นๆ ถ้าทำได้แล้วขึ้นนำ มันคือโมเมนตัมของเกมส์

แต่เล่นเผาทิ้งโดยไม่มีสมอง กลายเป็นไม่ได้อะไรเลยแม้แต่เตะมุม แบบนี้ก็จบอ่ะ ทีมองค์ประกอบแบบนี้จะเก็บผลการแข่งขันได้กี่โมง

(จังหวะเวียร์ตตัดสินใจยิงเองทั้งๆที่ซ้ายว่างนี่น่าด่าจริง แต่พอคนโมโหชกลมเป็นเคอเคซ ผมเลยรู้สึกว่าม.ก็ควรมองตัวเองด้วย)