แม้ตัวเงินตัวทองจะเป็นสัตว์เลื้อยคลานที่ว่ายน้ำเก่งและชอบอยู่ใกล้น้ำ แต่ไม่ได้แปลว่าพวกมันจะทนทานต่อสภาวะน้ำท่วมขังในเขตชุมชนได้เสมอไปค่ะ การพบซากนอนตายหลังน้ำลดมักมาจากปัจจัยแวดล้อมที่รุนแรง ไม่ใช่เพราะจมน้ำธรรมดา โดยมีสาเหตุหลักดังนี้ค่ะ
* สารเคมีและสารพิษในน้ำท่วมขัง: น้ำท่วมในเขตเมืองไม่ได้มีแค่น้ำเปล่า แต่พัดพาเอาน้ำมันเครื่อง ยาฆ่าแมลง ปุ๋ยเคมี น้ำกรดจากแบตเตอรี่ หรือสิ่งปฏิกูลจากท่อน้ำทิ้งมารวมกัน การสัมผัสหรือกลืนน้ำที่มีสารเคมีเข้มข้นสูงทำให้เกิดพิษสะสมเฉียบพลันได้ค่ะ
* ภาวะขาดอากาศหายใจจากการติดกับดัก: ตัวเงินตัวทองเป็นสัตว์เลื้อยคลานที่ต้องขึ้นมาหายใจด้วยปอด ไม่ได้มีเหงือก ช่วงน้ำหลากกระแสน้ำอาจพัดพาพวกมันไปติดอยู่ใต้ซากปรักหักพัง ตะแกรงท่อระบายน้ำ ซอกกำแพง หรือใต้ถุนอาคารที่ระดับน้ำดันขึ้นสูงจนมิดเพดาน เมื่อโผล่หัวขึ้นมาหายใจไม่ได้ก็จมน้ำตายได้เช่นกันค่ะ
* กินเหยื่อที่ปนเปื้อนสารพิษ: ในช่วงน้ำท่วม สัตว์จำพวกหนูมักหนีน้ำและอาจไปกินยาเบื่อหนู หรือสัตว์อื่นที่เน่าเปื่อยตายจากสารเคมี เมื่อตัวเงินตัวทองไปกินซากเหล่านั้น สารพิษก็ถ่ายทอดเข้าสู่ร่างกายโดยตรง (Secondary Poisoning) ค่ะ
* การบาดเจ็บรุนแรงจากกระแสน้ำและเศษซาก: กระแสน้ำเชี่ยวพัดพาสังกะสี ไม้ หรือขยะชิ้นใหญ่ ซึ่งสามารถกระแทกจนกระดูกหัก หรือบาดเกิดบาดแผลฉกรรจ์จนติดเชื้อในกระแสเลือดได้ค่ะ
* ภาวะอ่อนแรงจากอุณหภูมิและกระแสน้ำ: ตัวเงินตัวทองเป็นสัตว์เลือดเย็น ต้องอาศัยแสงแดดในการปรับอุณหภูมิร่างกายเพื่อการย่อยอาหารและสร้างพลังงาน การต้องลอยคอต้านกระแสน้ำเป็นเวลานานโดยไม่มีที่แห้งให้ขึ้นมานอนผึ่งแดด ทำให้ระบบเผาผลาญหยุดชะงัก ร่างกายหมดแรงและช็อกตายในที่สุดค่ะ
ซากตัวเงินตัวทองหลังน้ำท่วมจึงมักเกิดจาก "พิษของน้ำ สภาพแวดล้อมที่เป็นพิษ หรือการติดกับดักจนขาดอากาศหายใจ" มากกว่าการจมน้ำตามธรรมชาติค่ะ