ปัญหาคือคุณอธิบายว่า "มันคิดแค่ว่ามันสนุกมันเลยทำ" มันหมายความว่ามันคือเรื่องเล็กๆในมุมของเด็กพวกนั้น โดยที่ด้วยความเป็นเด็กมันก็ประเมิณผลที่ตามมาไม่ได้มาก

ซึ่งคุณบอกว่าไม่ใช่คนพวกนั้น ไม่ได้พยายามปกป้อง แต่ไอ้ที่คุณพิมพ์ลดทอนความร้ายแรงของการแกล้งกันลง มันไม่ใช่ว่าคนอื่นเค้าอ่านข้อความคุณแล้วไม่เข้าใจ เค้าเข้าใจกันหมดแหละครับ แต่เค้าไม่ซื้อตรรกะของคุณแค่นั้นเอง มันก็แค่ความไม่เห็นด้วยตามปกติ

ผมยกตัวอย่าง สมมติผมไปนอกใจแฟน แล้วมีคนมาอธิบายว่ามันเป็นธรรมชาติของผู้ชาย แฟนผมหรือคนอื่นๆก็มีสิทธิ์ที่จะไม่ซื่อคำอธิบายนั้นถูกมั้ยครับ แค่นั้นเลย การไปตีความว่าเค้าไม่เห็นด้วยเพราะเค้าอ่านไม่เข้าใจ มันเข้าข้างตัวเองไปหน่อยนะ

มายืนยันอีกเสียงครับ ว่าพวกหลังห้องอ่ะ คือพวกสมควรตาย

เอาพ่อแม่มันมารับผิดชอบด้วย เด็กเปรต

สถานการณ์แบบนี้ยังบรรจุกระสุนลงแมกได้นิ่งขนาดนี้ ต้องซ้อมมาพอสมควรอ่ะ

ตามผู้ปกครองมันต่อเลย

สุดท้ายเดะก็ต้องถอดบทเรียน

งงความคิดบางคน โตเป็นควายแล้ว ยังคิดว่าเรื่องปัญหาการบูลลี่ในโรงเรียนเป็นแค่การล้อเล่น เรื่องเล็กน้อยอยู่อีก

ถ้าผมโดนแกล้งผมก็ไม่สนุกด้วยนะ ตอน ป.5 ก็เคยไล่ต่อยเพื่อนเพราะมันชอบแกล้งนี่แหละ
โตมาถึงรู้ว่า ช่างมันเถอะเดี๋ยวจบประถมก็ไม่ได้เจอมันละ สุดท้ายก็ไม่เจอจริงๆ ไอ้คนแกล้งไม่ได้เรียนต่อ

คิดแบบนี้ ตรรกะไม่ป่วย ไม่ก็ความคิดไม่รู้จักโตอะ

การอ่านของคนใน ss นี่มีปัญหาจริงๆ ผมเชื่อว่ามีคนเข้าใจที่ผมจะสื่อ แค่พูดถึงความคิดเด็กหลังห้องกลายเป็นเห็นด้วยกับบูลลี่ไปแล้ว พูดถึงการเปรียบเทียบความคิดของเด็กหลังห้องแค่นั้นว่ามันแกล้งคนเพราะมันสนุก หรือมันแกล้งคนเพราะอะไร ทำไมถึงแกล้ง พูดในเชิงการศึกษา ปวดหัวเลยกับการตีความ