อำลา Eddie Howe และบทสรุปประเด็น “ทีมแตก”... ในมุมมองของแฟนนิวคาสเซิล

เห็นหลายคอมเมนต์ช่วงนี้แล้ว ผมขออนุญาตตั้งกระทู้อำลา Eddie Howe พร้อมกับให้มุมมองในประเด็น "นิวคาสเซิลทีมแตก" ไว้ ณ ที่นี้เลยแล้วกันครับ

ก่อนอื่น ลองถามตัวเองดูตรงๆ ครับว่า ถ้าเป็นทีมที่ท่านเชียร์ แล้วมีนักเตะเดินเข้ามาขอย้ายทีม บอกตรงๆ ว่าอยากไปเล่นให้สโมสรอื่น หรือพูดภาษาบ้านๆ คือ “ไม่มีใจ” แล้ว เป็นท่าน... ท่านจะดันทุรังเก็บไว้ไหม?

แน่นอนว่าฟุตบอลยุคนี้คือธุรกิจ การย้ายทีมภายใต้สัญญาที่เหลืออยู่ ย่อมแลกมาด้วยเงินก้อนโตที่มีมูลค่าตามฟอร์มและโปรไฟล์นักเตะ มันคือสภาวะ Win-Win ของทั้งสองฝ่ายครับ

หมดยุค เชราร์ด อุลลิเยร์ ผู้ล่วงลับ... ไมเคิล โอเว่น ก็เคยขอย้ายไปเรอัล มาดริด (ต่อให้ได้ค่าตัวกลับมาแค่เศษตังค์ พ่วงปีกสเปนที่เลี้ยงไม่เคยผ่านคู่แข่งมาคนนึงก็เถอะ)
'เอล นินโญ่' เฟร์นันโด ตอร์เรส พอเริ่มอยากได้แชมป์ ก็ย้ายไปเชลซีแบบช็อกแฟนบอล (สุดท้ายหงส์ได้ 'เอล แคร์รอต' แอนดี้ แคร์โรลล์ มาแทน แถมเงินให้อีก 15 ล้านปอนด์ ผูกโบว์ส่งด่วนด้วยเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวของ เฮียตือ ไมค์ แอชลีย์)
ไม่นับ สตีเว่น เจอร์ราร์ด ที่เกือบย้ายไปร่วมงานกับ น้ามู ที่สแตมฟอร์ดบริดจ์ ก่อนเปลี่ยนใจวินาทีสุดท้าย ทั้งที่แฟนบอลบางส่วนเผาเสื้อรอไปแล้ว
หรือแม้แต่ ฟิลิปเป้ คูตินโญ่ สุดท้ายก็ย้ายไป บาร์เซโลนา

ที่ยกตัวอย่างมา อาจดูเหมือนมีแต่ฝั่งลิเวอร์พูล เพราะผมนึกออกไวๆ แค่นั้น แต่มันชวนให้คิดต่อว่า "มีทีมไหนในโลกที่ไม่เคยเสียตัวหลักมั่ง?" ขนาดทีมระดับดีกรีแชมป์อังกฤษหลายสมัยอย่างลิเวอร์พูล ในช่วงที่มีปัญหาการเงินถึงขั้นโดน Bank of Scotland ส่งคนมาควบคุมบัญชี เขายังต้องเสียตัวหลักเป็นเรื่องปกติเลยครับ

ทีมตกชั้นโตไวเกินไป หรือแฟนบอลทีมอื่นตามไม่ทัน?

ในขณะที่เวลามีข่าวนิวคาสเซิลขายนักเตะ มักจะมีคอมเมนต์แซะตามมาตลอดว่า "ทีมแตก, ขายตัวหลักกิน, ไม่มีความทะเยอทะยาน"

ซึ่งผมเข้าใจได้นะว่าคอมเมนต์พวกนี้ไม่ได้มาจากแฟนนิวแน่นอน เพราะทีมที่เรากำลังพูดถึงอยู่นี้ คือทีมที่เคย ตกชั้นมาถึง 2 รอบในรอบสิบกว่าปีที่ผ่านมา ก็ขอโทษด้วยละกันครับที่สโมสรมันโตไวเกินกว่าที่ทีมเคยตกชั้นจะมาได้ไกลขนาดนี้

ขอโทษที่พอขึ้นชั้นมา ราฟา เบนิเตซ ดันใช้ผู้เล่นเกรดแชมเปียนชิพค่อนทีม ยึดพื้นที่กลางตารางพรีเมียร์ลีกได้ 2 ปีติด

ขอโทษที่ทำให้ผิดหวังอีกครั้ง ยามเสียราฟาไป แล้วโดนคนทั้งอังกฤษถ่มถุยใส่กุนซืออย่าง สตีฟ บรูซ แต่เขากลับใช้แผน Negative Football พึ่งพา อัลแลง แซงต์-แม็กซิแม็ง แบกทีมรอดตกชั้นจบอันดับ 12-13 ได้เฉย

และขอโทษอีกครั้งที่ Eddie Howe ดันพาทีมมาไกลเกินไป จนได้ไปวาดลวดลายใน UCL ถึง 2 สมัย

ทั้งๆ ที่ตอนฮาวเข้ามาแรกๆ สโมสรก็เน้นซื้อดาวรุ่งมาตลอด คุณปฏิเสธไม่ได้หรอกครับว่าชื่อของ Alexander Isak, Bruno Guimarães, Anthony Gordon, Tino Livramento, Lewis Hall, Sven Botman หรือ Sandro Tonali มันไม่ใช่นักเตะ “เกรดดาวรุ่ง” ณ วันที่เซ็นสัญญาเข้ามา เพราะเท่าที่จำความได้ หลังหมดยุคประธาน เฟรดดี้ เชพเพิร์ด เป็นต้นมา นิวคาสเซิลแทบไม่เคยแย่งซื้อนักเตะระดับท็อปในช่วงวัย Peak ได้เลยแม้แต่คนเดียว

“โค้ชอังกฤษ... ก็พาคุณมาไกลได้แค่นี้แหละ”

ผมขอยืมประโยคเด็ดจากภาพยนตร์ Oppenheimer ที่ว่า “ทฤษฎีพาคุณมาได้ไกลแค่นี้” มาปรับใช้หน่อยแล้วกันว่า “โค้ชอังกฤษ... ก็พาคุณมาไกลได้แค่นี้แหละ”

มันหมดเวลาของระบบ "อิงลิชภักดี" แบบที่ฮาวยังมีสายตาพิศวาสและไว้วางใจผู้เล่นอย่าง Nick Pope, Dan Burn, Jacob Murphy หรือ Joe Willock ออกสตาร์ตตัวจริงต่อเนื่อง
มันหมดยุคที่สโมสรต้องยอมจ่าย Homegrown Tax แบบที่ พอล มิตเชลล์ (อดีต DOF) ปฏิเสธจ่ายให้ Marc Guéhi (70m) ในอดีต หรือ รอสส์ วิลสัน ไม่อยากจ่ายแพงเกินจริงให้ James Trafford (40m) และ Liam Delap (40m) ในตลาดล่าสุด

นักบอลทุกคนมีราคา อย่างที่ ดาร์เรน เอิร์ลส์ อดีตประธานเคยบอกไว้ กฎการเงิน (SCR/PSR) มันบีบบังคับเข้มงวดขึ้นทุกปี ทางรอดเดียวของทีมระดับกลางถึงล่างคือ Model ที่ยั่งยืน “คุณต้องหาเงินให้ได้มากกว่าที่จ่ายออกไป” และการปั้นดาวรุ่งขายคือวาระเร่งด่วน

ไม่ต้องแปลกใจถ้า Dortmund Model จะถูกนำมาปรับใช้กับนิวคาสเซิล เพราะมันคือทางรอดที่ทีมอย่าง ไบรท์ตัน หรือ บอร์นมัธ เขานำหน้าไปหลายก้าวแล้ว ซึ่งข่าวล่าสุดที่เรามีเชื่อมโยงกับอดีตโค้ชเร้ดบูลล์ ซัลซ์บวร์ก มันก็ตอบโจทย์แนวทางนี้เป๊ะๆ

ชำแหละปัจจัยตกชั้น... นิวคาสเซิลเข้าข่ายตรงไหน?

ดังนั้น อยากบอกหลายๆ คอมเมนต์ที่เข้ามาแสดงความห่วงใยว่า... ไม่ต้องเป็นห่วงนิวคาสเซิลหรอกครับ!

ทีมที่จะตกชั้น มันมักจะมี Pattern คล้ายๆ กันเสมอ เช่น:

ไม่มีเงินซื้อนักเตะเติมทีม (เคส เบิร์นลีย์)

กุนซือเสียการควบคุมในห้องแต่งตัว

ผิดกฎการเงิน จนโดนตัดแต้มหรือโดนแบนตลาดซื้อขาย (เคส เลสเตอร์)

เท่าที่ผมมอง นิวคาสเซิลยุคนี้ยังไม่เข้าข่ายสักข้อเดียวครับ! ปัจจุบันสโมสรล้างเพดานค่าเหนื่อยไปได้สัปดาห์ละ 3-4 แสนปอนด์ (ถ้า บรูโน่ จี ย้ายอีกคน จะเคลียร์เพดานได้สูงถึง 5-6 แสน/สัปดาห์) แถมโกยเงินสดเข้าบัญชีตุนไว้เก็บกินอุ่นๆ อีก 200 กว่าล้านปอนด์

ถ้าผลงานเปิดซีซั่นมาไม่ดี บอร์ดแค่เซ็นเช็คให้โค้ชใหม่ไปเลือกช็อปปิ้งแก้ปัญหาในตลาดมกราคมก็ยังทัน เพราะบัญชีล้างรอไว้หมดแล้ว

ตราบใดที่เงินไม่ได้ไหลเข้ากระเป๋าเจ้าของทีมแบบยุค ไมค์ แอชลีย์ (ประเภทขาย อเล็กซานดาร์ มิโตรวิช ได้ 30 ล้าน แต่เจียดเงินให้ ราฟา เบนิเตซ ไปซื้อ โฆเซลู มา 5 ล้านปอนด์) มันก็ไม่มีอะไรน่าห่วงเลยครับ ยุคมืดมันผ่านไปนานแล้ว ผมไม่เคยสิ้นหวังเท่ายุคเฮียตืออีกแล้ว และคงไม่มีโค้ชคนไหนกากกว่า สตีฟ แม็คลาเรน อีกแล้วครับ 555+

เบื้องหลังการแยกทาง Eddie Howe... ฟางเส้นสุดท้าย

มาที่ประเด็นสุดท้าย บางคนบอกว่า "ฮาวงอนที่สโมสรขายตัวหลัก เลยไม่คุมต่อ สโมสรแบบนี้ใครจะอยากมาคุม"

ฮาวเนี่ยแหละครับ... เมื่อท้ายฤดูกาลก่อน โดนเจ้าของเรียกเข้าปิดห้องคุย ออกมาหน้าซีดและพูดแบบง้องานสุดๆ ว่า “I am so desperate to be successful at Newcastle” แถมข่าวเชิงลึกคือ เจ้าตัวพึ่งมาเปลี่ยนใจไม่อยากทำทีมต่อช่วงก่อนเปิดฤดูกาลนี้เองครับ (เรียกว่าตัดสินใจก่อนที่ดีลขาย กอร์ดอน หรือ โตนาลี จะจบลงซะอีก)

ฟางเส้นสุดท้ายจริงๆ น่าจะเป็นการโดนแฟนบอลด่าระงมในนัดอุ่นเครื่องที่โดน บริสตอล ซิตี้ ถล่มไป 4-1 เมื่อคืนมากกว่า... แมตช์นั้นฮาวเอา Jacob Murphy ไปเล่นแบ็กขวา โดนครอสเป็นว่าเล่น พอ Fabian Schar เจ็บ ก็โยก Sven Botman ไปเล่นเซนเตอร์ขวา แล้วสเวนก็เตะแป้กเข้าประตูตัวเอง (ไม่นับรวมแจกส้มให้อีก 2 ลูกนะ นัดเดียวเหมาคนเดียวเลย) เป็นผม ผมก็ท้อครับ 555+



สุดท้ายนี้ ก็ขออวยพรให้ Eddie Howe โชคดีครับ ขอบคุณที่ปลดล็อกถ้วยรางวัลใบแรกในรอบ 70 ปีให้สโมสร ดูจากแววตาแกคงเหนื่อยมามาก สมควรได้ไปพักผ่อนแล้ว

การตัดสินใจหลายๆ อย่างของฮาว ถ้าไปฟังแฟนบอลบอร์นมัธคุยกันใน Podcast จะรู้เลยว่ามันคือ Pattern เดิมๆ ครับ... จับผู้เล่นเล่นผิดตำแหน่ง, ดันทุรังใช้ตัวที่ไว้ใจทั้งที่เล่นไม่ได้, ผลงานดิ่ง และเป็นโค้ชที่ปรับตัวช้า ขาดแผน B จนสุดท้ายทำบอร์นมัธตกชั้นในตอนนั้น

ขอขอบคุณที่ยอมเสียสละเพื่อให้ทีมไปต่อ สำหรับผม ยังไง Eddie Howe ก็คือโค้ชชาวอังกฤษที่ดีที่สุดในเวลานี้ครับ

เอ็ดผมว่าก็คล้ายๆชอนไดร์ท ไม่รู้นะ ผมยังงงว่าทำไมนิวถึงไม่เอาผู้จัดการทีมที่ดีกว่านี้มาตอนที่ชีคเทครอบนั้น ซึ่งกำลังเป็นกระแสอยู่ ถ้าเป็นทีมอื่นคงมีการโละกระดานและใช้โค๊ชกับสตาฟที่ดีกว่านี้

พอมาตอนนี้ เลยยิ่งงงว่า อ้าว ก็มีเมื่อเชื่อในเอ็ดมาขนาดนี้ แล้วไปขายนักเตะออกหมด แล้วก็ปลด

นิวเล็งใครมาแทนครับ

ไม่มี FFP ป่านนี้นิวคาสเซิ่ลได้สตาร์ได้ เปแอชเช ยุคแรกๆมาแล้วละ
ทีมเล็กๆ ที่ไม่มีเงินเต็มที่ได้ไป UCL แล้วก็ไม่ยั่งยืน แบบ ลิเวอร์พูล อาร์เซน่อล แมนซิตี้ เชลซี แมนยู

เอาง่ายๆ กฏการเงิน

ทำลายทุกอย่าง

จริงๆตนอนี้เจ้าของนิวคงอยากขายทีมทิ้งแล้ว ตอนแรกกะมาทำแบบแมนซิ ทุ่มก่อนแล้วสร้างชื่อ อัดฉีดเข้าระบบ เจอกฏนี้ทำให้ทำไม่ได้ ต้องมานั่งสร้างทีม20,30,40,50 ปี คงไม่รอแน่ๆ

แถมถ้ายังมีไอกฏการเงินอยุ่ อีก50 ปีก้ยังไปไหนไม่ได้ ระเบืดทีมทุกๆ5ปี ซ้ำๆวนไปแบบนี้ละ

ช่วยเล่าต่อหน่อยฮะ ทำไมถึงมีเรื่องการขายตัวหลักของทีม และแนวทางการซื้อตัวมาทดแทน อย่างปีที่แล้วขายอิซักแบบจำใจเลยซื้อนิคมาแทน แล้วฤดูกาลนี้จะไปแนวไหน ปั้นเหมือนเดิมขายตอนดังหรือยังไงต่อ เพราะแรกๆต้องการแนวทางปั้นเพื่อมาเป็นตัวหลักแล้วเกาะกลุ่มucl แต่เกิดเหตุขายตัวหลักรัวๆเลย

matthias jaissle โค้ช Al Ahli ครับ (อดีตโค้ช Salzburg) แต่ส่วนตัวผมแอบเชียร์เจอร์ราร์ด(แกสนิมกับ Ross Wilson สมัย Rangers) อยากเห็นแกมาเจอคุณชาย(อลองโซ่) ตอนเป็นโค้ช จะฟินมาก

คุยกับเพื่อนเชียนิว

มันบอก ปลดช้าไปด้วยซ้ำ น่าจะออกตั้งแต่จบฤดูกาล จะได้ลงตลาดหาโค้ชปรีซีซั่น แบบทีมอื่นเขา

ผมสรุปแบบนี้ตามความเข้าใจของผมนะครับ

1. มรดกจากตลาดรอบก่อน & UEFA บังคับ "ขายก่อนซื้อ"
การแก้ไขความผิดพลาด: CEO ออกมายอมรับตรงๆ ว่าทีมต้องรับผิดชอบผลลัพธ์จากดีลในอดีต (ยุคทีมแมวมองเดิมอย่าง แอนดี้ หลานฮาว และ สตีฟ นิกสัน) ที่ลงทุนไปแล้วผลตอบแทนไม่เป็นไปตามเป้า

โดน UEFA จับตาเข้มงวด: สโมสรได้รับจดหมายเตือนเรื่องกฎการเงิน (PSR/FFP) ให้ถูกจับตาพิเศษไปอีกอย่างน้อย 3 ตลาด และโดนภาคบังคับคล้ายๆ กรณีแอสตัน วิลล่า คือ "ต้องขายก่อน ถึงจะซื้อเพิ่มได้" หากไม่ทำตาม เสี่ยงโดนลงโทษหนักถึงขั้นถูกจำกัดการส่งรายชื่อนักเตะในบอลถ้วยยุโรป

2. ปัญหา "ค่าเฉลี่ยอายุทีม" และ "วงรอบนักเตะ (Age Loop)"
ทีมแก่ติดอันดับ 6 ในลีก: ที่ผ่านมาเรามักซื้อนักเตะช่วงอายุ 25–27 ปี ซึ่งเป็นช่วงกำลังใช้งาน ทำให้ค่าเฉลี่ยอายุรวมของทีมไม่ลดลงเลย

ติดกับดักวัยพีก: นักเตะที่ซื้อมาตอนอายุ 25–27 ปี พอเล่นดีไปสัก 2 ปี (อายุเข้าสู่ 26–28 ปี) ซึ่งเป็นวัยพีคสุดของอาชีพ นักเตะระดับท็อปอย่าง Isak หรือ Bruno ย่อมมีแรงดึงดูดจากทีมใหญ่ระดับลุ้นแชมป์ยุโรป ทำให้สโมสรรับมือยาก

ปรับกลยุทธ์ซื้อเด็กปั้นยาว: ทีมจึงเปลี่ยนทิศทาง ยอมทุ่มงบแย่งบิดเด็กดาวรุ่งอายุน้อย (17–20 ปี) เช่น Sean Steur แม้จะมีความเสี่ยงเรื่องการปรับตัว แต่ข้อดีคือ ใช้งานได้ยาวนานแน่ๆ 3–5 ปี โดยไม่ต้องกังวลเรื่องนักเตะจะงอแงขอย้ายทีมในเร็ววัน

3. เพดานค่าเหนื่อย (Wage Structure) ที่ยังสู้ท็อป 6 ไม่ได้
เพดานค่าเหนื่อยของนิวคาสเซิลตอนนี้อยู่อันดับ 8 ของลีก (ยังเป็นรองทั้ง สเปอร์ส และ แอสตัน วิลล่า)

การจะไปแย่งเซ็นตัวเก๋า/ตัวเกรด A+ ที่พร้อมใช้งานทันที เราไม่สามารถเปย์ค่าเหนื่อยแข่งกับกลุ่มท็อป 6 ได้เลย กลยุทธ์การปั้นเด็กขึ้นมาจึงเป็นทางออกที่สมเหตุสมผลที่สุดทางบัญชี

ลิเวอร์พูลยุคนั้นที่ยกมา ยกเว้นคูตี้ คือ ช่วงของทีมที่กำลังเข้าสถานะ "ล้มละลาย" สถานการณ์ก็ถือว่าแย่นะ แต่ตกชั้นอาจจะแย่กว่า

ผมว่านิวทำ Dortmund Model หรือ Brighton Model ไปก่อน ทำให้ อคาเดมี่แข็งๆแบบ City กับ Chelsea

ให้พวกนั้นได้ผลิดอกออกผล ยุคนี้มันโดน FFP ค้ำไว้ด้วย จริงๆการที่ปีก่อนเสีย อิซัค ปีนี้เสีย กอร์ดอน/โตนาลี่/บรูโน่จี(อาจจะ)

แถมโค้ชก็ออก มันก็ไม่แปลกหรอกครับที่คนจะมองว่าทีมแตก ถามว่าทีมแตกมั้ย มันก็ทีมแตกนะ คือ โครงสร้างเดิมมันพัง

ซึ่งมันอาจจะพังเพื่อการ Rebuild ไปในอีกรูปแบบก็ได้ครับ มันไม่ได้สื่อถึงจุดจบอะไรขนาดนั้นหรอก ผมว่านิวไปต่อได้อยู่ดี

ว่าแต่นิวสนใจ "อาร์เน่ ชลอต" มั้ยครับ ผมมีปีกซ้ายมาขาย ชื่อว่า "โคดี้ กัคโป" หยอกๆ ข้อดีใหญ่ๆของนิวคือ ฐานแฟนบอล

ผมว่าฐานแฟนบอลนิว ถือว่าแข็งแกร่งนะ แฟนบอลมีอินเนอร์ ว่าแต่โค้ชไม่สนใจแนวๆ Sebastian Hoeneß ของสตุ๊ทการ์ด หรอครับ

แนวทางดุดัน น่าสนใจดีนะ เอาจริงๆแนวทาง ลิ้วพูล ก่อนที่จะมามีวันนี้มันก็ไม่ต่างกันหรอกครับ ยุคราฟามันสั้นๆ

ตอน JK มาก็ค่อยๆเติมตัวหลักเข้ามาทีละนิดๆ จนได้เงินคูตี้นั่นแหละ แล้วทีมบินสูงหลายปี การได้ไป UCL อย่างสม่ำเสมอนี่ละสำคัญ

ส่วนต่างเป็นร้อยล้าน ยังไงมันก็แตกต่างแหละเนอะ ผมยังชอบนิวสมัยยุค อลัน พาดิว เลย โคตรมันส์ เดมบ้าบา กับ ปาปิส ซิสเซ่

โยฮัน คาบาย , มูซซ่า ซิสโซโก้ นิวก็เหมาะกับ Heavy Metal เหมือนกันนะ มันก็แค่ช่วงเปลี่ยนถ่ายครับ ชิลๆ

แต่อย่าลืมนะจารย์ กัคโป กับ โจนส์ ใส่ห่อพร้อมโบว์ครับ หยอกๆ

ทีมกำลังมาดีๆ ตัวหลักก็อายุกำลังดีแถมฟอร์มดี กอร์ดอน โตนาลี กิมาไรซ์ รวมถึงอิซัคด้วย เจอนิวแต่ละทีบอกเลยหนักใจมาก

ก็ต้องมาสร้างทีมกันใหม่ ลุ้นตัวที่ซื้อมาฤดูกาลที่แล้วกับฤดูกาลนี้ ลุ้นฟอร์มโค้ชใหม่ จริงๆมันก็ไม่แปลกที่ทีมจะถูกตั้งคำถาม ตัวหลักรวมถึงโค้ชออกพร้อมกันขนาดนี้ แต่มันก็ไม่ได้แย่เข้าขั้นวิกฤติขนาดนั้น แค่ต้องมาเริ่มต้นกันใหม่

ถ้าคนเชียนิวจะเข้าใจตรงกันนะ จริงๆมันควรเปลี่ยนตั้งแต่จบซีซั่นที่แล้วละ
มาถึงจุดชนเพดานเรื่องเงินนะแหละ ปลายๆซีซั่นก็อาการออกหลายคน
สรุปเสียดายที่ปลดช้าไป มาปลดตอนนี้ดูมันจะเริ่มยากอ่ะดิ
ตารอส ก็ซื้อตัวเป็นนัยๆมาสักพักละทรงไม่ใช่สเปกฮาวสักคนงัดข้อกันน่าดู

ถ้า บรูโน่ จี ออกไปอีกคน

ข้อดีก็น่าจะเป็นแคปค่าเหนื่อยไหม ที่เบาลงไปเลย

พอทราบไหมครับ ตอนนี้ ถัวๆแล้วนิวจ่ายค่าเหนื่อยนักเตะหนักไหม

ค่าเหนื่อยเฉลี่ยอยู่ที่อันดับ 8 ในลีคครับ รองจาก Tottenham กับ Aston Villa
ฟังแล้วท่านจะตกใจ Bruno G. ได้ไม่ถึง 2แสนปอนด์/วีค ครับ เชื่อว่าราวๆ 160k-180k
รองมาก็ Joelinton แสนกลางๆ 150k
Wissa 140k
แล้วก็ Nick ครับ แสนต้นๆ 130k
พวกแตะแสน น่าจะพวก Elanga, Ramsey, ส่วน Harvey Barnes พึ่งต่อสัญญาใหม่ น่าจะถึงแสนอยู่

นี่เป็นเหตุผลที่โดนปาดบ่อยๆ เวลาไปบิดแย่งตัวแรงๆครับ สุดท้าย พอมีคนมาเสนอแข่ง จนชนเพดาน หรือเริ่มมองว่าไม่คุ้มก็ต้องปล่อย

กฎการเงินนี่แหละทำทีมแตก
ทีมเล็กๆไม่ได้เกิดหรอก คุมรายได้แบบนี้ ทีมเล็กที่ไหนมันจะมีรายได่เยอะวะเนี่ย ซื้อทีมผิดยุค รวยไปไม่ช่วยไร