เขี้ยวตันการซื้อ VS. เขี้ยวตันการขาย
สนุกจริงๆ มองให้เป็นการศึกษากลยุทธ์ทางธุรกิจได้เลย มันไม่ใช่การแข่งขันทางธุรกิจอย่างเดียว มันเป็นศักดิ์ศรีของสองทีม ทีมหนึ่งก็สุดยอดเทคนิคการซื้ออย่างเรือใบที่ประสบความสำเร็จระดับท้อป กับอีกทีมที่เขี้ยวตันการขายในระท้อปเช่นกัน เหลี่ยมแพรวพราวกันทั้งคู่
เรืออยากได้เอนโซ มีราคาตั้งไว้ในใจ แพงไปก็ไม่ซื้อ ให้เอนโซอยู่ต่อก็ให้แบกค่าเหนื่อยไป สูญเสียมูลค่านักเตะไป
ถ้าซื้อก็ให้ซื้อตัวทดแทนไม่ทัน ประสิทธิภาพลดลง ตัดคู่แข่งไปหนึ่ง ปั่นจิตวิทยาหลังบ้านให้เน่าจากข้างในเอง
เชลซีมีราคาขายในใจเช่นกัน ถ้าซื้อก็ได้ตังค์ ไม่ซื้อก็ดองยาวไป สัญญา5ปี
ซื้อต่ำกว่าก็ถือว่าลบเหลี่ยม ผมคิดในใจนะฝั่งสิงห์ อัตลักษณ์บอร์ดเชลซีมันแข็งจัด เรื่องเงินไม่ใช่ปัญหา ยอมเสียเงินแต่ไม่ยอมเสียศักดิ์ศรี ในเชิงธุรกิจเสียเงินเปล่าๆให้เอนโซ่5ปี โดยไม่ได้อะไรขึ้นมา มันไม่ดีหรอกทางการเงิน แต่มันได้ความสะใจ เชือดไก่คนในทีมดู รักษาจุดยืน
คนที่ซวยสุดๆคือเอนโซ่ ไม่ได้เล่น อยู่ในทีม เจอแฟนโห่ นั่งเหงาไปอีก5ปี กินได้แค่ค่าเหนื่อย เงินทางอื่นหาย
โลกธุรกิจการแข่งขันก็แบบนี้แหละ กลยุทธ์บนดินใต้ดินมันต้องงัดทุกรูปแบบ ศักดิ์ศรีมันค้ำคอด้วย
ปล. ผมรอดูตอนจบตลาดเดดไลน์วันสุดท้าย
: 0 ใบ
: 0 ใบ
My Locker