เช่น เห็นฝ่ายตรงข้ามกำลังมีอารมณ์โมโหชัดเจน บทการสนทนาไม่สู้ดีแล้ว สถานการณ์เห็นได้ชัดมาแต่ไกลแล้ว

แต่เขาเลือกที่จะไม่หลีกเลี่ยง พูดตามที่คิด หรือ พูดในสิ่งที่รู้ว่าอีกฝ่ายโมโหแน่นอน

พอเกิดเรื่องทะเลาะเบาะแว้งขึ้นก็อ้างว่า อีกฝ่ายหาเรื่องเขาก่อนเอง อีกฝ่ายผิด
เขาก็แค่ต่อสนทนาไปตามบทตามสถานการณ์เฉยๆ เท่านั้นเอง

ทั้งที่ความจริง
เขาสามารถยอมบทสนทนา หลีกเลี่ยงบทสนทนา เลือกที่จะเงียบๆไม่ตอบโต้ได้ = เขาสามารถทำเพื่อไม่ให้อีกฝ่ายระเบิดได้
เขากลับไม่ยอมทำ



อยากทราบว่าแม้เขาจะไม่ได้เป็นฝ่ายโมโหก่อน ระเบิดก่อน = ในความคิดท่านคิดว่าคนแบบนี้มีส่วนผิดไหมครับ

ตอนวัยรุ่นเรียกว่าพร้อมบวก

แต่ถ้าวัยผู้ใหญ่แล้ว ต้องมีความยับยั้งชั่งใจ
ยอมไม่ได้แปลว่าแพ้

ถ้าพวกยังสวนไปสวนมาก ก็มีความผิดด้วยแหละ

ใดใดคืออยู่ที่เรื่องราวด้วย ถ้าแบบโดนโกง เรื่องเงิน ผลประโยชน์ โดยขโมย เรื่องหญิง
ผมว่าบางทีก็ยอมกันยากหน่อยฮะ

เรื่องแบบนี้ คุยกันตอนไม่เมาดีที่สุดครับ

ผมแทบไม่เคยทะเลาะกันกับคนจริงๆเลยในชีวิตประจำวัน โดยเฉพาะคนที่สนิทกันอยู่แล้ว บางคนที่พูดตรงๆได้ก็พูด บางคนที่ไม่มีทางยอม เราก็ยอมแทน