โค้ชหนุ่ม ฟาดแรงถึงพ่อแม่ที่ชอบลำเอียง!
ทำไมต้องดูแลลูกบางคนเป็นพิเศษ?
แล้วลูกที่เหลือ...ไม่ใช่ลูกเหมือนกันเหรอ?

อีกหนึ่งข้อคิดโดนใจ "เดอะแบก" ของบ้าน หลังมีคนทักเข้ามาปรึกษาจำนวนมาก เรื่องการต้องคอยดูแลพี่น้องและคนในครอบครัว ทั้งที่อีกฝ่ายไม่ยอมรับผิดชอบชีวิตตัวเอง

โค้ชหนุ่ม The Money Coach เผยว่า มักมีคนมาระบายว่า พ่อแม่ชอบปกป้องลูกที่ไม่ได้เรื่อง พอคนอื่นไม่ช่วย ก็ถูกต่อว่า ถูกกดดัน และถูกมองว่าไม่มีน้ำใจ

ก่อนฟาดตรงๆ ถึงพ่อแม่ว่า...
“พ่อ แม่ นี่ก็ตัวดี
กูขอด่าหน่อย เพราะว่ากูวัยเท่าพวกxึง
พวกxึงเป็นอะไรกันหรอ
ถึงจะต้องดูแลใครบางคนเป็นพิเศษ
แล้วที่เหลือลูกxึงรึเปล่า?”
.
“ไม่ใช่เฉพาะลูกคนโต พอเป็นน้องคนเล็ก
ก็ต้องแบกทุกคนในบ้าน
แล้วพอไม่ทำ ไม่ช่วย ก็บอกว่า...
มึงได้ดีแล้ว มึงไม่ดูแลพี่น้อง เอ้า ไอ้เxี้ย!
แล้วทำไมxึงไม่ดูแลชีวิตของxึงให้ดี
พอชีวิตxึงเxี้ย xึงก็มาบอกว่า...
คนได้ดี ก็ต้องมาดูแลคนเxี้ยๆ"

https://www.facebook.com/share/p/1ErZiL2F6y/

ฟังแกมาเยอะมาก จริงใจสุดตาหนุ่ม 555

ส่วนตัวผมเป็นลูกคนเดียวแทบไม่เคยเจอปัญหาแบบนี้เลย

แต่กับเพื่อน น้อง แม้แต่แฟนเก่า เจอแบบนี้กันเยอะ
ทำไมคนที่ประสบความสำเร็จในชีวิตระดับนึง ต้องคอยดูแลคนที่ทำอะไรไม่สำเร็จซักอย่าง
- เพื่อนผม พี่ติดคุก ออกคุกมาก็ไม่ทำงาน นอนอยู่บ้าน ขอตังแม่ไปซื้อยา พอถึงเวลาแม่ก็มาขอตังเพื่อนผมอีกที
- น้องที่ทำงาน ไม่ได้ขอตั้งแม่ตั้งแต่เรียน ป.ตรี กู้ กยศ.+ทำงานพิเศษ เข็นตัวเองจนจบ
พอมีงานทำ แม่บังคับให้ส่งน้องเรียนให้จบ แถมยังต้องส่งเงินให้แม่ใช้
- หรืออย่างแฟนเก่าผม ทำงานเก็บเงินได้ก้อนนึง แม่บังคับให้เอาเงินเก็บไปดาวน์รถให้พี่ บอกว่าพี่มันแก่แล้ว น้องยังมีเวลาหาเงินอีกเยอะ

แล้วแม่งส่วนใหญ่ไม่ได้จะเบลมนะ แต่ทั้งเพื่อน ทั้งแฟนเก่า เป็นคนอีสานทั้งนั้น

รักลูกไม่เท่ากัน เป็นทุกครอบครัวครับ

แต่ที่มันมีปัญหา เพราะไอลูกรักมันเสือกเอาตัวเองไม่รอด

ถ้าป็นลูกชังจะไม่เกิดปัญหา เพราะไม่มีใครสนใจ

ก็จริง เหมือนในหลานม่านั่นล่ะ พ่อแม่มักเป็นห่วงลูกที่เอาตัวไม่รอดมากที่สุด และทุ่มเทให้ แต่บางทีไอ้ลูกคนนั้นก็ไม่รู้ค่าหรอก เมื่อเคยได้ก็จะเอาเรื่อยๆ กลายเป็นความเคยตัว แล้วจุดนี้ล่ะก็จะสร้างความแตกแยกในพี่น้อง

อาจจะไม่ใช้ประเด็นรักลุกไม่เท่ากันอย่างเดียว เป็น เรื่องตรรกะด้วย ซึ่งผมก็เห็นด้วยกับโค้ชหนุ่มถ้ามีเหลือกินเหลือใช้ค่อยกว่ากันเรื่องช่วยแหละ ไม่ใช้เด็กประถมก็ควรช่วยเหลือตัวเองได้แล้วเรื่องทำมาหากินความเป็นอยู่ ประเด็นคือความสามารถแค่ไหนก็กินอยู่แค่นั้น

ต้องขอบคุณพ่อกับแม่ผมมากๆที่มีผมกับพี่สาวแบบตอนพร้อมสุดๆ

ผมไม่เคยต้องไปแบก ไม่เคยส่งเงินอะไรให้เลย แม้แต่บาทเดียว

เขาก็อยู่กันได้

เห็นเพื่อนผมอยุ่ กทม เงินเดือนสามหมื่นนิดๆ ต้องส่งเงินให้แม่เดือนละสี่ห้าพัน ผมสงสารชิบหาย

ก็แล้วแต่กรรมของแต่ละคนอะคับ บางคนหน้าที่การงานดีพร้อมซัพพอททุกคนในบ้าง บางคนถึงไม่ค่อยมีก็พยายามจะช่วย แต่ บางคนลำบากก็พยายามเอาตัวเองให้รอดก่อน บางคนได้ดีแล้วทอดทิ้งพ่อแม่พี่น้องก็มี ก็ว่ากันไป

มันก็จริงนะ แล้วพวกนี้ก็ไม่ได้รุ้สำนึกด้วยนะ ถ้าพอไม่ได้ขึ้นมาล่ะโวยวายใหญ่โต

ความคิดพ่อผมนี่ก็แบบนี้เลย

ยกเคสน้องฮลุน เป็นตัวอย่าง

พ่อผมพูดว่าเด็กสมัยนี้มันคิดอะไรของมันทิ้งคนแก่ ไว้บ้านตามลำพังส่วนตัวเองออกไปเที่ยวรอบโลก (เขารู้ว่าเป็นอาชีพ) ในความคิดพ่อผมคือทำไมไม่หางานในไทยทำ แล้วดูแลยายไปด้วย

ผมฟังแล้วก็เซงนะ ถ้าเด็กมันไม่ออกไปทำอะไรนอกกรอบนะ เขาก็คงจนเหมือนเดิมไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง อยู่ ตจว. ไม่มีงานทำ รับจ้างรายวันไปเรื่อยๆ