ฟังจากหลายแหล่งมาก ๆ ทั้ง โหนกระแส เพจFEDFE เพจบิ๊กบ่วง เพจข่าวปด เพจชัยโสโร เพจทนาย หลายๆเรื่องนี่ผมคิดว่าน้ำเยอะไปหน่อย ที่พอจะสรุปได้สั้นๆ ว่าคำถามที่สำคัญมีอะไรบ้าง คือ

1. ต้าและยัดคือคนร่วมสร้างชัยโสโรมาด้วยกันใช่หรือไม่
2. เมื่อถึงคราวธุรกิจไม่ได้รันต่อควรต้องแบ่งกันตามสัดส่วนหุ้นที่แต่ละฝ่ายถือใช่หรือไม่
3. เรื่องการขายหุ้น กรณีสามแสนบาทที่มีการกล่าวอ้างกันสมเหตุสมผลกับสินทรัพย์ของบริษัทหรือไม่ (ข้อนี้ถ้า to be fair เราคงตัดสินไม่ได้ต้องรอศาลตัดสิน)

ส่วนประเด็นอื่น ๆ เช่น ต้าพูดตีกันอันนี้ผมเห็นด้วย แต่ถามว่าเป็นสาระสำคัญเท่าด้านบนมั้ย ก็อาจจะไม่ใช่ เพราะถ้าข้างบนเคลียร์เรื่องอื่นก็จบ

ปล เป็นกำลังใจให้ทั้งสองฝั่งครับ แต่ก็ระวังอย่าอินกันเกินครับ แหะๆ

เรื่องขัดผลประโยชน์มันก็ต้องไปว่ากันที่หลักฐานที่มี ในเมื่อต่างคนต่างมั่นใจก็ไปสู้กันบนศาลปกติควรเป็นแบบนี้ ส่วนจะสู้กันที่กระแสสังคมก็ต้องเอาเรื่องที่เกิดขึ้นมาสาดกันไปเลยต่างคนต่างมุมของตัวเองอยู่แล้ว ส่วนสังคมจะเชื่อใครก็แล้วแต่ความเชื่อกันไป แต่เรื่องที่สาดไม่ควรเป็นเรื่องแต่ง จะสาดเรื่อวแต่งแต่ถ้าฝ่ายใดฝ่ายนึงดันมีหลักฐานก็ตามนั้น ไปขึ้นอยู่ที่คุณภาพสังคมว่าจะยังไง

มันอาจจะไม่ใช่เรื่องแต่งแต่อาจจะเป็นราโชมอนของแต่ละฝ่ายมากกว่ารึเปล่า

1. ใช่ครับ จุดเริ่มต้นคือ ยัตอยากออกมาทำบริษัทของตัวเอง ต้าร์ก็เลยขอตามมาด้วย ก็เลยร่วมกันทำ ร่วมกันสร้างมาตั้งแต่แรก

2. ใช่ครับ แต่ประเด็นนี้มันเกิดจากที่ตอนนั้นฝั่งต้าร์ยืนยันว่าจะไม่เอาอะไรเลย ขอออกอย่างเดียว อีกฝั่งเลยไม่ได้แบ่งให้

3.ไม่สมเหตุสมผลอยู่แล้วครับ อันนี้ไม่ต้องรอศาลตัดสินหรอก แต่ก็ตามข้อ 2. ที่ว่าตอนนั้นต้าร์ยืนยันจะออก จะไม่เอาอะไรเลยอ่ะ ก็ถ้ายืนยันจะออก จะไม่เอาอะไรเลยจริงๆ สติดีครบถ้วน เซ็นเอง ศาลเขาก็ไม่ได้มาดูเรื่องมูลค่าหุ้นหรอกครับ แต่เคสนี้ฝั่งต้าร์ก็สู้โดนบอกว่าตอนนั้นตัวเองสติไม่ดี ก็เอาเรื่องมูลค่ามาสู้ด้วยว่านี้เห็นไหม คนสติดีที่ไหนจะขายหุ้นราคานี้

1. สร้างมาด้วยกันแน่นอน

2.ควรแบ่งตามเปอร์เซ็นถูกแล้ว ส่วนเรื่องที่ทำให้อีกฝ่ายเสียหายเสียชื่อเสียง ก็ไปว่ากันอีกเปราะ สาดไปสาดมาเก็บหลักฐานมาวัดกัน

3.สามแสน ไม่มีทางสมเหตุสมผล เพราะแค่ปันผลเฉยๆยังได้กันเป็นล้าน นี่หุ้นครึ่งนึงสามแสน ตลก

โนวๆ ครับ ผมเคยตอบไว้ในมู้อื่นว่าเวลาศาลพิจารณาไม่ได้แค่ว่าเซ็นแล้วจบ ยกเคสตัวอย่างเรื่องแรงงานก็ได้ครับ ลูกจ้างเซ็นลาออกตามกฎหมายจะไม่ได้รับเงินชดเชย แต่ลูกจ้างมองว่าไม่แฟร์เลยไปร้องศาล สรุปศาลพิจารณาแล้วไม่สมเหตุสมผลถึงแม้จะเซ็นเองกับมือ สุดท้ายนายจ้างต้องจ่ายอะครับ เคสนี้ผมกผ้ไม่รู้ว่าศาลจะตัดสินยังไงแต่แค่บอกว่าเซ็นเอง จบ อันนี้ไม่ใช่ครับ

1. ใช่ แต่ยัตคิดสร้าง ต้ามาขอทำด้วย ยัตให้หุ้นต้า 49% ต้าไม่ต้องลงเงิน
2. ตามกฎหมายก้ควรแบ่งหนี้สิน ทรัพย์สินให้ชัดเจน เพราะมีหุ้น 49%
3. การขายหุ้นไม่่เหมาะสม เอาคำพูดทั้งสองฝั่งจากปากเลย ยัตบอกพร้อมแบ่ง แต่ตอนนั้นต้าไม่เอา เลยทำเรื่องซื้อหุ้นจากต้า 300k ทุกอย่างจบแยกย้าย ส่วนต้าอ้างว่าตอนออก คือ มีปัญหาทำให้ตัดสินใจ ออกๆมาก่อน ตอนหลังไปขอแบ่งทรัพย์ เพราะหมดตัว+มีทัวรืลง+มีภาระ ทนายฝั่งยัตบอกเจรจากันมาตลอด แต่ยังแบ่งไม่ลงตัว

สรุป ไปวัดที่ศาลเรื่องหุ้น แบ่งทรัพย์ ส่วนคดีอื่นจะสาดเทาๆก้ไปฟ้องแยกคดี หรือจะฟ้องหมิ่นเรื่องลูกก้แยกฟ้อง ศาลไม่มัดรวมทุกคดีในคดีเดียวหรอก

หลายคนอาจจะคิดว่าเขาคือเพื่อนกัน แต่ความจริงมันไม่ใช่นานแล้ว และตอนนี้เขาคือศัตรูหมายเลข 1 ไปแล้ว

ถ้าใครเคยทะเลาะกับเพื่อนจะรู้ ถ้าทะเลาะกันแยกย้ายกันไปผมว่าร้อยทั้งร้อยมันยังมีโอกาสดีกันได้ แต่ถ้าสาดโครนใส่กัน ด่ากันลับหลังให้เพื่อนคนอื่นฟัง สร้างเรื่องมาให้อีกคนเสียหาย ก็เรียบร้อยยังไงก็ต่อไม่ติดแล้ว ความเสียหายมันยิ่งทวีคูณเพราะคำว่าเคยเป็นเพื่อนด้วยซ้ำ

และพอจะไปคุยด้วยความเป็นเพื่อนเก่า ขอร้องให้เขาทำสักเรื่องให้ คือมันจบไปแล้ว แผลเต็มตัว ไม่มีทางทำให้หรอก "อยากได้ก็ไปฟ้องเอา" คำนี้แปะหน้าผากกลับมาแน่นอน

1.ใช่​ ตามหน้าสื่อ
2.ใช่​ ตามมูลค่าตอนนั้น
3.ตอบไม่ได้ไม่เห็นหลักฐานเด่วศาลบอกเอง

ต้ามีเหตุผลความจำเป็นอะไรที่ขายหุ้นแค่สามแสนบาท​ ร้อนเงินมากๆ​รึไง

ในทางกลับกันคิดว่า
ยัดจะขายหุ้นตัวเองให้ต้าในราคาสามแสนบาทมั้ย

ไม่ว่าใครทำใครสำหรับคนเป็นเพื่อนกันถือว่าใจดำ

มันรู้กันแค่คนในตอนนั้น​ เราคนนอกก็ใส่ใจกันต่อไป

ก็ถูกครับ ศาลเขาไม่ได้ดูว่าแค่เซ็นเองแล้วมองว่าจบแน่ๆ แต่ฝั่งยัตเขาก็มีหลักฐานทั้งคลิป ทั้งแชท ที่ยืนยันว่าตอนนั้นเจ้าตัวอยากออกเอง พยายามรั้งแล้ว ก็ยืนยันจะออก แล้วก็จะไม่เอาอะไรเลย มียืนยันหมด พร้อมกับลายเซ็น ไปสุดผมว่ายังไงยัตก็ชนะอ่ะ(อย่ามองว่าผมติ่งยัตละ ก่อนโหนนี้ผมติ่งฝั่งต้าร์ซะด้วยซ้ำ)

ส่วนตัวอย่างเคสที่ท่านยกมาผมไม่รู้นะแต่มันก็ไม่ตรงกับเคสนี้เท่าไหร่ เอาที่ตรงๆก็ต้องหาที่มันเป็นเคสโอนหุ้นให้กันแล้วศาลตัดสินว่านิติกรรมการโอนหุ้นนั้นมีผลสมบูรณ์และถือว่ารับรู้/ยินยอมแล้ว ถ้าเคสแบบนี้มีเพียบครับ

ตอนนี้ผมสงสัยเรื่องเดียวคือเว็ปพนัน จากที่แต่ละฝั่งจะใส่กันเรื่องนี้ด้วยทำไมเงียบไป หรือไปเจอตออะไรรึปล่าว

หลายคนยังเข้าใจว่า ยัตต้องให้ต้า 19 ล้านอยู่เลยจริงๆ เรื่องมันมาขนาดนี้แล้วต้องให้ศาลตัดสินว่ายัตต้องให้ต้าเท่าไหร่มากกว่า ถ้าเกิดแบบนึ้ต้าอยากได้ 40 ล้านก็ต้องจ่ายตามที่ต้าอยากได้เหรออย่าลืมว่าจะให้เท่ากันไม่ได้เพราะยังมี 2% อีก

เรื่องนี้จบง่ายมาก จ่ายออกมาก็จบแล้ว คนกลางเค้าถึงบอกว่าให้เคลียร์กันเองไม่ต้องถึงศาล แค่ไอ้อ้วนยืนยันว่าจะจ่าย 2-3 ล้านก่อนทุกอย่างจะจบเลย แล้วที่นี้ถ้าไอ้เหลืองไม่ยอมหรืองี่เง่ากระแสสังคมก็ตีกลับแน่นอน มันไม่มีใครคิดว่าจะต้องจ่าย 19 ล้านหรอกบ้าบอ แค่ยอมจ่ายก้อนเล็ก ๆ ก่อนป่านนี้นอนตีพุงได้ทำงานแล้ว เงินไหลเข้าอย่างเดียว ทุกวันนี้ถึงงงว่าไอ้อ้วนมันจะเอาอะไร จะซัดให้อีกฝั่งไม่มีที่ยืนเลยหรอ? เพื่ออะไร?

หลายคนที่รอศาลตัดสินยังเข้าใจผิดว่า เป็นคดีคือเรื่องยัดบิดหรือไม่บิด แต่จริงๆมันคือคดีเรื่องต้าเซ็นโอนหุ้นให้ฟรีๆจริงหรือไม่ ต้าฟ้องเรื่องเซ้นปลอม

สรุป แมร่งบิดจริง แต่ที่รอศาลตัดสิน คือ กระทำการโอนหุ้นถูกกฏหมายหรือไม่