ข้อความจาก วรรณสิงห์ ถึง เรแมค

The Original
ก่อนที่ทุกคนจะแปกเป้ เรามีพี่เรย์นำทางมาก่อน
หลายสิบปีมานี้ ชีวิตพวกเราเวียนวนมาเจอกันตลอด พี่เรย์น่ารักทุกครั้ง อารมณ์ดีทุกครั้ง ส่งพลังให้เสมอ
ขอบคุณมากๆที่เป็นพี่ชายที่ดีเสมอมาครับ ชวนไปไหนทำอะไร ถ้ามาได้ พี่มาให้ตลอดเลย
ขอบคุณที่เป็นแบบอย่างเรื่องการเดินทาง และความจริงใจต่อตัวเอง ผมดูพี่มาตั้งแต่อยู่ม.ปลายเลยนะ
ขอบคุณที่พาพวกเราไปดูโลก และขอบคุณที่จูงมือผมผ่านจอ ให้หาทางเจอ เดินตามพี่ไป
คนบางคน แค่เขาเป็นตัวของตัวเอง มันก็ให้อะไรกับโลกมากมายแล้ว
พี่เป็นหนึ่งคนที่รู้สึกได้ถึงความจริงใจที่เปี่ยมล้นทุกครั้งที่เจอ
It's been real, brother...
See you again
ป.ล. ขอแสดงความเสียใจกับพี่แหม่มและครอบครัวจริงๆครับ เสียใจมากๆจริงๆ

ผมนี่เปิดโลกเพราะรายการroamingจากประโยคง่ายๆที่แกคุยกับเจ้าของบ้านที่แกไปพักว่าหมาบ้านคุณเห่ายังไง ที่ไทยเห่าโฮ้งๆแล้วที่นู้นเขาเห่าอีกแบบผมตกใจจริงนึกว่าทั้งโลกใช้คำเดียวกัน ดูง่ายๆแต่มีความหมายกับผมมาก

ผมเคยดูรายการแก แบ็คแพ็คเกอร์อ่ะ เมื่อ 20 กว่าปีที่แล้ว

จะว่างั้นก็ได้ แกเป้นคนแรกๆ ที่ทำรายการแนวท่องเที่ยว

ที่ตลกร้ายคือ

รายการ ที่แกแบกเป้ เดินทางบก จาก กทม ไป ลอนดอน 15000 กม ภาพ มุมกล้อง การเล่าเรื่องต่างๆ เหมือนพวก Youtube ท่องเที่ยวยุคนี้เลย

แต่รายการแกขายไม่ออก ไม่มีใครซื้อ

ไอเดีย แกล้ำหน้าสังคม ไป 10 ปี

รายการ Roaming เป็นแรงบันดาลใจให้ทั้งคนดู ทั้งอินฟูลสายท่องเที่ยว เยอะมากๆแน่นอน

ตอนที่ผมดูตั้งแต่ช่วงสมัยนั้นคือตื่นเต้นมาก นั่งรถไฟจากไทยไปอังกฤษ โคตรเท่ ทริปผจญภัยในหนังสือชัดๆ

พี่เรย์แกน่าจะเป็นคนแรกๆที่ทำสไตล์ลุยๆดิบๆเลย เพราะเท่าที่เห็นออกอากาศทางทีวีเมื่อก่อน ก็จะมีคุณนิติภูมิ คุณฟรุ๊ค คุณติ๊ก ละก็พี่ผู้หญิงอีกคนนึง ที่พาเที่ยวแบบผู้ดีหน่อย

พูดได้ว่าเป็นอินฟลูสายแบกเป้คนแรกของไทยได้อย่างเต็มปาก

ด้วยความเป็นวัยรุ่นในตอนนั้น ทั้งรายการ Visa หรือ backpacker การแบกเป้ตอนนั้นคนไทยยังไม่ค่อยเข้าใจ มีแต่พวกฝรั่งทำ

แล้วผมจำไม่ได้แล้ว่าเคยให้สัมหรือพูดในรายการไหนแล้วว่าพอมาถึงช่วงอายุที่เยอะขึ้นแล้วกลับไปคิดถึงตอนนั้นก็สงสารทีมงานที่ไปด้วยเพราะแกค่อนข้างต้องการความเรียล ทีมงานก็เลยต้องลำบากไปด้วย

ตอนนั้นถ้าจำไม่ผิดรายการออกช่อง 5 แล้วมีพิธีการพูดก่อนเข้ารายการถ้าจำไม่ผิดน่าจะ มาโนช พุฒตาล