ชุดแชมป์รอบ 12 ปี ในรอบแบ่งกลุ่มนัดสุดท้ายยุคซิโก้ ที่เน้นนักเตะชุดเดิมๆ ก็โรเตชั่นเป็น ก่อนเข้าร่างซุปไก่ ก็ใช้นักเตะชุดสำรองแต่มากคุณภาพ เอาชนะพม่าชุดใหญ่ไป 2-0 รูปเกมส์สะเปะสะปะ แต่เอาตัวรอดได้



นัดสุดท้ายรอบแบ่งกลุ่มหมุนเวียนนักเตะ ก็ชนะสิงคโปร์ไปได้ ในปี 2021 (ชื่อรายการปี 2020)

ปี 2012 ที่มาเล่นปี 2014 มีแค่ 4 คนเองคือ อดุลย์ กวิน อนุชา และ กีรติ โดยไม่มีมุ้ย อุ้ม ด้วยนะ ที่เหลือ ตัวชุดใหม่หมด แต่นักเตะเราชุดปี 2012 โหดเอาเรื่องเลยนะ ชนะมาเลย์แชมป์เก่ายุคทองไปได้ แล้วไม่แพ้ที่บูกิต จาลิล ก่อนได้แค่รองแชมป์โดยสิงคโปร์ที่ได้นักเตะโอนสัญชาติ กับ กรรมการ ถ้ามองแล้วปี 2012 เราใช้ตัวหลักแพ้สิงคโปร์ แต่มาวันนี้เราก็ใช้ตัวผสมเอาชนะสิงคโปร์ได้ ก็แสดงว่าเรามีทรัพยากสำรองที่สู้ชาติอื่นที่เป็นตัวหลักในอาเซียนได้ แต่พอได้แชมป์ปี 2014 เราก็ใช้นักเตะหลายคนในปี 2014 ไปยาวนาน 3-4 ปีเลยมั้ง แต่เสริม มุ้ย กับ อุ้ม ไป

ปี 2018 ตัวผสม ตกรอบ 4 ทีมก็จริง แต่ไม่แพ้ใครเลยนะยุค ราเยวัช ลูกกลางอากาศรอบแบ่งกลุ่มนี้ทำงานดีจัด ปีนี่น แคมป์ สรรวัชญ์ เล่นโครตดี แทนชนาธิปได้อย่างดีเลย ถ้าวันนั้นอดิศักดิ์ยิงจุดโทษเข้า ก็ได้เข้าชิงไปแล้ว

จริงๆ ประเทศที่ใช้ชุดผสมมานานแล้วคือ อินโดนีเซีย ตั้งแต่ปี 2016 ขนาดใช้ชุดผสม ยังเข้าชิงกับเราได้ถึง 2 ครั้ง โดยใช้นักเตะสโมสรละ 2 คน ลีกไม่ปิด ปี 2016 อินโดนีเซีย เจอเวียดนามชุดใหญ่รอบ 4 ทีม แต่ผ่านเวียดนามมาได้ ถึงจะยังไม่โหดเท่าก่อนปาร์คมาคุมก็ตาม แถมชนะเราชุดใหญ่ด้วยนะ นัดชิงนัดแรก

ผมกลับมีความหวังนะว่า ถ้าเราตั้งใจเล่นไม่เกรงไป อาจจะได้แชมป์ก็ได้นะ ในปี 2026 ถ้าสำรองพวกนี้ลงเล่นทีมชาติบ่อยๆ อาการตื่นสนามจะน้อยลง อีกทั้งรายการ บอลอาหรับคัพ พวกอาหรับก็ใช้ตัวชุด 2 มาเตะ กับ เอเชียตะวันออก พวกเกาหลีใต้ ญี่ปุ่น ใช้นักเตะชุด 2 มาเตะไม่ใช่ชุดผสม ก็พอเข้าใจว่า การใช้ตัวหลักบ่อยๆ จะทำให้การเล่นในทีมชาติต่อเนื่องกว่า มีความเข้าใจมากกว่า แต่ถ้าวันไหนถ่ายสายเลือด ถ้าถ่ายรวดเดียว ก็เหมือนเริ่มนับหนึ่งใหม่ ต้องค่อยๆถ่าย และอย่าพึ่งแต่นักเตะชุดเดิมๆ ไม่งั้นจะเหมือนฟุตซอลอีก

บริบทสมัยนั้นคือ อาเซียนยังเพรสกันไม่เป็น เชฟยืนยังห่าง กว่าอาเซียนจะเปิดโลกการเพรสก็2019 เข้าไปแล้ว

ความต่อบอลเคาะไปมาติ๊กต่อกสไตล์ซึ่งส่วนมากก็ในแดนตัวเอง มันเลยดูว้าว ยิ่งตอนเคาะหลายพาสสวยๆแล้วยิงได้เวลาเจออาเซียน ที่ยังยืนเชฟเกมรับไม่คล่องแบบปัจจุบัน คือแม่เหล็กดึงดูด ถึงแม้ไปเอเชียก็โดนเค้าสอยตายเรียบเหมือนเดิม แต่ต้องยอมรับว่า มันจุดกระแสบูมได้จริงๆ

แต่ในเชิงดีเทลคือยังขาดอีกหลายอย่าง
ถ้าไม่ซีเรียสก็เอารายการนี้สร้างสควอดไว้ใช้ก็น่าจะดีกว่าตะบี้ตะบันปิดลีกเอาแชมป์ เพราะการยกระดับจริงๆมันมาจากความเข้มในลีก มากกว่ามาเตะอะไรสิบทีมนานพอๆบอลโลก บินไปมา แถมช่วงจบรอบแรกเข้านอคเอาท์พักตั้งวีค แต่พอรอบรองไปชิงพักแป๊ปเดียว มันช่วยพัฒนาอะไรนอกจากให้ชาวอาเซียนขิงกันในเฟซ

เพื่อความต่อเนื่อง ก็ต้องให้แก๊งค์ 4 กุมาร กับพวกที่ขึ้นมาจากโค้ชวัง U23 อย่าง อูแซมมา ลงต่อเนื่องไปเรื่อยๆ
เดี๋ยวมันก็ดีเอง คือถ้า U23 เล่นบอล Transitionเร็ว ชุดใหญ่ก็ต้องเน้นแบบเดียวกันต่อ มันจะได้ต่อเนื่อง ส่วนตัวผมก็มองว่าได้เข้าชิงก็ ผ่าน KPI แล้ว

สมัยนั้น เอาตรงๆ ยังสวิตช์บอลไม่เป็น ยังไม่รู้จักวิธีแอนตี้เพรสซิ่งด้วยซ้ำ พอเจอระดับทีมชั้นนำในเอเชียอย่างญี่ปุ่น เกาหลีใต้ เค้าบุกกดเพรสสูงเลยเงยหน้าแทบไม่ขึ้น

ถ้าผมจำไม่ผิด 12 นี่ชุดเต็มปั๊ด ไปตายหญ้าเทียมที่จาลันเบซานั่นแหละ ขาดลูกเดียวแบบน่าเจ็บใจมาก

14 นี่ผสมแบบอยากได้ตัวหลักแต่ไม่ได้
16 กลับมาเต็ม 18ผสม
จน 21 ก็เต็ม 22 ก็เต็ม
24 ชุดใหญ่ 60%
จริงๆถ้านับครั้งที่เราจัดเต็ม หลังๆเราก็ได้แชมป์ตลอดแหละ
ทีนี้พอมาดู เอาที่ผมจำได้ ชาติละแวกนี้ก็ตัวแทบไม่เต็มมานานแล้ว ยกเว้นเวียตนามเจ้าเดียว
อินโด มาเลย์ ไม่เต็มมานานแล้ว

ผมยังรู้สึกเวียตนามจะได้แชมป์ เพราะพี่แกจัดเต็มโดยตลอด และผมว่า เด็กชุดนี้ก็ทำหน้าที่ของตัวเองได้ลุล่วงแล้ว เข้าชิงผ่านสิงคโปร์ชุดใหญ่ได้คือดีมากแล้ว (หรือสิงคโปร์ก็ไม่เต็ม ผมเข้าใจว่าเต็มประมาณนึงนะ)

รายการนี้ ทำแบบนี้แหละ เรียกตัวชุด B ชุด C ไปให้เอาประสบการณ์ เพราะชุดนี้ ตัวแนวบน ชุด U23 เกือบหมดเลย สร้างกระดูกไป