อันนี้ผมคิดของผมเอง

ผมสังเกตว่า กีฬาทุกชนิดเลย จะเดี่ยวหรือทีม ยังไงต้องเริ่มต้นที่ตัวบุคคลก่อน ความสามารถเฉพาะตัวก่อนอะ

ซึ่งไปไล่ดูคนที่สำเร็จๆ คือเค้าฝึกแบบเข้มข้นตั้งแต่เด็กมากๆ

นั่นเป็นเหตุผลที่ว่าทำไมคนไทยกีฬาเดี่ยวจึงสำเร็จง่ายกว่า เพราะมันจะมีแค่บางคน บางครอบครัวเท่านั้นที่ฝึกอย่างเข้มข้นตั้งแต่เด็ก

และที่สำคัญต้องใช้โนวฮาว เฉพาะทางมากๆด้วย(รู้ว่าจะฝึกอะไร ซ้อมอะไร แบบไหน)

ซึ่งมาจากโค้ช(โค้ชที่สอนสกิลจริงๆ ไม่ใช่โค้ชที่หมายถึงผู้จัดการทีม)

เหมือนที่ไทยมีโค้ชเชของเทควันโด้(ที่ไม่ใช่เพิ่งมาสำเร็จตอนน้องเทนนิส แต่ก็ทำน้องวิวสำเร็จมาแล้ว)

ฟอนตาเนี่ยลตอนยุคสมรักษ์เหรียญทอง

บ้านทองหยอดของน้องเมย์

วอลเล่หญิง คือโค้ชอ๊อด (เครดิตตรงนี้ไม่ได้หมายถึงการจัดการทีม แต่คือการฝึกซ้อมสกิล เบื้องหลังก่อนเด็กแต่ละคนจะขึ้นมาเก่งมากกว่า มันคือโนวฮาวที่โค้ชอ๊อดเริ่มไว้ ไม่งั้นทุกชาติอาเซี่ยนก็เก่งแบบไทยได้แล้ว)

ผมว่าฟุตบอลไทย ต้องทำโมเดลแบบนี้ ต้องหาโค้ชเชเวอชั่นฟุตบอลมาให้ได้ อาจจะไม่ใช่แค่1คน หรือ1โรงเรียน อาจจะต้องใช้มากกว่า1

อะคาเดมี่ ที่มีอยู่ ไม่รู้สอนอะไรกันบ้าง

แต่ผมว่า ยังไม่โดดเด่นพอ ยังไม่เจ๋งพออะ

เหมือนที่คนบอกว่า ทำไมไมค่อนอยู่อะคาเดมี่ในไทย แต่ก็เก่งได้ ไปเล่นให้บาเยินได้ เพราะเค้าไม่ใช่เรียนที่อะคาเดมี่อย่างเดียวไง

เค้ามีโค้ชเชของเค้าอยู่ที่บ้าน นั่นคือพ่อของเค้าเอง