เพื่อนๆเคยมีคนแบบนี้ไหม

ผมมีนะคนทำร้ายร่างกายผมบาดเจ็บรุนแรงถึงขั้นผ่าตัด(ไม่หายปกติ)

เคยคิดจะฆ่ามันหลายรอบแล้ว(สมองชั่วคิด)

แต่สมองดีก็เตือนว่าต่อให้ฆ่ามันไปเราก็ไม่หายปกติ

ที่สำคัญผมกลัวมากสุดคือ ผมได้นอนคุก

เพราะชีวิตปัจจุบันแม้จะเครียดรอบด้าน แต่พื้นฐานชีวิตผมโคตรดี

นอนตื่นตอนไหนก็ได้ งานก็ไม่ค่อยทำ เงินเหลือใช้

สำคัญผมมีเก้าอี้ เตียง สุขภาพ ในหลายๆอย่างผมเซ็ทเพื่อสุขภาพหมด

เอาง่ายๆผมจะ40แล้วไม่เคยมีปัญหาปวดหลัง ไม่เคยเป็นออฟฟิศซินโดรม เพราะมีเก้าอี้กับเตียงดีนี่แหละ

ไหนจะแอร์ ชีวิตนี้ขาดแอร์คือแย่แน่ๆ เป็นอุปกรณ์ไฟฟ้าเดียวที่ผมมองว่าสำคัญที่สุดในชีวิตแล้ว

///////////////////////////////////////////////////////
ไม่ใช่อะไรเห็นข่าววันนี้นักการเมืองยิง เพื่อนตายคาที่บนรถ
ต่อให้มีอิทธิพล รวย ดัง อย่างทักษิณ เสกโลโซ สรยุทธ
ผมไม่แน่ใจว่ามันจะสุขสบายถึงขั้นมีแอร์ เตียง หรือเก้าอี้สุขภาพไหมให้ใช้ในนั้นได้ไหม
เพราะส่วนตัวไปไปนอนโรงแรมทีไรต้องพกหมอนส่วนตัว
เตียงไม่ว่าโรงแรมไหนก็ไม่ดีเท่าบ้านตัวเอง บ่อยครั้งไปนอนโรงแรมนอนไม่ได้จนป่วย

คิดสภาพถ้าติดคุก อื้อหือ..แค่เครื่องอำนวยความสะดวกยังไม่ผ่าน
ไหนจะเพื่อนร่วมคุก ผมคงเครียดจนฆ่าตัวตายแน่

อันนี้เคยคิดลึกถึงขั้นที่เราพลาดทำคนตายแล้วติดคุกนะครับ
มันน่าจะแย่มาก เลยเป็นเหตุผลให้ผมไม่กล้าทำอะไรผิดเลย

เพื่อนๆเคยคิดเรื่องนี้ไหมครับ

เขาถึงบอกว่าถ้าปล่อยวางไม่ได้ผลเสียมันก็อยู่ที่เราอยากให้ปล่อยวางจะได้ไม่ต้องเคียดแค้นให้สุขภาพจิตเสีย

ผมเคยโดนคนอื่นทำให้ต้องเข้าโรงบาลหลายแบบเหมือนตั้งใจเหมือนกันแต่แค้นไปผลเสียก็มีแค่เราที่ต้องรับ

จริงครับประหลาดดีคนทำกลับอยู่ดีสบายใจ
ผมนี่แค้นมันมาก แต่บอกกับตัวเองว่าฟ้องศาลจบศาลก็ขอให้ความเครียดแค้นนี้หายไป
บทสรุปคือผมได้เงินมาน้อยนิด มันไม่ติดคุกเพราะไม่เคยโดนฟ้องศาล บลาๆ

อีกทั้งผมจำฝังใจสุมความแค้นเพิ่มขึ้นคือ มันไปศาลด้วยคำโกหกทุกคำ เพื่อให้มันเสียหายหรือจ่ายน้อยที่สุด(จากคำแนะนำของทนายมันนั่นแหละ) ตอนนั้นผมรู้สึกรู้เสียแบบนี้ผมไม่เสียเงินเสียเวลาจ้างทนายเรื่องถึงศาลหรอก

เอาเงินส่วนนี้ไปจ้างดักทุบให้มันพิการตลอดชีวิต น่าจะดีกว่า

ถ้าตอนนี้ ท่านอยู่แบบสุขสบายดี ยิ่งมีเงินเหลือใช้ด้วย ก็ปล่อยมันไปเถอะ

คอยแช่งมันห่างๆก็พอ

ปล่อยวางครับ ทุกวันนี้หาความสุขให้ตัวเองเจอก็ดีแล้ว จะไปรนหาความทุกข์เพื่อแค่ความสะใจทำไม

ผมนี่โดนเพื่อนสนิท(ผมคิดว่าผมสนิทมันฝ่ายเดียวแหละมั้ง)ฟ้องร้องขึ้นโรงขึ้นศาลครั้งแรกในชีวิต เรื่องเงินๆทองๆ เสียเงินไปหลายล้าน ทั้งๆที่มันก็ทำผมเสียหายด้วย โดยที่ผมก็ไม่ได้สู้หรือเรียกร้องความเสียหายส่วนของเราอะไรแต่อย่างใด ก็ได้แต่คิดว่าในอนาคตเงินเท่านี้เดี๋ยวเราหาได้อีกหลายเท่า ก็เลยปล่อยวางไป คิดซะว่าเป็นค่าซื้ิอใจคนกับบทเรียนราคาแพงในชีวิต