หลักๆมันก็เพิ่มวิธีแก้ยกระดับทีมไม่ใช่ว่าต้องอีกฝั่งดันสูงแล้วเปิดพื้นที่มันใช้แก้ได้แต่อีกฝั่งไม่เพรสก็โดนพับ

หลายๆอย่างที่ยกระดับทีมได้บางคนสงสัยทำไมทีมอื่นไม่ทำบางทีนักเตะทุกทีมมันก็ไม่ได้จะทำได้หมด

คนที่ทำให้วงการฟุตบอลกระเพื่อมก็เป๊ปตอนคุมบาร์ซ่าแหละ เพราะนักเตะเขาแพ้ด้านกายภาพ แต่ได้เรื่องทักษะและไอคิวฟุตบอลสูง

แต่ถ้าแนวคิดนี้มันก็ต้องย้อนไปยุคที่คนอังกฤษหิ้วบอลไปสอนที่อาหยักซ์อะครับ วิค บั้คกิ้งแฮม กับอีกคนไม่แน่ใจชื่ออะไร เขานำบอลเท้าสู่เท้าไปสอนที่นั่น

บอลยุคแรก ไม่มีระบบอะไร
บอลไปไหนคนไปตาม สมัยนั้นก็โยนไปข้างหน้า แล้วไปฆ่ากันตรงบอลตก
สนามไม่ดี ลูกบอลไม่ดี รองเท้าไม่ดี
ต่อมาได้มีระบบมากขึ้น แบ่งเป็นหน้าที่ ใครเล่นหน้าเล่นหลัง ก็ยังคงเน้นบอลโยนกันเป็นหลักอยู่ดี

จนมาถึงยุคโททัลฟุตบอล นักเตะมีความสามารถพอๆกันทั้งทีม ใครจะเล่นตรงไหนก็ได้ สลับกันไปเรื่อย

แผนที่ได้รับความนิยมคือ 4-2-4 โยนข้ามกองกลางให้กองหน้าเก็บ
ต่อมาก็ยุคบอลเยอรมันที่มีริเบอร์โร่ กับ 4-4-2 เน้นปีกริมเส้น ต่อมาค่อยเน้นครองบอล ถอดกองหน้าออกตัวนึง ตอนนั้นความสามารถนักเตะยังห่างกันเยอะอยู่ กองหลังมีหน้าที่เคลียร์บอลทิ้งอย่างเดียว กองหน้าก็ทำเกมรุกอย่างเดียว
แต่หลังๆโค้ชต้องการมิติที่มากขึ้น กองหลังต้องออกบอลได้ ปีกต้องเล่นเกมรับได้ จนตอนนี้ แบ็คบางคนทักษะดีกว่าปีกซะอีก

ผมว่าเริ่มจริงๆน่าจะมาจากยุค ลีคอิตาลีบูม
ตอนนั้นโค้ชงัดทุกแท็คติกมาใช้กัน แต่ไม่นิยมแพร่หลาย เพราะคุณภาพนักเตะมันไม่ถึง

จนมายุคนี้แหละ ที่กองหลังทีมใหญ่ต้องมีพื้นฐาน ฟุตบอลที่ดี