ส่วนตัวคิดว่า คู่แข่งส้มในประกันสังคมความสามารถในการจัดตั้งมีและทำมาตลอดแต่ไม่เก่งเท่านักการเมืองบ้านใหญ่ที่เกิดมาคำแรกที่พูดได้ไม่ใช่ 'แม่' แต่เป็นคำว่า 'จัดตั้งและเครือข่าย'


ฐานเสียงคนใช้สิทธิ์ประกันสังคม ดูจะไม่ใช่คนเลือกพรรคภูมิใจไทยอยู่แล้ว มันเลยไม่สนใจ/ขาดประสบการณ์จัดตั้ง แต่ถ้าน้ำเงินเอาจริง ส้มจะเอาอยู่มั้ย

ประเด็นของผมคือ การเมืองยังไงก็ต้องมีการจัดตั้งและสร้างเครือข่าย จะหวังกระแสเป็นรอบๆ ไม่ได้
และการจัดตั้งและเครือข่าย ไม่ได้หมายถึง การเอาเงินยัดมือให้ไปเลือก แต่หมายถึงการสร้างคอนเนคชันอย่างเป็นระบบ และทำงานขับเคลื่อนนโยบายเพื่อตอบสนองกลุ่มทางสังคมนั้น เช่น

พรรคการเมือง <> สหภาพแรงงาน <>ตัวแทนสหภาพ <> สมาชิกสหภาพแรงงาน <> พนักงานบริษัท

สำหรับบ้านใหญ่
บ้านใหญ่ <> อบจ <> เทศบาล อบต <> เครือข่ายคนในครอบครัวนักการเมืองท้องถิ่น <> อสม <> กำนัน ผู้ใหญ่บ้าน

ผมว่าน้ำเงินจัดตั้งก็ยังสู้ส้มไม่ได้หรอก ดึงเสียงคนทำงานไม่ง่ายเหมือนดึงเสียงชาวบ้านตาสีตาสา

มันไม่เหมือนฮั้ว ที่ใช้กลุ่มเล็กๆโหวตกันเองหลายรอบ แถมเสียเงินค่าสมัคร

อันนี้ใครก็มาโหวตได้ ฟรีๆ

ต้านปริมาณไม่ไหวหรอก น้ำเงินอะ

ต่อให้น้ำเงินมาผมว่าก็แพ้ส้มครับ ประกันสังคมนี่หาเสียงคนละแบบกับสส.เขตที่น้ำเงินถนัดเลย
เลือกบอร์ดประกันสังคมไม่มีการทำพื้นที่ ไม่ได้เน้นที่ตัวบุคคลมากนัก
ถ้าน้ำเงินใช้จุดแข็งตัวเองไม่ได้ ยังไงก็แพ้ส้มครับ

อย่างเลือกตั้งใหญ่คะแนนปาร์ตี้ลิสน้ำเงินก็แพ้ส้มขาดลอยเลยนะ
แสดงว่าความนิยมพรรคไม่ได้เยอะเลย เอาชื่อพรรคมาหาเสียงกับประกันสังคมแทบไม่ได้

ถ้าเอาแฟร์ๆ จัดมาก็แพ้อยู่ดี

แต่ถ้าโกง อันนั้นก็อีกเรื่อง

ไหวสบาย เพราะคนที่มีสิทธิ์เลือกตั้งคนบะฐานเสียงกับน้ำเงินเลย น้ำเงินเน้นพวกรากหญ้า

จะเดินตามหมู่บ้าน แจกเงินก็ยาก เพราะไม่รู้ว่าใครจ่ายประกันสังคมอยู่บ้าง

ทางเดียวจะชนะ ก็คงต้องซื้อกรรมการทั้งหน่วย

ฐานเสียงน้ำเงินเป็นพวกคนแก่ คนมีรายได้ต่ำตามต่างจังหวัดที่ไม่ได้อยู่ในระบบแรงงาน กับพวกราชการบางส่วน
แทบไม่มีใครอยู่ในระบบประกันสังคม จะเอาอะไรไปแข่งกับส้ม

การเลือกตั้งประกันสังคมเหมือนกับการเลือกตั้งใหญ่ที่ผ่านมาแบบบัญชีรายชื่อนั่นแหละ ง่ายๆ คนเลือกมองภาพใหญ่+นโยบายแค่นั้น

ถ้าไม่โกง ไม่ซื้อจะมีปัญญาชนะไหม ถามใจดูแบบแฟร์ๆ

ก็ที่น้ำเงินไม่ลง เพราะรู้อยู่แล้วว่าสนามนี้ยังไงก็แพ้
แต่ถ้าสนามใหญ่ ก็ยังเป็นต่อเยอะอยู่ดี

ถ้าไม่โกงตอนนับคะแนนยังไงก็ไหว

พวกคะแนนเสียงที่น้ำเงินมันซื้อได้คือคนตจว.ที่สนิทกับพวกผู้นำในชุมชน ซึ่งพวกนี้ไม่ได้จ่ายหรือเข้าประกันสังคมหรอกส่วนมากอะ

เพราะงั้นต่อให้น้ำเงินจะแบ็คใครก็ชนะส้มยาก เพราะฐานเสียงส้มก็คนที่ใช้ประกันสังคมนี่แหละ

ละเรื่องประกันสังคมนี่มันเห็นผลทันที เช่นเงินที่หักแต่ละเดือน เวลาเข้าโรงบาล สิทธิต่างๆ

แต่อย่างพวกนโยบายรัฐบาลคนคิดว่ามันไม่ค่อยเห็นเป็นรูปธรรมคนเลยไม่ค่อยสนใจและได้ตังก็กาตามเขาบอก

ชนะเพราะโกงนับคะแนน

อันนี้มันซื้อเสียงได้ไหมละ

ในมุมคนเลือกตั้ง ก็เป็นจุดมุ่งหมายคนละแบบเลยนะ

เลือกตั้ง สส. อบจ. อบต. จุดมุ่งหมายของคนเลือกตั้งมันแบ่งเป็น 2 เรื่องคือเรื่องนโยบาย กับเรื่องความเป็นอยู่

ไอ้สิ่งที่น้ำเงินมันชนะ คือมันเอาชนะเรื่องความเป็นอยู่ คนที่เลือกมันเพราะคาดหวังว่าจะได้รับการอุปถัมภ์จากบ้านใหญ่ในพื้นที่

เช่นเวลาเดือดร้อน น้ำไม่ไหล ไฟไม่มา ถนนเป็นหลุม หรือ เวลาจัดงานศพ งานบวช งานแต่ง ขึ้นบ้านใหม่ (ยังไม่รวมกระสุน 500 อีก)

ส่วนส้ม จุดขายที่ชัดเจนคือนโยบาย พวกปรับโครงสร้าง แก้ปัญหาระยะยาว ว่ากันตรงๆมันจับต้องลำบาก นั่นแหละ สส.เขตถึงไม่ชนะ

ทีนี้พอมาสนามประกันสังคม ไอ้จุดขายน้ำเงินมันใช้ไม่ได้งัย ผู้ประกันตน/นายจ้าง จะเอาผลลัพธ์เรื่องความเป็นอยู่จากไหน มันไม่มี

กลุ่มตลาด(ผู้ลงคะแนน)มันกว้าง มันไม่มีผู้แทนรายเขตที่จะเอื้อให้ผลประโยชน์เฉพาะพื้นที่กัน จะแจกเงินก็ไม่รู้จะแจกแบบไหน

คนเลือกรู้ตั้งแต่เข้าไปกาแล้วว่า นี่คือเข้าไปเลือกเรื่องนโยบายล้วนๆ เลือกวันนี้พรุ่งนี้ก็ใช่ว่าจะได้อะไรเป็นรุปธรรม

(คนเลือกทั้งๆที่รู้ว่าจะไม่ได้ปฏิทินโง่ๆอีกต่อไป แต่ก็ยังเลือกเพราะเค้าคาดหวังสวัสดิการที่ดีขึ้น และปรับโครงสร้างในระยะยาว)

ดังนั้นผมเลยคิดว่ามันเอามาเทียบกันไม่ได้อ่ะ กลยุทธ์ก็คนละแบบ แถมไม่คุ้มค่าที่จะต้องลงทุนมหาศาลเพื่อได้เก้าอี้บอร์ดนี้ด้วย

เพราะเดี๋ยวสุดท้าย จะแดรกกัน มันไปแดรกกันที่เก้าอี้ รมต.แรงงานดีกว่า จะใช้เงินก็ยัดข้าราชการประจำตรงจุดกว่าบอร์ดนี่เยอะ