ปกติไม่ค่อยได้เล่นเกม ล่าสุดไปโหลดเกม The Isle ใน Steam มาเล่น พอเริ่มเข้าใจแนวทางการเล่น เริ่มสนุกขึ้น ให้เรารับบทเป็นไดโนเสาร์ อยู่ในแผนที่ขนาดใหญ่ เล่นสนุก เผาผลาญเวลาจนไม่อยากทำอย่างอื่นเลย ก็คือ ขี้เกียจทำอย่างอื่น... นอกจากเล่นเกม... ผมแยกแยะไม่ได้ครับ วิธีเดียวคือผมติดอยู่ 4-5 วัน แล้วก็ลบทิ้งไปเลยครับ... แล้วค่อยๆ กลับมาอยู่กับชีวิตจริงครับ - -'
คือ ตอนระหว่างเล่นมันก็มีความสุขนะแต่ก็ทุกข์ๆ เศร้าๆ ด้วยเพราะรู้สึกขี้เกียจและเสียดายเวลาต่างๆ มันมีผลยันทำให้ผมไม่ค่อยมีสมาธิ, สติในโลกความจริงด้วยครับ...
นี่แหละ เป็นงี้แหละครับ ขอบคุณครับ

คือถ้ามีการมีงานทำไม่เสียสูญ ไม่เสียหลัก เล่นไปเถอะ

แต่นี่ดูทรงจะเสีย ก็แบ่งเวลาเอาครับท่านวันละ 2-3 ชั่วโมง

เด็กติดเกม ผมทำไม่ได้ เดี๋ยวเมียตี

ใช่ครับ ผมเสียทรง เรื่องแบ่งเวลาเคยทำแล้วก็ไม่ได้ครับ สมาธิมันจะโฟกัสไปที่เกมอย่างเดียวเลย... ^^"

ของผมแฟนไม่ว่า แต่ก็เตือนๆ ครับ ที่สุดแล้วผมหยิบโน็ตบุ๊คไปลบเกมต่อหน้าแฟนเลย

ผมเคยเป็นเด็กติดเกมมากกกกกกกกก เลิกทำมันทุกอย่างอยู่แต่หน้าจอ ข้าวก็สั่งมากินหน้าจอ

แต่พอเวลาผ่านไป เราก็จะตระหนักได้เองว่า อะไรสำคัญ อะไรรอได้ อะไรว่างค่อยเล่น จนถึง เบื่อจนไม่แตะมันได้โดยไม่โหยหา

ควบคุมตัวเองครับ

จมครับ จมไปทีละช่วง ช่วงเรียนตอนไม่มีเครื่อง จมไปกับการนั่งอยู่ในร้าน ต่อชั่วโมงไปเรื่อยๆ
ตังไม่หมดไม่กลับบ้าน กลับมาบ้านก้อจมต่อด้วยการเอาบทสรุปเกมส์มาอ่าน อ่านจนแทบจะหลับตา
ท่องได้เลย
ตอนมีเครื่องแล้วก้อจมด้วยการนั่งเล่นทั้งวันในห้อง ส่วนใหญ่เวลาปฎิบัติการจะเป็นช่วง เย็นๆค่ำๆ
(มันเงียบดีมีสมาธิ) แล้วยาวยันตีสี่ตีห้าเป็นปกติเลยช่วงนั้น มีอยู่วันนึง เล่นเกมส์ยาวยันเช้า (5.30 AM มั้ง)
นอนแล้วตื่นมาอีกที6โมงเย็นเลย จนแม่แซวว่านึกว่าตายไปแล้ว ก้อมีมาแอบคิดเหมือนกันว่าชีวิตเรานี่
เหมือนคนติดยาเสพติดเลย เล่นเกมส์ไปวันๆ
ช่วงวัยทำงานก้อจมเหมือนเดิม แต่เปลี่ยนไปโฟกัสที่การทำงานกับการออกกำลังกายมากกว่า ช่วงวันปกติ
หลังทำงานจะเข้ายิมให้เสร็จก่อน แล้วค่อยมาเล่น ทำประจำจนติดเป็นนิสัยแล้ว แต่ละวันจะมีเวลาเล่นแค่
ชม.เดียวแล้วอาบน้ำนอน ช่วงจัดหนักจริงๆ จะเป็นช่วงเสาร์-อาทิตย์ ซึ่งเป็นวันพัก แต่ก้อไม่ได้เล่นทั้งวัน
เหมือนแต่ก่อนแล้ว3 ชม.ก้อเบื่อๆแล้วถ้าเป็นเกมส์ทั่วไป แต่ถ้าช่วงไหนผมไฮปฺกับเกมส์นั้นจัดๆ
(เช่น RE4 remake FF7 remake) อยากให้ถึงเสาร์-อาทิตย์เร็วๆชิพผาย อยากเล่นยาวๆ เล่นวันธรรมดา
วันละชั่วโมงมันไม่สาแก่ใจจริงๆ แต่จะให้เอาเวลาทำงานหรือเวลาเข้ายิมมาใช้กกับการเล่นเกมส์ ผมทำไม่ได้
แล้ว ส่วนนึงก้อเพราะไม่อยากกลับไปรู้สึกแบบตอนแม่แซวอีกด้วย อีกส่วนก้อคือผมว่าการเอาเหงื่อออกจาก
ร่างกายก้อเป็นความชอบอีกอย่างผมเหมือนกันครับ

ลบ short cut ที่หน้าจอ

ไม่เคยครับ ตอนเด็กแม่ตี โตมาเมียตี พอมีลูก ลูกแย่งเล่น สรุป ชีวิตนี้อยากเล่นเกมก็ไม่ได้เล่นดีๆเลยครับ

เคยเป็น แต่ถ้ามันไม่กระทบอะไรกับชีวิตจนแย่มากเกินก็ไม่เป็นไรหรอก เอนเตอร์เทนตัวเองให้มีความสุขมันก็มีข้อดี
พอแก่ขึ้นก็จะเล่นไม่สนุกแบบนี้แล้วเพราะชีวิตจริงมันหนีไม่พ้นความรับผิดชอบที่จะเพิ่มเข้ามา
สุดท้ายมันก็จะหาสมดุลของมันเองนั่นแหละ

ขอผมเล่นเกมถ้าไม่จม มันจะกลายเป็นไม่สนุกสะงั้น

แต่เกมไหนที่อินหนักๆ อย่าง red dead, no rest for the wicked ผมจะเล่นได้เป็นวันแบบไม่เบื่อเลย เสพบรรยากาศ เบียวว่าตัวเองเป็นตัวละครในนั้น แฮปปี้มาก

สมัยมหาลัย ผมเล่น cm ทั้งวันทั้งคืน ร้านคอมแม่งเปิด 24 ชั่วโมง

กับมานอนบ้าน ตี 1 ตื่น 10 โมง ไปเล่นต่อ

แม่มาตามที่ร้านคอม โดนไล่ตีเหมือนเด็กประถมเลย

นึกแล้วโครตฮา

เคยเป็นตอนเรียนเพราะชีวิตอยู่แต่ในกรอบ เกมทำให้ผมยังอยู่ในกรอบจนไม่ป็นบ้าไปซะก่อน

แต่พอทำงานแล้วมันเปลี่ยนเพราะได้เงินมันมีความสุขสนุกกว่า มีวิธีหาความสุขได้อีกเยอะ ยิ่งมีลูกยิ่งแล้วใหญ่เลย

แต่เกมก็เป็นส่วนนึงในชีวิตเสมอ