เหยดแ่นึกว่าเงินเดือนเป็นแสน ที่แท้ก็แค่ขี้เกียจ นอนเกา หลังคีย์บอร์ดนี่หว่า

บ้านผมก็งี้ ผมเลยไม่กลับบ้านเลย โชคดีที่ผมไม่ได้อยู่บ้าน ยังมีเซฟโซนห้องเช่ารูหนูอยู่

ไม่ต้องไปรบกับใครหลังเลิกงาน

เป็นกำลังใจให้นะครับ ผมเคยเจอเคยเป็นเหมือนท่านเลย แต่ตอนนี้ผมมีเมียมีครอบครัวแล้วครับ คนในครอบครัวเลยไม่กล้ามาขอยืมเงินกับเรา แต่ผมก็ให้แม่อยู่นะครับแต่ไม่เยอะ ส่วนพี่น้องผมไม่ให้แล้วบอกว่าเมียเก็บหมด ผมมีทั้งพี่และก็น้องด้วยครับ ขี้เกียจทำงานเหมือนกัน แต่ตอนนี้เขาก็ต่างคนต่างมีครอบครัวแล้วครับ ของท่านก็คงจะเหมือนกันล่ะครับ ตอนนี้ท่านก็อดทนให้มากๆครับ ยังงัยเสียก็ครอบครัวเดียวกัน มีอะไรเราก็คุยตรงๆไปเลยครับอย่าไปเก็บไว้คนเดียว เราหนักใจอะไร เราไม่พอใจอะไรคุยบอกไปเลยครับ ไม่ต้องเกรงใจกัน เพราะเป็นคนในครอบครัวเดียวกัน คุยเปิดอกไปเลยครับไม่มีอะไรหรอก อย่าเก็บตัวครับ บอกไปเลยว่าวันนี้วันเกิดกูนะ ไม่มีใครจำได้เลยรึ ไม่อย่างงั้นก็บอกเลยวันนี้วันเกิดเดี๋ยวกูเลี้ยง สู้ๆนะครับ อย่าไปเครียดครับ ทุกอย่างมันมีเวลาของมัน

มีแม่แบบนี้ เห็นใจเลยครับ

อายุมากแล้ว กล้าๆ หน่อย แต่สุดท้าย โดนแม่ไถตังให้พี่อยู่ดี

ย้ายออกจากบ้านสิ ง่ายจะตาย

ผมไม่รู้ว่าโตกันมายังไงนะ ผมมีพี่เหมือนกันถ้าเป็นผมบอกไปตรงๆ หาทางออกให้ได้

"ให้พี่แกไปก่อนดิ อย่างกกับพี่ชายของตัวเองเลย สันดานไม่ดี"

โคตรเจ็บเลย คำนี้ โค้ชหนุ่มพูดโคตรถูกเลย พ่อแม่เป็นห่าอะไร สนใจแต่พวกไม่ได้เรื่อง

เอาตัวออกจากบ้านให้ได้ก่อนครับ ไปเช่าห้องถูกๆก่อนก็ได้ แล้วก็เปลี่ยนเบอร์โทรด้วย

สุขสันต์วันเกิดครับ

พี่ชายว่าไปอย่าง อิแม่นี่ สันดานอยู่นะ

ผมมีประสบการณ์คล้ายท่านมากๆ อีเว้นที่เคยเจอก็ใกล้เคียงกัน อาจจะมีปัจจัยบางอย่างที่ต่างออกไป ทำให้ผมมีทางเลือกในการแก้ปัญหาได้มากขึ้น

วิธีแก้ปัญหาของผมคือ ย้ายออกมาอยู่คนเดียว หลังจากที่ผมต้องล็อคประตูห้องแล้วเป็นแบบท่านนี่แหละ การที่ห่างออกมา ทำให้คนอื่นเข้าถึงเรายากขึ้น

แต่การย้ายออกก็มีค่าใช้จ่าย ถ้ายังไม่สะดวก ต้องลองเจรจากับแม่ท่านก่อน คุยแบบไม่คาดหวัง บอกความคิดท่านไป เค้าเถียงอะไรมาก็อย่าไปตอบโต้ เล่าสิ่งที่เราต้องการให้จบให้ได้พอ

ถ้าท่านอยู่แบบนี้ต่อไป มีโอกาสแต่แย่ลงกว่าเดิม

ผมชอบแนวคิดของท่านนึง "บอกเลยวันนี้วันเกิดเดี๋ยวกูเลี้ยง" เป็นวิธีการเปลี่ยนแนวคิดที่ดีครับ อย่างน้อยก็ในวันนี้ แต่มันใช้ไม่ได้ทุกวัน

อย่างไรก็ตาม สุขสันต์วันเกิดครับท่าน

อ่านแล้วคิดแต่เป็นไปได้เหรอ

พอลงลิ้ง pantip เท่านั้นแหละ โอเค จบ

ตอนแรกกำลังเคลิ้ม นึกว่าเรื่องของ จขกท.

แต่พอเห็นลิ้งค์ pantip

ขอเอ๊ะไว้ก่อนละกัน

เอาเคสคนใกล้ตัว พี่สาวแฟน อายุ47-48 ทุกวันนี้ ไม่ทำงาน อยู่กับบ้าน
ใช้เงินที่แฟนผมให้แม่ใช้ สั่งอาหารกินกันทุกมื้อ งานบ้านก้ไม่ได้ทำอะไรมาก ทำแค่บางอย่าง
ที่เหลือให้แม่ กับแฟนผมทำ เป็นแบบนี้มาเป้น10ปีละ ไปทำงานก็ลาออก เข้ากับที่ทำงานไม่ได้นู่นนี่

คือที่แฟนยังอยู่บ้านแม่ เพราะดูแลแม่แค่นั้น ถ้าแม่เสียเมื่อไหร่ก้ตัดขาด ยกบ้านให้ไปเลย ดูแลตัวเอง
จะบอกว่า เคสแบบนี้มันมีจริงๆ