ฮีโร่ใน เที่ยวบินที่ 93 ถูกสร้างเป็นหนังด้วย ชื่อ Flight 93 ใน ปี 2006 เล่าเรื่องราวเหตุการณ์บนเครื่องบินของสายการบินยูไนเต็ดแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 93 ระหว่างการโจมตี 11 กันยายน 2001

ภารกิจที่อาจไม่มีวันกลับ! นักบิน F-16 วัย 26 เปิดใจภารกิจไม่มีวันกลับพร้อมพุ่งชน - เที่ยวบิน 93

ย้อนกลับไปเมื่อวันที่ 11 กันยายน 2001 ร้อยโทเฮเทอร์ “ลักกี” เพนนีย์ นักบินกองกำลังพิทักษ์มาตุภูมิทางอากาศสหรัฐฯ วัย 26 ปี และมาร์ก แซสเซวิลล์ ผู้บังคับบัญชา รีบนำเครื่อง F-16 ขึ้นจากฐานทัพอากาศแอนดรูว์ เพื่อสกัดเที่ยวบิน United Airlines Flight 93 ที่ถูกจี้และเชื่อว่ากำลังมุ่งหน้าสู่กรุงวอชิงตัน ดี.ซี.
เครื่องบินรบของทั้งคู่ไม่มีขีปนาวุธพร้อมใช้ พวกเขาจึงตกลงว่า หากพบเที่ยวบิน 93 จะใช้ F-16 พุ่งชน โดยแซสเซวิลล์จะชนส่วนหัว ขณะที่เพนนีย์จะชนส่วนหาง แม้รู้ว่าแทบไม่มีโอกาสรอดชีวิต
อย่างไรก็ตาม ก่อนทั้งคู่จะตามทัน ก็เกิดกลุ่ม hero ผู้โดยสารและลูกเรือบนเที่ยวบิน 93 ได้ลุกขึ้นต่อต้านผู้จี้ เครื่องจึงตกใกล้เมืองแชงก์สวิลล์ รัฐเพนซิลเวเนีย ผู้โดยสารและลูกเรือทั้ง 40 คนเสียชีวิต ทำให้เครื่องไม่ถึงเป้าหมายในกรุงวอชิงตัน มีทำเป็นหนังด้วยเที่ยวบินนี้
ก่อนวาระครบรอบ 25 ปีเหตุการณ์ 9/11 เพนนีย์ย้อนเล่าภารกิจครั้งนั้นกับ Sky News พร้อมยกย่องผู้โดยสารและลูกเรือเที่ยวบิน 93 ว่าเป็นวีรบุรุษตัวจริง

ที่มา...............เพจข้ามพรมแดน Daily




(((( “เรายอมสู้” ดีกว่ายอมให้ผู้ก่อการร้ายทำสำเร็จ ยูไนเต็ดแอร์ไลน์เที่ยวบินที่ 93 ในเหตุการณ์ 9/11 )))
วันนี้ครบรอบ 25 ปี เหตุการณ์ 911 ในเชิง IR นี่คือจุดเปลี่ยนผ่านครั้งใหญ่ของโลกหลังสงครามเย็น และพาโลกเข้าสู่ยุคสงครามต่อต้านการก่อการร้าย
แต่เมื่อพูดถึงเหตุการณ์ 9/11 หลายคนอาจนึกถึงภาพเครื่องบินพุ่งชนตึกเวิร์ลเทรดเซ็นเตอร์กลางมหานครนิวยอร์ก หรือตึกเพนตากอนในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. แต่ยังมีอีกหนึ่งเที่ยวบินที่ผู้ก่อการเลยทำไม่สำเร็จ และไม่ถึงเป้าหมาย
“ยูไนเต็ดแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 93” ภายในเวลาไม่กี่นาทีหลังจากทะยานขึ้นจากสนามบิน พวกเขากลายเป็นส่วนหนึ่งของหนึ่งในเหตุการณ์ที่จะเปลี่ยนโลกนี้ไปตลอดกาล
ในขณะที่เครื่องบินลำอื่นถูกจี้และพุ่งเข้าชนเป้าหมายตามแผนของผู้ก่อการร้าย เที่ยวบิน 93 กลับจบลงในทุ่งหญ้าว่างเปล่าในรัฐเพนซิลเวเนีย พร้อมความกล้าหาญของผู้โดยสารกลุ่มหนึ่ง ที่ตัดสินใจว่า “เรายอมสู้ดีกว่ายอมให้ผู้ก่อการร้ายทำสำเร็จ”
เรื่องราวของเที่ยวบินนี้ ไม่ใช่แค่เรื่องราวของความสูญเสีย แต่มันคือหลักฐานความกล้าและ “ไม่ยอมจำนน” แม้อาจต้องเผชิญความตายที่ือยู่ตรงหน้าก็ตาม..

::: ::: ::: ::: ::: ::: ::: ::: ::: ::: ::: ::: ::: ::: :::
1. ในวันที่ 11 กันยายน ปี 2001 วันนั้นเป็นวันที่สดใส แสงแดดอ่อนๆในยามเช้า ที่เริ่มสาดส่องทั่วท่าอากาศยานนานาชาตินวร์ก ลิเบอร์ตี (Newark Liberty) รัฐนิวเจอร์ซีย์ ขณะที่ผู้โดยสารทยอยเดินทางสู่สนามบินด้วยความเร่งรีบ บางคนถือกาแฟ บางคนหอบกระเป๋า บางคนมองดูบอร์ดแสดงเที่ยวบินเพื่อเช็คเวลาขึ้นเครื่อง
.
เที่ยวบินยูไนเต็ดแอร์ไลน์เที่ยวบินที่ 93 (United Airlines Flight 93) มีกำหนดออกเดินทางเวลา 08:00 น. มุ่งหน้าไปยังซานฟรานซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนีย ผู้โดยสารส่วนใหญ่เป็นนักธุรกิจ นักท่องเที่ยว และคนทั่วไปที่ต่างเดินทางเพื่อไปทำธุระทั่วไปของตัวเอง แต่ไม่มีใครล่วงรู้เลยว่าวันนี้จะเปลี่ยนโลกไปตลอดกาล

2. ที่ประตูขึ้นเครื่อง เจ้าหน้าที่สายการบินเริ่มประกาศเรียกผู้โดยสารให้เตรียมบอร์ดดิ้ง บรรยากาศยังคงเงียบสงบและปกติ ผู้โดยสารคนหนึ่งชื่อ ทอม เบอร์เน็ต เขาเช็กอินเสร็จเรียบร้อยแล้ว และกำลังนั่งรออยู่ที่เก้าอี้ริมกระจก เขากำลังโทรหาภรรยาเพื่อบอกว่าเขาจะถึงปลายทางตามกำหนดเวลา

3. มาร์ค บิงแฮม เขาเกือบตกเครื่องเพราะตื่นสาย วิ่งหอบหายใจมาถึงประตูก่อนปิดพอดีทำให้ทันขึ้นเครื่องอย่างหวุดหวิด ผู้โดยสารทั้งหมด 44 คนทยอยเดินผ่านเจ้าหน้าที่ตรวจตั๋วอย่างไม่มีพิรุธ และรวมถึงชายอีก 4 คนที่แต่งกายเรียบง่าย

4. ทุกอย่างเป็นไปตามกำหนดเวลา เสียงกัปตันดังผ่านลำโพงภายในเครื่อง “สวัสดีครับผู้โดยสารทุกท่าน นี่คือกัปตันเจสัน ดาห์ล เที่ยวบินยูไนเต็ดแอร์ไลน์เที่ยวบินที่ 93 จะออกเดินทางตามกำหนดเวลาในอีกไม่กี่นาที ขอบคุณที่เลือกบินกับเราในวันนี้” กัปตันพูดในขณะเดียวกันลูกเรือก็เริ่มสาธิตวิธีใช้อุปกรณ์ความปลอดภัยตามปกติ

5. เครื่องบินเริ่มถอยจากเกตในเวลา 07:58 น. เดินเครื่องไปตามแท็กซี่เวย์ ขณะที่เวลานั้นผู้โดยสารทุกคนยังไม่รู้เลยว่าในเวลานี้ เครื่องบินอีกลำหนึ่งที่ออกจากบอสตันได้ถูกรับรู้ในเรดาร์ว่า เครื่องบินเปลี่ยนเส้นทางอย่างผิดปกติ
.
เวลา 08:42 น. เครื่องบินเที่ยวบิน 93 ได้รับอนุญาตให้ทะยานขึ้นจากรันเวย์ 4L ของสนามบินนวร์กและทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า เที่ยวบินนี้เพิ่งเริ่มต้น... แต่โลกจะจดจำวันนี้และเที่ยวบินอีก 3 เที่ยวไปตลอดกาล

6. เมื่อเข้าสู่ระยะความสูงปกติ ผู้โดยสารบางคนเริ่มหลับ บางคนหยิบแล็ปท็อปขึ้นมาทำงานหรือหยิบหนังสือพิมพ์มาอ่าน บรรยากาศบนเครื่องยังคงปกติดี ชายสี่คนที่นั่งแยกจากกันเงีย ๆ ต่างไม่สบตากับผู้โดยสารคนอื่น พวกเขาทำตัวเหมือนไม่รู้จักกันและไม่ทำให้ตัวเองเป็นจุดสนใจ หนึ่งในนั้นคือซิยัด จาร์รา ผู้ถูกบันทึกว่าเป็นนักบินของกลุ่มกำลังนั่งนิ่งที่ริมหน้าต่าง แผนทุกอย่างที่ถูกวางไว้มันกำลังจะเริ่มต้นขึ้น..

7. เวลา 08:46 น. ที่นครนิวยอร์ก เที่ยวบินอเมริกันแอร์ไลน์เที่ยวบินที่ 11 ซึ่งถูกจี้ไปก่อนหน้านี้ ได้พุ่งเข้าชนตึกเวิร์ลเทรดเซ็นเตอร์ตึกเหนืออย่างเต็มแรงในชั้นที่ 93 ถึง 99 แรงระเบิดทำให้เกิดเปลวไฟมหาศาลพวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า

8. เพียง 17 นาทีต่อมา เวลา 09:03 น. เที่ยวบินอเมริกันแอร์ไลน์เที่ยวบินที่ 175 ก็พุ่งชนตึกเวิร์ลเทรดเซ็นเตอร์ตึกใต้ชั้นที่ 77 ถึง 85 ท่ามกลางสายตาของผู้คนนับล้านที่กำลังจ้องมองการถ่ายทอดสดบนจอโทรทัศน์หรือยืนมองจากบนถนนในนครนิวยอร์ก ความสงสัยเริ่มเปลี่ยนเป็นความกลัวในทันที นี่ไม่ใช่อุบัติเหตุ นี่คือการก่อการร้ายครั้งรุนแรงที่สุดบนแผ่นดินใหญ่ของสหรัฐฯ ในยุคสมัยใหม่

9. และเวลา 09:37 น. อเมริกันแอร์ไลน์เที่ยวบินที่ 77 ก็พุ่งชนอาคารเพนตากอน สำนักงานใหญ่ของกระทรวงกลาโหมเป็นเที่ยวบินที่สาม การจู่โจมทั้งสามจุดภายในเวลาไม่ถึงชั่วโมงทำให้รัฐบาลกลางต้องสั่งระงับเที่ยวบินพลเรือนทั่วประเทศเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์

10. การบินทั้งหมดในน่านฟ้าสหรัฐถูกสั่งให้ลงจอดโดยด่วน ขณะเดียวกัน เจ้าหน้าที่ควบคุมการบินเริ่มหันความสนใจมาที่ “เที่ยวบิน 93” ซึ่งยังคงลอยอยู่กลางอากาศ แต่กลับเปลี่ยนเส้นทางปกติมุ่งหน้าไปทางกรุงวอชิงตัน…

11. ย้อนกลับไปก่อนหน้านั้น 9 นาที เสียงกรีดร้องดังขึ้นจากด้านหน้าห้องโดยสาร มีเสียงผู้ชายตะโกนว่า “มีระเบิดอยู่บนเครื่อง!” ผู้ก่อการร้ายทั้งสี่คนเริ่มดำเนินตามแผนที่วางไว้ คนหนึ่งบุกไปยังห้องนักบินอีกสองคนควบคุมผู้โดยสารด้วยมีดและอีกคนประกาศว่าทุกคนต้องอยู่กับที่เพราะเขามีระเบิดที่ผูกไว้กับตัวเอง

12. ห้องนักบินตกอยู่ในการควบคุมของผู้ก่อการร้ายในเวลาไม่ถึงนาที กัปตันเจสัน ดาห์ล และนักบินผู้ช่วยถูกทำร้าย ผู้ก่อการร้ายเริ่มเปลี่ยนทิศทางเครื่องบินทันทีมุ่งหน้าสู่กรุงวอชิงตัน จากข้อมูลจากเครื่องบันทึกเสียงห้องนักบิน สามารถระบุได้ว่ามีเสียงผู้ก่อการร้ายเริ่มพยายามควบคุมอุปกรณ์การบินแต่ไม่ชำนาญการขับมากนัก

13. ขณะเดียวกัน ในห้องโดยสารผู้โดยสารบางคนเริ่มแอบใช้โทรศัพท์ติดต่อคนในครอบครัวว่าเครื่องบินของพวกเขากำลังถูกจี้ บางคนเริ่มได้ยินข่าวว่าตึกเวิร์ลเทรดเซ็นเตอร์ถูกชนโดยเครื่องบิน บางคนเริ่มเข้าใจสถานการณ์แล้วว่า นี่ไม่ใช่การจี้เครื่องบินเพื่อเจรจาเรียกค่าไถ่เหมือนที่เคยเกิดขึ้นในอดีต

14. ทอม เบอร์เน็ต โทรหาภรรยาซ้ำแล้วซ้ำเล่า เขาเริ่มหนักแน่นและมั่นใจมากขึ้นเรื่อยๆ เมื่อเขาได้ยินว่ามีเครื่องบินสองลำชนตึก และอีกลำชนเพนตากอน เมื่อมั่นใจแล้วว่าหากพวกผู้ก่อการร้ายทำสำเร็จพวกเข้าคงไม่ต่างกับเครื่องบินอีก 3 ลำแน่ๆ
เขาพูดว่า “พวกเขากำลังใช้เครื่องบินเป็นระเบิด พวกเขากำลังจะฆ่าพวกเรา เราต้องทำอะไรสักอย่าง” ขณะเดียวกัน มาร์ค บิงแฮม, ท็อดด์ บีมเมอร์, เจเรมี กลิค และผู้โดยสารคนอื่นๆ เริ่มปรึกษากันเงียบๆ ว่าจะโต้กลับอย่างไร

15. “ไปลุยกันเถอะ” (Let’s roll) คือคำพูดสุดท้ายที่ได้ยินจากปลายสายของท็อดด์ บีมเมอร์ก่อนเขาจะวางโทรศัพท์ลง และลุกขึ้นพร้อมเพื่อนผู้โดยสารอีกกลุ่มเล็กๆ ที่ตัดสินใจว่า… ❝เรายอมสู้ดีกว่ายอมให้ผู้ก่อการร้ายทำสำเร็จ❞

16. กลุ่มผู้โดยสารที่ตัดสินใจสู้เริ่มเดินไปทางด้านหน้าของเครื่องบิน พวกเขาหยิบสิ่งของใกล้ตัวมาใช้เป็นอาวุธชั่วคราว ระหว่างทางพวกเขาปลุกใจซึ่งกันและกัน ผู้ก่อการร้ายตะโกนเตือนให้อยู่กับที่แต่จุดๆ นั้น ไม่มีผู้โดยสารคนไหนยอมถอยอีกต่อไป

17. เสียงจากเครื่องบันทึกห้องนักบินบันทึกเสียงโกลาหลชัดเจน ผู้โดยสารสามารถจัดการกับผู้ก่อการร้ายในเครื่องบินได้และมุ่งหน้าไปห้องนักบิน ประตูเริ่มถูกกระแทก และเสียงผู้โดยสารพยายามพังเข้าไปในห้องนักบิน มีเสียงหนึ่งพูดว่า “พวกเขากำลังมาแล้ว พวกเขามาแล้ว!” เสียงผู้ก่อการร้ายในห้องนักบินเริ่มพูดสับสน สั่งให้หมุนเครื่องบินลง เสียงของเครื่องยนต์ดังขึ้นขณะความเร็วเพิ่มขึ้นกะทันหัน

18. เครื่องบินเริ่มเอียง และดิ่งลงขณะที่เกิดการต่อสู้ดำเนินอยู่ภายในเครื่อง ลูกเรือและผู้โดยสารยังคงพยายามฝ่าเข้าไปข้างใน ท่ามกลางความโกลาหลนั้น เสียงจากห้องนักบินแสดงถึงความตื่นตระหนกของฝ่ายผู้ก่อการร้าย และเสียงสุดท้ายคือเสียงตะโกนก้อง ก่อนดับลงในพริบตา…

19. เวลา 10:03 น. เครื่องบินยูไนเต็ดแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 93 ตกกระแทกพื้นในทุ่งโล่งใกล้เมืองแชนกส์วิลล์ รัฐเพนซิลเวเนีย ความเร็วขณะชนอยู่ที่ราว 950 กิโลเมตรต่อชั่วโมง แรงกระแทกมหาศาลทำให้เครื่องบินแหลกสลาย ไม่มีใครรอดชีวิตเลยแม้แต่คนเดียว

20. เหตุการณ์ 9/11 ได้เปลี่ยนแปลงนโยบายการบิน และ การเมืองโลกไปตลอดกาล ร่วมถึงเรื่องราวโศกนาฐกรรมและความกล้าหาญของผู้โดยสารเที่ยวบินนี้ ที่จะถูกจดจำไปตลอดกาล..


ที่มา.................The Wild Chronicles - ประวัติศาสตร์ ข่าวต่างประเทศ ท่องเที่ยวที่แปลก


สุดยอดจริงๆ มันไม่ง่ายเลยนะที่จะยอมเสียสละชีวิตตัวเองเพื่อทำอะไรแบบนี้ RIP ผู้โดยสารในเที่ยวบินนั้นครับ คงต้องย้อนไปหาหนังเรื่องนี้มาดูแล้ว