- ไฟมาหากะเพราที่บ้านพัก บอกว่าต้องไปทำธุระที่กรุงเทพ คงพากะเพราไปเที่ยวสัปดาห์นี้ไม่ได้แล้ว
- กะเพราะก็งงๆว่า มาเพื่อบอกแค่นี้เนี่ยนะ ช่วงนี้ไฟดูใจดีกับกะเพราแปลกๆ
- ไฟเลยบอกทำตัวดีก็บ่น ทำตัวเกรียนก็บ่น แต่กะเพราบอกไม่ชินที่ไฟทำตัวดีจัดๆกับกะเพรามากกว่า
- ไฟเลยบอกว่าถ้าไฟทำตัวดีจริงๆ กะเพราไม่รอดแน่ 5555
- ไฟเลยอาสาพากะเพราไปที่บ้านใหญ่พร้อมเอาจักรยานไปด้วย
- ไฟกับอัคนี เดินทางไปกรุงเทพด้วยกัน โดยอัคนีฝากให้ยอดดูแลกะเพรา
- กะเพราปั่นจักรยานกลับบ้านพัก ก็ได้เจอกับคุณวรรณาที่กำลังเก็บผลไม้ที่ตกอยู่พอดี เลยอาสาไปช่วย
- คุณวรรณาเห็นแว้บเดียวก็รู้ทันทีว่านี่คือกะเพราที่อัคนีเคยพูดถึงให้ฟังบ่อยๆ ก่อนที่ตนจะบอกว่าตนคือภรรยาของนายหัวอัคนีที่อยู่ท้ายสวน(ที่มีพูดถึงใน Ep 1 ว่าอยู่บ้านใหญ่ไม่ได้เพราะไฟห้าม)
- คุณวรรณาเลยพากะเพราไปที่บ้านท้ายสวนเป็นครั้งแรก ก็เลยได้คุยกันรวมเรื่องไฟด้วย
- คุณวรรณาเล่าอดีตของไฟให้ฟังว่าแม่เสียตอนไฟอายุยังไม่ถึงปี ป้าณีเลยเอาไปเลี้ยง ทำให้พ่อลูกไม่ได้คุยกันเท่าไหร่
- พอไฟโต คุณอัคนีก็มีคนมาจีบเยอะ จนไฟเข้าใจว่าตนไม่สำคัญเพราะพ่อเจ้าชู้ แต่จริงๆ แล้ว พ่อรักไฟมาก แต่แสดงออกไม่เป็น มันเลยเป็นแบบนี้
- คุณวรรณาออกตัวว่าพร้อมช่วยซัพพอร์ตกะเพราถ้ามีปัญหาอีกแรงนึง
- ที่บ้านป้าณี จีรภาไปฟ้องป้าณีว่า วันที่ไฟไปกับจีรภา ไฟโกหกว่ามีธุระแต่จริงๆพาสาวคนนึงไปที่สวนน้ำ พร้อมกับเอาหลักฐานที่เพื่อนจีรภาถ่ายมาได้ให้ดู เห็นชัดระดับ 4K ว่าพากะเพราไป เลยทำให้ป้าณีตกใจมาก คนสนิทป้าณีเลยบอกว่า ที่เห็นแว้บๆว่าไฟกลับมากับกะเพราคือแบบนี้ และคนงานก็มีพูดถึงกันว่า พักหลังไฟใช้เวลาอยู่กับกะเพราและไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด ทำให้ป้าณีตัดสินใจทำไรบางอย่าง
- กะเพราเอางานกลับมาทำที่ห้องพักด้วย บ่นๆว่าเบื่อ บัวเลยแซวว่าคิดถึงคุณไฟล่ะสิ กะเพรายังฟอร์มบอกว่าใครคิดถึง โล่งใจมากกว่าที่ไฟไม่มา
- คนสนิทของป้าณีมาบอกให้กะเพราไปหาเดี๋ยวนี้ ซึ่งกะเพราตอบตกลงแบบล้อเลียนท่าของคนนั้นจนเจ้าตัวสะดุ้งเดินล้มเอง 555
- บัวเลยสงสัยว่า ป้าณีเรียกกะเพราแบบนี้ไม่น่าไว้ใจ
- ป้าณีเลยบอกว่าจะให้พาป้ากับจีรภาไปเที่ยวถ้ำในเหมืองที่เพิ่งไปเจอในวันพรุ่งนนี้ และยืนยันให้กะเพราเป็นคนดูแลพร้อมนำทางเท่านั้น โดยไม่สนคำเตือนของกะเพราว่าที่นั่นยังไม่ปลอดภัยมากพอ เพราะเพิ่งสำรวจเจอ ควรให้เวลาเตรียมตัวก่อน วันเดียวไม่ทันแน่นอน แต่ป้ายืนยันว่าจะไปให้ได้ ทำให้กะเพราถึงกับเครียด
- ส่วนแก๊งจีรภากับป้าณี ก็บ่นอุบว่าทำไมต้องไปถ้ำนั้นด้วย คนสนิทเลยบอกว่าจุดอ่อนของกะเพราคือการกลัวที่มืดและที่แคบ (ซึ่งเกิดขึ้นจากเหตุการณ์ที่กะเพราเกือบเป็นกะเพราแช่แข็งเมื่อ 15 ปีก่อน) ป้าณีเลยคิดจะใช้จุดนี้เล่นงานกะเพราเพื่อให้ออกไปจากชีวิตไฟ
- ส่วนกะเพราก็ไปปรึกษายอดในเรื่องภารกิจนี้ คุณยอดบอกว่ามันยังอันตรายอยู่ เพราะยังไม่มีการตรวจสอบที่แน่นอนแบบที่กะเพราว่า แม้ว่าคุณอัคนีจะมีแผนทำที่นั่นเป็นที่ท่องเที่ยวจริงๆแบบที่ป้าณีอ้างก็ตาม คุณยอดแนะนำให้ไปที่อื่น แต่กะเพราบอกว่าป้าณีต้องการจะไป ยังไงก็ไม่มีทางเลือก
- ยอดโทรหาวรรณา เล่าสถานการณ์ทั้งหมดให้ฟัง และขอร้องให้วรรณาไปคุยกับภาณีเพื่อหยุดแผนนี้ วรรณาบอกจะลองทำให้แต่ไม่รับปาก
- วรรณาบุกไปที่บ้านภาณีหวังจะมาเจรจาเรื่องนี้ แต่โดนด่าแบบเหยียดหยามในสถานะของวรรณาจากภาณีกลับไปแทน
- วรรณาโทรหายอดและบอกว่าภาณีไม่ฟังเลย ส่วนตอนนี้ยอดก็ติดต่อนายหัวอัคนีไม่ได้ วรรณาเลยบอกว่าตอนนี้ต้องฝากยอดดูแลกะเพราก่อน
- ภารกิจเที่ยวถ้ำเริ่มต้นขึ้น กะเพราพามาถึงทางเข้า ซึ่งมียอดรออยู่เป็นไกด์นำทาง ระหว่างอธิบาย ครอบครัวบ้านจีรภาก็ดันสั่งอะไรไฮโซบนหน้าถ้ำธรรมชาติที่ไม่มีร้านขายของอะไรเลยเนี่ยนะ ป้าณีก็บอกอีกว่าต้องทำให้ได้ อย่าเสียมารยาทกับเพื่อนเขา (จะบ้าเหรอ สั่งกาแฟเย็น Cold-Brewed ที่เขาหน้าถ้ำเนี่ยนะ)
- แต่ไม่รู้ยังไง กะเพราก็ยังอุตส่าห์หามาจนได้ 5555 กะเพรารีบเสนอแนะให้ทุกคนเข้าไปในถ้ำ แต่สามสาวแสบคือลีลาเยอะเหลือเกิน ไม่ยอมลงไปสักที และมีการขอเวลาแต่งหน้าขั้นต่ำอีก 30 นาที เล่นเอายอดกับกะเพรามองหน้ากันแบบเลิกลั่ก
- พอถึงเวลา ยอดอาสาจะนำทางลงไปเอง โดยให้กะเพราคอยซัพพอร์ตประสานเจ้าหน้าที่ที่นอกถ้ำกรณีต้องการหน่วยกู้ชีพ แต่ภาณีบอกว่าต้องให้กะเพรานำทางไป แม้ยอดจะไม่เห็นด้วยเพราะกะเพราไม่เคยไป แต่ภาณีก็ยืนกรานต้องเป็นกะเพราที่นำทาง กะเพราเลยต้องยอมตามไป โดยที่ยอดมองแบบกังวลสุดๆ
- การลงไปถ้ำรอบแรกนั้น อาการของกะเพราก็เหมือนจะเริ่มกำเริบขึ้นมา แต่ทั้งหมดก็ยังออกมาจากถ้ำได้อย่างปลอดภัย
- แต่ปัญหายังไม่จบ เพราะไม่รู้ว่าจีรภาไปทำแหวนหายไว้ตรงไหน ภาณีเลยสั่งให้กะเพราต้องไปเอาแหวนในนั้นให้ได้ และให้ยอดไปส่งป้าณีกับคณะกลับบ้าน ยอดถึงกับหน้าเลิกลั่กเลยว่ามันทำไรกันขนาดนั้น
- ยอดเสนอตัวว่าจะให้คนงานไปช่วยหาก็ได้ แต่กะเพรารู้ทันแต่แรกแล้วว่าป้าณีจงใจแกล้ง ยังไงก็๋ต้องลุยเอง
- ยอดก็เตือนว่ารีบทำให้เสร็จอย่าอยู่นาน แม้กะเพราบอกว่าถ้ำนั้นไม่ได้มืดมาก แถมมีไฟอยู่ แต่ไม่รู้ว่าอาการของกะเพราจะกำเริบอีกตอนไหน
- กะเพราลงไปหาแหวนในถ้ำ ก็เจอปัญหาอีกเพราะฝนดันมาตกจนทำให้ไฟฟ้าวงจรเสียหายจนไฟในถ้ำดับไป ทำให้ในถ้ำมืดกว่าเดิม ทำให้อาการของกะเพรากำเริบขึ้นมาอีกจนคราวนี้ทนไม่ไหวสลบคาถ้ำไป
- โดยที่คนมาเห็นคือไฟ (ห๊ะ เอ็งวาร์ปผ่านประตูโดเรม่อนมาเหรอ คือวันก่อนยังอยู่กรุงเทพอยู่เลย ทำไมตอนนี้วาร์ปมาทัน -0-) และนี่คือครั้งแรกที่ไฟเรียกชื่อกะเพราเฉยๆ ไม่เรียกยัยหนูผีหรือหนูตะเภาผีแบบที่ผ่านๆมา
- กะเพราฟื้นขึ้นมาก็เจอหน้าไฟพอดี ไฟเลยบอกให้อยู่นิ่งๆ ทำใจลึกๆ
- กะเพราได้สติเลยถามต่อว่า มาได้ไง (เออ คนดูก็งง มาทันได้ไง)
- ไฟเลยบอกว่า คุณวรรณาโทรหาพ่อไม่ได้ เลยต้องติดต่อมาทางไฟแทน พอรู้เรื่องที่ป้าทำ ก็เลยรีบกลับมาจากกรุงเทพ ไฟบอกห่วงกะเพราเลยกลับมา
- กะเพราขอโทษที่เป็นแบบนี้ แต่ไฟบอกเธอตะหากที่ทำให้กะเพราเดือดร้อน
- ไฟแนะให้รีบออกไป เพราะตอนก่อนที่ไฟเข้ามา ฝนตกแล้ว แต่ปรากฏว่าทั้งสองออกไปไม่ทัน ฝนถล่มปิดทางออก ทำให้ทั้งคู่ติดถ้ำ
- ในที่สุดยอดก็โทรหานายหัวได้สักที และรายงานสถานการณ์ทั้งหมดไป นายหัวบอกจะรีบกลับไปทันที
- ส่วนคนสนิทของป้าณี ก็ไปรายงานเรื่องที่ไฟติดถ้ำเช่นกัน เล่นเอาป้าณีตกใจทำแก้วแตกเลย
- หน่วยกู้ภัยมาถึง อัคนีมาถึงก่อนก็สั่งการไปเลยทำยังไงก็ได้ช่วยทั้งสองคนออกมา (แต่ที่งงคือ ทำไมนายหัวกลับมาเร็วกว่าป้าณีที่น่าจะอยู่ใกล้กว่าได้ กด Butterfly Wing กลับมาหรอ -*-)
- ป้าณีมาถึงจะบุกเข้าไปช่วยไฟแต่จนท ขวางไว้ ป้าณีเลยไปคุยกับคุณอัคเพื่อให้ช่วยไฟ จนคุณอัคด่ากลับว่า เพราะแผนบ้าๆของป้าณี คนอื่นเขาเลยเดือดร้อนกันหมด ทุกคนช่วยกันเตือนก็ไม่ฟัง ป้าณีแกก็ตอบได้แค่ว่า ก็ไม่รู้นี่ว่าไฟจะวาร์ปกลับมาแบบนั้น
- ไฟบอกว่าจำได้ว่ามีทางออกอีกทางหนึ่ง เลยจะพากะเพราออกไปทางนั้น แต่เดินได้สักพักข้อเท้ากะเพราก็พลิกอีก
- ไฟเลยอาสาแบกกะเพราแล้วเดินต่อไป แต่ทว่า ทางออกที่ไฟว่าก็โดนปิดเหมือนกัน ไฟเลยบอกว่าเชื่อว่าทุกคนจะต้องช่วยได้ ก่อนที่จะให้รอตรงแถวนั้น
- ระหว่างนั้นกะเพราก็เริ่มหนาวเพราะอยู่ในถ้ำมานานกว่าไฟ ไฟเลยถอดเสื้อแจคเกตให้กะเพราใส่แล้วดึงมากอด แต่ไฟก็ยังทำฟอร์มบอกไม่อยากให้กะเพราตาย พ่อจะได้ไม่ต้องมาเบลมเธออีก
- กะเพราหลับไป ไฟเลยบ่นเบาๆว่า จริงๆแล้ว ไฟไม่ได้หงุดหงิดเวลาที่กะเพรามาอยู่ใกล้เลยนะ ฉันว่า ฉันเริ่มชอบเธอแล้วนะ (แล้วไม่บอกเขาไปตรงๆละพ่อ เขาหลับไปละรู้ปะนิ) แต่ปรากฏว่าร่างกายของกะเพราถึงขีดจำกัดแล้ว กะเพราสลบไปอีกครั้ง
- หลังจากนั้นทีมกู้ภัยทำงานสำเร็จ ช่วยทั้งไฟและกะเพราออกมาได้พอดี กะเพรานอนแอดมิดที่รพ. คนที่มาหาคนแรกคือนท ที่บอกว่าเจ้าหน้าที่กู้ภัยเข้าไปช่วย เห็นทั้งไฟและกะเพราสลบคู่ เลยช่วยออกมา แต่กะเพราจับมือนทและถามว่าไฟเป็นไงบ้าง ไฟอยู่ไหน
- ไฟฟื้นขึ้นมาเห็นอัคนีกับป้าณีอีกห้องนึง ไฟถามหากะเพรา อัคนีบอกว่าอยู่อีกห้อง ป้าณีบ่นต่อว่าไฟเกือบตายเพราะกะเพรา ทำไมถึงตามเข้าไปในเหมือง กะเพราคือตัวซวย เล่นเอาอัคนีหน้าแบบคืออยากจะด่าป้าณีต่อหน้าไฟให้ได้ แต่ก็แค่เรียกภาณีเฉยๆ เพื่อปรามไว้ ไฟเลยถามว่ารู้ว่ามันอันตราย จะให้กะเพราเข้าไปทำไม ป้าก็ตอบไม่ได้ ไฟขอพ่อว่าอยากไปหากะเพรา
- ไฟเข้ามาที่ห้องกะเพรา เห็นนทดูแลกะเพราอยู่ เลยแอบฟัง นทชวนกะเพราไปทำงานที่กรุงเทพ เพราะคนที่สุราษฎร์ ไม่ชอบกะเพรา แต่กะเพรายืนยันว่าจะอยู่ที่นี่ต่อไป
- ไฟได้ยินก็เลยออกมาและบอกนทว่าไม่ได้ยินเหรอว่ากะเพราจะอยู่ที่นี่ เลยมาทำตัวหึงและไล่นทไป แล้วตนจะดูแลกะเพราต่อเอง
- ไฟถามเรื่องที่นทชวนไปกรุงเทพว่าทำไมไม่ยอมไปทั้งๆที่กะเพราดูสนิทและดี๊ด๊าเวลานทมาหาตลอด แต่ปรากฏว่ากะเพราะดันเริ่มออกอาการล่ก ตอบเริ่มสโลว์ช้า แล้วมาบอกว่าเพราะเป็นห่วงคุณลุงอัคนี ก่อนที่จะคลุมโปง (เอ่อ อันนี้คือล่กกว่าไฟอีกนะนั่น) ไฟเห็นก็เหมือนพอจะจับทางได้ละว่าเสร็จโจรละ เลยดึงผ้าห่มและบอกว่าคนมาเยี่ยมจะรีบนอนไปไหน กะเพราอาการพิรุธยังไม่หมดแม้จะเฉไฉบอกว่าพักผ่อนแม้กะเพราหันหน้าด้านที่ไฟไม่เห็นคือยิ้มกว้างแล้วอะ ไฟเลยบอกให้กะเพราพักผ่อน แต่กะเพราอาการยังออกอยู่เพราะไฟบอกจะอยู่ตรงนี้ไม่ไปไหน
- สถานการณ์เรื่องไฟของกะเพราเริ่มดีขึ้น แต่อัคนีก็ไปคุยกับวรรณาด้วยความกังวลในเหตุการณ์ไฟเพราติดถ้ำ ว่าป้าณีคงไม่จบง่ายๆ และตนต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อปกป้องกะเพรา
- วันต่อมา อัคนี สั่งการให้คนงานอาณาจักรอัคนีทุกคน ให้ถือว่ากะเพราคือลูกสาวอีกคนของนายหัว และให้ทุกคน ต้องดูแลกะเพราให้ดีเหมือนดูแลไฟ ใครที่กล้าทำอะไรกะเพราจะถือว่าเป็นศัตรูกับอัคนี พร้อมสั่งให้กะเพราเข้าไปอยู่ที่บ้านใหญ่ทันที เล่นเอากะเพราถึงกับตกใจว่าทำไมมันต้องขนาดนี้ อัคนี้บอกว่าจะไม่ยอมให้เกิดเรื่องแบบวันก่อนอีกแล้ว แต่สีหน้ากะเพราก็ดูเหมือนจะไม่ค่อยโอเคกับเรื่องนี้สักเท่าไหร่
- คนงานก็พูดถึงกันว่ากะเพราคือลูกเมียน้อยของนายหัวอัคนี จนบัวต้องเอาไปเล่าให้กะเพราฟัง แต่กะเพรายืนยันว่าตนมีพ่อ จะเป็นลูกนายหัวได้ไง แต่บัวก็เหมือนจะยุว่าอยากให้เรื่องนี้เป็นจริงเพราะมันเหมือนจะทำให้กะเพรารวยขึ้น แต่กะเพราไม่เห็นด้วยกับบัว มองว่าที่อัคนีทำเพราะสงสารกะเพรา แต่บัวแย้งว่า บัวก็ได้อัคนีเก็บมาเลี้ยง ยังไม่ขนาดกะเพราเลย มันต้องมีความลับอะไรที่ทำให้อัคนีดูแลกะเพราดีขนาดนี้แน่ๆ
- กะเพรานั่งคนเดียว นทมาหาอีกละ มาพูดถึงเรื่องข่าวลือ กะเพราบอกตนยังสับสนเรื่องนี้ คุณไฟจะคิดยังไงถ้ามันเป็นเรื่องจริง นทเสนอให้ย้ายอีกรอบ แต่กะเพราปฏิเสธ นทเลยยุส่งบอกว่าไฟต้องยอมรับกะเพราเป็นน้องสาวให้ได้ และขอให้กะเพราให้โอกาสนท เพราะนทชอบกะเพรานานมากแล้ว แต่ไฟดันมาเห็นฉากที่นทจับมือกะเพราพอดีเลยนอยและเดินออกไป
- กลับมาที่พัก ไฟเดินกลับห้องพักไป คนงานที่กำลังพูดเรื่องกะเพราก็เงียบทันที แต่พอเห็นไฟเข้าห้องแล้วก็เม้าท์ต่อ ว่ากะเพราเป็นลูกเมียน้อยอัคนี ทว่า จริงๆแล้วไฟแอบฟังอยู่
- ไฟพยายามทบทวนเรื่องราวต่างๆ ตั้งแต่เด็ก ยันปัจจุบัน เลยสงสัยว่าเป็นพี่น้องกันจริงดิ ภาพที่ตัดเป็นความสุขของคนที่กำลังรักกัน ทำให้ไฟสับสน
- อัคนีคุยกับวรรณา วรรณาถามเรื่องที่มีคนลือว่ากะเพราคือลูกเมียน้อย (ซึ่งอาจจะหมายถึงลูกของอัคนีกับวรรณา)
- อัคนีหัวเราะว่าคราวก่อนก็ลือว่าเป็นอีหนูของอัคนี ตอนนี้เป็นลูกเลยเหรอ แบบแกไม่ได้สนใจอะไรเท่าไหร่
- แม้วรรณาจะกังวล แต่อัคนีก็บอกไปว่าพ่อกะเพรามีบุญคุณกับเขามาก และวรรณาเชื่อข่าวลือนั่นจริงดิ
- วรรณาก็บ่นอุบว่ายังจะเล่นตลกอีก ถ้าเรื่องนี้ป้าณีรู้ก็งานงอกอีก อัคนีก็เลยเห็นด้วย
- วันต่อมา ที่แพปลา สิ่งที่วรรณากลัวก็เป็นจริง ป้าณีตามมาหาเรื่องกะเพราเรื่องข่าวลือลูกเมียน้อยจริงๆ และบอกให้ออกไปจากชีวิตไฟ แต่ไฟมาปกป้องกะเพราไว้ บอกว่ากะเพราคือคนของไฟ ทำให้ป้าณีไม่พอใจ ทว่า อัคนีกับยอดก็มาช่วยอีกแรง
- อัคนีด่าป้าณีว่า กะเพราไม่ใช่ลูกเมียน้อยผม และป้าณีไม่มีสิทธิ์ไปด่าอะไรกะเพราด้วย กะเพราคือลูกของผู้มีพระคุณของอัคนี ที่เคยช่วยชีวิตอัคนีไว้ ซึ่งทั้งไฟและกะเพรามองหน้ากันเหมือนกับเพิ่งตระหนักถึงความจริงในเรื่องนี้ตอนที่อัคนีเพิ่งมาบอกนี่แหละ ว่าทำไมกะเพราถึงมาอยู่ที่นี่
- ย้อนเหตุการณ์ไปฉากช่วงแรกสุดเลยช่วง Ep 1 ช่วงที่อัคนีพูดสุนทรพจน์ตอนรับรางวัลแล้วมันมีซีนนึงที่อยู่ที่วัดและเหมือนโดนไล่ยิงอยู่แล้วตัดออกไปกลับมาเป็นเหตุการณ์ปัจจุบัน เหตุการณ์ต่อจากนั้นคืออาทิตย์ พ่อของกะเพราเป็นบอดี้การ์ดที่พาอัคนีหนี แต่ในขณะที่หนีกันนั้น อาทิตย์เห็นว่ามีคนจะลอบยิงนายหัว เลยตัดสินใจเอาตัวมาบังรับกระสุนแทนให้ และอัคนีก็จัดการคนร้ายได้ คำสั่งเสียสุดท้ายของอาทิตย์คือ ฝากลูกของเขาด้วย ทำให้อัคนีตัดสินใจรับเลี้ยงกะเพราแบบสุดแรงสุดความสามารถยิ่งกว่าคนอื่นเพราะสำนึกในบุญคุณของอาทิตย์ที่มารับกระสุนแทนเพื่อต่อชีวิตให้เขา
- แต่ป้าณีก็ไม่เชื่อ หาว่าอัคนีแต่งเรื่องเพื่อช่วยกะเพรา จะมีใครที่พร้อมสละชีวิตปกป้องเจ้านายแบบนั้นด้วยเหรอ (เอ่อ ป้า ถ้าอัคนีเป็นเจ้านายที่เลว ก็คงไม่มีหรอก แต่นี่เขาคือเจ้านายที่ดี ลูกน้องเลยทำงานอย่างสนิทใจไง)
- อัคนี้เลยด่าซ้ำว่า พูดอะไรให้เกียรติคนอื่นบ้าง ต่อไปนี้ ห้ามพูดถึงเรื่องนี้อีกเด็ดขาด
- ป้าณียังอาละวาดไม่หยุด ไฟเลยต้องเข้ามาปกป้องกะเพรา อัคนีเลยให้ยอดไปล็อกตัวป้าณีให้เลิกคลั่ง ก่อนที่ไฟจะพากะเพราออกไป
- ไฟขับรถพากะเพราออกมา แต่กะเพรายังเศร้าและไม่พูดอะไร เพราะเพิ่งรู้ความจริงเกี่ยวกับการเสียชีวิตของพ่อ
- อัคนีโทรถามไฟว่ากะเพราเป็นไงบ้าง ไฟก็บอกยังเงียบไม่พูดอะไรเลย อัคนีถามว่ามีแผนจะพาน้องไปไหน ไฟบอกว่าจะพาไปหลบที่ไหนสักแห่ง ยังไม่อยากให้ปะทะกับป้าณี ซึ่งอัคนีก็เห็นด้วยว่า พาไปหลบก่อน ให้เรื่องซาละค่อยกลับมา
- กะเพรายอมเปิดปากพูดว่า ตนเข้าใจว่าพ่อประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตมาตลอด แต่พอมาเป็นแบบนี้ ก็เข้าใจเลยว่าทำไมอัคนีถึงดีกับกะเพรามากขนาดนี้ ไฟเลยถามว่าไม่ได้โกรธอัคนีเลยเหรอ ซึ่งกะเพราเข้าใจและภูมิใจในสิ่งที่พ่ออาทิตย์ทำเพื่ออัคนี ไฟรู้สึกผิดที่ว่าพ่อกะเพราปกป้องพ่อเธอขนาดนี้ แต่เธอก็ปกป้องกะเพราไม่ได้ กะเพราบอกว่าวันนี้ไฟก็ปกป้องกะเพราได้แล้วไง
- ไฟบอกว่าจะพาไปหลบหนีความวุ่นวายสักพักนึง เรื่องซาละจะกลับมา

ซึ่งถ้าจากเทียบกับทีเซอร์และที่ได้ยินผ่านๆจากนิยาย เป้าหมายที่ไฟจะพากะเพราไปหลบซ่อนตัวในเรื่องนี้ คือไร่ที่เชียงรายของพี่ดินกับน้องโรสนั่นเอง

ตอนต่อไป
- ทุกอย่างเหมือนจะดีขึ้นแล้วแท้ๆ กับการเดินทางไปเที่ยวที่เชียงราย แต่อะไรที่ทำให้ความรักของไฟกับกะเพราที่เริ่มจะเบ่งบาน เหมือนจะแตกเป็นเสี่ยงๆ กับคำว่า "ฉันก็เกลียดคุณมากเหมือนกัน" อะไรไปสะกิดทำให้กะเพราเกลียดไฟอีก ทั้งๆที่กำลังรักกันดี (ที่ลือคือ เหมือนไฟจะยอมเปิดปากเล่าเรื่องเมื่อ 15 ปีก่อน กับอุบัติเหตุที่ทำให้กะเพราเกือบเป็นกะเพราแช่แข็งว่าเบื้่องหลังคืออะไร)