คืออันนี้จริงเลย สำหรับผมนะพอเรามีเงินเยอะสินทรัพย์เยอะขึ้นแล้วแบบมีแนวโน้มเห็นทางที่จะลาออกจากที่ทำงานได้ไปใช้เงินปันผล หรือจะไปทำอะไรที่มีอิสระก็เถอะ พอเจอคนที่ทำงานกวนตีน ไม่ว่าจะเป็นหัวหน้าหรือเพื่อนร่วมงานเราจะเฉยๆใจเย็น มีวุฒิภาวะทางอารมณ์มากเลย ต่างจากสมัยก่อนที่เรายังเงินน้อยกว่านี้หลายปีมาแล้วนะ คือล้ำเส้นมากกว่านี้เตรียมใส่เลย แต่นี้แบบเออช่างมันแล้ว กระทืบมันก็เท่านั้นปัญหาปัญหาน่ารำคาญตามมาอีก แล้วเดี๋ยวเกิดโมโหขึ้นมาเดี๋ยวจะไม่ใช่แค่นั้นอีก สิ่งที่กลัวคืออารมณ์ตัวเองมากกว่า คือใครเป็นบ้าง พอเรามีเงินเยอะขึ้นมีสินทรัพย์เยอะขึ้นแล้ว วุฒิภาวะเราจะนิ่งมากๆ หาทางแก้ไขได้เองหมด ส่วนนึงโอเคอาจจะด้วยวัยที่มากขึ้น แต่ผมคิดว่ามันเกี่ยวกับจำนวนเงินจำนวนสินทรัพย์ที่มากขึ้นด้วย

ประมาณว่า ถ้าทำอะไรด้วยอารมณ์ไปจะไม่ได้ใช่เงินที่หามา เลยนิ่งมากๆ โฟกัสกับสิ่งที่ตัวเองทำ
อะไรที่มายั่วโมโหเราแต่เราไม่ได้ผิดก็ไม่ได้เถียงอะไรเอาตาย ปล่อยๆไป แต่ไม่ได้หมายถึงเป็นคนยอมคนนะครับ แต่ขี้เกียจไปตอบโต้ทะเลาะอะไรยืดยาวเสียเวลา ทุกอย่างปล่อยไปชิวๆหมด
แบบพอเรามีเงินเยอะขึ้น ใจเราก็เบาขึ้นด้วย ใครเป็นบ้างครับ

สำหรับผมคือเก็บตังค์หาตังค์ไว้เยอะๆเถอะ ของอะไรที่ฟุ่มเฟือยไม่จำเป็นก็ไม่ต้องซื้อก็ได้ เพราะผมคิดว่าเงินคือเกราะป้องกันทางอารมณ์อย่างนึงเลย คือยิ่งมีเงินเยอะขึ้นไม่จำเป็นต้องไปสนใจเรื่องจุกจิกน่ารำคาญที่ขวางหูขวางตา อยากลาออกตอนไหนก็ลาออกได้ใจมันเบามากเลย

เพื่อนๆในนี้ใครเป็นบ้างครับแบบพอตัวเองมีฐานะมากขึ้นยิ่งใจเย็นและมีวุฒิภาวะมากขึ้น และสบายๆกับหลายๆเรื่องไม่โมโหกับสิ่งเร้าที่เข้ามาเท่าไหร่

ใช่ครับไม่ต้องถึง 100 ล้านหรอก สัก 99 ล้านก็พอ

การเงินมันคือ80-90%ของชีวิตเลย

การเงินดี ทุกอย่างดีตาม

การเงินแย่ ทุกอย่างพังไม่เหลือ

อยากมีประสบการณ์นี้บ้าง

อันนี้ก็เยอะไป แต่เงินอะหาได้ เวลามันย้อนกลับมาไม่ได้ ไม่ต้องรอถึง99หรอก

อย่างที่ในเรื่องปรสิตบอก คนรวยส่วนมากใจดี บางทีคนๆเดียวกันถ้าไม่รวยอาจจะไม่ใจดีแบบนี้